Zoete Zin is een boek geschreven door Fidessa en Kirstin, twee vlotte, grappige meiden die je echt aan het denken kunnen zetten. Het is een lekker handzaam boekje dat je een kans geeft om kritischer te kijken naar je suikerconsumptie.

Waarom "Zoete Zin"?

De titel "Zoete Zin" is opvallend, zeker gezien het feit dat het boek over suikervrij eten gaat. De titel kan verwijzen naar de zoektocht naar een "zoete" invulling van het leven, maar dan zonder de negatieve effecten van suiker. Het boek biedt een alternatieve manier om van zoetigheid te genieten, met gezonde en verantwoorde ingrediënten.

Inhoud van het Boek

Zoete Zin begint met een flink hoofdstuk over het hoe-en-waarom van suikervrij eten. Het boek beantwoordt vragen als:

  • Wat doet suiker met je?
  • Wat doet het met je als je géén suiker eet?
  • Wat kan je verwachten als je gaat afkicken van suiker?
  • Wat zijn goede suikervervangers en hoe weet je nou welke merken je kan ‘vertrouwen’ en welke niet?

Naast dat het boek vermakelijk is geschreven, vond ik het ook bijzonder handig dat er duidelijke merkenlijsten in het boek zijn opgenomen. In deze lijsten vind je antwoorden op vragen als: welke gedroogde mango kan ik het beste kopen? Essentiële vraag, niet waar?

Recepten

De recepten zijn verdeeld over de categorieën:

  • Zoete Start
  • Koekjes&Co
  • Snack Attack
  • Warm & Weldadig
  • Voor Chocoholics
  • Zoetekou

In het boek vind je ook een plan om 40 dagen zonder suiker te gaan eten.

Voordelen van het Boek

  • Het is een no-nonsense boekje.
  • Het is vermakelijk geschreven.
  • Het bevat duidelijke merkenlijsten.
  • Het biedt een plan om 40 dagen zonder suiker te eten.
  • Het zet je aan het denken over je suikerconsumptie.

Waar te Koop?

Zoete Zin is onder andere te koop bij bol.com voor €9,95.

Andere Boeken over Suiker en Gezondheid

Er zijn verschillende andere boeken die de relatie tussen suiker en gezondheid onderzoeken, vaak met een focus op de impact op kinderen. Hier zijn enkele voorbeelden:

  • "Als Eefje (6, ik-figuur) te veel suiker eet, heeft ze o.a. last van diarree en pijn in haar buik. Lees hoe dat komt, wat er aan te doen is en over de gevolgen voor het kind en zijn omgeving. Met informatie voor opvoeders en eenvoudige kleurenillustraties. Voorlezen aan kinderen van ca."
  • "Liv voelt zich niet goed. Ze valt af, heeft totaal geen eetlust en drinkt heel de dag water zonder dat het de dorst lest. Mam denkt dat ze een griepje krijgt. Maar een bezoek aan de dokter brengt iets heel anders aan het licht. Voor Liv beseft wat er gebeurt, ligt ze in het ziekenhuis. Al snel dringt het tot Liv door dat de diagnose van de dokter haar leven totaal op z'n kop zet."
  • "De opa van Hanne heeft suikerziekte. Wat is dat eigenlijk? Prentenboek met vrij statische kleurenillustraties met uitleg over suikerziekte. Vanaf ca."
  • "Liv (13, ik-figuur) voelt zich al weken niet goed. Het blijkt dat ze diabetes heeft. Haar vriendinnen helpen haar om haar veranderde leven te accepteren. Vanaf ca."

Het Belang van een Goede Titel

Soms weet je al een titel voor je aan je boek begint. Dat is heel fijn want daarmee weet je waar je boek in de kern over moet gaan. Het geeft je richting bij het schrijven. Maar wat doe je als je geen goede titel kunt bedenken? Zijn er regels voor een goede titel? Voor de schrijver heeft de titel een andere functie dan voor de lezer. Voor de schrijver fungeert hij als een richtpunt. Je eerste titel werkt als een leidraad voor je eerste versie en wordt om die reden ook wel de werktitel genoemd. Het geeft dan niet als je boek tijdens het schrijven toch een andere kant op gaat. Ik ben nu al vijfentwintig jaar bezig met mijn roman en in die tijd is de titel zeker tien keer veranderd. Tijdens dat proces heb ik gemerkt dat het helpt als je je verhaal samen probeert te vatten.

Een goede titel is niet iets wat je op je verhaal plakt. Het is al aanwezig in je verhaal. Een manier om je titel te ontdekken is om de beelden die in je verhaal voorkomen eens goed onder de loep te nemen. Misschien zijn er beelden waar je een extra alinea hebt gewijd, een beeld dat cruciaal lijkt voor je verhaal. Zo’n beeld vat de betekenis samen van je verhaal. Het kan je vertellen wat jij nog niet wist. Wat de onderliggende betekenis is van je verhaal. Of waar het je om te doen was bij het schrijven van dit verhaal. Zonder dat je het wist.

Martijn Knol en "De Lange Adem"

Martijn Knol (1973) heeft met De lange adem een bijzonder goed gelukte roman geschreven. Martijn Knol wilde graag een roman schrijven over het Nederland van nu, over de gemeenschap van Nederlanders en over onze democratie. Daarvoor wilde hij veel personages, locaties en gebeurtenissen samenbrengen, soms in harmonie en soms in contrast of conflict. Met al die personages en bijpersonages werd het boek - met een vertelling die decennia beslaat, ook dat nog - al snel aan de omvangrijke kant. Het bedenken, uitwerken en fijnslijpen bleek tijdrovend. Al in 2012 maakte hij de eerste notities voor het boek.

Het boek kent drie delen, 99 hoofdstukken en honderden paragrafen of fragmenten/flarden. De lange adem is eigenlijk een uitwerking van hun situatie, en van die reis. De 99 hoofdstukken zijn dus een knipoog naar die 99 muren. De hoofdstuknummers staan bovendien tussen vierkante haken, alsof ze ‘gevangen’ zijn. Je zou trouwens ook kunnen zeggen dat het boek niet 99, maar honderd hoofdstukken telt. Of zelfs 101, want er is ook een proloog en een verantwoording. De overvloed aan paragrafen is bedoeld om de lezer rust te bieden. Want bij het lezen heb je behalve je hart en je verbeelding natuurlijk ook je verstand nodig; het idee van witruimte tussen de paragrafen is dat het lucht en distantie biedt, adem. Martijn Knol had de verhaalstof in minder hoofdstukken kunnen onderbrengen maar deze veelheid houdt, hoop ik, het tempo en de afwisseling erin. Dankzij nummers en subnummers ontdekt de lezer vanzelf dat er systeem zit in de waanzin.

Hoofdpersonen Roman en Robbert zijn elkaars tegenpolen - een degelijk type en een ‘ongeleid projectiel’ - maar helden evengoed. Sommige lezers vinden reclamemaker/politicus Roman grappig en tegelijk onuitstaanbaar en oud-commando Robbert een goedzak terwijl het boek laat zien dat de brave Robbert niet alleen behoorlijk gewelddadig is, maar in zijn verleden als commando zelfs mensen heeft geliquideerd. Ik geloof dat Roman en Robbert, net als veel bijpersonages, tonen dat mensen, hoe sterk ze ook van elkaar verschillen, allemaal op zoek zijn naar betekenis. Naar zin. Roman en Robbert vormen niet alleen een soort complementair contrast, maar slaan ook bruggen naar allerlei mensen die verder nog in de samenleving rondlopen. Schooljongens en schoolmeisjes. Daklozen, ondernemers, politici, krantenbezorgers.

De lange adem stelt veel tegenstellingen in het leven aan de kaak: die tussen goed en kwaad, individu en samenleving, komedie en tragedie. Martijn Knol wilde, geloof ik, onderzoeken of je al die dingen wel echt goed uit elkaar kunt halen. Uiteindelijk niet, denk ik. Het onderscheid tussen goed en kwaad is het lastigst. Hoe meer je je in mensen en hun geschiedenissen verdiept, hoe minder je je daar een mening over durft aan te matigen, is mijn ervaring althans. Het meest interessant is de vermenging van komisch en tragisch - als je maar genoeg afstand neemt, wordt een tragische gebeurtenis vanzelf grappig; iets gruwelijks als een verkeersongeval is soms moeilijk te onderscheiden van slapstick. Omgekeerd is het natuurlijk zo dat wat een onschuldig grapje lijkt een pijnlijke belediging kan zijn of een verdrietige waarheid blootlegt. De verhaallijnen lopen al lezend vaak totaal anders dan je verwacht en niet zelden maken ze een hilarische twist.

De truc bleek zelf de ruimte, de tijd eigenlijk, te nemen en de situaties en personages zo ook alle ruimte te geven voor de ontwikkeling van hun eigenaardigheden. Dan gaan de vertelde acties vanzelf ontsporen en hoef je als schrijver alleen nog maar een beetje bij te sturen. Het is tijdrovend om iets te maken dat qua compositie en vorm niet een herhaling is van wat anderen eerder al eens hebben gemaakt.

labels:

Zie ook: