In de Griekse mythologie spelen goden een cruciale rol. Ze beïnvloeden het dagelijks leven en verklaren de wereld om hen heen. Een van de bekendste goden is Dionysos, de god van de wijn en de vreugde. Vaak wordt hij vergezeld door saters, wat zijn wilde en uitbundige karakter benadrukt. Dionysos is de zoon van Zeus en Semele, de dochter van de Thebaanse koning Kadmos.

Hera, de vrouw van Zeus, kon het niet verkroppen dat haar man weer een kind had verwekt bij een andere vrouw. Vol wraakzucht brengt Hera daarom vermomd een bezoek aan de zwangere Semele. Semele vraagt inderdaad aan Zeus of hij zich in zijn goddelijke verschijning aan haar wil tonen. De oppergod gaat in op dit verzoek. Als de god zich in volle majesteit op zijn wagen onder bliksem en donder aan zijn geliefde toont, wordt Semele echter door zijn gloed gedood. Net op tijd weet Zeus het kind Dionysos nog te redden.

Zeus neemt het ongeboren kind van de stervende Semele en neemt het op in zijn dij. Later zal Dionysos zijn moeder uit de onderwereld ophalen en naar de Olympus brengen, waar ze verder leeft onder de naam Thyone. Na zijn geboorte ontfermen verschillende nimfen zich over de jonge Dionysos. Als hij volwassen is plant de god een wijnstok waaruit later wijn gewonnen wordt. Hij bedrinkt zichzelf net als zijn opvoedsters en de demonen in het woud.

Ambrosia: Voedsel van de goden

In de Griekse mythologie stond Ambrosia, bekend als voedsel van de goden, voor het verlenen van onsterfelijkheid bij wie het tot zich nam. De selectie en de hoge lat die wordt opgelegd, waarborgt ten allen tijde de kwaliteit van Ambrosia. Er is oog voor detail, aandacht voor het product en kennis van zaken. De zoektocht naar de juiste producten; het gaat iedere dag door. Om zo het kwaliteitsniveau wat Ambrosia hanteert te kunnen blijven waarborgen.

Als ambassadeur van Griekse producten nemen wij u graag zelfs eens mee op zo"n reis. Het resultaat van ons werk, onze ervaring met Griekse producten en onze importmogelijkheden laten zich uiten in een kwalitatief sterk product. Vanuit de retail worden onze producten, zoals Iliada olijfolie, voor iedereen toegankelijk gemaakt. Zowel ons assortiment als onze logistieke zijn ingericht op verkoop via retail aan de consument.

Om met een productconcept daadwerkelijk vooruitgang te boeken, is de marktbenadering van cruciaal belang. Als leverancier weten wij precies welke aandacht onze producten nodig hebben, wat hun kwaliteiten en kenmerken zijn. Met kennis van zaken en aangevuld met de specifieke wensen van uw doelgroep wordt zichtbaar in hoeverre de productconcepten toegepast kunnen worden. Door een vernieuwing van de marktbenadering en de juiste kennis van zaken is het mogelijk om met een productconcept betere verkoopresultaten te behalen.

Wij werken met EDI om zo snel en accuraat te communiceren. Heeft u interesse in onze producten voor uw horeca onderneming, supermarkt of groothandel?

Mythe van koning Midas

In de Griekse mythologie is er een verhaal over koning Midas. Een god uit de Griekse oudheid had volgens dit verhaal aan koning Midas toegezegd dat hij een wens mocht doen. Lang hoefde Midas niet na te denken over wat hij wilde. “Ik wens dat alles wat ik aanraak verandert in goud”, zei hij.

De wens werd onmiddellijk vervuld, tot vreugde van Midas. Alles wat hij aanraakte veranderde in goud. Waardeloze takjes of steentjes werden ineens glinsterende gouden voorwerpen. Het was prachtig! Al snel kwam Midas erachter dat het minder geweldig was dan hij van tevoren had uitgedacht. De eerste problemen ontstonden wanneer hij wilde eten. Zijn honger kon niet meer gestild worden, omdat ook voedsel in goud veranderde. En wat misschien wel het allerergste was, was dat hij zijn eigen dochter in een gouden standbeeld transformeerde toen hij haar aanraakte.

Deze mythe is maar een verhaal, en toch zit er iets van waarheid in. Soms kunnen we als mensen iets najagen waarvan we denken dat het ons gelukkig maken zal, om uiteindelijk te ontdekken dat het ons meer kost dan ons lief is.

Het verhaal van Erysichthon

Volgens dit bekende verhaal uit de Griekse mythologie was Erysichthon de zoon van koning Triopas. De eigenwijze man hechtte weinig aan de goden en de godenverering en dat kwam hem uiteindelijk duur te staan. De godin is hevig geschokt door deze gebeurtenis, neemt de gedaante van een priesteres aan en waarschuwt de koning. Erysichthon is echter niet erg onder de indruk en bedreigt de priesteres zelfs met zijn bijl. De godin besluit de koning dan zwaar te straffen.

De lompe koning had hout nodig voor een banketzaal zodat hij nog feestelijkere maaltijden kon houden; de godin zorgt er nu voor dat hij zo’n eetzaal écht nodig heeft. Ze straft de koning namelijk met een onstilbare honger. Nooit heeft de koning genoeg. De honger blijft altijd. En gek genoeg wordt Erysichthon, hoewel hij de hele dag door eet, niet dikker. Integendeel: de man wordt alsmaar magerder, tot hij vel over been is. Om aan eten te komen verkoopt de koning uiteindelijk al zijn bezittingen, tot hij vrijwel niets meer heeft en aan de bedelstaf raakt.

Wanhopig besluit de koning op een dag zelfs zijn dochter Mestra te verkopen. De koningsdochter is eerder de minnares van de belangrijke god Poseidon geweest en die verandert haar, telkens als ze daarom vraagt, in een dier. Erysichthon verkoopt haar dan aan een handelaar en kort na de verkoop neemt Mestra op een onverwachts moment weer de gedaante van een mens aan, waarna ze de benen neemt en zich waar bij haar vader voegt. Die verkoopt haar zo keer op keer. Maar op een dag gaat het mis. Mestra heeft weer de gedaante van een dier aangenomen en is verkocht aan een handelaar. Erysichthon verliest zo dus ook zijn dochter. En nog is het leed niet geleden.

De kwelling duurt voort en de koning is uiteindelijk zo hongerig dat hij besluit zichzelf maar op te eten. Arme man: hij vrat zich op om zich te vullen!

Aristaeus: God van de bijenteelt en meer

Arista, kort voor Aristaeus, is een god uit de Griekse mythologie. Aristaeus was de zoon van Apollo en de jageres Cyrene, opgegroeid met nectar en bijenproducten. De Mirte-nimfen leerden hem een aantal vaardigheden met betrekking tot de bereiding van voedsel, jacht, vee- en bijenteelt.

Aristaeus reisde veel. In een van zijn reizen, belaagt Aristaeus, volgens de mythe, Eurydice (vrouw van Orpheus) waarbij ze werd gebeten door een slang en stierf. Verantwoordelijk voor haar dood, werd Aristaeus gestraft. Aristaeus’ bijen werden ongezond en begonnen te sterven. Aristaeus ging naar de fontein Arethusa en werd geadviseerd om altaren op te richten, vee te offeren en hun karkassen achter te laten.

Het dieet van de Oude Grieken

De Oude Grieken kenden een vrij uitgebreid dieet, dat zich voornamelijk kenmerkte door het veelvuldig gebruik van de ‘Mediterrane drie-eenheid’: graan, olijfolie en wijn. Het ontbijt van de Oude Grieken was voor vrijwel elke Griek hetzelfde, arm of rijk. Als ontbijt doopten de Grieken een stuk brood in onverdunde wijn. Soms vulden zij deze maaltijd aan met het eten van olijven of vijgen.

De lunch bestond eveneens uit het dopen van brood in wijn, hoewel dit gerecht tijdens de lunch vaak werd aangevuld met kaas of gedroogde vis. De Grieken dineerden rond zonsondergang; hun diner bestond dikwijls uit een voor- en hoofdgerecht. De Grieken waren bekend met verschillende soorten graan, zoals tarwe en gerst. Van de granen werden tientallen verschillende soorten brood gemaakt, deze broden vormden de basis van iedere maaltijd. De graanbasis van het diner werd aangevuld met hetgeen voorhanden was.

De meest gebruikte groenten waren erwten, linzen, bonen en ui. Van deze ingrediënten werd vaak soep gekookt, die vaak diende als voorgerecht bij het diner. De Griekse held Herakles stond erom bekend dat hij niet van de bonensoep af kon blijven. Uien werden voornamelijk gegeten door militairen. In de steden waren verse groenten schaars, de groenten werden vaak gedroogd alvorens zij op de stedelijke markten verkocht werden.

De beschikbaarheid van vlees hing niet slechts af van rijkdom, de woonplaats van een Griek had grote invloed op zijn mogelijkheid tot het eten van vlees. In de steden was vlees schaars en daardoor duur, maar op het platteland kon een Griek profiteren van zijn jachtmogelijkheden. De meeste dieren moesten eerst geofferd worden voordat er van gegeten mocht worden, uit respect voor het dier en de Olympische goden.

Vis was een belangrijk onderdeel van het Oudgriekse dieet. Het waren voornamelijk kleine visjes zoals de ansjovis die hun vaste plek hadden in de Griekse keuken. Aan de kusten werd de vis vers verkocht. Om de vissen langer eetbaar te houden, werd zout gebruikt; zo kon de vis ook verkocht worden op de markten in de stad. Af en toe werden er ook grotere vissen gevangen.

De Oude Grieken waren bekend met het eten van kippeneieren en maakten kaas van verschillende soorten melk. Het drinken van melk en het maken van boter zagen zij echter als barbaars. De Grieken dronken voornamelijk water. Ook wijn was populair, hoewel de wijn vóór het drinken altijd aangevuld werd met water. Het drinken van pure wijn werd door de Grieken als iets barbaars gezien, hoewel zij wel iedere ochtend hun brood in onverdunde wijn doopten als ontbijt.

De Grieken waren bekend met het maken van rode en witte wijn en rosé. De wijnen werden ten slotte extra op smaak gebracht met honing en kaneel. Tijdens formele diners aten mannen en vrouwen apart van elkaar. De rijke mannen aten hun maaltijd liggend op een bank en gebruikten oud brood om hun handen schoon te vegen.

Kannibalisme en maaltijden in de Griekse mythen

De Griekse mythologie was een belangrijk onderdeel van het geloof in het Oude Griekenland. Ze gaven mensen een verklaring voor alles wat er om hen heen gebeurde en lieten het verschil zien tussen goed en kwaad. Zo laten de Griekse mythes zien dat zelfs de goden - net als normale mensen - werden beloond of gestraft voor hun daden.

De verhalen gaan vaak over bijzondere daden van de goden, beroemde helden en gedenkwaardige oorlogen, maar zitten ook vaak vol bloedvergieten, moord, kannibalisme en incest. In sommige Griekse mythes staan zelfs familieleden op het menu.

Cronus

Cronus eet zijn eigen kinderen op uit angst. Cronus (of Kronos) is de jongste der Titanen, de zonen en dochters van Ouranus (hemel) en Gaea (aarde). Zijn jaloerse vader gooit hem op een dag naar de aarde, maar Cronus neemt wraak. Hij castreert zijn eigen vader en grijpt de macht.

Zijn vader voorspelt Cronus dat hem hetzelfde lot staat te wachten: op een dag zal ook hij door een van zijn zonen van de troon worden gestoten. Cronus neemt een beslissing: hij zal alle kinderen die uit zijn huwelijk met zijn zus worden geboren direct opeten. Rhea weet echter een van haar kinderen te redden: Zeus. Hij geeft zijn vader een braakmiddel en alle opgegeten kinderen worden uitgebraakt. Zeus is weer verenigd met zijn broers en zussen Hestia, Hera, Demeter, Poseidon en Hades.

Er doen verschillende verhalen de ronde over hoe het afloopt met Cronus, maar met de meesten lopen niet goed af…

Tantalus

Tantalus bereidt zijn eigen zoon aan de goden. Tantalus is de mensenzoon van Zeus en erg geliefd bij de goden. Hij wordt geregeld door ze uitgenodigd en dineert af en toe zelfs met ze. Maar hij weet de goden ook te irriteren door eten van ze te stelen en goddelijke geheimen te verklappen. Hij komt hier altijd mee weg, maar op een dag maakt hij het te bont.

Tantalus wil de goden testen of ze ook écht alles weten. Hij nodigt ze daarom uit voor een maaltijd bij hem thuis en vermoordt en serveert zijn eigen zoon Pelops aan de gasten. Godin Demeter heeft als enige niet door dat het mensenvlees is doordat ze is afgeleid door de dood van haar dochter en neemt een hap van zijn schouder.

De rest van de goden weet gelijk dat het om mensenvlees gaat en zijn woedend. Ze verzamelen de lichaamsdelen van Pelops en wekken hem weer tot leven. Zijn schouder wordt vervangen met een stuk ivoor. Zeus gooit zijn zoon in de Tartarus - een deel van de onderwereld - waar hij in de eeuwigheid moet lijden en oneindige honger en dorst heeft.

Atreus

Atreus serveert zijn broer zijn eigen zonen. De broers Atreus en Thyestes zijn de zonen van Pelops, maar raken verwikkeld in een hevige broedertwist. Atreus belooft Artemis - de godin van de jacht - het beste lam uit zijn kudde. Op een dag vindt hij een gouden lam, maar geeft alleen het vlees aan Artemis en houdt zelf het gouden vel. Zijn vrouw heeft een affaire met zijn broer Thyestes en steelt het.

Ondertussen adviseert het orakel van Delphi een zoon van Pelops tot koning te benoemen. Atreus stelt voor dat degene met het gouden vel recht heeft op de troon. Tot zijn verbazing stemt zijn broer in, niet wetende dat hij het gouden vel heeft. Zo wordt Thyestes koning van Mycene.

Zeus ziet liever Atreus als koning. Als de zon in het westen opkomt en in het oosten ondergaat, wordt Atreus de nieuwe koning. Aangezien dit onmogelijk is, stemt Thyestes in. Maar Zeus laat dit wonder gebeuren, waardoor Atreus de troon herovert en zijn broer uit Mycene verbant.

Kort daarna ontdekt hij de affaire van zijn vrouw met zijn broer en besluit wraak te nemen. Atreus nodigt zijn broer uit voor een verzoeningsmaal onder het mom dat ze de macht kunnen delen, maar schotelt zijn eigen zonen voor in een stoofpot. Na de maaltijd toont Atreus de hoofden van zijn kinderen, waarna Thyestes ontdekt dat hij zijn eigen kinderen heeft opgegeten. Hij vervloekt Atreus en zijn nageslacht.

De 12 Olympische goden

De Griekse goden kwamen aan de macht na een hevige strijd tussen de titanen en de Olympiërs, volgelingen van Kronos, die onder leiding van Zeus stonden.

De Olympiërs zegevierden, en 12 van de machtigste Griekse goden namen elk een troon op de berg Olympus in. Maak hier kennis met de 12 Griekse Olympische goden:

  • Zeus - heerser van de Olympus
  • Hera - Godin van de Griekse vrouwen
  • Hestia uit
  • Poseidon - de zeegod van de Grieken
  • Demeter - Godin van de vruchtbaarheid
  • Athena - godin van de wijsheid
  • Apollo - god van de wijsheid
  • Artemis - godin van de jacht
  • Ares
  • Hephaistos - Griekse god van smeedkunst en vulkanen
  • Aphrodite - godin van de liefde
  • Hermes - Boodschapper van de Griekse goden
  • Hades - god van de dood

Slechts 12 godheden hadden een plaats onder de Griekse goden op de Olympus, en als een nieuwe god een plaats opeiste, moest een andere vertrekken. Volgens de mythen gebeurde dit toen de wijngod Dionysus zijn entree maakte op de berg.

Zeus

Zeus was de machtigste god van het oude Griekenland. Veel van de Griekse stadstaten werden democratisch bestuurd, maar er was geen democratie op de Olympus, waar Zeus als koning over de Griekse goden heerste. Vanaf de Olympus kon de hemelgod de wolken beheersen en zijn tegenstanders straffen met bliksemschichten. Zeus kon overal tegelijk zijn en zichzelf veranderen - een gave die hij vooral gebruikte om vrouwen te verleiden. Bij de Romeinen is Jupiter het equivalent van Zeus.

Hera

Hera was de koningin van de goden en leefde op de Olympus samen met haar man, Zeus. Wanneer ze door de mensenwereld reisde, zat ze in een wagen die getrokken werd door pauwen. Hoewel de godin zelf de nodige huwelijksproblemen had, was ze verantwoordelijk voor het huwelijk en de bevalling. Hera werd vooral vereerd door Griekse vrouwen, die in de meeste gevallen huisvrouw waren. De vrouwen zorgden voor de kinderen en het dagelijkse huishouden. In de Romeinse mythologie komt Juno overeen met Hera.

Hestia

De Grieken verzamelden zich graag rondom het haardvuur en dus waren ze gek op Hestia - de godin van de haard en het gezin. Volgens een mythe zat zij ooit op een van de 12 tronen van de Olympus, maar toen Dionysus verscheen en een zetel opeiste, stond ze haar troon aan hem af. Ook al werd Hestia niet langer gezien als een van de 12 goden, ze bewaakte nog steeds het heilige vuur van de Olympus. Uit respect voor Hestia zorgden de Grieken ervoor dat het vuur in hun haarden nooit uitging. De Romeinse Vesta komt overeen met Hestia in de Griekse mythologie.

Dionysos

De Grieken waren gek op wijn en dus ook op Dionysus, de god van de wijn, die hun volgens de overlevering leerde hoe ze zelf druiven konden telen. Bacchus komt in de Romeinse mythologie overeen met Dionysus bij de Grieken.

Poseidon

Voor alle Grieken die met hun elegante triremen - elegante zeilschepen met rijen van roeiriemen - over de Middellandse Zee voeren was Poseidon de belangrijkste god. De Griekse god van de zee was wispelturig en wraakzuchtig, en vanuit de diepten van de oceaan kon hij hevige stormen en aardbevingen ontketenen als hij getart werd. Neptunus is het Romeinse mythologische equivalent van Poseidon.

Demeter

Als godin van de vruchtbaarheid en de oogst was Demeter een van de belangrijkste goden voor de Grieken die grotendeels - voor zo’n 80 procent - van de landbouw leefden. Zij zouden dit beroep zelfs van haar hebben geleerd. Ceres is het Romeinse equivalent van Demeter uit de Griekse mythologie.

Athena

Volgens de Grieken was Athena een actieve godin die betrokken was bij het leven van de mensen. Ze was niet alleen de godin van de oorlog, ambachten en wijsheid, maar ook de beschermster van Athene. Minerva bij de Romeinen komt overeen met Athena bij de Grieken.

Apollo

De gewone Grieken associeerden Apollo - de god van de waarzeggerij, muziek en genezing - vooral met het orakel van Delphi, waar hij, volgens een legende, de grote slang Python zou hebben verslagen. Apollo draagt dezelfde naam in de Romeinse en Griekse mythologie.

Artemis

Wetenschappers denken dat de jachtgodin Artemis dateert uit de tijd dat de Grieken nog geen boeren waren. Hoewel er na 600 v.Chr. steeds meer land werd gecultiveerd en de jacht een hobby van de elite werd, werd Artemis niet vergeten. Diana in de Romeinse mythologie komt overeen met Artemis bij de Grieken.

Ares

Wanneer er oorlog dreigde uit te breken tussen de stadstaten, dachten de Grieken dat de oorlogsgod Ares erachter zat. Ares hield namelijk van ruzie en wantrouwen. Om dezelfde reden was de god niet populair bij de andere goden, en verbleef hij liever in de provincie Thracië dan op de Olympus, waar hij overschaduwd werd door zijn ouders - Hera en Zeus. Ares komt overeen met Mars bij de Romeinen.

Hephaistos

De Griekse god van de smeedkunst, Hephaistos, had een gespierd bovenlijf, maar magere benen. Zeus, zijn vader, was zo teleurgesteld in zijn misvormde zoon, dat hij hem van de Olympus naar het eiland Lemnos in de Egeïsche Zee gooide. Hephaistos in de Griekse mythologie is gelijkwaardig aan Vulcanus in de Romeinse mythologie.

Aphrodite

Aphrodite was de godin van liefde en de schoonheid, maar haar geboorte was bizar: ze werd voor de kust van Cyprus verwekt toen het gecastreerde geslachtsdeel van de titaan Uranus het zeeschuim bevruchtte. Venus komt bij de Romeinen overeen met Aphrodite in de Griekse mythologie.

Hermes

Hermes was de gevleugelde boodschapper van de goden. De Grieken dachten dat hij verantwoordelijk was voor het brengen van de zielen van de doden naar de onderwereld. Mercurius is het Romeinse mythologische equivalent van Hermes.

Hades

Hades, de broer van Zeus en Poseidon, regeerde over de duistere onderwereld. Anders dan in het christendom was de onderwereld in de Griekse mythologie geen plek waar boosdoeners gestraft werden. Pluto is het Romeinse equivalent van Hades.

labels:

Zie ook: