Welkom in de wereld van vleesexport, waar enkele landen hun stempel drukken op de internationale markt met hun ongeëvenaarde productie en export van vlees. In dit artikel verkennen we de grootste vlees exporterende landen ter wereld, en ontdekken we wie de wereldleiders zijn in deze lucratieve industrie.

Wereldleiders in Vleesexport

De wereldwijde vleesindustrie wordt gedomineerd door enkele landen die verantwoordelijk zijn voor het overgrote deel van de vleesexport. Deze wereldleiders in vleesexport leveren een groot deel van het vlees dat wereldwijd geconsumeerd wordt. Deze landen hebben een sterke vleesindustrie en zijn in staat om grote hoeveelheden vlees te exporteren naar verschillende delen van de wereld. Dankzij hun efficiënte productiesystemen en hoge kwaliteitsnormen zijn zij in staat om te voldoen aan de vraag van consumenten over de hele wereld.

Nederland als Exporteur

Nederland staat wereldwijd bekend om zijn hoogwaardige vleesproducten en is een van de grootste vlees exporterende landen ter wereld. Met een lange traditie in vleesproductie en strenge kwaliteitsnormen, behoort Nederland tot de topexporteurs van rundvlees, varkensvlees en pluimveevlees.

Naast Nederland zijn ook landen als de Verenigde Staten, Brazilië, Australië en Duitsland grote spelers op de wereldwijde vleesexportmarkt. Deze landen hebben een lange traditie in vleesproductie en exporteren grote hoeveelheden vlees naar diverse landen over de hele wereld.

De wereldleiders in vleesexport zijn landen die een belangrijke rol spelen in de internationale vleeshandel. Deze landen hebben strategieën ontwikkeld om hun export te stimuleren en te laten groeien. Om te blijven groeien in vleesexport, moeten deze landen blijven investeren in kwaliteitscontrole, duurzaamheid en marktdiversificatie.

Impact op Duurzaamheid

De grootste vlees exporterende landen ter wereld spelen een cruciale rol in de vleesindustrie en hebben een significante impact op duurzaamheidskwesties. Deze landen staan bekend om hun hoge vleesproductie en export, wat zowel economische voordelen als milieuproblemen met zich meebrengt. Landen als de Verenigde Staten, Brazilië en Australië behoren tot de top vlees exporterende landen van de wereld.

Deze landen exporteren grote hoeveelheden rundvlees, varkensvlees en pluimvee naar verschillende markten over de hele wereld. Dankzij hun bloeiende vleesindustrieën hebben deze landen een prominente positie verworven als wereldleiders in de vleesexport. Met hun uitgebreide netwerken en hoogwaardige productieprocessen blijven zij een belangrijke rol spelen op de wereldmarkt. Of het nu gaat om rundvlees, varkensvlees of gevogelte, deze landen leveren keer op keer kwaliteitsproducten aan hun internationale klanten.

Varkensvleeshandel Wereldwijd

De markt voor varkensvlees is mondiaal. In Nederland geproduceerd vlees wordt tot in China en Korea verkocht. Een beeld van de wereldwijde handelsstromen. Op het hoofdkwartier van de Rabobank in Utrecht hangt een wereldkaart aan de muur, met daarop dikke blauwe pijlen die van continent naar continent wijzen. Die pijlen geven aan hoeveel varkensvlees in een jaar is verscheept.

Die maakt het land wereldwijd een belangrijke importeur van varkensvlees. Andere belangrijke importlanden zijn Rusland, Japan en Zuid-Korea. Daarentegen zijn de Verenigde Staten en de Europese Unie de grootste exporteurs, met daarachter Canada en Brazilië.

De exportpositie van een land wordt bepaald door de zelfvoorzieningsgraad en de kostprijs van dat land. Bij een zelfvoorzieningsgraad van 100 procent produceert het land precies genoeg om aan de interne consumptie te kunnen voldoen. Produceert het minder, dan moet het importeren, produceert het meer dan kan het exporten.

China's Rol

China speelt een sleutelrol dankzij het volume van zijn productie en consumptie. Beide zijn de afgelopen vijf jaar flink gestegen, maar het aanbod in China kan de vraag niet aan. De rest importeert China uit het buitenland, en deze vraag heeft de afgelopen tijd de hoge prijs voor varkensvlees bepaald.

De varkensproductie in China is niet erg efficiënt; gemiddeld werpt een zeug daar ongeveer zeventien biggen per jaar, vergeleken met rond de 23 in Europa en 26 in Nederland.

Europese Unie

Europa wordt gekenmerkt door hoge productiekosten. Dit komt enerzijds doordat we zelf nauwelijks soja verbouwen en dat dus moeten importeren, en anderzijds door onze dure regelgeving ten aanzien van dierenwelzijn, milieu, en dergelijke. Maar vorig jaar zijn we concurrerend geworden dankzij de schuldencrisis. Die bracht een gunstige wisselkoers en daardoor kon Europa op prijs concurreren met onder andere de Verenigde Staten en Brazilië. Deze situatie zal naar verwachting in 2012 aanhouden.

Ondertussen integreren de Europese varkensmarkten steeds verder. Slachterijen werken al over de grenzen; ze hebben hun werkterrein uitgebreid van nationale naar Europese regio’s.

Rusland

Net als in China neemt in Rusland de productie al jaren toe. De consumptie blijft echter grotendeels gelijk. Het land is bezig om zelfvoorzienend te worden, maar is daar nog lang niet. De varkenssector in Rusland wordt gekenmerkt door grote integraties, waar een groot deel van de keten in een bedrijf zit. Rusland streeft er actief naar om aan het eind van dit decennium zelfvoorzienend te zijn.

Verenigde Staten

De VS zijn na China en Europa de grootste producent van varkensvlees. Het land produceert bijna een kwart meer dan het zelf consumeert en is daarmee ‘s werelds grootste exporteur. Amerika exporteert het meeste vlees, tegen de laagste prijs, van de wereld. Voor de voorzienbare toekomst zal de VS sterk concurrerend blijven.

Brazilië

Brazilië is een aantal jaren geleden opgekomen als exporteur. Bijzonder, omdat de thuismarkt weinig varkensvlees consumeerde. Hoewel die markt nog steeds slecht is, krijgen Brazilianen de smaak van varkensvlees steeds meer te pakken en de binnenlandse consumptie neemt toe. Dit jaar houdt Rusland Braziliaans varkensvlees tegen, maar exporteurs hebben de weg gevonden naar Hong Kong (en daarmee naar China), Turkije en een paar andere landen.

Zuid-Korea

In Zuid-Korea heeft mond- en klauwzeer vorig jaar de productie van varkensvlees met een kwart verminderd. Het zo ontstane gat werd gevuld door importen. De sector is weer aan het groeien, maar het zal tot de tweede helft van het jaar duren voordat die weer op het oude niveau is. Tot die tijd blijven importen noodzakelijk. Daarnaast hebben Zuid-Korea en de Europese Unie vorig jaar ook een vrijhandelsverdrag gesloten waardoor Europa meer toegang krijgt tot het land.

Nederland in de Wereld

Een groot deel van het varkensvlees dat in Nederland wordt geproduceerd, gaat de grens over. Ons land is altijd al een exportland geweest voor varkens. Of anders gezegd, van elke kg varkensvlees die hier werd geproduceerd, is maar 370 gram ook in ons eigen land geconsumeerd. Al het overige vlees is in het buitenland verkocht. Nederland exporteerde in 2020 voor 8,8 miljard euro aan vlees en was daarmee de grootste exporteur van vlees in de EU.

60 procent van de totale Nederlandse verdiensten aan vleesafzet wordt verdiend met vleesexport en 40 procent met binnenlandse vleesafzet. Na Nederland zijn Spanje, Duitsland, Polen en Denemarken de grootste exporteurs van vlees in de EU.

Nederland is daarbij de grootste exporteur van rund- en kalfsvlees, de tweede exporteur van pluimveevlees (na Polen) en de vierde exporteur van varkensvlees (na Spanje, Duitsland en Denemarken). Ook in exportgewicht is Nederland de grootste exporteur. In 2020 werd 3,6 miljard kilogram vlees geëxporteerd.

Nederland is al decennia een grote vleesexporteur. De productie van en handel in vlees levert toegevoegde waarde op voor de Nederlandse economie. In 2019 verdiende de Nederlandse economie 8,7 miljard euro aan de totale afzet van vlees, waarvan 5,2 miljard euro aan export en 3,5 miljard euro aan binnenlandse afzet.

Sinds 2015 is Nederland meer gaan verdienen aan de productie van, en handel in vlees. In 2015 ging het om 7 miljard euro (1,0 procent van het bbp). Voor de Nederlandse vleesexport is import nodig, zoals levende dieren, nog te bewerken vlees of veevoedergrondstoffen. Levend pluimvee is de grootste importcategorie (240 miljoen euro in 2019, vooral uit Duitsland), gevolgd door maïs en tarwe. Maïs (grotendeels uit Oekraïne) en tarwe (met name uit Frankrijk) leveren als veevoedergrondstoffen een indirecte bijdrage aan de Nederlandse vleesexport.

Frankrijk en Nederland zijn de grootste kalfsvleesproducenten, hun marktaandelen zijn vrijwel gelijk (ca. 30%). Italië komt op de derde plaats, maar produceert aanzienlijk minder (17%). Verder zijn België (7%) en Duitsland (5%) in de markt.

De laatste jaren zien we dat de producties van Frankrijk en Italië krimpen en die van Nederland stijgt. Dit komt onder andere door de introductie van rosé kalfsvlees, een nieuwe markt die Nederland beter beheerst dan de andere landen.

Vergelijken we de productie met de consumptie dan zien we een merkwaardig verschijnsel. Alle landen moeten importeren omdat hun zelfvoorzieningsgraad onder de 100% ligt. Die van Frankrijk is 86%, die van Italië 62% en die van Duitsland 52%.

Frankrijk en Duitsland moeten jaarlijks elk 40.000 ton inkopen, Italië maar liefst 80.000 ton. Waar komt dit vlees allemaal vandaan? Hoofdzakelijk van Nederland. Dat land heeft een zelfvoorzieningsgraad van meer dan 800%, er wordt véél meer geproduceerd dan er geconsumeerd wordt.

Als kalfsvleeseters staan de Fransen met 4,19 kg per persoon voorop, gevolgd door Italië met 3,6 kg. Nederland zit met 1,65 kg ongeveer op het Europese gemiddelde. De Duitsers eten slechts 1,04 kg kalfsvlees, de Polen zelfs maar 335 gram.

In heel Europa wordt kalfsvlees als een luxe vleessoort gezien, dat geldt voor blank kalfsvlees nog sterker dan voor rosé vlees.

Ongeveer 60% bereikt de consument via de supermarkten, 10% wordt via de ambachtelijke slagers afgezet. De horeca mogen we niet onderschatten want 20% van alle kalfsvlees komt in de keukens van restaurants terecht. Daarnaast gaat 10% naar de institutionele markt, zoals keukens van ziekenhuizen, bejaardenhuizen en scholen. In Nederland zien we het aantal consumenten dat met kalfsvlees kennis maakt, duidelijk stijgen.

Recente Ontwikkelingen

De Franse rundvleesimport is in het eerste kwartaal van 2023 gestegen. Verschillende Europese landen lieten een groei met dubbele cijfers zien en Brazilië verhoogt een klein marktaandeel. 85% van het rundvlees dat Frankrijk importeert komt uit de Europese Unie, waarbij het grootste deel van de niet-EU-volumes door de Verenigd Koninkrijk wordt geleverd. Er is echter een toename van Braziliaans vlees, hoewel het nog steeds slechts een marktaandeel van 1,3% heeft.

Bijna een kwart van het rundvlees dat Frankrijk importeert komt uit Nederland (23,7%), met 23.600 ton in het eerste kwartaal, 11,9% meer dan vorig jaar. Ierland volgt met 17.000 ton (+22,6%), gevolgd door Duitsland (11.300 ton, +26,6%). Doordat de Franse rundveeprijzen over het algemeen hoger zijn dan die van buurlanden en slachtingen sterk zijn gedaald door een gebrek aan slachtdieren, is de Franse rundvleesexport in het eerste kwartaal met 16,8% gedaald.

Nederland exporteerde in totaal in 2022 voor 11 mld. euro aan vlees (runderen, kalveren, varkensvlees, kippenvlees) en eetbare slachtbijproducten, dat is 17,5% meer dan in 2021.

De rundvleesproductie in Nederland wordt gematigd door de hoge melkprijzen. Hierdoor blijven runderen langer op het bedrijf. Uiteindelijk zijn er meer slachtingen maar tegen een lager karkasgewicht, deels door droogte en hoge voerkosten. Daarnaast is het aanbod op de wereldmarkt krap.

Exportwaarde van Vlees in Nederland (miljard euro)

Jaar Exportwaarde
2021 9.36
2022 11

labels: #Vlees

Zie ook: