Zwarte rijst, ook wel paarse rijst of verboden rijst genoemd, kent een opmerkelijke geschiedenis die teruggaat tot zo’n 10.000 jaar geleden in Azië. Naast de opvallende kleur, biedt zwarte rijst tientallen culinaire mogelijkheden én wordt het geprezen om de voedingswaarde. Met andere woorden: een veelzijdig topproduct.

De Geschiedenis van Zwarte Rijst

Zwarte rijst - ook bekend als verboden rijst - draagt zijn naam vanwege een bijzondere geschiedenis. Duizenden jaren geleden werd deze rijstsoort namelijk beschouwd als een van de meest voedzame en waardevolle gewassen door de oude Chinese samenleving. Slechts een klein groepje rijken - waaronder de keizers - mocht ervan genieten.

Wat maakt zwarte rijst zo speciaal?

De diepe zwarte kleur van de rijst is te danken aan het pigment anthocyanine. Dit bestandsdeel is ook verantwoordelijk is voor de antioxidante eigenschappen. Tijdens het koken van zwarte rijst ontstaat er vaak een diep paarse tint. Zwarte rijst is een rijstsoort met een stevige textuur en een nootachtige smaak. Het staat bekend om de volle smaak en gezondheidsvoordelen. Om die reden wordt het steeds vaker geserveerd in plaats van normale rijst.

Zwarte rijst is niet zo gemakkelijk te verbouwen als andere rijstsoorten, omdat het slechts 10 procent van de opbrengst oplevert in vergelijking met andere rijstsoorten. De rijst wordt tegenwoordig verbouwd in Aziatische landen zoals India, Indonesië, Thailand, Vietnam en China.

Eigenschappen en Voedingswaarde

Naast de gave kleur, kent zwarte rijst een heerlijke smaak en textuur. Met zijn milde, nootachtige smaak, vergelijkbaar met die van bruine rijst, en zijn stevige textuur, is zwarte rijst erg geschikt voor gerechten als pap, puddingen en rijstcakes. Ook is zwarte rijst van nature glutenvrij, waardoor het in een glutenvrij dieet past.

Zwarte rijst is een gezonde graan en is een uitstekende bron van koolhydraten, vezels en eiwitten. Zwarte rijst staat bekend om zijn enorm rijke voedingswaarde en wordt beschouwd als een van de gezondste rijstsoorten. Naast het bieden van een goede bron van eiwitten, vezels en ijzer, bevat zwarte rijst antioxidanten. Deze antioxidanten zorgen ervoor dat je minder snel ziek wordt.

De ‘verboden rijst’ bevat ook vitamine E, B2, B3, en de mineralen calcium, chroom, fosfor, ijzer, mangaan, kalium, zink, koper en magnesium.

Voedingswaarden per 100 GR

Voedingswaarde Hoeveelheid
Energie 1445 KJ/342 Kcal
Vet 3.4 gr
Waarvan verzadigde vetzuren 0.9 gr
Koolhydraten 64 gr
Waarvan suiker 1.2 gr
Eiwitten 9.9 gr
Zout 0.02 gr

Culinair Gebruik

In salades en bowls wordt zwarte rijst vaak gebruikt als basis, waardoor niet alleen een aantrekkelijke kleur, maar ook een stevige textuur en voedingsstoffen aan de maaltijd worden toegevoegd. Als bijgerecht kan zwarte rijst de plaats innemen van witte rijst in combinatie met vlees-, vis- of groentegerechten. Voeg gekookte zwarte rijst toe aan soepen en stoofschotels voor extra textuur en voedingswaarde. In desserts kan zwarte rijst worden gebruikt in gerechten zoals rijstpudding, cakes of muffins, waardoor een onverwachte, maar heerlijke twist ontstaat. Bij roerbakgerechten voegt zwarte rijst een volle en kleurrijke twist toe.

De Oorsprong van Zwarte Rijst bij de Marrons in Suriname

Al eeuwenlang verbouwen de Marrons, afstammelingen van Afrikanen die de slavernij ontvluchtten, rijst in de binnenlanden van Suriname en Frans-Guyana. Nieuw genetisch onderzoek van Wageningen University & Research en Naturalis heeft de herkomst van deze rijst ontrafeld.

Tussen 2017 en 2023 interviewden Etnobotanie-hoogleraar Tinde van Andel en promovendus Nicholaas Pinas bijna honderd vrouwen in de binnenlanden van Suriname en Frans-Guyana. Welke typen rijst planten zij en waar komt die rijst volgens hen vandaan? In veel verhalen klonk door dat hun voorouders de rijst hadden meegenomen uit West-Afrika. Bij het verzamelen van de verhalen hielp het dat Pinas zelf afkomstig is uit een Marrongemeenschap: “Ik heb er familie en ik spreek de talen. Heb je één vrouw gesproken, dan bereik je via haar weer een andere vrouw in een andere gemeenschap. Het is essentieel dat je als onderzoeker een vertrouwensband opbouwt.”

Rijst is een stapelvoedsel van de Marrons. In Suriname en Frans-Guyana eten zij al eeuwenlang rijst van eigen akkers, die overal in het bos rond nederzettingen te vinden zijn. Van oudsher zijn het de vrouwen die telen, wat verklaart waarom veel variëteiten een vrouwennaam dragen. Vaak zijn het namen van vrouwen die in opstand waren gekomen tegen plantagehouders, of die heldhaftig aan slavernij wisten te ontsnappen en op hun vlucht rijstzaden meesmokkelden.

Wageningers prof. dr. Eric Schranz en evolutiebioloog Marieke van de Loosdrecht analyseerden het DNA van 136 rijstvariëteiten van de Marrons en vergeleken het met 1.400 variëteiten afkomstig uit heel de wereld. En inderdaad: een groot deel van de onderzochte Marron variëteiten is genetisch nauw verwant aan oude cultuurrassen uit West-Afrika.

Van Loosdrecht: “Tijdens de trans-Atlantische slavenhandel werden zowel Afrikaanse zwarte rijst als Aziatische rijst uit West-Afrika naar Noord- en Zuid-Amerika verscheept. Gevluchte Marrons namen de zaden van plantages mee naar de binnenlanden.”

De ‘zwarte’ rijst is inheems-Afrikaanse rijst. Deze wordt in de meeste Marrondorpen nog steeds verbouwd, vooral voor voorouderceremonies. Het zijn volgens Van de Loosdrecht niet de enige geografische vindplaatsen die te koppelen zijn aan episodes uit de koloniale geschiedenis van Suriname: “We hebben ook unieke variëteiten gevonden met een lange kafnaald en genetische sporen die typerend zijn voor Javaanse rijst. We kunnen dit linken aan de komst van Javaanse contractarbeiders die in de periode van 1863 tot 1930 naar Suriname werden gehaald.”

Sommige variëteiten van marronrijst zijn nazaten van deze Rexora-rijst. Archiefbronnen melden dat er in 1936 een zak naar de Marrons is gestuurd. En dan is er nog de Hmong-rijst. De Hmong is een bevolkingsgroep in China, Laos, Vietnam en Thailand. Tijdens de oorlog in Vietnam ontvluchtten veel Hmong hun land. Een deel van hen vestigde zich in Frans-Guyana met eigen meegenomen rijst.

Volgens Pinas hanteren de Marrons al eeuwenlang een fundamenteel andere strategie: zij laten hun rijst veel meer met rust: “Op diverse plekken proberen ze veel verschillende variëteiten uit. Variëteiten die het bijvoorbeeld op een natte oeverbank goed doen, blijven daar staan. De genetische variatie van al die rijst waarover ze beschikken is zo groot dat ze overal kunnen meebewegen met de ecologische omstandigheden. Ze zijn continu bezig hun landbouw te optimaliseren. Tegelijkertijd hebben ze geen pesticiden en kunstmest nodig.”

Robuuste landbouwgewassen voortbrengen binnen de bestaande ecologische grenzen: de Marrons zijn er al eeuwenlang bedreven in.

Kooktips voor zwarte rijst

  1. Stap 1: was de rijst Begin met het spoelen van de zwarte rijst onder koud stromend water.
  2. Stap 2: week de rijst Sommige mensen geven er de voorkeur aan om zwarte rijst voor het koken te weken om de kooktijd te verkorten en de textuur te verbeteren. Als je de tijd hebt, kun je de rijst een paar uur laten weken in water voordat je begint met koken. Dit is echter geen vereiste stap.
  3. Stap 3: kook de rijst Voeg de gewassen of geweekte zwarte rijst toe aan een pan met water of bouillon in een verhouding van 1:2 (één kopje rijst op twee kopjes water).
  4. Stap 4: laat de rijst rusten Zodra de rijst gaar is, haal je de pan van het vuur en laat je de rijst nog even rusten met het deksel erop.
  5. Stap 5: serveer en geniet Klaar is Kees! Zwarte rijst, perfect gekookt en klaar om geserveerd te worden.

labels:

Zie ook: