Veel schildpaddenliefhebbers zijn nog steeds onverminderd betoverd door één van de oudste levende diersoorten, zelfs al zijn het geen dieren om mee te knuffelen. Daar staat tegenover dat deze reptielen vaak erg oud worden en je bij het houden onder de juiste omstandigheden meer dan jarenlang zullen begeleiden.

Hoe ziet een schildpad eruit?

De meest kenmerkende eigenschap van een schildpad komt al duidelijk in zijn naam naar voren. Aangezien deze beestjes reptielen zijn, in tegenstelling tot hun gedeeltelijke - amfibische! - naamgenoot de pad, moet het hier dan wel gaan om het typische schild. Dit pantser bestaat zowel uit bot als uit verbeende huid en is voor en achter voorzien van openingen voor de kop, hals, staart en poten.

Door de zogenaamde groeiringen op het schild te bestuderen, kunnen echter alleen de groeifasen die het dier al heeft doorgemaakt worden afgelezen, niet zijn leeftijd. Hun leerachtige en waterdichte huid beschermt schildpadden optimaal tegen uitdroging en verwondingen. De huid mist echter zweetklieren, zodat ze felle middagzon moeten vermijden om niet oververhit te raken. Er zitten geen tanden in de bek van dit miljoenen jaar oude reptiel.

Dit heeft echter niets met ouderdom te maken: de boven- en onderkaak zijn goed ontwikkeld en helpen de schildpad bij het afbijten van plantaardige voeding of bij het vangen van een prooi.

Welke soorten schildpadden zijn er?

Onder de grote noemer ‘schildpad’ worden 313 soorten en meer dan 200 ondersoorten gerekend. Leden van deze familie, die variëren van kleine waterschildpadjes, die in meertjes en plassen leven, tot gigantische land- en zeeschildpadden, bevolken al meer dan 220 miljoen jaar onze aarde.

Ondanks hun respectabele, oeroude familiegeschiedenis en de hoge leeftijden die vooral grotere schildpadden kunnen bereiken, zijn veel soorten vandaag de dag met uitsterven bedreigd. Het is daarom erg belangrijk dat iedereen die graag een schildpad als huisdier wil gaan houden zorgvuldig nagaat waar het dier vandaan komt en geen beschermde dieren uit het wild in huis haalt.

Daarnaast is niet iedere schildpaddensoort geschikt als huisdier. Tropische soorten hebben voor beginners ook bijster weinig zin, omdat het houden van deze dieren erg veel inspanning en uitdagingen met zich meebrengt. Schildpadden met minder eisen - zoals de zuidelijke sierschildpad, de muskusschildpad en de Egyptische of Tunesische landschildpad - zijn veel geschikter voor leken.

Waar leeft een schildpad?

Schildpadden hebben inheemse vertegenwoordigers op ieder continent behalve in de poolgebieden. Daar leven ze dan in tropische regenwouden, in meren en moerassen, in woestijnen en brakwatergebieden en in zeeën en oceanen. Meren, plassen en rivieren functioneren wereldwijd als woonplaatsen van waterschildpadden, terwijl landschildpadden ook prima gedijen in erg droge gebieden.

Hoe ziet het dieet van een schildpad eruit?

In hun natuurlijke omgeving hebben landschildpadden toegang tot een breed scala aan plantaardige ingrediënten. Van diverse soorten grassen, verse kruiden, gekleurde bloemen en groene planten. Landschildpadden zijn echte herbivoren en gedijen op een gevarieerd dieet van gras, kruiden, bloemen en planten.

Deze diversiteit zorgt voor een natuurlijke dieet dat rijk is aan vezels, vitaminen, mineralen en andere essentiële voedingsstoffen. Naast een variatie aan verse groenten is het aanbieden van speciaal schildpaddenvoer essentieel! Deze speciale voeding bestaat uit een diversiteit van planten, kruiden en bloemen. En zijn vaak verrijkt met vitamines en mineralen om ervoor te zorgen dat je schildpad een uitgebalanceerd dieet krijgt.

Landschildpadden zijn vegetariërs en op hun menu staan wilde kruiden, groenten en fruit. Ontelbare planten die in de tuin of op de wei groeien zijn geschikt voor een schildpaddendieet en de aloude uitspraak ‘verandering van spijs doet eten’ geldt ook voor deze reptielen - variatie is graag gezien. Daarnaast kun je schildpadden ook wat groenten geven, wees bij het geven van fruit echter spaarzaam: vanwege de fruitsuikers mag dit maar af en toe als lekker tussendoortje worden gegeven.

Een schildpad smaakt hooi dan wel prima, maar ze vinden vooral vers voer heerlijk. Geef ze daarom ook ’s winters altijd verse kruiden of sla. Omdat veel supermarktsla met pesticiden is bespoten, raden wij je aan zelf gegroeide sla te gebruiken.

Opdat de schildpad genoeg calcium binnenkrijgt, is het belangrijk dat de schildpad eierschalen, kalkpoeder of onbehandelde sepiaschelpen ter beschikking heeft.

Waterschildpadden hebben een onmiskenbaar ander dieet. Deze dieren worden voornamelijk met levend voer of bevroren voer uit slakken, waterslakken, regenwormen, sprinkhanen en krekels gevoerd. Op hun menu misstaan echter ook hele zoetwatervissen (bijv. spiering), babymuisjes of -ratten, kakkerlakken, pissebedden of mosselvlees niet.

Daarnaast worden de maaltijden nog aangevuld met eendenkroos, waterpest, hoornbloem en waterleliebladeren. Sepiaschelpen functioneren ook bij waterschildpadden als goede kalkbron voor een gezond schild. Zorg er voor dat je geen calcium(poeder) over het voer heen strooit, maar dit los aanbiedt. Door het bestrooien van het voer kunnen schildpadden makkelijk te veel calcium binnenkrijgen, wat ziektes tot gevolg kan hebben.

In de regel is het genoeg om hele vissen, dus inclusief schubben, graten en ingewanden te geven, om de schildpadden van genoeg vitaminen en kalk te voorzien. Omdat de dieren het zelf doorhebben als ze extra kalk nodig hebben, moeten sepiaschelpen toch aangeboden worden. Hier knabbelen ze zelfstandig aan als ze dit nodig vinden.

Wat eet een landschildpad?

De schildpad voedt zich met planten, gras en fruit. Hun voedsel moet rijk zijn aan vezels en mineralen, vooral aan calcium, en het is essentieel om hen vitamine A en D te verstrekken, maar de hoeveelheid moet beperkt zijn om overdosering te voorkomen. Vanwege hun metabolisme hoeft een landschildpad niet noodzakelijkerwijs elke dag te worden gevoerd en kan een dag per week zonder voedsel worden gelaten, als hun dieet uitgebalanceerd en goed gedoseerd is.

Deze reptielen eten weinig, ze consumeren slechts 10% van hun gewicht bij elke maaltijd voor een jonge schildpad, en ongeveer 5% voor een volwassen exemplaar. Het is belangrijk om hen een dieet te bieden dat voor 90% uit verse groenten en voor 10% uit verse vruchten bestaat. Er moet ook een calciuminname zijn van ongeveer 3 tot 4 keer hoger dan de fosforinname.

Essentiële elementen in hun dieet

Hier zijn enkele planten die u aan uw schildpad moet verstrekken: paardenbloemen, klaver, luzerne, veldsla, winde, bieten, wilde cichorei, radijsbladeren, bietenbladeren, raapbladeren, viooltjes, madeliefjes, broccoli, brandnetelbladeren of weegbree. U kunt af en toe als snack toevoegen: endiefbladeren, waterkers, krullende sla, selderij, escarole of peterselie.

Onder de fruit- en bessoorten die de schildpadden waarderen, zijn: kiwi, mango, papaja, aardbeien en wilde aardbeien, frambozen, bramen, kruisbessen, blauwe bessen en ananas in zeer kleine hoeveelheden.

De volgende items moeten af en toe worden gegeven, in kleine hoeveelheden en zonder schil om zoveel mogelijk resten van pesticiden te vermijden : komkommers, tomaten, geraspte wortelen, appels, peren, tomaten, perziken, courgettes, het wit van preien, meloenen en bananen.

Voedingsmiddelen om te vermijden

Het is absoluut noodzakelijk om uw schildpad een te grote inname van fosfor of bepaalde vitamines te vermijden. Sommige voedingsmiddelen zijn ook gevaarlijk voor uw reptiel. Hier zijn de voedingsmiddelen om te vermijden:

  • Rijst, pasta, brood
  • Zuivelproducten, chocolade, gebak en andere zoetigheden
  • Vlees, vis, schaal- en schelpdieren
  • Schillen, spinazie, koolzaad, paddenstoelen, bloemkool, artisjokken, spruitjes, maïs, sla, erwten, linzen, knoflook, uien en aardappelen.

Bepaalde bladeren zoals eiken of hennep zijn strikt verboden, dus het is aan te raden om geval per geval te controleren voordat u een blad aan uw landschildpad geeft. Hetzelfde geldt voor bloemen.

Alle verwerkte voeding bedoeld voor een ander dier moet ook volledig worden vermeden.

Ongewone eetgewoontes van verschillende schildpadsoorten

Wist je dat verschillende schildpadsoorten echt gekke eters kunnen zijn? Neem bijvoorbeeld de muskusschildpad, die graag slakken, insecten en zelfs aas eet. En wat dacht je van de allerkleinste schildpad ter wereld, de stinkpotschildpad, die dol is op kikkervisjes en waterinsecten als heerlijke maaltijd? Het is fascinerend hoe divers de eetgewoontes van deze reptielen kunnen zijn.

Tabel: Dieetvariaties bij Schildpadden

Schildpadsoort Dieet Bijzonderheden
Karetschildpad Jellyfish Aangepast aan het eten van giftige kwallen
Doosschildpad Slakken Gebruikt sterke kaken om slakkenhuizen te breken
Moerasschildpadden Insecten, wormen, waterplanten Omnivoor
Rode eared slider Aardbeien, mango’s Zoete voorkeur voor fruit
Muskusschildpad Kleine zoogdieren Vleesetende trekjes
Stedelijke schildpadden Restjes fastfood, brood, groente Opportunistische eters
Waterbewonende schildpadden Weekdieren Scherpe bekken om de schelpen te kraken
Eilandbewonende schildpadden Schaaldieren, vruchten Aanpassingsvermogen aan de voedselbronnen in hun geïsoleerde omgeving
Vegetarische schildpaddensoorten Algen, waterplanten Hoofdzakelijk vegetarisch dieet

Hoe lang leven schildpadden en wat voor zorg hebben ze nodig?

Wie een schildpad als huisdier wil aanschaffen, moet altijd in het achterhoofd houden dat landschildpadden tot 70 jaar, en middelgrote exemplaren zelfs tot wel 120 jaar oud kunnen worden. Waterschildpadden worden, afhankelijk van de soort, niet zó oud, maar ook zij zijn erg langlevende dieren en niet maar een aanschaf voor “een paar jaar”.

labels:

Zie ook: