Vlees is niet alleen lekker, het is ook goed voor je. Veruit de meeste mensen eten vlees, het vormt een centraal onderdeel van ons eten. Het heeft een hoge voedingswaarde en bevat veel nuttige bouwstoffen. Vlees zit boordevol voedingsstoffen die ons lichaam nodig heeft voor een optimale gezondheid. Het vormt daarmee een waardevol onderdeel van ons eten. In een gezond en gevarieerd eet- en leefpatroon is vlees belangrijk voor alle leeftijdsgroepen.

Vlees is een belangrijke bron van vitamines, mineralen en essentiële aminozuren. Vlees speelt een cruciale rol als het gaat om een evenwichtig voedingspatroon. Dat komt omdat er heel veel essentiële voedingsstoffen in vlees zitten. Vlees vervult zo een unieke rol in onze voeding.

Essentiële Voedingsstoffen in Vlees

Vlees is bijvoorbeeld rijk aan eiwit, een voedingsstof die ons lichaam energie (calorieën) en aminozuren levert. Het eiwit in vlees bevat essentiële aminozuren die we goed kunnen opnemen in ons lichaam. Eiwit bevat zo’n 22 soorten aminozuren, waarvan 9 essentiële, die je zelf niet aanmaakt en dus via voeding moet binnenkrijgen. Eiwitten in vlees leveren essentiële bouwstenen voor spieren en weefsels.

Maar dat is niet alles! Vlees zit ook vol vitamines. Die zijn nodig voor goed functioneren van het lichaam. Vlees bevat bijvoorbeeld veel ijzer, vitamine B12 en vitamine D. IJzer helpt bij het transport van zuurstof in ons bloed. Daarnaast bevat vlees vele andere mineralen en vitamines, zoals vitamine B12.

  • Vitamine B1: helpt bij het verteren van koolhydraten en zorgt voor een gezond zenuwstelsel.
  • Vitamine B6: is belangrijk voor het verteren van eiwitten, vetten en koolhydraten.
  • Vitamine B12: speelt een rol bij celdeling, helpt met het bouwen van zenuwcellen en helpt bepaalde vormen van bloedarmoede te voorkomen.
  • Vitamine D: is nodig voor gezonde botten en tanden. Zonlicht is normaal de grootste bron van vitamine D, maar niet iedereen krijgt daar genoeg van.

In vlees zit ook vet, en vet is onmisbaar voor ons lichaam. Vetten geven vlees een mooie structuur en dragen heel veel bij aan de smaak. De ene vleessoort is vetter dan de andere. Vet is onderverdeeld in verschillende soorten vetzuren. Eén daarvan, onverzadigd vet(zuur), helpt bij het verlagen van slecht cholesterol (LDL-cholesterol) in het bloed, en het verhogen van goed cholesterol (HDL-cholesterol).

Andere belangrijke vitamines zijn:

  • Vitamine A: is belangrijk voor een normale groei, goed zicht en een goed immuunsysteem.
  • Vitamine E: beschermt als antioxidant de cellen, bloedvaten, organen, ogen en het weefsel in het lichaam.

Vleesconsumptie en Evenwichtige Voeding

Voor een gezond voedingspatroon is het dan ook belangrijk om de juiste balans tussen plantaardige en dierlijke eiwitten binnen te krijgen en is vlees niet zomaar te vervangen door plantaardige eiwitten. Vlees past goed bij de warme maaltijd, maar ook bij de lunch, het ontbijt of tussendoor. Het is vooral gericht op het voorkomen van 10 chronische ziektes zoals hart- en vaatziekten, diabetes type 2 en darmkanker. De Schijf van Vijf biedt handige richtlijnen voor een gebalanceerd dieet. Variatie tussen de vijf voedingsgroepen blijft cruciaal. Vlees valt onder de groep eiwitten. Waar je eiwit in vindt? In peulvruchten, kaas, melk en natuurlijk in vlees.

Soorten Vlees en Bewuste Keuzes

Maar het ene stukje vlees is het andere niet. Zo bestaat er onderscheid tussen bewerkt en onbewerkt vlees en zit er verschil in vetgehaltes. Het is belangrijk om bewuste keuzes te maken als het gaat om wat je eet. Ook voor de samenstelling van producten. Zo mag er bijvoorbeeld niet meer dan 20% vet in magere vleesproducten zitten, mag er maximaal 150 mg nitriet in een kilo vlees zitten. Is er meer dan 5% water toegevoegd? Dan moet dit vermeld worden op de verpakking. In Nederlandse vleesproducten mogen geen hormonen zitten en geen antibiotica. Er bestaan in Nederland en Europa ook veel keurmerken.

De wereld van voeding en gezondheid staat niet stil en er zijn voortdurend ontwikkelingen die de kijk op vleesconsumptie en voedingswaarden veranderen. Een gezond en evenwichtig dieet staat centraal. Vlees blijft een belangrijke bron van voedingsstoffen. Er is veel aandacht voor een goede eiwitbalans tussen dierlijke en plantaardige producten. De overheid wil dat de helft van de eiwitten die wij eten uit planten komt. Nederlandse vleesproducenten reageren ook op de vraag naar vleesproducten die minder vet en zout (natrium) bevatten.

Een andere trend is de opkomst van plantaardige vleesvervangers. Consumenten kiezen er soms voor om minder vaak vlees te eten. Toch willen ze dan graag iets vergelijkbaars. Dit heeft geleid tot veel plantaardige alternatieven op de markt, maar kant-en-klare vleesvervangers zijn lang niet allemaal gezond. Een innovatie waar op dit moment veel aandacht voor is, is kweekvlees. Deze technologie, waarbij vlees in laboratoria wordt gekweekt uit dierlijke cellen, staat nog in de kinderschoenen.

Aanbevolen Hoeveelheden en Tips

Vlees heeft een hoge voedingswaarde. Volwassenen kunnen hun dagelijks benodigde bouwstoffen aan eiwitten, vetten, vitaminen en mineralen halen uit zo’n 100 à 125 gram vlees(waren), vis, kip of eieren. Dat is het (bruto) gewicht in grammen van gare producten, dus bijvoorbeeld bereid vlees en vleeswaren samen. Vlees verliest bij de bereiding ongeveer een kwart aan gewicht (vocht). Je hebt dus 100 gram vers vlees nodig om (netto) 75 gram over te houden.

Als je wil lijnen, kun je vlees blijven eten. Je kan dan extra letten op de bereiding door vlees te grillen of in de grillpan te bakken. Wat ook scheelt is om eerst een beetje olie op het vlees te wrijven en dan pas te bakken. Vlees is voor ouderen (senioren) vooral belangrijk door de vitamine D en vitamine B12. Deze voedingsstoffen zijn goed voor sterke botten en het geheugen. Bij oudere mensen neemt de smaak, net als geur en zicht af. Bij veel leeftijdsgroepen wordt gesproken over overgewicht. Bij ouderen is eerder sprake van ondervoeding. Ongeveer een derde van de senioren is ondervoed. Magere, oudere mensen moeten dus beter eten.

Rundvlees: Een Populaire Keuze

Rundvlees is een populaire vleessoort in Nederland. Er worden verschillende producten van gemaakt zoals: gehakt, biefstuk, hamburgers en sukadelappen. Rundvlees is afkomstig van runderen. Meestal gaat het hierbij om koeien, maar het vlees kan ook afkomstig zijn van stieren of ossen. Koop vlees altijd biologisch en het liefst van grasgevoerde dieren.

Er zijn melk- en vleeskoeien. Melkkoeien worden uitsluitend gehouden voor het produceren van melk en vleeskoeien voor het vlees. Vaak gaat het hierbij om roodbontvee. Biefstuk, ook wel ‘steak’ genoemd, is afkomstig van runderen. Het is mager spiervlees afkomstig van bil of rug. Hoe minder bindweefsel, hoe malser het vlees. Biefstuk van de haas geldt als de meest malse soort, lendebiefstuk als de minst malse.

Rundvlees vind je in elke supermarkt, ook de biologische variant. Gehakt, hamburgers en sudderlappen behoren tot het standaard assortiment. De wat luxere, duurdere rundvleessoorten vind je alleen bij de (biologische) slager. Naast de supermarkt zijn er ook boeren die het vlees van hun geslachte dieren rechtstreeks aan de consument verkopen. Zo kun je een bijvoorbeeld een hele of halve koe kopen in een naar jouw wensen samengesteld vleespakket. Vraag de veehouder hoe de dieren gehouden zijn en wat ze te eten hebben gekregen. Rundvlees wordt ook veel verwerkt in allerlei kant-en-klaar producten. Denk aan pizza’s, maaltijden, broodjes en bladerdeeghapjes.

Rundvlees is bij aankoop vaak nog rauw, dus let goed op de houdbaarheidsdatum. Bewaar het vlees altijd op de koudste plek in de koelkast. Rundvlees kan ook prima worden ingevroren. In de vriezer blijft het maanden goed. Rundvlees kan op tal van manieren worden klaargemaakt. Elke soort rundvlees kent haar eigen bereidingswijze. Zo moet je sukadelappen lang smoren, maar is een entrecote binnen een mum van tijd gaar. Bereidingswijzen zijn onder meer rauw hakken (tartaar), bakken, grillen of stomen. Het meeste rundvlees is ook geschikt voor de barbecue.

Biefstuk kan het beste worden gebakken in bijvoorbeeld roomboter of ghee. Eet biefstuk klassiek, met groenten en aardappeltjes of verwerk het vlees in een Aziatische groenteschotel of maaltijdsalade.

Rood Vlees: Risico's en Aanbevelingen

‘Rood vlees’ is een verzamelnaam voor roodgekleurd vlees van zoogdieren. Deze kleur wordt veroorzaakt door myoglobine, een zuurstofbindend eiwit dat voorkomt in de spieren. Rood vlees komt van runderen, schapen, geiten, paarden en varkens. Rood vlees staat de laatste jaren in een kwaad daglicht. We moeten er niet te veel van eten. Recente studies hebben uitgewezen dat er verschillende gezondheidsrisico’s kleven aan de consumptie van veel rood vlees.

Naast rood vlees bestaat er wit vlees, voornamelijk afkomstig van gevogelte. Rood vlees is in elke supermarkt en bij iedere slager verkrijgbaar. De smaak, kwaliteit, en de manier waarop de dieren zijn gehouden lopen sterk uiteen. Kies in ieder geval een biologische variant en probeer te achterhalen hoe de dieren zijn gevoed en gehouden. Onbewerkt, naturel vlees vormt de gezondste keuze.

Rood vlees is een breed begrip en bestaat uit veel verschillende soorten vlees van verscheidende dieren. Het vlees kan gebakken, gegrild, gestoofd en zelfs rauw (steak tartaar) gegeten worden. Het eten van veel rood en met name bewerkt vlees zoals vleeswaren wordt in verband gebracht met beroerte, diabetes type 2 en kanker.

Vlees heeft veel invloed op het klimaat vergeleken met andere producten: kippenvlees het minste en rundvlees het meest. De wereldwijde toenemende vraag naar vlees leidt tot ontbossing, meer land- en watergebruik en het verdwijnen van regenwoud. Diverse veehouderijen houden extra rekening met dierenwelzijn. Voor een duurzaam en gezond eetpatroon adviseren we om niet meer dan 500 gram vlees per week te eten, waarvan maximaal 300 gram rood vlees.

Vleesconsumptie in Nederland

Vlees is het eetbare deel van een landbouwhuisdier of wild. Meestal zijn dit spieren. Soms is dat orgaanvlees, zoals lever. Er bestaat een verschil tussen rood- en wit vlees. Rood vlees komt van runderen, kalveren, varkens, schapen, geiten en paarden.

Het vleesverbruik per hoofd van de bevolking was volgens Wageningen Economic Research in 2022 76 kilo. Zo'n 36 kilo daarvan is varkensvlees, 21 kilo pluimveevlees, 15 kilo rundvlees, 1 kilo kalfsvlees en 1 kilo schapen- en geitenvlees. Dit is op basis van karkasgewicht (inclusief botten). Op basis van de voedselconsumptiepeiling van het RIVM uit 2019-2021 blijkt dat de consumptie van vlees de afgelopen jaren is gedaald.

Per dag eten we in Nederland gemiddeld 87 gram vlees. Dat is 18 procent minder dan in de periode 2007-2010. De consumptie is het hoogst onder mannen van 18-50 jaar (116 gram per dag). Meer dan de helft van het vlees dat we eten is bewerkt vlees. Volwassenen eten gemiddeld 69 gram rood en/of bewerkt vlees per dag. Voor mannen is dit gemiddeld 85 gram en voor vrouwen 54 gram. Meer dan 25% van de volwassen mannen eet 100 gram of meer rood en/of bewerkt vlees per dag.

Bewaren en Bereiden van Vlees

Voor de houdbaarheid van vlees is het belangrijk om dit goed en veilig te bewaren. Leg rauw vlees en rauwe vleesproducten na het boodschappen doen zo snel mogelijk in de koelkast. Neem een koeltas mee naar de winkel als het erg warm is. Zorg ervoor dat de koelkast goed koud is. Let op de TGT-datum (‘te gebruiken tot’) op de verpakking. Haal vlees niet te lang voor het bereiden uit de koelkast. Bewaar bereid vlees maximaal 3 tot 4 dagen in de koelkast. Bewaar geen vlees dat overbleef bij de barbecue.

Rauw gemalen vlees in een geopende verpakking kan maximaal 1 dag in de koelkast worden bewaard en 2 tot 3 maanden in de diepvries. Vlees dat kort houdbaar is en snel bederft heeft een ‘te gebruiken tot-datum’ (TGT). Producten die minder snel bederven hebben een ‘ten minste houdbaar tot-datum’ (THT). Vlees kan ook in de diepvries bewaard worden bij een temperatuur kouder dan -18°C. Voor verschillende soorten kip, rundvlees en varkensvlees gelden verschillende bewaartijden voor de diepvries.

Vlees verliest bij het invriezen aan kwaliteit omdat het uitdroogt en de celwanden kapot gaan door het water dat dan kristalliseert. In de vriezer geldt: hoe groter een stuk vlees, hoe langer het goed blijft. Vettere vleessoorten zijn minder lang te bewaren omdat ze op den duur ranzig worden. Onbewerkt varkensvlees kun je vaak tot 3 maanden invriezen, maar onbewerkt rundvlees wel tot 9 maanden. Bewerkte producten waarin zout verwerkt is, zoals: hamburgers, slavinken, verse worst en andere producten die snel bereid kunnen worden, worden sneller ranzig.

Vlees kan op allerlei manieren worden bereid: van koken, bakken en grillen en roerbakken tot barbecueën. Vlees krimpt ongeveer een kwart bij bereiding door verlies van vocht en vet. Voor gemalen vlees geldt: controleer of het volledig is gegaard voordat je het opeet. Voorbeelden zijn gehakt, worstjes of spiesjes. Vlees uit één stuk van rund of varken, zoals biefstuk, kan rosé gegeten worden, maar doorbakken is de meest veilige keuze. Sommige biefstukken die in de winkel te koop zijn, zien eruit als één stuk, maar kunnen toch zijn samengesteld uit verschillende stukken vlees. Er zijn dan eiwitten of enzymen toegevoegd die gebruikt mogen worden als ‘plaksel’. Op het etiket staat dan: ‘samengesteld uit stukjes vlees’.

Om een voedselinfectie te vermijden is het belangrijk hygiënisch te werken en kruisbesmetting te voorkomen. Als je vlees uit de diepvries gaat eten, moet je het eerst ontdooien. Als je vlees niet ontdooit dan loop je het risico dat de binnenkant nog niet helemaal gaar is, terwijl de buitenkant wel al donkerbruin gebakken is. Ontdooi bevroren producten in de koelkast, op een afgedekt bord of in een afgedekte schaal. Zo krijgen bacteriën geen kans en blijft het vlees lekker sappig. Kleinere stukken vlees kunnen worden ontdooid in de magnetron. Maak het dan wel meteen erna verder klaar. Vries ontdooid rauw vlees niet opnieuw in. Bij het ontdooien komt namelijk vleesvocht vrij.

Voedingswaarde en Gezondheidseffecten

Mager onbewerkt vlees staat in de Schijf van Vijf en past in een gezond voedingspatroon. Vlees is rijk aan de vitamines B1, B6 en B12 en het mineraal zink. Daarnaast levert het vitamine B2 en de mineralen ijzer, fosfor en seleen. Lever is bovendien rijk aan vitamine A. Vlees bevat van nature eiwit en vet. Er zitten geen koolhydraten in. De hoeveelheid eiwit en vet staan met elkaar in verband. Des te vetter het vlees des te lager het eiwitgehalte en andersom. De voedingswaarde van vleesproducten, zoals gehaktbal, vinken, burgers en worsten, hangt af van hoe en met welk vlees het gemaakt is. Vaak zit er veel zout in. Vette vleessoorten bevatten relatief veel verzadigd vet.

Relatie tussen vlees en ziekte

Wat is de relatie tussen vlees en ziekte? Er is inmiddels voldoende wetenschappelijk bewijs voor de relatie tussen het eten van veel rood vlees en vooral bewerkt vlees, en het risico op bepaalde soorten kanker (waaronder darmkanker), het risico op diabetes type 2 en op beroerte. De reden voor de mogelijke schadelijke effecten van rood vlees is niet helemaal duidelijk. Er zijn aanwijzingen dat een hoge inname van heemijzer samenhangt met hart- en vaatziekten, diabetes type 2 en metabole ziekten. Heem ijzer in vlees heeft ook voordelen, want je hebt ijzer nodig en het lichaam neemt heemijzer makkelijker op dan ijzer uit plantaardige voedingsmiddelen. Ook andere componenten van rood vlees zijn in verband gebracht met diabetes type 2. Stoffen die gevormd worden bij het roosteren, grillen of frituren van vlees op hoge temperatuur kunnen schadelijk zijn.

De Gezondheidsraad geeft aan dat een hoge consumptie (100 tot 120 gram per dag) van rood vlees (zowel bewerkt als onbewerkt) samenhangt met een 10% hoger risico op darmkanker en 20% hoger risico op longkanker. Een hoge consumptie (meer dan 50 gram per dag) van bewerkt vlees (zowel rood als wit) hangt samen met een 15% hoger risico op darmkanker. Het verband met darmkanker is bij bewerkt vlees sterker dan bij totaal rood vlees.

De Gezondheidsraad geeft aan dat er een verband is tussen het eten van veel rood en bewerkt vlees en beroerte. Een hoge consumptie (100 tot 120 gram per dag) van rood vlees hangt samen met een 10% hoger risico op een beroerte. Een hoge consumptie (meer dan 50 gram per dag) van bewerkt vlees hangt samen met een 10% hoger risico op beroerte. Verzadigd vet en zout spelen hierbij mogelijk een rol.

Vlees levert een belangrijke bijdrage aan de inname van verzadigd vet. Verzadigd vet verhoogt het risico op hart- en vaatziekten. Bewerkt vlees bevat veel zout. Te veel zout kan leiden tot een hoge bloeddruk.

De Gezondheidsraad geeft aan dat er een verband is tussen het eten van veel rood en bewerkt vlees en diabetes type 2. Een hoge consumptie (100 tot 120 gram per dag) van rood vlees hangt samen met een 15% hoger risico op diabetes type 2. Een hoge consumptie (meer dan 50 gram per dag) van bewerkt rood vlees hangt samen met een ongeveer 20% hoger risico op diabetes type 2. Het is nog niet helemaal duidelijk hoe dit mechanisme werkt.

Risico's van rauw vlees

Rauw vlees kan besmet zijn met ziekmakende bacteriën, zoals salmonella of E. coli. Ook parasieten zoals Toxoplasma gondii kunnen in rauw vlees voorkomen. Deze zijn vooral gevaarlijk voor zwangeren. Vlees bakken doodt de bacteriën, maar op rauw vlees zijn ze nog schadelijk. Vlees uit één stuk van rund of varken, zoals biefstuk, kan rosé gegeten worden, omdat de meeste bacteriën altijd aan de buitenkant van het vlees zitten. Maar doorbakken is de meest veilige keuze.

Sommige vleessoorten worden bewust rauw gegeten of niet door en door verhit. Voorbeelden zijn tartaar en filet américain. Eet geen rauwe kip of varken. Deze vormen een extra risico voor ziekteverwekkers. Voor kip en gemalen vlees (zoals gehakt of worst) geldt: Verhit het door en door voordat je het opeet om voedselinfecties te voorkomen. Jonge kinderen, ouderen, mensen met een verminderde weerstand en zwangeren wordt afgeraden rauw vlees te eten, zoals tartaar en carpaccio. Dit zijn risicovolle producten. Eet geen vlees dat niet goed verhit is. Je kunt dan besmet raken met ziekmakende bacteriën, zoals salmonella, E. In verbrand vlees zitten PAK's.

Dieren kunnen dierziekten oplopen als BSE, TBC, mond- en klauwzeer en Q-koorts. Ze worden voor de slacht op deze ziekten gecontroleerd en zo nodig vernietigd. Door vee kunstmatige of natuurlijke hormonen toe te dienen, kan de productie van vlees worden vergroot. De Europese Unie (EU) heeft dat verboden, omdat het toedienen van hormonen gezondheidsrisico’s kan hebben voor de consument. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) ziet toe op hormoongebruik.

Algemene Aanbevelingen

Het advies is om niet meer dan 500 gram vlees per week te eten, inclusief vleeswaren. Eet daarbinnen maximaal 300 gram rood vlees, zoals rundvlees en varkensvlees. Dit is een maximum, minder of geen vlees eten kan ook. Onbewerkt mager vlees staat in de Schijf van Vijf.

Het advies is om een keer per week vis te eten en een of meerdere dagen per week vegetarisch te eten. Binnen de Schijf van Vijf draait het om afwisseling tussen dierlijke en plantaardige producten. Een voorbeeld van een weekindeling voor warme maaltijden kan zijn: 1 dag vis, 1 dag peulvruchten, 1 dag noten, 2 dagen onbewerkt rood vlees en 2 dagen kip of ander gevogelte. Lees meer over peulvruchten, noten, vis, ei en vlees en vul de Schijf van Vijf voor jou in voor een voedingsadvies op maat. Wil je minder vlees eten? Bewerkt vlees, vleeswaren en vette vleessoorten staan niet in de Schijf van Vijf.

Vanwege de negatieve effecten op de gezondheid geldt het advies niet te vaak vleeswaren, bewerkt vlees en vette vleessoorten te eten. Onbewerkt mager vlees past in een gezond eetpatroon, vooral vanwege de eiwitten, vitamines en mineralen.

Speciale Aanbevelingen voor Zwangeren

Zwangeren kunnen beter geen rauw vlees eten. Zij zijn gevoeliger voor een voedselinfectie. De parasiet toxoplasma gondii in rauw vlees kan een miskraam of vroeggeboorte veroorzaken. Verhit vlees is geen probleem. Twijfel je over een product? te eten. Eet niet meer dan 500 gram vlees (incl. één keer voor ei, peulvruchten of ongezouten noten. Zwangeren mogen daarom niet meer dan 3.000 microgram vitamine A per dag binnenkrijgen.

Eet niet meer dan 1 boterham met leverproducten, zoals smeerleverworst en paté. zijn voor je baby. laagje smeerleverworst of paté kan geen kwaad voor jou of je baby. voor zwangeren.

Definities van Vleesproducten

  • Separatorvlees: vlees dat met machines van het bot is gehaald.
  • Gehakt vlees: vlees dat in kleine stukken is gehakt of door een gehaktmolen is gehaald.
  • Vleesbereiding: vlees met eet- of drinkwaren, kruiden of toevoegingen, of vlees dat een behandeling heeft ondergaan waarbij de kenmerken van vers vlees niet zijn verdwenen. Voorbeelden van vleesbereidingen zijn gepaneerde schnitzels, gemarineerde speklapjes.
  • Gehakt: vlees dat geen separatorvlees is. Het kan wel van vleesbereiding gemaakt zijn. Gehakt is door hakken, malen of op een andere manier zo verkleind dat het kneedbaar is en het tot verschillende vormen te bewerken is. Het bevat geen vleesvreemd eiwit. Bij gehakt kan het vlees van verschillende dieren komen (bijv half om half) en hier kunnen toevoegingen bij zitten (bijv kruiden of zout).
  • Vleesproduct: vleesproducten hebben geen kenmerken meer van vers vlees. Uitzonderingen zijn vlees dat alleen een koudebehandeling heeft ondergaan, gehakt vlees en vleesbereidingen.

Volgens de Warenwet moet vlees (eventueel met toevoegingen) aan een aantal eisen voldoen. In de Europese wet Voedselinformatie staan ook nieuwe Europese eisen voor het vetgehalte van ‘gehakt vlees’ en ‘mager gehakt vlees’. ‘Gehakt vlees’ is hier vlees zonder been, dat in kleine stukken is gehakt, en dat minder dan 1% zout en geen toevoegingen bevat. Op het etiket staat dan ook de term ‘gehakt vlees’. Dit is niet het gehakt zoals dat in Nederland bekend is. In Nederland bevat gehakt vaak wel toevoegingen of zout en kruiden en het wordt het bijna nooit als ‘gehakt vlees’ verkocht. Producten op basis van vlees, zoals vleeswaren, worst, hamburgers moet de voedingswaarde en dus ook het vetgehalte op het etiket staan.

Gebruiksaanwijzing pluimveevlees: in verband met de mogelijke bacteriële besmetting van kip moet op de verpakking altijd een waarschuwing voor de bereiding van rauwe kip staan. Deze waarschuwing is: ‘Let op: geef schadelijke bacteriën geen kans. Zorg daarom dat deze bacteriën niet via de verpakking, uw handen of het keukengerei in uw eten terechtkomen.

Aan rauw, onbewerkt vlees mag geen extra water toegevoegd worden. Het is in de wet vastgelegd dat hieraan niets mag worden toegevoegd, anders mag het geen vlees heten. Aan bewerkt vlees zoals vleeswaren, worst, hamburgers kan wel water worden toegevoegd, bijvoorbeeld om het malser of zwaarder te maken. Daarbij worden andere ingrediënten of hulpstoffen toegevoegd om het water te binden. Vaak worden eiwitten uit bijvoorbeeld rundvlees of fosfaten gebruikt, zoals E450, E451 en E407. Soms ziet een vleesproduct (met bijvoorbeeld toevoegingen) eruit als een lap of plak.

Waar vlees vandaan komt is te zien op het etiket van rund- en kalfsvlees. Deze informatie wordt ook verplicht op het etiket van kippen-, varkens-, schapen- en geitenvlees. Bij rund- en kalfsvlees moet staan in welk land het dier is geboren, waar het is grootgebracht en waar het is geslacht. Op...

labels: #Vlees

Zie ook: