Vind je kind maar weinig lekker en schuift die het bord weg zodra het op tafel staat? Of zegt die na 1 hap al: ‘Ik zit vol!’ voor veel ouders is dit herkenbaar. Er zijn verschillende oorzaken voor kieskeurig eetgedrag. Kinderen hebben soms een slechte dag, waardoor ze ineens minder om eten vragen of snel vol zitten.
Eet je kind weinig en twijfel je of die wel goed groeit? Neem dan contact op met het consultatiebureau om dit te bespreken. Kinderen vinden het niet leuk als ze hun bord niet kunnen leegeten. Door een kleine portie op te scheppen voelt je kind een overwinning als het lukt om alles op te eten. Dan kan er eventueel altijd meer opgeschept worden.
Is je kind zo lekker, verdrietig, erg afgeleid of vindt je kind iets spannend? Dat kan allemaal invloed hebben op hoeveel jouw kind eet en hoe het eetmoment verloopt. Laat los hoeveel er gegeten wordt of dat er iets nieuws geproefd moet worden. Geef geen ander eten als daarom gevraagd wordt. Kinderen onthouden dit en zullen dat later opnieuw vragen.
Zie jij een patroon bij je kind? Bijvoorbeeld: op elke dinsdag is je kind erg moe van twee lange dagen opvang of school achter elkaar? Zorg dan dat je iets klaarmaakt op de dinsdagen wat je kind lekker vindt. Ieder kind ontwikkelt de behoefte om dingen zelf te doen, wat hoort bij het proces van zelfstandig worden. Sommige kinderen voelen die behoefte al heel vroeg of heel sterk. Andere kinderen vinden het wel makkelijk als anderen alles voor ze doen. Als jouw kind alles graag zelf wil doen, geldt dat waarschijnlijk ook voor het eten. Je kind wil dan veel helpen tijdens het koken, het opscheppen en zelf eten. Ook als dat nog niet altijd lukt of goed gaat. Zodra jij het overneemt kan er strijd ontstaan.
Zorg dat je kind gedurende de dag veel kans krijgt om dingen zelf te doen. Dan wordt het makkelijker voor je kind om het soms ook los te laten. Je kunt je kind op allerlei manieren controle geven, binnen jouw kaders. Probeer wat werkt voor jullie. Een normale fase in de ontwikkeling van een kind is voedselneofobie, ook wel een afkeer van bepaalde nieuwe soorten voedsel genoemd. Je kind weigert nieuwe dingen, omdat hij op zijn hoede of bang is voor het onbekende. Het ene kind heeft er meer last van dan het andere en het gaat meestal weer over. Heb geduld en vergeet niet dat alle ouders door deze fase heen moeten.
Tips om met voedselneofobie om te gaan
Van nature zijn kinderen voorzichtiger en soms angstiger waardoor ze niet meer alles in de mond stoppen. Timing is belangrijk: iets nieuws proeven lukt alleen als je kind positieve signalen laat zien. Bied altijd iets aan bij de maaltijd dat bekend is en veilig voelt. Bied niets anders aan als je kind daarom vraagt of niet veel wil eten.
Werk met kleine stappen: elke aanraking met eten is van belang. Denk aan kijken, ruiken, likken en een knuffel voeren. Laat je kind het tempo bepalen. Schep kleine porties op, dat ziet er overzichtelijk uit voor je kind. Gebruik een vakjesbord. Kinderen kunnen angstig worden als ze niet precies zien wat er op hun bord ligt. Geef controle aan je kind binnen jouw kaders: laat zelf bestek vasthouden, zelf een bordje uitkiezen, zelf bepalen op welke dag er iets nieuws geproefd wordt en hoeveel hapjes.
Wees duidelijk en consequent: hierdoor weet je kind waar het aan toe is. Een vaste routine helpt hierbij. Voorspelbaarheid betekent minder angst. Door maaltijdmomenten te observeren kun je veel leren over het gedrag van je kind en de oorzaak van het eetgedrag. Schrijf alles op wat je opvalt, zoals het tijdstip waarop jullie eten, wat jullie eten en waar jullie eten. Maar let ook op de onderstaande signalen van je kind. De signalen van geen zin hebben in eten gaan vaak vooraf aan het moment dat het ‘mis’ gaat. Noteer vanaf welk moment het ‘mis’ gaat en wat er dan precies gebeurt. Het is belangrijk om signalen van je kind te herkennen, zodat je weet welke tips je het best kunt toepassen voor jouw situatie.
Is je kind ouder dan 4 jaar en lust het nog niet zoveel? Voor sommige kinderen werkt het goed om samen een stappenplan te maken waarmee je afspreekt welke nieuwe dingen je kind gaat proeven. Samen met opvoedkundige en kinderpsycholoog Tischa Neve heeft het Voedingscentrum dit Leren-lusten-plan ontwikkeld.
Ervaringen van moeders
De eerste hapjes zijn oefenhapjes dus echt voor smaak en structuur, maar als je baby wat ouder wordt, worden de hapjes ook onderdeel van het dagritme. Kiki is een echte meid, één die heel goed weet wat ze wil. Het liefst knaagt ze overal op: komkommer, paprika, appel etc. Het fruithapje gaat er goed in, maar zodra ze de lepel met avondeten ziet, draait ze met gesloten en getuite lippen haar hoofd pontificaal om. Ze weigert al bij de eerste hap. Als je baby niet wil eten, maakt dit het uitdagend om hapjes aan te blijven bieden. Elke avond maakte we toch een hapje, wat meestal in de prullenbak belandde. Zonde.
Tips van een moeder
- Ik ben naar de Rapley methode overgegaan toen de lepels in de lucht bleven hangen. Kiki bleef wel op stukjes komkommer of paprika kauwen dus ben ik overgegaan naar deze methode, en dat werkte. Het vergt even een nieuwe manier van hapjes maken.
- Van alles maakte ik kleine snackstukjes. Ik stoomde kleine broccoli of bloemkool roosjes bijvoorbeeld. Ik kookte aardappelreepjes of deed zoete aardappelreepjes in de oven. Ook “pannenkoekjes” bakken van banaan -ei of geplette zoete aardappel en broccoli was een succes!
- Alles is een fase.
- Ook al zijn ze nog zo klein en jong, je baby kan heel goed kenbaar maken dat hij/zij honger heeft. Er zijn dagen geweest, vaak aan het begin van een sprong, dat Kiki ook nauwelijks van de fles dronk. Dus niet eten en niet drinken! Uiteraard is belangrijk dat ze vocht binnen krijgen en blijven plassen, maar hun lichaam regelt datgene wat ze op dat moment nodig hebben. Heb vertrouwen! Het komt goed.
Wanneer mag je baby ei eten?
Op tijd beginnen met het introduceren van allergenen zoals ei, voorkomt op latere leeftijd voedselintoleranties en allergieën. Vanaf 4 maanden kun je beginnen met de eerste oefenhapjes groente en fruit. Zodra je kind hieraan gewend is, kun je ei aan deze hapjes toevoegen. Verklein de kans op het ontwikkelen van een allergie voor ei door je baby al op jonge leeftijd kennis te laten maken met ei. Voor baby’s met aanleg voor allergie of eczeem, is het extra belangrijk hier op tijd mee te beginnen. Voeg ei toe aan de maaltijden zodra het geven van hapjes goed verloopt, dit kan dus al vanaf 6 maanden.
Hoe ei introduceren?
Een hard gekookt eitje is het beste en minst ‘bewerkt’. Gebruik een hard gekookt ei, prak het fijn met een vork en meng eventueel met wat melk. Geef dit als hapje of meng het door een groentehapje. Wat dacht je van ei met avocado geprakt? Pas je de Rapley methode toe? Dan kan je het eitje in kwarten snijden en zo geven in het vuistje. Of maak roerei. Eet je kindje al af en toe een boterhammetje mee? Dan kan je ei ook op de boterham geven. Maak er bijvoorbeeld een fijne eiersalade van met wat olijfolie.
Start met mate, een half ei per week is voldoende tot de leeftijd van één jaar. Wacht na het geven van je eerste theelepel ei een dag om te kijken of het buikje niet verkeerd op ei reageert en er geen allergische reactie ontstaat. Pindakaas en ei zijn beide allergenen die vroeg bij je baby kunnen worden geïntroduceerd zodat allergieën voorkomen kunnen worden.
Tips van andere ouders:
- Roerei door een hapje heen, op wat latere leeftijd quiche
- Ei klutsen en dan meteen een boterham meebakken
- Gewoon een beetje gekookt ei door het groente hapje
- Pannenkoeken
Wat als je kindje geen bouillon wil?
Typisch dat je van het consultatiebureau al bouillon mag geven, dat is heel zout en dat is niet goed voor een klein kind. Zelfgemaakte bouillon, waar je geen zout in doet, is prima. Maar van bouillonblokjes moet je niet geven.
Algemene tips
- Laat de maaltijden geen psychologische krachtmeting worden.
- Vraag hem het in ieder geval te proeven. Als hij dat doet, prijs je hem daarvoor, ook als hij het niet lekker vond.
- Nog een mogelijkheid: laat iemand anders het doen.
- Zet de televisie uit tijdens het eten en zorg ervoor dat speelgoed uit het zicht ligt. Leer je kind te concentreren op de kleuren, textuur en smaken van zijn eten.
- Geef hem geen vol bord met eten (dat kan onoverkomelijk lijken voor iemand met zo'n kleine eetlust), maar leg het leuk neer in kleine porties.
- Vertel je kind vijf minuten van tevoren dat we gaan eten zodat ze haar spel af kan maken.
labels: #Ei
