Van het meeste fruit kun je de schil eten. Er zitten vezels en voedingsstoffen in of vlak onder de schil. Het is dus gezond, en je verspilt minder eten. Was het fruit wel goed. Maar met sommige soorten fruit moet je toch uitkijken. Soms wordt er namelijk in de wet voor resten bestrijdingsmiddelen van uitgegaan dat je de schil niet eet.

Het af en toe eten van dit fruit met schil is geen probleem. Maar eet je gerechten met vooral de schillen van dit fruit? Dat kun je beter niet doen. Ook zijn sommige harde schillen erg slecht verteerbaar. Wil je toch de schil eten? Kies dan voor biologisch.

Bij veel van deze soorten is de schil slecht verteerbaar, maar het heeft dus ook te maken met bestrijdingsmiddelen. Er bestaan strenge eisen voor de hoeveelheid bestrijdingsmiddelen in fruit. In de biologische teelt wordt zoveel mogelijk rekening gehouden met het milieu en worden minder bestrijdingsmiddelen gebruikt.

De Nederlandse overheid heeft diverse maatregelen getroffen om uit te sluiten dat je te veel bestrijdingsmiddelen binnenkrijgt. Bij het opstellen van de normen wordt er bij het meeste fruit van uitgegaan dat je de schil ook eet. Er wordt streng op gecontroleerd door onder andere de NVWA, de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit. Hierbij test de NVWA de producten mét schil.

Daardoor zijn de gezondheidsrisico’s van de resten van bestrijdingsmiddelen die op fruit worden gevonden verwaarloosbaar klein. Bovendien kun je niet alle bestrijdingsmiddelen verwijderen door fruit te schillen. Meestal zijn de strenge wetten en normen gebaseerd op het fruit met schil.

Watermeloenschil: Eetbaar en Nuttig

De groene schil van een watermeloen is heel hard. Daarom is het niet goed te eten en lastig verteerbaar. Voor de schil geldt verder dat de wet op resten bestrijdingsmiddelen ervan uitgaat dat je de schil niet eet. Direct onder de groene schil zit een zachte witte laag. Dat is wél goed te eten.

Eerder schreef ik over het nuttig in gerechten verwerken van stronken en loof, dat je zonder na te denken zou weggooien. De schil gooien we meestal bij het GFT-afval, maar dat is zonde. De schil is gewoon eetbaar en helpt bijvoorbeeld tegen een hoge bloeddruk.

Hoe kun je de schil van een watermeloen eten?

Hóe moet je die schil van een watermeloen dan eten, is de vraag. Je kan de schil fermenteren of inmaken. De makkelijkste manier is om een de stukken schil in een pot met het sap van augurken te leggen (nadat de augurken op zijn). Laat het een nacht in de koelkast staan: et voilà, zure meloenschil. Bijvoorbeeld voor in een salade.

Je kunt de schil inmaken of fermenteren, maar je kunt ook gewoon de meloen met schil en al in stukken snijden en in de blender doen. Kruiden naar smaak toevoegen. Wil je wel een mooie kleur, dan kun je de meloen eerst met een dunschiller schillen.

De makkelijkste manier om de schil te verwerken is om hem in fijne reepjes te snijden en in een pot te doen, waaruit je net de laatste augurk gevist hebt. Laat het een nacht in de koelkast staan en je hebt al zure meloenschil. Probeer hem eens in een salade.

Je kan de schil van een watermeloen ook julienne snijden voor in de salade. Of je snijdt de watermeloen in stukken en doet die -met schil en al- in de blender voor een heerlijk voedzame watermeloen smoothie (waar je eventueel nog citroensap, suiker, verse munt of basilicum aan kan toevoegen). Dat watermeloensapje (of smoothie) wordt overigens wel wat minder fris van kleur dan op de foto hieronder, omdat je het rood van het vruchtvlees mengt met het groen van de schil.

Recept: Pickles van meloenschil

Je kunt ook het recept gebruiken voor ‘Pickles van meloenschil’. Dit is misschien wat bewerkelijker. Voor wie het aandurft, kan proberen de schil te fermenteren. Dat is een proces waarbij zonder zuurstof bacteriën, schimmels of gisten natuurlijke stoffen afbreken.

Recept om ook de schil van een meloen te verwerken tot iets eetbaars. Geschikt voor alle meloensoorten.

  1. Snijd met een dunschiller de groene schil van de meloen.
  2. Verwijder het vruchtvlees.
  3. Snijd de schil in blokjes van +/- 2 cm.
  4. Doe de schil in een glazen of roestvrijstalen kom, voeg zout toe en zoveel water dat de schillen onder staan.
  5. Roer door. Laat minimaal 2 uur of overnacht pekelen in de koelkast.
  6. Breng de suiker, azijn, water, 2 kaneelstokjes, kruidnagel en peperkorrels aan de kook.
  7. Voeg de schil toe en breng terug aan de kook.
  8. Zet het vuur lager en laat onbedekt, 10 minuten pruttelen of tot de schil gaar is.
  9. Steriliseer de potten en de deksels in kokend water.
  10. Verdeel de stukjes schil over de potten en voeg een kaneelstokje toe aan elke pot.
  11. Vul de potten aan met het kookwater. Zorg dat er geen luchtbellen zijn en draai het deksel stevig op de pot.

Je kunt ze nu laten afkoelen en de pickles van meloenschil ongeveer één maand in de koelkast bewaren. Als je de potten pasteuriseert of steriliseert kan dit zelfs langer.

Gefermenteerde Watermeloenschil

  1. Snijd de groene schil met een dunschiller heel dun eraf.
  2. Snijd het vruchtvlees eruit, maar laat wat zitten aan de witte schil die je over hebt.
  3. De witte schil snijd je vervolgens aan stukjes.
  4. Een deel van het vruchtvlees doe je in de sapcentrifuge of slowjuicer om er sap van te maken.
  5. Vul de weckfles voor 1/3 met het sap en doe de stukjes schil erbij.
  6. Vul alles tot 1 cm onder de deksel met het zoute water.
  7. Dek alles af met het druivenblad of hang het zwarte theezakje in de pot.
  8. Laat minimaal 7-10 dagen op het aanrecht staan.

Proef daarna. Als het je smaak is, zet het dan in de ijskast. Daar zal het heel langzaam verder fermenteren.

Voedingswaarde en Gezondheidsvoordelen

Wij zijn dol op watermeloen. Deze zoete zomerse snack is heel gezond. Meer dan 90% van de watermeloen bestaat uit -inderdaad- water. Daarom denken we nog wel eens dat het rode fruit vooral een smaakvolle dorstlesser is, maar het zit ook tjokvol vitaminen (A, C) en mineralen (kalium, magnesium).

De schil is gewoon eetbaar en helpt bijvoorbeeld tegen een hoge bloeddruk. Ook de schil van de watermeloen heeft diverse voordelen. Zo geeft het een enorme boost voor je immuunsysteem door de hoeveelheid vitamine C, A, B6 en zink. Ook bevat de schil kalium en stoffen als lycopeen en flavonoïden, die zorgen voor huidverbetering.

Afhankelijk van hoe rijp de watermeloen is, bevindt zich tussen het rode vruchtvlees en de taaie groene schil een wit overgangsgebied van enkel millimeters tot centimeters dik. Met gemak twintig procent van het totaal gewicht. Zeker bij de grote exemplaren, die al snel meer dan tien kilo wegen, gaat het dan om kilo’s voedsel. Deze zijn op verschillende manieren te benutten.

Fijn gesnipperd geeft het salades extra bite en body. Ingelegd in zuur zijn ze een voordelig alternatief voor augurken, die ook al weer een prijsstijging van vijftig procent achter de rug hebben. Op dezelfde wijze kun je het meloenwit ook in de soep laten verdwijnen. Aangezien het neutraal van smaak is, fungeert het zo als een gezonde vulstof. Groentestoven zelfde tactiek; meloenwit past zich aan elke omgeving aan.

Andere Eetbare Schillen en Resten

Al met al tientallen kilo’s per jaar belanden onnodig bij het groenafval. Van de aardbeienkroontjes tot de schil van een watermeloen: dit kan je gewoon eten. Zonde dus om weg te gooien.

  • Appels en peren: Appelschillen zitten boordevol vezels, vitamines en antioxidanten. Net als appels bevatten perenschillen veel vezels en voedingsstoffen.
  • Druiven: De schil van druiven bevat resveratrol, een krachtige antioxidant die goed is voor het hart.
  • Perziken: De schil van perziken bevat ook polyfenolen, die kunnen bijdragen aan het verminderen van ontstekingen en het ondersteunen van de hersengezondheid.
  • Kiwi's: Door de schil te eten, krijg je tot drie keer meer vezels binnen dan wanneer je deze verwijdert.
  • Citroen en Sinaasappel: We kennen allemaal de cake wel met citroenrasp en de marmelade met stukjes sinaasappelschil.
  • Groenten: De stronk van de broccoli is daar een goed voorbeeld van. Een paar millimeter onder de vezelige oppervlakte bevindt zich sappig vruchtvlees dat qua structuur in de buurt komt van koolrabi of bloemkoolstronken. Prima eetbaar dus. Het moet alleen een paar minuten eerder de pan in dan de bloemiger delen van broccoli en bloemkool. Voor de bladeren van de bloemkool geldt hetzelfde: die gooien we meestal weg, maar dat is zonde!

Tips voor het Eten van Schillen

Als je de schil eet van groente en fruit is het belangrijk om voor de biologische variant te kiezen, omdat anders de gebruikten pesticiden vaak in de schil zitten en die wordt geassocieerd met ziekten als Parkinson. Kies daarom het liefst voor biologische fruitsoorten of was de schil grondig.

labels:

Zie ook: