De film The Wrestler, waarin Mickey Rourke de rol van profworstelaar Randy the Ram speelt, heeft de 'sport' professional wrestling, het showworstelen uit Amerika, de afgelopen maanden grotere belangstelling bezorgd.

Toch blijft het aantal liefhebbers in Nederland beperkt. „Ik vergelijk het met carnaval”, zegt Seb van den Berg, commentator voor Eurosports WWE Vintage Collection, een programma over historische wedstrijden van Amerika’s grootste worstelfederatie World Wrestling Entertainment. „Als je het niet viert, denk je ‘die mensen zijn achterlijk’, als je meehost, heb je een leuke tijd.”

Is Pro Wrestling een Sport?

Maar, pro wrestling, is dat een sport? Het is toch nepworstelen? De winnaar staat immers van tevoren vast. Dat klopt, volgens Van den Berg. „Net als Hollywoodfilms nep zijn. Dat is toch ook geen probleem?”

Van den Berg (37), worstelliefhebber sinds zijn veertiende (toen het nog werd uitgezonden op Super Channel), vergelijkt het professioneel worstelen met andere extreme sporten, zoals skate- en snowboarden. „Het zijn entertainmentsporten. Maar pro wrestling is op zijn manier erg moeilijk, de worstelaars lopen grote risico’s. Misschien kun je het in plaats van extreme sport ‘extreem theater’ noemen.”

Komende zondag (5 april) wonen in het Reliant Stadium in Houston meer dan 70.000 worstelfans de 25ste editie van Wrestlemania bij, het hoogtepunt van het Amerikaanse worsteljaar.

Een jaar vol kleurrijke worstelpersonages en smeuïge verhaallijnen (bedacht door de worstelorganisatie) die als soapseries te volgen zijn in de wekelijkse tv-shows.

Van den Berg geeft een voorbeeld: „Jaren geleden waren Hulk Hogan en André the Giant beste vrienden, tot the Giant geïndoctrineerd werd door een nare manager. Hij ging Hogan uitdagen. Het gevecht dat volgt is dan tijdens Wrestlemania, waar alle vetes tot een ontknoping komen. Hulk Hogan won natuurlijk, de 90.000 fans in het stadion werden gek.”

Sinds de eerste Wrestlemania in 1985, toen Mr. T (The A-team) en Hulk Hogan, die gekleed ging in slechts een gele onderbroek, bijpassende boksschoenen en kniebeschermers, hun opponenten ‘Rowdy’ Roddy Piper en Paul ‘Mr. Wonderful’ Orndorff versloegen, is de show uitgegroeid tot het grootste en bekendste evenement van de WWE.

De Groei van Pro Wrestling in Amerika

Pro wrestling in Amerika is groot, een miljardenindustrie; de WWE alleen draaide vorig jaar een omzet van 526,5 miljoen dollar. Het worstelen is een immens commercieel spektakel geworden.

Het pay-per-view principe van Wrestlemania - als kijker moet je betalen voor de uitzending - brengt sinds de eerste editie veel geld binnen. Een miljoen mensen kijken via pay-per-view naar Wrestlemania.

Intussen verdient de WWE niet alleen aan de verkoop van tickets en tv-programma’s, maar ook aan een enorme marketingindustrie: dvd’s, games, cd’s en boeken, die geregeld bovenin de bestsellerlijsten staan.

Pro Wrestling in Nederland

Ook Nederland kent professioneel worstelen, niet te vergelijken met de Amerikaanse. Gabriel Angelfyre van Pro Wrestling Holland schat het aantal Nederlandse worstelaars op hooguit vijftig.

Waarom wordt iemand worstelaar? „Het staan in de spotlights met het publiek op jouw hand, of juist tegen je, geeft een kick die je in andere vechtsporten moeilijk vindt.” Maar waar de Amerikaanse sterren zo hun brood verdienen, moet je als Nederlandse worstelaar blij zijn met reiskostenvergoeding.

Dat het professioneel worstelen veel vraagt van de Superstars, de worstelsterren van de WWE ‘competitie’, beaamt Gabriel Angelfyre. „Pro wrestling is erg moeilijk om te leren, vanwege de diversiteit aan bewegingen en de structuur van worstelwedstrijden. Ik heb een jaar intensief moeten trainen om het onder de knie te krijgen.”

Net als andere vechtsporters zijn worstelaars gevoelig voor blessures: gebroken neuzen, gescheurde spieren, hersenschuddingen, en soms gebroken nekken en zware brandwonden.

Ondanks de waarschuwingen vanuit de worstelwereld om dit vooral niet thuis te proberen, doen veel jongeren hun idolen na. Backyard wrestling is een populaire sport onder Amerikaanse tieners, waarbij de wedstrijden van profs op zeer brute wijze worden geïmiteerd, met metalen tuinstoelen en honkbalknuppels bekleed met prikkeldraad. Zo veel mogelijk bloed is het streven. En dan de filmpjes op YouTube zetten.

De laatste jaren heeft dit gezorgd voor kritiek op het slechte voorbeeld dat de profworstelaars zouden geven.

Toch blijft pro wrestling onvoorstelbaar populair onder Amerikanen. „Logisch”, vindt Van den Berg.

labels: #Brood

Zie ook: