De plofkippen uit de supermarkten mogen in Nederland bekender zijn, maar die megakippen kunnen niet wedijveren met de internationale reputatie van de kippenheld ‘Miracle Mike’. Deze wonderlijke wyandotte-kip slaagt erin om anderhalf jaar (op de kop af 18 maanden) zonder kop door het leven te gaan.

Bent u in de stemming voor een macaber maar waargebeurd verhaal? Dan laten we u graag kennismaken met Mike, the Headless Chicken. Mike is de enige kip die na zijn onthoofding nog anderhalf jaar heeft kunnen overleven.

Het Begin van een Bizar Avontuur

Het is 10 september 1945 als in de Amerikaanse plaats Fruita in de staat Colorado, de boerin Clara Olsen het plan opvat om die avond een flinke kipfilet gaar te bakken in de koekenpan. Haar man Lloyd moet het routineklusje klaren, loopt het erf op en zoekt een mooie kip uit.

Op een maandag in 1945 wandelde Mike vrolijk pikkend in de grond over een erf in Fruita, Colorado. Onverwacht werd hij om zijn hals gegrepen door Lloyd Olsen. Diens vrouw Clara had Mike zien paraderen. Met de haan in zijn linkerhand liep Lloyd naar het slachtblok in de schuur. Daar maakte hij zich gereed voor een routineklus.

Als Lloyd zijn bijl opheft en laat neerploffen op de nek van een van de vetste kippen uit de ren, valt de kop van de kip op de grond. Even later waggelde Mike de schuur uit als vers geslacht gevogelte. Hij schudde met zijn lijfje, letterlijk als een kip zonder kop.

De volgende ochtend treft Lloyd op het erf de bewuste kip aan, zonder kop natuurlijk. Mike lag rustig te slapen met zijn afgeslagen kop onder zijn vleugel. Het beest probeert uit alle macht om graantjes op te pikken. Tevergeefs: zonder kop is eten een langdradig verhaal. Maar Lloyd is de beroerdste niet en concludeert dat een kip die zo veel levenswil tentoonspreidt, een handje geholpen moet worden.

‘Als Mike zoveel levenskracht heeft, dan laat ik hem leven’, mompelde Lloyd. Toen Mike na een week als een kip zonder kop nog steeds enthousiast rondhuppelde vond Lloyd dat toch wel bijzonder.

Een Medisch Wonder

Voor de verbaasde Lloyd is dit reden genoeg om professionele hulp in te schakelen. Hij rijdt met de kip naar de universiteit van Utah in Salt Lake City, 400 kilometer verderop. Hij besloot de haan te laten onderzoeken. Het blijkt dat een cruciaal deel van de kippenkop, een stukje hersens, nog aan de nek vastzit en dat de bijl de halsslagader gemist heeft. De doorgaans sceptische wetenschappers waren enthousiast. Ze bekeken Mike van alle kanten en constateerde dat het blad van de bijl de halsslagader van Mike had gemist. Door een stolsel was de haan niet doodgebloed. Lloyd had de kop van Mike in een potje op tafel gezet. Maar een groot deel van de hersenstam en een stuk oor bleken nog aan het hanenlichaam te zitten. Een bloedprop voorkomt dat de kip doodbloedt.

Blijkbaar waren een oor en een deel van de hersenstam intact gebleven, net genoeg om de kip in leven te houden. Een bloedklonter zorgde ervoor dat het dier niet doodbloedde.

Afgezien van een klein stukje oor en hersens is de complete bestuurskamer van de kip verdwenen.

De Geboorte van een Sensatie

Vanaf dat moment begint de échte zegetocht van ‘Mike the Headless Chicken’, zoals hij bekend komt te staan. Lloyd reist met zijn aandachttrekkende huisdier het zuidwesten van de Verenigde Staten door en organiseert shows waar bezoekers voor $0.25 naar Mike’s kunstjes mogen kijken. Lloyd nam Mike terug naar huis.

Er kwamen mensen uit de buurt langs die van de koploze Mike hadden gehoord. Dat bracht Clara en Lloyd op het idee een toer te gaan maken met hun haan. Ze begonnen hun toer in New York en kwamen in allerlei steden in Amerika.

Voor 25 cent kon men Mike ter plaatse komen bekijken en dat leverde al snel 4500 dollar per maand op. Lloyd Olsen nam zelfs een manager in dienst en organiseerde een tournee doorheen verschillende Amerikaanse staten.

De Olsens pikken een aardig graantje mee van de rijzende ster van hun troeteldiertje: de veerkrachtige ‘Miracle Mike’ brengt maandelijks $4.500 in het laatje, omgerekend naar vandaag $47.500. Dat is een best aardig maandsalaris. Een kenner taxeert Mikes dagwaarde op $10.000, en de eigenaren laten het beestje voor datzelfde bedrag verzekeren.

Mensen konden na betaling van een klein bedrag een kijkje nemen naar Miracle Mike. Dit was aardig lucratief te noemen aangezien het maandelijks inkomen van de familie Olsen naar 4.500 dollar steeg. Dat was in die tijd een klein fortuin te noemen.

Tijdens de show werd ook een gedroogde kippenkop tentoongesteld als de kop van Mike. Olsen voerde Mike met behulp van een pipet, en zorgde vanzelfsprekend goed voor zijn haan zonder kop. Want een kip met gouden eieren die slacht je niet, althans niet nog een keer….

Na de eerste tour die door Californië en Arizona ging moesten de Olsens terug naar Colorado om hun gewassen te oogsten op de boerderij die tijdelijk door anderen werd beheerd. Voor de nieuwe tour vertrok familie Olsen weer naar Arizona.

Het Tragische Einde

Toen ze na anderhalf jaar, in maart 1947, terugreden van een van hun trips stopten Lloyd en Clara bij een motel ergens in de woestijn van Arizona. In de stad Phoenix namen Lloyd en Clara Olsen en Mike weer deel aan een sideshow.

Midden in de nacht hoorden ze Mike vreemde stikgeluiden maken. Toen ze ’s nachts in een motel sliepen werden ze gewekt door een vreemd geluid. Lloyd kon zijn pipet niet vinden. De pipet die hij gebruikte om Mike te voeren. Wat hij ook als alternatief probeerde om de slokdarm te openen, het werkte niet. Toen ze de kamerdeur openden zagen ze dat Miracle Mike aan het stikken was in een maiskorrel die blijkbaar in het verkeerde keelgat was geschoten. De slikgeluiden stopten. Clara en Lloyd waren te laat om in te grijpen en Miracle Mike moest helaas het loodje leggen. Daarmee kwam er een einde aan het showleven van Miracle Mike.

Uiteindelijk overleefde Mike het toch niet. De haan stikte in zijn eigen slijm in een motel in Phoenix.

De familie Olsen trok terug naar de boerderij in Fruita en kocht van het verdiende geld een aantal landbouwmachines en een Chevrolet pick-up uit 1946. Wat er met de kip zelf is gebeurd is niet bekend omdat eigenaar Lloyd Olsen dat weigerde te vertellen.

De Erfenis van Mike

Saillant detail is dat Mike in zijn kielzog honderden, mogelijk duizenden Amerikaanse kippen een vroegtijdige dood heeft bezorgd. In de jaren 1945 tot 1947 en vermoedelijk ook nog wel daarna, probeerden namelijk veel Amerikanen - laten we zeggen: als kippen zonder kop - het kunststukje van Lloyd Olsen na te doen. In de hoop net als de Olsens rijk te worden.

Vanaf die dag wordt jaarlijks, elk derde weekend in mei, het ‘Headless Chicken Festival’ gehouden in Fruita.

Het verhaal over Mike raakte ondergestoft door de geschiedenis. Het verhaal werd afgestoft door iemand van de VVV in het stadje Fruita in Colorado die op zoek was naar een goed thema voor een nieuw jaarlijks festival.

Naast foto’s en achtergrondinformatie, vind je er ook grapjes over Mike (zie verder) en recepten met… kip.

De Wetenschap Achter het Wonder

Dat kippen in sommige gevallen nog een korte tijd kunnen overleven nadat ze onthoofd zijn is bij veel mensen wel bekend. Het gezegde ‘als een kip zonder kop’ is daar dan ook van afgeleid. Meestal overlijdt de kip binnen een aantal minuten.

Kippen kunnen vaak nog even lopen nadat ze zijn onthoofd omdat zij hun hersenen niet nodig hebben bij het aansturen van hun spieren. Sterker nog, zonder hersenen kan een kip niet eens stoppen met lopen. Kippen gebruiken, in tegenstelling tot de mens, de hersenen om het lopen te onderdrukken.

Vanuit een zenuwcentrum in het ruggenmerg van de kip worden de signalen om te lopen aangestuurd.

Zo lang kunnen kippen nog rondlopen en met hun vleugels slaan nadat hun kop is afgehakt.

Dat is mogelijk doordat het lichaam van een kip de hersenen alleen nodig heeft om een beweging in gang te zetten, te stoppen of te corrigeren. Het circuit van zenuwen tussen de zintuigcellen en de spieren in het lichaam 'weet' dus zonder tussenkomst van de hersenen hoe het moet bewegen.

Daardoor kan de kip zonder hersenen blijven bewegen zolang het lichaam genoeg zuurstof en energie heeft.

Op 10 september 1945 waren boer Lloyd Olsen en zijn vrouw Clara aan het werk op hun boerderij in Fruita in de Amerikaanse staat Colorado. Ze wilden die dag kippen gaan slachten en dat deden zij allemaal handmatig. Lloyd zou met een bijl de kippen onthoofden en Clara zou ze vervolgens bij elkaar leggen om mee te nemen naar de vleesmarkt. Er werden die dag rond de veertig of vijftig kippen geslacht maar bij één van die kippen ging iets niet helemaal goed.

Deze kip bleef lang nadat Lloyd Olsen met een bijl de kip had ontdaan van zijn hoofd rondlopen door de schuur. Dat bleek niet zo te zijn, Miracle Mike was de volgende ochtend nog in leven.

Lloyd Olsen bleek bij het onthoofden van de kip niet de nek doormidden geslagen te hebben, maar een deel van de kop eraf gehakt te hebben. De halsslagader en een deel van de hersenstam waren nog intact en zodoende had de kip nog een aantal primaire hersenfuncties over. Een bloedstolsel dat toevalligerwijs op precies de juiste plek bleef zitten, zorgde ervoor dat de kip niet doodbloedde.

Daardoor wist de kip, die wel moeite had om balans te houden, nog steeds in leven te blijven. Mike bleef zelfs nog steeds op zoek naar voedsel op de grond en probeerde ook nog te kraaien. Dit kwam volgens eigenaar Olsen neer op een gorgelend geluid.

Mike in de Populaire Cultuur

  • FilmMakerij: Mike heeft ondertussen ook zijn eigen film - Chick Flick: The True Story of Mike, the Headless Chicken. Deze full-length documentaire vertelt het verhaal van Mike door middel van origineel filmmateriaal. De DVD bevat vele extra’s zoals liedjes, trailers en behind-the-scenes footage.
  • Festival: In Fruita, Colorado heeft Mike ook zijn eigen festival. Het is een soort jaarmarkt met muziek, marktkraampjes en animatie. Je kunt er meedoen aan verschillende wedstrijden zoals de chicken dance contest, de run like a headless chicken-marathon of je kunt meedingen naar het beste kiprecept.
  • Documentaire: In 2001 werd er een documentaire gemaakt over Mike.

labels: #Kip

Zie ook: