Papendrecht is een typische dijkgemeente. De vroege bewoners vestigden zich voornamelijk langs de rivier. Deze locatie was zeer geschikt voor handel en werk, zoals scheepswerven, rietsuiker en visserij voor voedsel en handel. Aan het einde van de jaren vijftig breidde Papendrecht zich landinwaarts uit en ontwikkelde zich tot zijn huidige vorm. Door deze ontwikkeling heeft Papendrecht geen historisch centrum.

Vroege Geschiedenis van Papendrecht

Een Romeinse munt werd gevonden in 1967, daterend uit de tweede eeuw. Tot de vierde eeuw was het gebied vooral een onbewoonbaar moeras, toen kleine groepen mensen de droge delen van de regio bevolkten. Rond het jaar 1000 kwamen er permanente bewoners. De naam Papendrecht verschijnt voor het eerst in geschriften uit 1105. In 1277 werd een stad gesticht, toen de eerste dijken en windmolens werden gebouwd om het water te beheersen. De eerste gemeente dateert uit 1816, tot die tijd was Papendrecht in handen van adellijke families.

Vroege bewoners leefden voornamelijk van visserij, landbouw, dijkwerken en de teelt van riet. Door de geschiedenis heen fungeerde Papendrecht als de schakel tussen de belangrijke stad Dordrecht en haar omgeving. Papendrecht voorzag in de veerboot naar Dordrecht, de naam Papendrecht verwijst naar die functie. Vroeger roeiden monniken (papen) passagiers over de rivier de Merwede, Drecht is een plaats waar de rivier kan worden overgestoken. Het kleine beeldje van Aaichie symboliseert de geschiedenis van Papendrecht, Aaichie pelt erwten, een activiteit van de arme boeren in het verleden. Met het pellen van erwten verdienden ze een beetje extra geld.

Met de industriële ontwikkeling nam het aantal inwoners toe, van ongeveer 1.000 in 1618, tot 2.400 in 1875 en 5.600 na WO II. In de jaren zestig, zeventig en tachtig werden nieuwe wijken gebouwd. Papendrecht telt op 1 januari 2019 32.293 inwoners. Er is een historisch museum in Papendrecht, gerund door stichting Dorpsbehoud. Ze zorgen ook voor de historische muziektent, waar 's zomers avondconcerten plaatsvinden. Theater De Willem biedt muzikaal entertainment, dans, toneel en vooral cabaret.

Het officiële inwonertal per 1 januari 2019 is: 32.293 (bron CBS). Met Drechtsteden in cijfers is deze informatie makkelijk te vinden. Drechtsteden in cijfers bevat een selectie van de statistische gegevens waarover het Onderzoekcentrum Drechtsteden beschikt. Met het datasysteem kunnen gebruikers zelf cijfers opvragen en weergeven in een presentatie. Drechtsteden in cijfers is toegankelijk voor iedereen die geïnteresseerd is in de gemeenten Alblasserdam, Dordrecht, Hendrik-Ido-Ambacht, Papendrecht, Sliedrecht en Zwijndrecht. De cijfers gaan over thema’s als bevolking, gezondheid, inkomen, onderwijs en vrije tijd. De informatie kan gaan over de hele regio of over een van de gemeenten in de Drechtsteden. Veel cijfers zijn ook op buurtniveau beschikbaar.

Dordrecht: Een Stad van Historische Waarde

Het Hof en de Hofstraat zijn ongetwijfeld één van de meest gefotografeerde stukjes Dordrecht. Het Hof is een plek van grote historische waarde, zowel voor de stad Dordrecht als voor Nederland. Het Hof wordt in 1275 gebouwd als Augustijnenklooster. De grootste rol in de Nederlandse geschiedenis speelt het Hof echter in 1572. Dordrecht is op dat moment de belangrijkste stad van Holland. Maar de Spaanse overheersing drukt zwaar op de Hollandse bevolking, dus er moet iets gebeuren.

In het holst van de nacht komen de belangrijkste steden van Holland in het geheim bijeen op het Hof. Ook de leider van de Watergeuzen en de belangrijkste raadgever van Willem van Oranje schuiven aan in de Statenzaal, de voormalige refter van het Augustijnenklooster. Bij kaarslicht en haardvuur worden er plannen gesmeed om de Spaanse overheersing te doorbreken en de godsdienstvrijheid te herstellen.

De 12 steden - onder leiding van Dordrecht - zweren de Spaanse koning Filips II af en erkennen alleen Willem van Oranje als hun stadhouder. Zij brengen een enorme som geld bijeen om oorlog te voeren tegen Spanje. Dit betekent een keerpunt in de geschiedenis en het begin van Nederland zoals wij het nu kennen.

De godsdienstvrijheid was een belangrijke voorwaarde voor Willem van Oranje. Hij wilde wel oorlog voeren maar hij wilde mensen niet straffen op basis van hun geloof. Iets wat de Spaanse overheersers juist wel deden. Die godsdienstvrijheid werd hard bevochten en legde de basis voor de godsdienstvrijheid die wij vandaag de dag zo waarderen in Nederland.

Stap terug in de historie en beleef die bijzondere gebeurtenis op het Hof zelf. Het Hof van Nederland is een interactief museum in Dordrecht. In dit museum wordt de geschiedenis van Dordrecht verteld en haar verwevenheid met de ontstaansgeschiedenis van Nederland. Tot 1572 was dit een augustijnenklooster. Maar als de stad zich bij de Statenvergadering achter Willem van Oranje schaart in de strijd tegen het katholieke Spanje van koning Filips II en zijn hertog van Alva verliest het klooster zijn religieuze functie.

In Het Hof van Nederland mag je veel zelf doen. Een animatie laat zien hoe Dordrecht - gelegen aan een knooppunt van rivieren - in korte tijd groeit en de eerste stad van Holland wordt met haven en machtige handelspositie. In 1475 is het een rijke stad met 10.000 inwoners, stenen huizen met opslagzolders en wijnkelders. In zaal De Overtuiging kies ik voor videoportretten van een humanist, hindoe en boeddhist om mij te vertellen wat hen drijft.

Verderop hangt een schilderij van de Synode van Dordrecht uit 1618 - waar ik op de geportretteerden klik om te weten wie waar zat tijdens die eindeloze sessies een half jaar lang om de godsdienstoorlog tussen remonstranten en contra-remonstranten uit te vechten. De laatsten winnen en besluiten om de bijbel voortaan rechtstreeks naar het Nederlands te vertalen. Het levert de Statenbijbel op. Daar liggen in de vloer de notulen van die Eerste Vrije Statenvergadering. Op de muur hangt een videoscherm met daarop de volgende tekst: ‘In 1572 werd in dit gebouw de basis gelegd voor een onafhankelijk land. Waar je vrij bent om te denken wat je denkt, te geloven wat je gelooft en te zijn wie je bent.

Suikerhandel in Dordrecht (1695-1905)

In de periode van 1630 tot 1654 was Nederland in bezit van de provincie Pernambuco, Ned. Veel Nederlanders vertrokken met hun gezinnen naar Recife, de hoofdstad van Pernambuco. Zij hadden een plantage en andere goederen bezeten in Pernambuco/Ned. Deze goederen waren kwijtgeraakt nadat Ned. Na 1641 vertrekt hij met zijn gezin naar Recife / Pernambuco (Ned. In april 1654 vertrekt hij met zijn gezin samen met een vloot van meer dan 20 schepen die bijna 3000 vluchtelingen naar Nederland uit Ned. Met het geld van de schadevergoeding sticht hij een suikerraffinaderij ,,DE SUIKERMOLEN" in Dordrecht samen met zijn broer Leonard (Leendert) Schiff. Na 1654 werden in Suriname de eerste Suikerrietplantages aangelegd door gevluchte Portugeesjoodse kolonisten uit Pernambuco (Ned.

Door de vraag naar Koffie waren er plantages veranderd van Suikerteelt naar Koffieteelt. Op 12-6-1734 schrijft JAN PICHOT DANIELZ, planter te Suriname zoon van Daniel Pichot een brief naar FRANCOIS TERESTEYN VAN HALEWIJN CORNELISZ te Dordrecht. Hij had deze geërfd van zijn oom Mr.

Op 2 februari 1710 is door Dominee Wilhelmus de Bruijn predikant in PERIKA in de kerk alhier gedoopt PIETER geboren 22 november 1709 waarvan de vader is Pieter v/d Werff jr. Als Meter is aanwezig Margareta Corius, wed. Het echtpaar bewoonde het grootste huis in Paramaribo Gravenstraat 22/24. Het voormalige woonhuis van Pieter Mauricius.

In 1793 heeft Frank van der Schoor als belegging de grote koffieplantage ,,MARIENBOSCH,, aangekocht. Na het gereedkomen van Fort Nieuw-Amsterdam in 1746 was de Commewijnerivier volledig beschermd.

Jodenvervolging in Dordrecht tijdens WOII

Her en der in Dordrecht werkten jodenjagers al de hele dag adressen af waar zich mogelijk onderduikers ophielden. Acht rechercheurs nemen er aan deel: twee Haagse, twee Leidse, en vier van de Dordtse Politieke Politie. Vaststaat alleen dat hij zich er verstopte, in de bescheiden woning van Els van As, aan de Vlietweg 27 in Dordrecht. Dat Els van As zoveel mensen hielp onderduiken − op een bepaald moment zeker elf: zeven volwassenen en vier kinderen −, kon worden achterhaald doordat een buurvrouw van haar, Mimi Gobits van nummer 26, erover schreef − in de meer dan driehonderd brieven die zij haar man Abraham (‘Bob’) Wijnberg stuurde.

Bennie Cohen wordt op twee plekken genoemd in de brieven. In de ene, over Mimi’s verjaardag, staat dat zij “een doos poeder en een pot crème” van hem cadeau had gekregen. Lang was er niet veel meer te achterhalen over Bennie. De herdenkingssite ‘Joods Monument’ meldde slechts dat zijn ouders de oorlog hebben overleefd. Arnold Cohen ontwikkelde zich na de oorlog tot grossier in papierwaren.

In het Auschwitz Bulletin van september 2004 bijvoorbeeld is een oproep van mevrouw De Liever gepubliceerd. Ze vraagt om gegevens over Piet Toxopeus en Ellen Dwars. Na de oorlog kregen Arnold en Saartje Cohen nog twee kinderen: Sipora in 1948, Betty in 1949. Zij is één van de twee kinderen die haar ouders ná de oorlog kregen. Betty de Liever, geboren in 1949, bande lang de oorlog consequent uit haar gedachten.

Op zolder, verborgen achter schotten, vonden nabestaanden “stapels en stapels papieren”, vertelt Betty. Brieven, documenten en krantenknipsels waren het, een soort familiearchief. “Mijn moeder heeft nooit kunnen verwerken dat mijn broertje is vermoord. Niemand leeft meer van de oorspronkelijke gezinnen Cohen en Odewald.

De buurman van Betty de Lievers ouders en grootouders indertijd was Piet Toxopeus. Deze verzetsman heeft ervoor gezorgd dat Bennie in Rotterdam kon onderduiken.

Oude Foto's van Dordrecht

De Vriesestraat stond al regelmatig op indebuurt. Douwe Flier van Dordt Hartje Stad: “Deze foto is gemaakt in 1982. "Links bij het Amstel Pils uithangbord zie je Café De Wit en verder op de hoek met de ladder tegen de luifel de kledingboetiek Mac & Maggie, voor dames en heren. En toen kon je erg nog gewoon lekker dichtbij parkeren.

Inwonersaantallen in Papendrecht door de jaren heen
Jaar Inwoners
1618 ~1.000
1875 2.400
Na WO II 5.600
1 januari 2019 32.293

labels:

Zie ook: