Het zoeken naar wat mensen gelukkig maakt, is een passie. Deze passie en momenten van geluk delen brengt extra geluk met zich mee. Wetenschappelijk ondersteund door experimenten uit de positieve psychologie maar voornamelijk ook bevestigd uit ervaring. Het delen van geluk en ervaring is de kern van het BBQ’en. Waarschijnlijk is het dan ook niet toevallig dat ik bij het bloggen over dit onderwerp ben uitgekomen. Bovendien is het een extra uitdaging om mijn interesse in fotografie op uit te testen.

Mijn interesse in koken is pas op latere leeftijd ontstaan. In tegenstelling tot mijn interesse in eten waar ik al als kleine jongen van in de ban was. Desondanks duurde het tot ik alleen ging wonen voor ik zelf ook actief aan de slag ging. Al snel geraakte ik in de ban en ging op zoek naar extra informatie.

Belangrijk bij het doornemen van deze BBQ foodblog is vooral het opdoen van inspiratie. Zelf zie ik koken en passie als een individueel proces waar ieder zijn eigen niveau van pittigheid en experimenteren aan toevoegt. Volg je de recepten zoals ze er staan dan maak je ze zoals ik ze lekker vond (anders deel ik ze niet). Geen nood als je beslist je eigen twist eraan te geven. Ik kan het zelf nooit laten en lees graag je eigen variant en bevindingen erop na.

Naast de passie voor BBQ ben ik graag bezig met het maken van foto’s en kunstvormen in het algemeen. Mogelijks zullen hier en daar dan ook wel verwijzingen komen. Fotografie is een prachtig medium om een verhaal of werkelijkheid in beeld te brengen. Net als in een droom kun je een nieuwe wereld creëren of er net de realiteit mee vastleggen. Een mooie foto van een mooi gerecht werkt uitnodigend. Maar als het niet eetbaar is ben je er niets mee. Bijgevolg stel ik mezelf voorop dat ik alles wat ik fotografeer ook warm wil opeten.

Zoals eerder vermeld zijn BBQ, bloggen en fotografie mijn voornaamste hobby’s. Zonder hun lachende gezichten (en die van mijn super vrouw) zou alles wat ik voordien vertelde maar weinig betekenen. De kinderlijke fantasie en vreugde werkt aanstekelijk. Iets wat we nodig hebben om de harde realiteit te kunnen plaatsen. Gelukkig kunnen familie, vrienden en collega’s op dergelijke momenten veel tegenwicht bieden om zowel de mooie als pijnlijke momenten te delen. Maar bij het opmaken van de balans leunt deze voorlopig duidelijk door naar de juiste kant!

Als u geduld hebt, is avondonderwijs een toegankelijke manier om Russisch te leren. Vertaler Diana Arkush geeft Russische les aan dit groepje van zeven enthousiastelingen in CVO Roeselare die al vijf-zeven jaar bezig zijn met de taal. Niemand behalve Ria en Kurt heeft deze taal echt nodig, en ondertussen zijn ze Diana’s sterkste klas. Diana werkt aan HITEKKortrijk en CVO-Roeselare. Ze bereidt voor elke les en elke klas nieuwe leerstof voor.

De Unieke Aanpak van Diana Arkush

Haar aanpak is zo individueel mogelijk om die fragiele interesse te bewaren. Ooit had ze een standaardcursus, probeerde ze grapjes en teksten uit Russische boeken te halen en schreef ze haar eigen cursus ‘Commerciëel Russisch voor beginners’. Haar les moet gewoon interessant blijven voor volwassenen die niet zo veel tijd hebben voor zinloze bezigheden. En ze heeft hiermee uitstekende resultaten behaald.

De beste ideeën voor haar leerstof vindt Diana in de academische cursussen uit de Sovjet-Unie van de jaren 1960. Voor mijn bezoek heeft ze ‘mijn’ thema gekozen: ‘Russisch als tweede taal’. Wij zitten in het midden van een reportage over Amerikaanse volwassen studenten die ook Russisch leren. In Diana’s les voor vandaag staat er naast een klassieke luisteroefening ‘Vul in wat er ontbreekt in deze zinnen’ een helemaal ‘andere’ vraag: ‘Wat is belangrijk in onze eeuw van globalisatie? Vertel over jouw situatie en verwachtingen van je kennis van het Russisch’.

Nog een oefening. Het Russische kinderliedje ‘Antosjka’ naast een andere uitdaging: ‘luister naar hetzelfde liedje gezongen door Chinese studenten Russisch. Wat valt je hier op?’ Maar de meeste opdrachten moesten de studenten deze keer thuis maken. Diana heeft er ook een gezellige bijeenkomst van gemaakt. Met thee, Russische taart met chocolade en zure room ‘Smetanniek’ en koekjes.

‘Waarom België? Waarom Brugge? Waarom niet Parijs of New York?!’ houdt Annick me in een vaste journalistieke grip. Dorine kwam aanvankelijk naar deze les als gezelschap voor haar broer. Haar broer is zijn interesse snel kwijt geraakt, Dorine komt al vijf jaar. In deze klas zit je inderdaad precies zoals in de boeken van Agatha Christie, waar een tiental gasten een misdaad in dezelfde woonkamer moet oplossen.

Onder haar patiënten zijn er enkelen Russischtalig. ‘Goed’, zei Lieve, ‘maar wil u dan mijn fouten verbeteren alstublieft?’ We lachen ons kapot. Dirk schrijft het Russisch het best. Hij heeft een grote woordenschat en leest elke dag nieuws op Rambler.ru. Als een technische professional heeft hij een sterk analytisch vermogen en breekt de taalstructuur door. Toetsenbord met cyrillische letters is ‘russkaja’, toetsenbord gemaakt in Rusland is ‘rossijskaja’.

‘Russisch is een goede bezigheid om je verstand en brein te laten werken’, zegt hij. Zijn interesse voor de taal is ontstaan met zijn eerste radio met zenders van de hele wereld, ook in het Russisch. Frederik heeft brede interesses in cultuur, luistert naar klassieke muziek en studeerde voor vertaler van Engels en Duits.

Als collega’s en vrienden gaan de cursisten van Diana’s klas vaak samen op uitstap. In Brugge liepen ze rond met een Russischtalige gids. Ze vieren Russische nationale feesten, koken Russische gerechten, nemen deel aan interculturele evenementen in de school en in de streek en missen nooit een mogelijkheid om meer inzicht te krijgen erin wat achter de taal staat.

labels: #Koken

Zie ook: