Italië is een droombestemming voor elke gastronoom, en dat geldt zeker ook voor vegetariërs en veganisten. Eten is een intrinsiek onderdeel van de Italiaanse cultuur en een van de beste manieren om dit land te leren kennen is door te proeven en te koken.

Vegetarische en Veganistische Opties in Italië

Eigenlijk is een groot deel van de Italiaanse bevolking groot geworden op weinig vlees, veel mensen konden zich simpelweg de luxe van vlees niet veroorloven. De eetcultuur is in veel regio's bijna geheel gebaseerd op groenten, graan en peulvruchten. Denk aan de rijk gevulde soepen, pasta gerechten en hartige gerechten op basis van peulvruchten zoals een Farinata, of noten zoals in pesto.

Wie niets aan het toeval wil overlaten gaat het beste naar Ligurië, Puglia, Campania of Sicilië, regio's met het breedste aanbod voor vegetariërs. Voor wie graag bonen eet, is Toscane de regio bij uitstek. Niet zo lang geleden waren peulvruchten voor de Toscaners "het vlees van de armen", een economisch alternatief om de juiste voedingsstoffen binnen te krijgen. De zogenaamde Cucina Povera is bijna helemaal vegetarisch, ingrediënten die weinig kosten, maar met veel fantasie worden bereid. De beste culinaire uitvindingen zijn altijd enigszins bij toeval ontstaan, uit creativiteit, maar vooral uit noodzaak.

De Cucina Povera maakt momenteel een grote comeback met veel meer nadruk op de kwaliteit van de ingrediënten en uiteraard de duurzaamheid van de grond waarop ze worden geteeld.

Pizza Marinara: Een Kaasloze Klassieker

Pizza is een van de wonderen uit de Italiaanse keuken, een van mijn persoonlijk favorieten is de zogenaamde Pizza Marinara en kaasloze pizza uit Napels, uitsluitend bereid met de beste verse tomaten, olie, knoflook en oregano en dat alles op een dunne laag pizzadeeg. De naam Marinara dankt het aan het feit dat het met makkelijk te bewaren ingrediënten wordt gemaakt, zodat de saus goed bleef bij lange zeereizen en het brood aan boord zo op smaak werd gebracht.

Joia Milano: Een Michelinster voor de Vegetarische Keuken

De meester van de Vegetarische keuken in Italië kookt in Milano. Joia Milano is het beste vegetarische en veganistische restaurant in Italië sinds 1989 en werd bekroond met een Michelinster. Het is het enige restaurant met een "vegetarische" keuken dat deze erkenning ooit heeft gekregen. Een must voor liefhebbers van de vegetarische en veganistische keuken, maar ook voor wie graag experimenteert met nieuwe smaken.

Een gezonde lichte keuken zonder te veel aan vet, suiker en gluten. Rijk aan vitaminen en kleuren voor een maaltijd van absolute kwaliteit. Alle ingrediënten zijn biologisch en komen uit eigen tuin met liefde en passie gecultiveerd en uiteraard altijd met groot respect voor het milieu. Een bezoek aan dit restaurant is een belevenis, de kaart biedt grotendeels een veganistisch menu met enkele lacto-vegetarische schotels met zuivel.

The Vegeterranean: Een Kookboek dat Grenzen Verlegt

Uitgebracht in 2008, werd het boek 'The Vegeterranean' een onmiddellijk succes. Het ontving vele belangrijke prijzen, zoals de UK's "Best Vegetarian Cookbook of the Year" en Nederland's "Beste Vertaalde Kookboek". Het is vertaald in 7 verschillende talen en er zijn meer dan 80.000 exemplaren van verkocht over de hele wereld.

Bovendien heeft alle ophef die dit eerste boek veroorzaakte Malu en Alberto ertoe aangezet een tweede kookboek te schrijven. 'The Easy Vegeterranean', uitgebracht in april 2014, bevat meer toegankelijke en gemakkelijker te maken recepten. Een echte must voor alle eetliefhebbers ter wereld, vegetariër of niet!

Vegetarische Restaurants in Rome en Umbrië

Wil je deze keuken op een uitzonderlijke manier beleven, boek dan een paar nachten in hun Agriturismo in de regio Umbrië. Verwacht geen beste internetverbinding, maar top gastvrijheid en ontspanning. Str. Een top vegetarisch en vegan restaurant met zomers een van de mooiste dakterrassen van Rome. Het menu biedt keuze uit zaken zoals paddenstoelenrisotto, spinazieravioli, linzen farinata, lasagne, tofu gerechten en amuse, waarvan sommige veganistisch kunnen zijn of mogelijk veganistisch kunnen worden gemaakt op verzoek.

Verdura Golf & Spa Resort: Luxe en Gezondheid in Sicilië

Heeft o.a. Het Verdura Golf & Spa Resort bestaat uit 230 hectare zonovergoten Middellandse Zeekust, groen en vruchtbaar platteland en natuurlijk ook een spa en golfbaan. De omgeving bestaat uit olijfbomen, sinaasappelboomgaarden en witte zandstranden. Tennisbanen, watersporten, champion-golf en kinderclubs. Het vlaggenschip van de Rocco Forte Spa hotels heeft infinity zwembaden en thalassotherapie. Lekker eten, gezond en vegetarisch eten en wereldberoemde lokale wijn. Luxueuze eco-architectuur en biologische ingrediënten, verbouwd op eigen land.

Agriturismo Coroncina: Authentieke Vegetarische Gerechten in Le Marche

Aardperen met truffelcrème en huisgemaakte tagliatelle van kool met olijfolie van de eerste koude persing (ter plaatse geproduceerd) behoren tot de gerechten op het seizoensmenu van Coroncina in Marche, in het oosten van Italië. De boerderij ligt in een bosrijk gebied in de buurt van het stadje Belforte del Chienti, tussen de Sibillini bergen en de Adriatische kust (beide ongeveer 30 minuten). Er zijn drie slaapkamers in het hoofdgebouw en een kleine hut gemaakt van oude vaten. Buiten zijn er olijfbomen en boomgaarden waar reeën en wilde zwijnen leven (samen met de katten en honden die bij het huis horen). Contrada Fossa, 1, 62020 Belforte del Chienti MC. Tweepersoonskamer met ontbijt €120.

Le Carrube: Vegetarische Variaties op Pugliese Wijze

Het menu van Le Carrube verandert dagelijks, met vegetarische varianten op Pugliese manier bereid en Italiaanse klassiekers zoals huisgemaakte orecchiette, aubergine-parmezaan, warme paddenstoelen- en witlofsalade, en lavendel panna cotta met honing en geroosterde amandelen. Het renovatieproject van de boerderij heeft de gewelfde plafonds, grote open haarden en een geplaveide binnenplaats in ere hersteld - en de voormalige schaapskooien omgetoverd tot twee zwembaden. Contrada Spennati - SS Fasano-Ostuni KM 873, 72017 Ostuni BR. Tweepersoonskamer met ontbijt €126.

Agriturismo in de Sabijnse Heuvels

Huisgemaakte pasta, risotto en lokale kazen zijn dagelijkse kost op deze agriturismo in de Sabijnse heuvels, 90 minuten rijden ten noordoosten van Rome. Het buitenzwembad en het terras, waar ook het diner wordt geserveerd, liggen op een heuvel met uitzicht over het platteland en biedt uitzicht op de vallei en de rivier. 's-Ochtends wordt je gewekt door de opkomende zon in elk van de vijf slaapkamers waarvan sommige een balkon hebben. Strada delle Mole, 2, 02040 Mompeo RI. Tweepersoonskamer met ontbijt €110.

Betaalbaar Verblijf en Kooklessen in Rome

Dit hostel is een betaalbaar en vertrouwd adres in een dure stad. Het biedt wekelijkse familiediners en kooklessen: pasta maken op donderdag, met de hand tagliatelle maken; en pizza maken op dinsdag met waardevolle tips hoe je ze thuis in je eigen oven kan maken. Het ligt op vijf minuten lopen van het centraal station van Rome en 20 minuten van het Colosseum en de Trevifontein.

Monsampolo del Tronto: Een Authentiek Italiaans Dorp

Overal zie je rijen olijfbomen en wijngaarden, tot aan de kustlijn, waar de golven van de Adriatische Zee uitrollen op schone zandstranden of kleine verscholen kiezelbaaitjes of stukslaan op de grillige rotswanden. De kleinschaligheid van Le Marche (deze regio heeft een bevolkingsdichtheid van honderdvijfenzestig inwoners per vierkante kilometer, dat is nog een stuk minder dan de honderdvijfentachtig inwoners per vierkante kilometer in Drenthe) heeft het massatoerisme weten te weerhouden. Authentiek Italiaans is ook het dorpje Monsampolo del Tronto, waar Vanessa van Villa Bussola woont.

Vanessa: ‘Monsampolo del Tronto is het dorp waar ik woon. Monsampolo del Tronto is de mensen die erin wonen en ik ben trots daar deel van uit te mogen maken. Bijna elke dag zie ik ze wel, ze voelen als een soort familie. Dan Roberto, die een pizzeria opende die tegenwoordig gerund wordt door zijn zoon Mario. Die pizza is natuurlijk de lekkerste van de hele streek. Bij Rosa ga ik langs voor de lekkerste porchetta en de onweerstaanbaar lekkere olive all’ascolana (gevulde gefrituurde olijven, een specialiteit uit het nabijgelegen Ascoli Piceno). Rosa heeft ook wat alledaagse producten in de verkoop (pasta, melk, eieren, beleg, kazen, pasta’s etc.).

‘Het eerste wat je ziet als je het oude centrum van dit dorpje binnenrijdt, zijn de oude huizen, de smalle straatjes en de antieke stadsmuur met de oude wachttorens die tegen en op elkaar gestapeld lijken te zijn. Mooi hè?’ Roberto is ontzettend trots op zijn dorp. ‘Monsampolo heeft een dominante positie op de linkeroever van de rivier Tronto, halverwege de kust en de stad Ascoli Piceno. De rivier Tronto is namelijk de grenslijn tussen de Italiaanse regio’s Abruzzo en Le Marche. Dit gebied langs de oevers van de rivier wordt ook Il Piceno genoemd omdat het, nog voordat de Romeinen kwamen, bewoond was door het nomadenvolk Piceni.

‘Het zal je opvallen dat veel dorpen in dit gebied in tweeën verdeeld zijn. Een deel ligt in de vallei langs de rivier, waar ooit de eerste nederzettingen ontstonden. Ook Monsampolo heeft een deel in de vallei: Stella di Monsampolo. Eigenaar Mario is Monsampolese puro sangue, hij is hier geboren en getogen.

Mario's Pizzeria: Een Lokale Favoriet

Vanessa: ‘Om Mario te interviewen, ben ik naar zijn kleine pizzeria gegaan, aan het Piazza Marconi. Het is eigenlijk een afhaalpizzeria, maar alle locals gaan er gezellig zitten. Mario’s vader Roberto, die de pizzeria eerst runde, is er ook bijna altijd. Als ik naar binnen loop, is het eerste tafeltje bezet door Roberto. De televisie staat aan. Terwijl Roberto me vol passie zijn leven vertelt, lopen bekenden de pizzeria in en uit. Een voor een lopen ze naar Roberto toe, groeten hem liefdevol met een zoen en gaan vervolgens weer verder.

Roberto: ‘Ik ben vijfenvijftig jaar oud, ik heb twintig jaar als magazijnbeheerder in een fabriek gewerkt, maar ik werkte daarvoor ook in hotels en in horecagelegenheden. In dit pand, op deze precieze plek, werkte vroeger mijn vader. Dit was namelijk een molen. De boeren kwamen hier heen met hun karren, getrokken door koeien en ezels om hun graan en mais te laten malen. Terwijl mijn vader de molen bediende, stond mijn moeder in de zaak meel te verkopen. Het zijn prachtige herinneringen. Roberto spreekt vol trots over zijn dorp, zijn gezin, zijn familie en zijn vrienden.

De Geschiedenis van Monsampolo del Tronto

Vanessa: ‘De geschiedenis van Monsampolo gaat ver terug in de tijd. Een eerste bewoonde kern ontstond waarschijnlijk toen de monniken van San Benedetto del Tronto boven op een heuvel genaamd Camposanto een kasteel bouwden. Het lag op een strategisch punt waarmee ze de gemeenschap een leefbaar territorium konden garanderen, ver weg van (én beschut tegen) de horden Saracenen die in de negende en tiende eeuw groot leed veroorzaakten. De naam Monsampolo is te danken aan de voormalige kerk gewijd aan de heilige San Paolo. De eerste geschreven historische gegevens over Monsampolo dateren uit 1030, toen de rijke grondbezitter Giso di Alberto een deel van het kasteel en van de kerk San Paolo aan de bisschop van Fermo schonk.

In het verdrag van onderwerping aan de gemeente Ascoli werd geëist dat de burcht Monte San Paolo samengevoegd zou worden met twee andere burchten, Monte Donnello en Fano. De nieuwe burcht werd gebouwd in het gebied Terra Vecchia, in de buurt van het oude kasteel van Monsampolo. Monsampolo kent een geschiedenis van vallen en opstaan. In 1425 werd het dorp door de pauselijke troepen verwoest. Halverwege de zestiende eeuw raakte het betrokken bij de onderlinge machtsstrijd van verschillende adellijke families. Eeuwenlang was het dorp, net als Ascoli, onderworpen aan de Pauselijke Staat.

La Locanda Storica: Een Ontmoetingsplaats in Monsampolo

Ook Cinzia (op de familiefoto hieronder de tweede van rechts) is hier geboren en getogen. ‘Parcheggia qui, de vecchietti houden het wel in de gaten,’ zegt Cinzia, wijzend naar vier oudere mannen die op een bankje zitten en ons observeren. Al tien jaar runt Cinzia de lokale bar, La Locanda Storica, aan hetzelfde plein waar Mario’s pizzeria ligt. Vaak is haar hele familie aanwezig. Ook de ouders van de zussen zie je hier dagelijks. Deze bijzonder lieve mensen helpen regelmatig mee de klanten te bedienen, het terras te vegen en de planten te verzorgen.

Dan zie je ze met pannen en dozen heen en weer lopen en daarna weer spelen met de kleinkinderen. Er zijn namelijk nog twee zussen. Antonella en Mariella vormen samen met Manuela een drieling! Door hun gelijkenissen is het een crime de zussen uit elkaar te houden en de respectievelijke kinderen erbij te plaatsen. Als je het leuk vindt om de dagelijkse Italiaanse taferelen te observeren, dan wordt het terras van La Locanda Storica ook jouw favoriete plek.

In de zomer is de bar alleen ‘s ochtends open, want het leven speelt zich ’s middags en in de avonduren af in het parkje, la Pineta, achter het klooster aan de andere kant van het plein. Cinzia runt dan ook de bar in dit park. Hier kunnen de kinderen eindeloos in de schaduw van de hoge pijnbomen spelen, terwijl de ouders rustig kunnen genieten van een drankje. Het sociale aspect van de samenleving staat bij haar heel hoog in het vaandel. Cinzia is een goede vriendin geworden. Ze vertelt graag over haar jeugd. ‘Mijn zussen en ik zijn hier om de hoek opgegroeid, in het derde huis hiernaast, waar ook mijn vader geboren is.

Terra Vecchia: Het Oude Hart van Monsampolo

Ik heb altijd hier in Monsampolo gewoond, net als mijn man Mirco. Het dorp is wel veranderd sinds die tijd. In mijn jeugd was het dorp vol met kinderen en jongeren. We maakten veel plezier samen. Mijn mooiste herinnering van toen zijn de uren die we in la Pineta doorbrachten. Hoewel er nog altijd kinderen spelen, was het vroeger veel levendiger. Er waren veel winkels en alle huizen waren bewoond. Dit is de plek waar de drie burchten in 1299 samengevoegd werden. Dit deel van het dorp noemen de locals ook wel Terra Vecchia (oude grond), maar officieel heet het plein Piazza Castello.

Van het oude kasteel is niet veel meer over, maar dankzij een restauratie zijn de ondergrondse gangen en ruimtes toegankelijk gemaakt. Op het plein vind je ook een paar mooie overblijfselen uit de middeleeuwse tijd. Een ervan is de antieke veertiende-eeuwse uitkijktoren van het kasteel. Ook het Palazzo Guiderocchi maakt deel uit van Terra Vecchia. Het wordt helaas alleen voor speciale gelegenheden opengesteld voor publiek. Het is in het bezit van de familie Guiderocchi, een rijke familie afkomstig uit Acquasanta Terme (een dorp in het binnenland van Le Marche) die in 1300 naar Ascoli Piceno verhuisde.

Er waren veel prominente figuren in dit gezin. Gravin Aurelia Guiderocchi betrok in 1589 het palazzo in Monsampolo del Tronto. Begin zeventiende eeuw verloor ze in korte tijd man, kinderen en zus, hetgeen ze nooit meer te boven kwam. Na haar dood erfden de dochters van haar gestorven zus haar eigendommen. Op het palazzo is het wapenschild van de Guiderocchi’s nog te zien, met een afbeelding van koren met een zeis en de bergen met de mus-snavelhelm. Op het hogere deel van het Piazza Castello staat de majestueuze zeventiende-eeuwse residentie van de machtige Malaspina’s.

De Veranderingen in Monsampolo

Roberto is al net zo weemoedig: ‘Veertig jaar geleden was Monsampolo volledig bewoond. Ik heb een prachtige jeugd gehad. Als kind was je nooit alleen, er was altijd iemand om mee te spelen. In de zomer gingen we met z’n allen naar de brug bij de hoge populieren. Voetballen en verstoppertje spelen deden we op de oude stadsmuren, we hadden toen geen idee van de geschiedenis en de eerdere functie van die stadswal. De hoge oude stadsmuren van Monsampolo zijn zeer imposant en hebben veel gevechten, branden, aardbevingen en stormen meegemaakt. Ik heb de kans gehad om ook een paar oude woningen binnen de oude stadsmuren te bewonderen.

Een wirwar van kleine ruimtes op verschillende niveaus en een onvergetelijk uitzicht. Magnifico! Als je op de stadswal loopt zie je ook de verschillende torens. Deze werden door met haakbussen bewapende schildwachten gebruikt om de vijand in het oog te houden en de aanval voor te bereiden. Op de stadswal kom je ook het archeologisch museum tegen, in de suggestieve ruimtes binnen de oude stadsmuren. Het biedt een leerzame route door vier zalen. Een ervan is gewijd aan de begrafenisrituelen uit de oudheid. In de andere zalen wordt uitleg gegeven over de opgravingen van een hut uit de bronstijd en een kleihuis van de Piceni.

Porta da Mare en Palazzo Costantini

Iedere keer weer vind ik het prachtig om hier te mogen rondlopen, niet alleen vanwege het mooie museum maar ook vanwege het besef dat je je in een ruimte bevindt waar iedere steen geschiedenis ademt. Iets verderop is de Porta da Mare (Poort van Zee) , de enige stadspoort die nog in originele staat is, met twee torens. Je vindt hem aan het einde van een steile helling die de toegang bemoeilijkte. Zoals de naam al doet vermoeden, kun je vanaf hier richting zee kijken. De poort wordt echter ook wel Arco della Morte, Boog des Doods, genoemd, omdat hieronder in de oudheid executies werden uitgevoerd (vooral ophangingen).

Vanaf Porta da Mare neem je links de Corso Vittorio Emanuele. Na een paar honderd meter zie je aan de rechterkant op nummer 86 Palazzo Costantini. Helaas is er niet veel bekend over zijn oorsprong behalve dat het waarschijnlijk gebouwd werd door Lombardische werknemers. Volgens Roberto is Via Tamburrini een van de plekken die je gezien moet hebben.

De Macelleria van Rosa

Om de hoek is trouwens ook de favoriete plek van Rosa, de altijd goed gemutste slager van Monsampolo. ‘Vroeg in de ochtend of laat in de avond moet je bij Parcheggio Terrazza zijn. Ik moet de man van mijn leven nog ontmoeten, al weet ik wel al hoe hij er uit moet zien: groot, met bruin haar en smaragdgroene ogen. De macelleria, slagerij, van Rosa ligt tussen de bar van Cinzia en de pizzeria van Mario. Ik interviewde haar in de zaak, waar nieuwsgierige klanten geïnteresseerd bleven luisteren. Ze is dus niet van Monsampolo, maar al jong raakte ze gecharmeerd door dit dorp en vooral door de levendige gezelligheid van de groep vrienden.

‘Ik kwam hier altijd met een vriendin. Je zal het niet geloven, maar ik vond de gevel en etalage van deze winkel altijd bijzonder mooi. Ik vroeg haar of ze zich wel thuis voelt in het dorp. ‘Als buitenstaander kan ik het verschil met andere plaatsen zien.

Dagelijkse Rituelen en Monsampolo's Schoonheid

‘Iedere ochtend, al negentien jaar lang, als ik hier bij de bar bij Cinzia ontbijt, ontmoet ik al mijn vrienden. We kletsen, we dollen met elkaar, we bespreken ook serieuze onderwerpen. Soms maken we ook ruzie. ‘Alleen op maandag is het iets minder leuk. Cinzia wil me dan geen cornetto - croissant - bij mijn cappuccino geven omdat ze weet dat ik iedere maandag het voornemen heb om op dieet te gaan. ‘Monsampolo is ontzettend mooi,’ vertelt ze verder.

‘Heb je al over La Porta da Monte verteld? Deze toegangspoort (die ook wel Porta Maggiore wordt genoemd) ligt aan het einde van Corso Vittorio Emanuele. Deze doorgang kijkt richting de bergen. Als je richting de kerk loopt, kom je bij Il Monumento ai Caduti (monument voor de gevallenen) en Il Monumento al Papa (voor paus Johannes Paulus II). Kijk hier ook naar de hoge muren aan de rechterkant, dat is de imposante achterkant van het Palazzo Guiderocchi dat we op het Piazza Castello bewonderd hebben. Aan de andere kant van het plein, rechts van de kerk, prijkt de Casa delle Confraternite, de plek die gebruikt werd door de broederschappen, vrijwilligersverenigingen met religieuze doeleinden.

De Kerk van Maria SS. Assunta en de Mummies van Monsampolo

Deze broederschappen hebben vanaf de dertiende eeuw een belangrijke rol gespeeld in het religieuze en sociale leven, met name door het geloof onder de verschillende sociale klassen te brengen. Aan het plein staat ook de zestiende-eeuwse Maria SS. Assunta. Tijdens een verbouwing eind achttiende eeuw werd de kerk verrijkt met de toren, maar het interieur is nog authentiek. Binnenin zijn zichtbare tekens van de barok te zien. De zijaltaren zijn versierd met kunstwerken die de Regina Sanctorium Omniumdei, de graflegging en de besnijdenis uitbeelden.

In de oude crypte huist echter de grootste bezienswaardigheid van de kerk: het Museo della Cripta. Het is een klein maar zeer indrukwekkend museum, dankzij de aanwezigheid van twintig echte mummies. De mummies werden in 2003 in de crypte van de kerk gevonden. Waarschijnlijk zijn de dode lichamen tussen 1500 en 1700, als gevolg van een vermoedelijke epidemie, ommuurd. In dit gemeenschappelijke graf zijn ook juwelen, sieraden en accessoires aangetroffen.

Percorsi Ipogei en de Kerststalletjes van Luigi Girolami

Heel bijzonder is ook dat de kleding bijna volledig intact is gebleven. Daaraan denkt men te kunnen afleiden dat het mensen uit de armere lagen van de bevolking waren. Bij de entree van het museum kom je langs de kapel van la buona morte, ‘de goede dood’, de plaats waar de mummies werden gevonden en waar ook een mooie muurschildering te zien is. Via de doorgang rechts van de kerk kom je bij de ingang van de Percorsi Ipogei, honderdtwintig meter bewandelbare ondergrondse gangen, gelegen onder Terra Vecchia. Het is een hele beleving om hier rond te dwalen. Langs de route is ook de stortplaats van Palazzo Guiderocchi te zien: twee bakstenen gebouwtjes met een terracotta trap en een kleine open haard.

De ruimtes van de Percorsi Ipogei worden ook gebruikt voor de permanente tentoonstelling van kerststalletjes van de lokale kunstenaar Luigi Girolami, Gigi voor vrienden en kennissen. Gigi is de conciërge van de school van het dorp. Ze zijn dan ook zeer bijzonder, hebben vaak in kranten en magazines gestaan en werden ook in andere steden en dorpen tentoongesteld. Gigi vertelt: ’Ik heb de liefde voor de kerststalletjes en de creatieve geest van mijn moeder. Zij maakte al van kinds af aan kerststalletjes met kleipoppetjes die ze met steenkool beschilderde. Zijn creaties zijn kleurrijke scènes uit de oosterse en westerse samenlevingen. Met veel oog voor detail, de gebaren en de uitdrukkingen van de beeldjes maakt Gigi elke kerststal weer even fascinerend. Gigi heeft zijn artistieke geest ook op zijn zoon weten over te brengen.

Da Mario: De Kruidenier van Monsampolo

Da Mario is een begrip. Het is de kleine alimentari, kruidenier, tegenover Cinzia’s bar,...

labels: #Pizza

Zie ook: