Voordat we ingaan op het onderwerp van katten die kikkers eten, is het belangrijk om te begrijpen dat katten van nature jagers zijn. Zelfs de schattigste huiskat heeft nog steeds hetzelfde instinct om te jagen als hun wilde voorouders.

Kikkers zijn vaak aanwezig in veel delen van de wereld, en voor een nieuwsgierige kat kunnen ze eruitzien als een interessante prooi. Nu komen we bij de vraag waar we eigenlijk voor zijn gekomen, kunnen katten kikkers eten? Het korte antwoord is ja, katten kunnen kikkers eten. In feite zullen sommige katten dit doen als ze de kans krijgen.

Gevaren van het eten van kikkers

Hoewel katten kikkers kunnen eten, is het niet per se veilig voor hen om dit te doen. Hier zijn enkele risico's:

  • Giftige kikkers: In sommige delen van de wereld zijn kikkers giftig. Ze produceren huidafscheidingen die gevaarlijk kunnen zijn voor katten.
  • Parasieten: Kikkers kunnen parasieten dragen, zoals lintwormen.
  • Bacteriën en ziekten: Kikkers kunnen ook bacteriën en ziekteverwekkers dragen.

Symptomen van vergiftiging

Als je vermoedt dat je kat een kikker heeft gegeten, is het belangrijk om alert te zijn op eventuele symptomen van vergiftiging, zoals:

  • Braken
  • Diarree
  • Kwijlen
  • Lusteloosheid

Als je kat dergelijke symptomen vertoont, neem dan onmiddellijk contact op met je dierenarts.

Preventie

Nu je weet dat katten kikkers kunnen eten maar dat dit niet altijd veilig is, vraag je je misschien af hoe je kunt voorkomen dat je kat kikkers vangt en opeet.

  • Houd je kat binnen: Als je in een gebied woont waar giftige kikkers voorkomen, is een van de beste manieren om je kat te beschermen door haar binnen te houden.
  • Toezicht houden: Als je kat graag buiten rondhangt, probeer dan toezicht te houden terwijl ze speelt.
  • Consulteer je dierenarts: Als je je zorgen maakt over de mogelijkheid dat je kat kikkers eet, bespreek dit dan met je dierenarts.

Padden en hun giftigheid

Het verschil tussen een pad en een kikker is goed te zien. Een pad is lomp met korte dikke poten en een kikker is slank en heeft lange en slanke poten. Iedere pad heeft achter ieder oog een grote gifklier. Zo’n gifklier maakt een melkachtige en bijtende vloeistof (secreet) aan. Wanneer een pad in het nauw komt, dan wordt deze gifstof uitgescheiden.

Deze gifstof geeft op huid en slijmvliezen van mens en dier een heftige irritatie. In het paddengif zitten bufodiënoliden en bufoteninen. De bufodiënoliden kunnen braken veroorzaken en bij inname van een grote hoeveelheid ook levensbedreigende hartritme stoornissen. De bufoteninen kunnen braken, hartkloppingen en spontaan laten lopen van ontlasting veroorzaken. Ook kunnen ze hallucinogene effecten hebben op dieren.

Symptomen bij contact met een pad

Wanneer een hond of kat in Nederland een pad heeft aangeraakt of kort in de bek heeft gehad, dan kunt u al snel lokale symptomen zien. Meestal binnen een half tot een uur na het contact. Meer algemene effecten komen bij gezonde grote honden niet vaak voor, maar kunnen wel bij kleine, oudere, zieke honden en katten voorkomen.

Lokale symptomen zijn veelal roodheid van de huid, neus, lippen slijmvliezen. Bij die roodheid komt vaak jeuk en pijn en zo kan een ontsteking ontstaan. Veel speekselen, onrustig worden, kopschudden krabben aan de bek en braken kan dan ook voorkomen. Deze verschijnselen blijven bij de hond vaak mild en houden na zo’n 7 tot 11 uur vanzelf op. Uw hond kan dan nog wel wat onrustig blijven en minder zin in eten hebben.

Bij de kat kunnen de verschijnselen wat heftiger zijn, koorts en wankelend lopen kan voorkomen evenals moeite met ademen. Minder vaak voorkomende symptomen na contact met een Nederlandse pad zijn neurologische verschijnselen en diverse soorten hartritmestoornissen als gevolg van de gelijkenis tussen paddengif en hartglycosiden.

Na contact met een inheemse pad worden bij gezonde honden zelden dit soort verschijnselen gezien. Risicofactoren voor deze symptomen zijn een laag lichaamsgewicht, een verminderde gezondheidsstatus en/of opname van een grote hoeveelheid paddengif.

Wat te doen na contact met een pad?

Wanneer uw hond of kat alleen contact heeft gehad met een Nederlandse pad dan is het vaak voldoende om de contact plekken met water af te spoelen. Het is dan goed om ook de bek met stromend water te spoelen. Is er meer loos met uw huisdier dan kunt u het beste contact opnemen met uw dierenarts. Uw dierenarts kan een opgegeten pad verwijderen, de maag spoelen, en een symptomatische behandeling in zetten.

Wanneer uw hond of kat in Nederland contact heeft gehad met een pad dan is de prognose voor herstel goed. Heeft uw huisdier contact gehad met padden in het buitenland dan kan dat wel anders zijn. Let er wel op dat wanneer uw huisdier kleiner, ouder en mogelijk wat ziekjes is, dat dan een pad contact meer kan betekenen.

Wat katten nog meer vangen

Uit onderzoek blijkt dat katten veel meer prooi vangen dan ze mee naar huis nemen. Hier is een overzicht van wat ze zoal vangen:

  • Kikkers
  • Muizen
  • Mollen
  • Vogels (vooral als voederstations het makkelijk maken)

Ratten blijken geen geliefde prooi van de kat te zijn.

Andere gevaren voor katten buitenshuis

Als uw kat buiten komt, loopt het meer risico dan u denkt. Hier zijn enkele gevaren:

  • Aanrijdingen en andere ongelukken
  • Elders zondigen tegen hun dieet
  • Worminfecties
  • Contact met andere katten (en mogelijke ziektes)
  • Vergiftiging door o.a. antivries, lelies, tulpen, narcissen, rattengif, slakkengif

Al deze stoffen zijn giftig voor katten en kunnen in kleine hoeveelheden o.a. nierfalen veroorzaken.

Conclusie

Kunnen katten kikkers eten? Ja, ze kunnen dat zeker, maar het is niet altijd veilig voor hen om dat te doen. Het is belangrijk om bewust te zijn van de mogelijke gevaren die kikkers kunnen vormen voor je kat en stappen te nemen om haar te beschermen. Als je vermoedt dat je kat een kikker heeft gegeten en zich ziek voelt, aarzel dan niet om contact op te nemen met je dierenarts voor advies en behandeling.

labels:

Zie ook: