De vrouw die de honden eten gaf is een roman van Kristien Hemmerechts, waarin ze de lezer meeneemt in het hoofd van Odette, een vrouw die sterk lijkt op Michelle Martin, de ex-vrouw van Marc Dutroux. In het boek overdenkt Odette haar leven, haar relatie met een man die wordt aangeduid met de letter M, en haar rol in de gruwelijkheden die plaatsvonden.

Het boek is geschreven als een monoloog van Odette, die in de gevangenis zit en terugblikt op haar leven. Ze vertelt over haar jeugd, haar moeder en de ouders van haar man. De lezer krijgt een inkijk in de gebeurtenissen vanuit haar perspectief, waarbij Hemmerechts zich baseert op de biografische feiten van Dutroux en Martin.

Het verhaal van Odette

Odette is een onzekere vrouw, die makkelijk te manipuleren is. Als jong meisje werd haar eigenwaarde stukje bij beetje afgebroken door haar moeder. Deze achtergrondinformatie nuanceert het beeld van de meest gehate vrouw van België en maakt aannemelijk dat zij ook slachtoffer was. Het verklaart hoe het mogelijk is dat iemand zich inlaat met een gewelddadige man als Marc Dutroux en zelfs verliefd op hem wordt.

Odette ontmoet M. die op dat moment nog getrouwd is. Met die eerste vrouw beleeft Odette samen met M. ook nog seksavonturen. Je kunt uit de tekst opmaken dat M. seksverslaafd is. Hij vernedert haar in het bijzijn van zijn vrienden en ook een keer in het bijzijn van zijn vader.

Wanneer M. nog in de gevangenis zit, heeft Odette al drie kinderen van hem. Ze gaat bij hem op bezoek om te vertellen dat ze heeft gemerkt dat in zijn computers zijn gestolen. Hij beveelt haar dan twee honden te kopen, in het huis te plaatsen en die elke dag eten te geven. In die tijd zitten ook de twee ontvoerde meisjes in zijn huis (in een donkere, vochtige kelder) en zij geeft die kinderen geen eten, terwijl ze weet dat ze daar zitten. Het is de vrouw die de honden eten gaf. Ze beweert dat ze het niet gedurfd heeft, omdat M. haar geen opdracht ervoor had gegeven.

De titel en de voorkant

De titel slaat op de hoofdpersoon Odette, terwijl er meisjes in de kelder zaten in het huis van haar man gaf zij de honden wél te eten en de meisjes niet. Terwijl ze wel opdracht kreeg van haar man M om de meisjes te eten te geven.

Op de voorkant zijn de tanden van een hond te zien, dit slaat op de honden van de hoofdpersoon Odette, die zij wel te eten gaf. Het slaat ook weer op de titel, de vrouw die de honden eten gaf.

De relatie tussen Odette en M.

In het boek wordt duidelijk dat de relatie tussen Odette en M. gebaseerd is op macht en vernedering. M. vernedert Odette in het bijzijn van zijn vader en vrienden, en Odette is volledig onderdanig aan hem. Ze is bang om eigen beslissingen te nemen en vergoelijkt haar eigen handelen. Zij heeft de kinderen die ontvoerd waren niet te eten gegeven omdat M. dat niet had gezegd.

De lezer moet zelf de conclusies maar trekken. De lezer moet zelf maar bepalen hoe geloofwaardig Odette is. En mag daarbij niet uit het oog verliezen dat het steeds Odette is die aan het woord is.

Thema's in het boek

In De vrouw die de honden eten gaf komen verschillende thema's aan bod, waaronder:

  • Schuld en onschuld: Odette probeert de lezer ervan te overtuigen dat ze geen slecht mens is en dat ze slachtoffer is van de omstandigheden.
  • Macht en manipulatie: De relatie tussen Odette en M. wordt gekenmerkt door machtsmisbruik en manipulatie.
  • Seksualiteit: Seksualiteit speelt een belangrijke rol in het boek, met expliciete beschrijvingen van seksuele handelingen.
  • Vergeving: Het boek roept vragen op over de mogelijkheid tot vergeving, zowel voor Odette als voor de daders van de misdaden.

Structuur van het boek

Het boek bestaat uit één deel en heeft acht hoofdstukken, die genummerd zijn. Er is sprake van een ik-perspectief, waarbij het verhaal wordt verteld vanuit de ogen van Odette. Het perspectief is niet betrouwbaar, omdat de lezer het verhaal alleen door de ogen van Odette ziet.

Het verhaal kent veel tijdsprongen, wat soms verwarrend kan zijn. Wanneer er in het heden iets gebeurt dat Odette herinnert aan het verleden, gaat de lezer als het ware terug in de tijd om daar meer over te weten te komen.

De ontvangst van het boek

De vrouw die de honden eten gaf heeft in België voor veel beroering gezorgd. Velen vonden dat er geen boek geschreven mocht worden over deze moordenaars. Anderen vonden het juist belangrijk om de gebeurtenissen vanuit het perspectief van Michelle Martin te belichten.

Ondanks de controverse is het boek een knappe prestatie van Kristien Hemmerechts. Ze kruipt in het hoofd van een psychopate vrouw en schetst een geloofwaardig en genuanceerd beeld van haar.

labels:

Zie ook: