Na al 2 jaar goedlopende artikelen over kinderfilms te hebben, werd het hoog tijd om ook eens aandacht te geven aan films voor volwassenen in de bioscoop!

Waarom Linda wil kip! meer is dan een kinderfilm

Het geweldige Linda wil kip! als een kinder- of jeugdfilm labelen, doet hem eigenlijk tekort. Natuurlijk is deze prijswinnende animatie dat óók.

  • Hij zit vol aanstekelijke absurde kinderhumor - met een ontsnappende kip als belangrijke plotmotor.
  • En heeft als titelpersonage een achtjarig meisje dat gefrustreerd raakt als haar moeder haar - onterecht - een dief en leugenaar noemt.

Maar de film van regieduo Chiara Malta en Sébastien Laudenbach is zo veel meer én behandelt talloze complexe emoties genuanceerder dan veel ‘volwassen’ liveactionfilms. Zoals rouw en het belang van herinneringen; Linda kan zich bijvoorbeeld haar overleden Italiaanse vader niet herinneren. Of het immense schuldgevoel van een ouder die kortstondig haar eigenbelang boven dat van haar kind heeft gesteld.

Het verhaal

Het verhaal draait evenzeer om Paulette, Linda’s eigengereide alleenstaande moeder, als om Linda zelf. Paulette beschuldigt haar dochter van het stelen van een ring waaraan ze is gehecht. Ze heeft vervolgens geen oor voor Linda’s tegenargumenten omdat ze te uitgeput is en eindelijk weer eens op date gaat.

Als blijkt dat niet Linda, maar de kat de dief is, wil Paulette er alles aan doen om het goed te maken. Zelfs kip met paprika bereiden zoals Linda’s vader hem altijd klaarmaakte. Alleen kan Paulette niet koken en blijkt er in de hele stad geen kip te vinden door stakingen - want Linda wil kip! speelt in Frankrijk.

Zo is er Linda’s tante, een yogadocent met suikerverslaving, een leerling-politieagent die liever goochelaar was geweest en een aandoenlijk sullige puber van wie Paulette een levende kip steelt.

Nederlandse versie

Het stemwerk in de Nederlandse versie is doorspekt met veel Vlaams en ‘allez’s, waardoor het geheel bijna zo melodieus klinkt als het Franse origineel.

Visuele verademing

Niet alleen qua aangekaarte gevoelens, ook visueel is Linda wil kip! een verademing tussen veel van de gladde, suikerzoete computergeanimeerde (kinder)animatie die tegenwoordig uitkomt. De stad en gigantische woonblokken waar Linda en Paulette leven, worden in fleurige, ruwe penseelstreken neergezet.

De personages die zich door deze decors bewegen, bestaan telkens uit één kleur - Linda geel, Paulette oranje. Het ene moment komen ze gedetailleerd in beeld, soms - als je ze meer van een afstandje ziet - lijken het eerder vuurvliegjes die door hun omgeving zweven.

De levenslust die overal vanaf spat, zorgt ervoor dat je nergens het gevoel hebt dat de film je een te expliciete boodschap of oplossing voor ‘problemen’ opdringt - behalve misschien dat een extra scheut (naasten)liefde, aandacht voor elkaar en het delen van een maaltijd het leven aangenamer maken. Want behalve complexe emoties, duiken er in deze (jeugd)film terloops ook behoorlijk complexe sociale problemen op.

Hoewel het er vrolijk aan toe gaat in de woonblokken waar Linda leeft, is duidelijk dat ze vooral worden bevolkt door figuren zonder brede beurs en kinderen het er zonder veel ouderlijk toezicht moeten rooien.

Conclusie

Dat Malta en Laudenbach de realiteit niet schuwen, blijkt ook uit het einde dat niet per se geschikt is voor vegetariërs. Maar ze slagen er wel in de realiteit op zo’n liefdevolle, genuanceerde, geestige én kindvriendelijke manier in beeld te brengen, dat je met een glimlach de zaal verlaat. Het maakt Linda wil kip! tot een van de hartverwarmendste films van het jaar.

Details van de film

Een film over een meisje zonder vader, dat klinkt als het recept voor een deprimerende kijkervaring. Chiara Malta en Sébastien Laudenbach bewijzen dat dat niet per se zo hoeft te zijn. Integendeel.

Met Linda Wil Kip! laat het duo zien hoe je een energieke, kleurrijke en bovenal humoristische animatiefilm kunt maken en tegelijkertijd filosofische en ontroerende momenten aan bod kunt laten komen.

Synopsis

Linda Wil Kip! opent met een donkere, poëtische introductie over herinneringen, gevolgd door een proloog. In gekleurde ballen worden belangrijke momenten uit Linda's eerste levensjaren getoond, die haar vader nog meemaakte totdat hij overleed. Een sprong naar het heden. Linda is ongeveer negen jaar oud en niet op haar mondje gevallen. Ze heeft een obsessie voor de ring van haar moeder, die zij van Linda's vader kreeg. Keer op keer probeert ze de ring te pakken, tot ongenoegen van haar moeder. Dat leidt tot behoorlijk wat conflicten tussen moeder en dochter. Hun karaktervolle personages botsen regelmatig.

Wanneer de ring zoekraakt en weer opduikt, volgen excuses en eist Linda als goedmakertje kip met paprika - het gerecht dat haar vader maakte - begint het doldwaze avontuur pas echt. Linda wil kip, maar waar haal je kip vandaan als iedereen staakt?

Animatiestijl en Humor

Linda Wil Kip! is een dynamische animatiefilm met een simpele, maar originele stijl. Verwacht geen gelikte computeranimatie, maar een rauwere, creatievere film waarin de makers kun fantasie de vrije loop hebben gelaten. Personages bestaan uit één kleur die hun persoonlijkheid weergeeft. De muren zijn met potlood ingekleurd en vormen geen egale vlakken. De lijnen zijn ook geen perfecte potloodstrepen en regelmatig wordt er gespeeld met positieven en negatieven. Qua stijl is de film van Malta en Laudenbach verfrissend te noemen.

Rauw is ook de humor. Linda heeft haar brutale kant duidelijk niet van een vreemde. De ware aard van haar moeder komt bovendrijven wanneer ze koste wat kost kip voor Linda wil regelen. Morele grenzen worden meerdere keren overschreden, wat verrassende en grappige momenten oplevert. De chaos wordt af en toe onderbroken door zoete liedjes over bijvoorbeeld de relatie tussen ouders en opgroeiende kinderen.

Ook momenten van bezinning brengen rust in de film, zoals wanneer Linda beseft dat ze zich niet veel meer van haar vader kan herinneren en vragen begint te stellen over de dood. Linda Wil Kip! weet zo een goede balans te vinden tussen vermaak en diepgang. De grappen voeren de boventoon, maar de filosofische en ontroerende elementen krijgen precies genoeg aandacht, zodat ouders en kinderen kunnen nadenken over thema's als verlies, ouder-kindrelaties en herinneringen.

Filmdetails Linda wil kip!
Categorie Details
Regie Chiara Malta en Sébastien Laudenbach
Scenario Chiara Malta en Sébastien Laudenbach
Stemmen Tine Embrechts (stem van Astrid), Lynn van Royen (stem van Paulette), Jada Coppens (stem van Linda), Mauro Pawlowski (stem van Giulio) e.a.
Speelduur 73 minuten
Jaar 2023

labels: #Kip

Zie ook: