In de jaren vijftig verschenen de eerste snackbars en cafetaria's. Voor die tijd werd de patat voornamelijk verkocht in houten keten die her en der verspreid in de stad stonden. Sommigen jarenlang op een vaste stek, anderen werden geregeld door de eigenaar verplaatst. Ook reden er mobiele wagens om in de pauzes van middelbare scholen de leerlingen van een warme hap te voorzien.

We hebben op deze pagina een overzichtje gemaakt van de verdwenen frietkramen:

  • C.J.
  • W. C.J.

Bekende Frietkramen en Hun Verhalen

Frietkot Bakker Walstraat met klok

Frietkot Basting op Boulevard Bankert

Het frietkot op Boulevard Bankert zou in de jaren '50 van Daan Basting zijn geweest. Het stond aan de zeekant bij het 'Molentje van Torbijn'. Later stond er aan de overkant ook een keet. De wagen van Basting stond later aan de landkant van Boulevard Bankert. Cor en Nel van Geel-Goedegebuure huurden de kraam van Jan en Suus (tante Zus) Voerman-Verwayen, de eigenaars van Madjoe (2).

Frietkot De Bree Scheldestraat ca.

Het frietkot van Piet van Ham

Het frietkot van Piet van Ham stond in de jaren '50 op de Singel, aan de kop van de Bloemenlaan. Hij had daarvoor een frietkraam op de hoek van Bonedijkestraat en Min. Lelystraat. Later reed hij met een mobiele wagen. Als deze 'buiten dienst' was, stond hij geparkeerd in de Kolvenierstraat. Eén van de medewerkers in de frietkramen was Herman Eekman. In Paauwenburg stond Van Ham wekelijks bij de torenflats.

Piet van Ham in zijn wagen op Boulevard Bankert ca.

Frietkot Stenenbeer-Hendrikstraat ca.

Van Hoeijdonck

Van 1933 tot 1978 was Van Hoeijdonck een begrip op de Nieuwendijk. Voordat de bekende blauwe salonwagen er verscheen, hebben er meerdere houten kotjes gestaan. Zie ook Van Hoeijdonck. Ook had Van Hoeijdonck mobiele frietwagentjes die hij van tijd tot tijd verplaatste. Zo staan ze wisselend op:

  • Ruyterplein (1935)
  • Droogdok (bij het postkantoor 1935)
  • Paul Krugerstraat (bij de vluchtheuvel 1935, 1937 en 1938)
  • Steenenbeer (tijdens kermis 1936)
  • Bellamypark (1936 en 1937)
  • Zeilmarkt (1936 en 1938)
  • Oude Markt (1937 en 1938)
  • Walstraat (hoek Vrijgang 1937)
  • Verlengde Nieuwstraat (t.o.

Visvrouw Grie de Nooijer-van Eenennaam met klanten bij Dolf van Hoeijdock ca.

Het frietkotje van Kloet

Het frietkotje van Kloet stond op de hoek van Scheldestraat en Glacisstraat. In 1955 krijgt Kloet een vergunning om in het pand Scheldestraat 18 een cafetaria te openen. Het frietkot is dan overbodig en wordt verkocht.

W. Sinke

W. Sinke heeft zijn frietkot omstreeks 1935 in de Reinier Claeszstraat op 't Eiland. Bestellingen vanaf 0,50 worden ook thuis bezorgd. Het 'frietkot' op de foto bij de St. Later betrekt het bedrijf het pand aan de Oude Markt en verhuisde daarna naar de hoek van de Sint Jacobsstraat.

Piet Braat

Piet Braat staat met zijn kot in 'de Witte Wijk'. Eerst aan het eind van de Hogeweg bij de Bloemenlaan, later ter hoogte van de Jan Vermeerlaan. In september 1955 neemt W. Kayser het van hem over. Kayser verplaatst het friettentje dan naar de Irislaan. Als Kayser daarna Café De Sport begint, wordt de wagen verkocht aan De IJsbeer.

Toon Keersemaker

Toon Keersemaker bezocht in de jaren zestig en zeventig de middelbare scholen om de leerlingen in de pauze van een 'patatje met' te voorzien. In 1974 opende hij in Souburg zijn eerste vaste locatie.

Frites van Toon ken ik al uit 1966-67! Dat Toon, met zijn éne arm, zijn friteswagen kort na 10 uur parkeerde bij de Christelijk ULO aan de Hendrik Avercamplaan. Hup, vlug de frituur op volle por, want om kwart over 10 was het pauze. Het werd ‘Toedeledoki’-avant-la-lettre: menige inhoud van een brooddoos verdween onaangeroerd in de afvalbak of bleef in de schooltas tot een volgende dag. In een kwartier werden leerlingen met veel zakgeld van friet voorzien. Er werd soms grof geld geleend aan en van elkaar, of zoveel mogelijk een frietje gebietst. Toon raapte zo nodig ook het afval bijeen voor vertrek; het leek erop dat dat enige voorwaarde van de schooldirectie was.

Een kwartier later schoof Toon de hoek om, naar de Openbare ULO aan de Adriaan Coortelaan. Daar werd om half 11 gepauzeerd. De twee scholen samen te laten pauzeren zou wellicht (te) gezellig zijn geweest?

Frites van Toon stond vast ook bij de RHBS, Zeevaartschool? LTS?

Natasja Bijkerk

Natasja Bijkerk begon in 1994 met een mobiele snackwagen (een Fiat Ducato genaamd 'De Smulbus'), die ze heen en weer reed van huis naar 't Eiland. Drie jaar later kreeg ze met een bouwkeet een vaste plek op de dijk. De bouwkeet werd in 2004 vervangen door een vast gebouw. Het houten kot wordt in 2000 vervangen door een modern rond en roestig exemplaar.

Keizersbolwerk met het houten frietkot ca.

Er zou ook een frietwagen in de Vrijgang hebben gestaan van De Nooijer.

Friet van Piet

Een frietkraam dat van ca. 1960 tot ca. In 1970 komt Ans van Zuyen-Landzaat in Friet van Piet. Zij moet in 1978 vertrekken van de toenmalige gemeente Valkenisse. Het zou te gevaarlijk zijn voor mensen op 't Kustlicht om voor een frietje "die gevaarlijke weg" over te moeten steken. Belachelijk, want oversteken om naar het strand te gaan was, en is mijns inziens net zo "gevaarlijk". Zelfs nu in 2015 zo'n 40 jaar later.

Piet Maas' dochter Nellie zit later samen met echtgenoot Wim Lievense in Frituurbedrijf Lievense aan de Duinweg in Zoutelande. Wanneer kleindochter Henriëtte en echtgenoot Hans van Belzen-Lievense die zaak in 1992 overnemen wordt de naam veranderd in De Zeemeeuw.

Frietkotje op Boul.

labels:

Zie ook: