Als kippenhouder is het goed om kennis te hebben van de anatomie van een kip. Kippen hebben een vrij uitgebreid spijsverteringskanaal om het eten dat wordt opgepikt te verteren en zoveel mogelijk voedingsstoffen op te nemen in het lichaam.
Het Spijsverteringskanaal van een Kip
Wanneer een kip bijvoorbeeld een maïskorrel doorslikt, komt het via de slokdarm (oesophagus) eerst in de krop terecht. Dit is een groot orgaan, gelegen in de borst van kip, waarin voedsel weekt in vocht en zo zachter wordt. Omdat kippen vooral hard voedsel eten, is dit een belangrijk onderdeel van de vertering. Na de krop komt het voedsel in de eerste van twee magen terecht. Dit wordt de kliermaag genoemd. Na de kliermaag gaat het voedsel door naar de spiermaag. De kip gebruikt hiervoor steentjes, ook wel grit of maagkiezel genoemd, die het eerder heeft ingeslikt.
Zonder deze steentjes wordt het eten onvoldoende vermalen. Het is daarom goed om grit beschikbaar te stellen aan de kip. Dit bevat mineralen en helpt bij een gezonde vertering. Het meest ideale is om het kippengrit in een apart bakje aan de kippen aan te bieden. Wanneer het voedsel voldoende is vermalen en de maagsappen hun werk hebben gedaan, gaat het voedsel door naar de darmen. In de dunne darm worden de meeste voedingsstoffen opgenomen.
De kip beschikt niet over een aparte anus en plasbuis, zoals veel zoogdieren. Er bestaat een verschil tussen de mest die een kip ’s ochtends en de rest van de dag produceert. ’s Ochtends komt de mest vrijwel direct uit de dunne darm. De ontlasting is dunner en meestal bruin. Deze mest wordt wel eens verward met diarree, maar is volkomen normaal. Later op de dag wordt er mest uitgescheden die langer in de dikke darm heeft gezeten.
Ademhaling
De neusgaten van een kip zijn gelegen bovenin en een beetje achterop de snavel van het dier. Frisse lucht wordt ingeademd en gaat via luchtpijp (trachea) naar de longen. Hier gaat de lucht door een fijn netwerk van luchtvaatjes waarlangs bloed stroomt. De luchtwegen zijn een gevoelig onderdeel van de kip. Veel bacteriën en virussen tasten de luchtwegen (tijdelijk) aan na besmetting.
Eierproductie
Een gezonde legkip ligt gemiddeld zo’n 250 tot 300 eieren per jaar. Dit is wel sterk van het ras afhankelijk. Het produceren van een ei is dan ook een vrij snel proces dat ongeveer 24 uur in beslag neemt. Iedere kip heeft ongeveer tweeduizend eicellen in de eierstok die zich kunnen ontwikkelen tot een volwaardig ei. Een dergelijke eicel bestaat grotendeels uit de latere dooier.
Als deze eicellen op zijn kunnen er geen eieren meer gelegd worden. Onder invloed van (normale) hormonen groeit een eicel in de eierstok, tot deze groot genoeg is en afgegeven wordt aan de eileider. In ruim drie uur tijd wordt het eiwit gevormd, maar heeft het ei nog geen harde schaal. Verder in de eileider wordt vervolgens de harde schaal gevormd van het ei. Deze bestaat bijna volledig uit calciumcarbonaat en voor een klein deel uit eiwit. Het ei krijgt tijdens de vorming van de schaal zijn karakteristieke ovale vorm, dat simpelweg komt door de vorm van de eileider. Tijdens de schaalvorming komen er ook kleurstoffen terecht in de schaal, waarbij de exacte kleur verschilt per ras. De eileider staat in verbinding met de cloaca, dezelfde uitgang als de darmen.
Spiervlees en Organen
Alle spieren wat gebruikt worden om het skelet bij elkaar te houden is spiervlees. Das dus vlees ZONDER bot. Alles wat inwendig zit wat niet gebruikt word om het skelet bij elkaar te houden maar WEL een functie heeft tot overleven is orgaan, dus long, lever, maag. nier, hart etc. In de anatomie kan het hart of de tong best een spier zijn, omdat het spierweefsel bevat.
Dan heb je nog een groepje wat eigenlijk nergens onder valt, zoals runderstrotten, konijnenoren hertenorgen, looppootjes etc. Das vaak van kraakbeen en heeft dus niet de calcium fosfor verhouding als bot heeft. (al dat ik daar bij looppootjes bij twijfel, maar die krijgen ze hier als snack, dus maak ik me niet druk om). Ik geef bij elk bot spiervlees bij.
Moderne Technologie in de Vleesverwerking
De vraag naar ontbeend kippenvlees stijgt. Daarom komt Marel met Alpine (Anatomic Leg Processor Innovative New Evolution), een nieuwe module die past in de ACM-NT-opdeellijn.
De nieuwe module van Alpine omvat verschillende technologieën, waaronder het Hip Dislocation Wheel. Dit geeft nauwkeurige controle van de kantelbeweging van de heup. Dit maakt het mogelijk om een anatomische snede te maken zonder overmatige kracht te moeten gebruiken. Ook hoeft de poot hiervoor niet uit de beugel verwijderd te worden. Het resultaat is een beter product waarbij bijna niks verloren gaat. Daarnaast is de module voorzien van scheidings- en detectietechnologie wat verkeerd afgesneden poten voorkomt.
Via een HMI-touchscreen kunnen vleesverwerkers de module makkelijk aanpassen aan de specifieke kenmerken van de binnengekomen kip of ander gevogelte. De module schakelt dan automatisch de juiste instellingen in. Ook hebben processors via dit scherm toegang tot de prestatiegegevens. Met Alpine kunnen vleesverwerkers overschakelen naar de verwerking van vogels met een ander gewicht zonder dat ze hiervoor grote aanpassingen aan de machine moeten doen. Dit maakt de module voor geschikt voor vleesproducenten die verschillende koppelgewichten verwerken. Verwerkers kunnen Alpine gebruiken in combinatie met zowel watergekoelde als luchtgekoelde lijnen.
Tabel: Gemiddelde Eierproductie per Kip per Jaar
| Type Kip | Gemiddeld Aantal Eieren per Jaar |
|---|---|
| Gezonde Legkip | 250-300 |
labels: #Kip
