Sommige kinderen weigeren te eten, of eten een periode heel weinig. Anderen kinderen kiezen alleen voor een bepaald soort eten. Gelukkig is het feit dat je kindje niet wil eten vaak slechts een fase. Weet dat je niet de enige bent! Ondanks dat veel kinderen deze fase doorlopen kan het voor veel stress zorgen.

Mogelijke Oorzaken Waarom Je Baby Niet Wil Eten

Er kunnen meerdere oorzaken zijn waarom je kindje niet wil eten. Denk bijvoorbeeld aan een allergie, spanningen of lichamelijke problemen. Bij de meeste kinderen heeft het moeilijke eten echter te maken met de leeftijdsfase.

Voedselneofobie

Tot de leeftijd van 1,5 à 2 jaar aanvaardt een kind vrij gemakkelijk nieuwe voedingsmiddelen. Vanaf het einde van het tweede levensjaar worden kinderen selectiever in hun eetgedrag. De angst voor nieuwe en onbekende voedingsmiddelen - oftewel voedselneofobie - neemt toe. Voedselneofobie is een natuurlijke reactie op onbekend eten. Kinderen eten steeds meer zelfstandig en leren zich de vraag te stellen ‘is dit product wel goed voor mij?’. Daarbij is de eerste reactie bij veel kinderen het weigeren van eten.

Zo kan een voedingsmiddel dat op een andere manier bereid is mogelijk als nieuw worden gezien door je kleintje. Meestal is de periode dat je kindje moeilijk eet slechts een fase. Maar ook hier geldt: een goed begin is het halve werk. Wanneer je je baby voor het eerst kennis laat maken met vaste voedsel is heel belangrijk om je kindje herhaaldelijk en geduldig nieuwe smaken te laten proeven. Pas na gemiddeld 8 tot 9 keren proeven, herkennen en waarderen baby’s een nieuwe smaak.

Kinderen zullen makkelijker proeven van creatief gepresenteerde gerechten. Tijdens het eten is het belangrijk dat je tegenover je kindje zit en laat zien dat je het eten zelf lekker vindt. Spreek niet alleen over de smaak van voedingsmiddelen in termen van ‘ik vind dit lekker’ of ‘het is gezond’. Probeer ook smaken te beschrijven of associaties te leggen met dingen die ze goed kennen. Op die manier krijgen kinderen een zekere smaakopvoeding.

Sensorische en Motorische Problemen

Wanneer een kind selectief of kritisch eet, is er soms een deel van de oorzaak te vinden in de mondmotoriek van het kind. Een kind kan bepaalde structuren of voedingsmiddelen lastig vinden om te verwerken en daarom deze voedingsmiddelen liever links laten liggen. Belangrijk om te beseffen is, dat herhaling maakt dat een kind leert. Dat kan in positieve zin zijn, maar ook in negatieve zin. Een kind dat veel spuugt, zal ook makkelijker gaan spugen.

Echter, in de ontwikkeling zijn motoriek en sensoriek niet van elkaar los te koppelen. Soms had een kind aanvankelijk geen sensorische problemen, maar heeft het kind een negatieve ervaring gehad. Rekening houden met de eigenschappen van voeding, kan helpen om je kind aan nieuwe dingen te laten wennen. Samen met een therapeut, zoals een logopedist, kun je een goed overzicht maken wat je kind al wél eet en wat voor jouw kind een volgend stapje kan zijn binnen zijn zone van naaste ontwikkeling. De logopedist let er natuurlijk op dat de stapjes ook passen bij de (motorische) ontwikkeling van jouw kind.

Tips om het Eten te Stimuleren

Is je kleintje al iets ouder en wil hij/zij niet eten?

  • Breng je gerechten dus op smaak met kruiden als basilicum, oregano, kaneel, nootmuskaat en kurkuma.
  • Dwing je kinderen niet om te proeven.
  • Je kunt wel proberen om te kinderen te stimuleren om van alles wat op tafel komt minsten één hapje te proeven.
  • Geef geen ander eten als daarom gevraagd wordt.
  • Zorg dat je iets klaarmaakt op de dinsdagen wat je kind lekker vindt.

Controle Geven

Ieder kind ontwikkelt de behoefte om dingen zelf te doen. Dat hoort bij het proces van zelfstandig worden. Sommige kinderen voelen die behoefte al heel vroeg of heel sterk. Andere kinderen vinden het wel makkelijk als anderen alles voor ze doen. Als jouw kind alles graag zelf wil doen, geldt dat waarschijnlijk ook voor het eten. Je kind wil dan veel helpen tijdens het koken, het opscheppen en zelf eten. Ook als dat nog niet altijd lukt of goed gaat. Zodra jij het overneemt kan er strijd ontstaan. Zorg dat je kind gedurende de dag veel kans krijgt om dingen zelf te doen. Dan wordt het makkelijker voor je kind om het soms ook los te laten.

Je kunt je kind op allerlei manieren controle geven, binnen jouw kaders. Probeer wat werkt voor jullie.

Timing en Presentatie

Timing is belangrijk: iets nieuws proeven lukt alleen als je kind positieve signalen laat zien. Bied altijd iets aan bij de maaltijd dat bekend is en veilig voelt. Bied niets anders aan als je kind daarom vraagt of niet veel wil eten. Werk met kleine stappen: elke aanraking met eten is van belang. Denk aan kijken, ruiken, likken en een knuffel voeren. Laat je kind het tempo bepalen. Schep kleine porties op, dat ziet er overzichtelijk uit voor je kind. Gebruik een vakjesbord. Kinderen kunnen angstig worden als ze niet precies zien wat er op hun bord ligt.

Routine en Consequentie

Geef controle aan je kind binnen jouw kaders: laat zelf bestek vasthouden, zelf een bordje uitkiezen, zelf bepalen op welke dag er iets nieuws geproefd wordt en hoeveel hapjes. Wees duidelijk en consequent: hierdoor weet je kind waar het aan toe is. Een vaste routine helpt hierbij. Voorspelbaarheid betekent minder angst.

Door maaltijdmomenten te observeren kun je veel leren over het gedrag van je kind en de oorzaak van het eetgedrag. Schrijf alles op wat je opvalt, zoals het tijdstip waarop jullie eten, wat jullie eten en waar jullie eten. Maar let ook op de onderstaande signalen van je kind. De signalen van geen zin hebben in eten gaan vaak vooraf aan het moment dat het ‘mis’ gaat. Noteer vanaf welk moment het ‘mis’ gaat en wat er dan precies gebeurt. Het is belangrijk om signalen van je kind te herkennen, zodat je weet welke tips je het best kunt toepassen voor jouw situatie.

Stappenplan voor Oudere Kinderen

Is je kind ouder dan 4 jaar en lust het nog niet zoveel? Voor sommige kinderen werkt het goed om samen een stappenplan te maken waarmee je afspreekt welke nieuwe dingen je kind gaat proeven. Misschien werkt het ook voor jullie? Samen met opvoedkundige en kinderpsycholoog Tischa Neve heeft het Voedingscentrum dit Leren-lusten-plan ontwikkeld.

Wanneer Professionele Hulp Inschakelen?

Eet je kind weinig en twijfel je of die wel goed groeit? Neem dan contact op met het consultatiebureau om dit te bespreken.

Preverbale Logopedie

Een preverbaal logopedist heeft zich gespecialiseerd in eet- en drinkproblemen bij kinderen tussen de 0 en 2 jaar. Ook als een kind nog niet goed eet of drinkt, terwijl het ouder is dan 2 jaar, kan een preverbaal logopedist ook iets betekenen, omdat we hierbij een ontwikkelingsleeftijd van 2 jaar aanhouden.

Mondmotoriek

Sommige kinderen lijken goed te kauwen, terwijl ze in werkelijkheid niet of niet goed kauwen. Het kán zo zijn dat je kind daarom bepaalde voedingen (bijvoorbeeld harde voeding, taaie voeding, droge voeding, kleffe voeding).Denk je dat dat misschien speelt bij jouw kind? Kijk eens naar de volgende dingen:

  • Hapt je kind vlot hapjes af met de voortanden, die niet te groot en niet te klein zijn?
  • Zie je de tong naar de zijkanten gaan tijdens het kauwen?
  • Brengt je kind het kauwbare voedsel heen en weer van de ene naar de andere kant van de mond?
  • Zie je je kind kauwen met de kaken in plaats van vooral te duwen/sabbelen met de tong?
  • Blijft de tong binnen de mond tijdens het kauwen en tijdens het doorslikken?
  • Heeft je kind het voedsel goed fijn gekauwd voordat het doorgeslikt wordt?
  • Slikt je kind het voedsel door zonder te kokhalzen, grimassen of hoesten?
  • Kan je kind kauwbare voeding eten met voldoende lipsluiting, zonder dat er voeding uit de mond valt?
  • Eet je kind in een adequaat tempo, dat wil zeggen een maaltijd duurt maximaal 30 minuten?

Zie je deze problemen terug, dan is de cursus ‘BOOST de mondmotoriek van je kind’ mogelijk iets voor jou. Maak je je zorgen over je kind, bespreek deze dan met je huisarts, consultatiebureau of tandarts.

Tips om Eten Spelenderwijs te (Her)ontdekken

  1. Laat je baby ‘zelf’ eten: Geef je kleine tijdens het eten een eigen lepeltje, eventueel met eigen kom of bord.
  2. Uit het knuistje: Geef je kindje finger foods en laat hem uit zijn knuistje eten volgens de Rapley-methode.
  3. Zing een liedje voor het eten: Dit creëert routine en is herkenbaar voor je kindje.
  4. En een hapje voor…: Doe een hapje op een lepel, en vlieg, rijd, loop of race hiermee naar de mond van je baby.
  5. Maak iets moois van het eten: Probeer iets leuks te maken van de maaltijd van je kleine.
  6. Complimenteer je kindje: Geef je kleine een complimentje omdat hij ‘wel 1 hapje’ neemt.
  7. Doe voor wat en hoe jij eet: Laat daarom zien hoe lekker jij smult.
  8. Laat kindje helpen met zijn eten klaarmaken: Laat je baby de groente wassen, smeer samen de bammetjes of laat hem helpen met roeren.
  9. Van het ene in het andere bakje: Serveer de groente en aardappeltjes in een bakje, en zet er een extra bakje naast.
  10. Filmpje: Als echt niéts helpt, kan je altijd nog een leuk filmpje opzetten.

Eetschema en Recepten

Een eetschema kan een handige gids zijn als je baby zijn eerste hapjes weigert. Eetschema’s voor je baby bieden gestructureerde plannen die je helpen om de juiste voedingsmiddelen op het juiste moment aan te bieden, waardoor de overgang naar vaste voeding soepeler verloopt.

Recept: Gepureerde bloemkool met appel

Ingrediënten:

  • 200 gram bloemkool
  • 1/2 appel

Bereidingswijze:

  1. Was de bloemkool en maak er roosjes van.
  2. Schil de appel, snijd in kleine stukjes.
  3. Kook of stoom de bloemkool en appel tot ze zacht zijn.
  4. Pureer de bloemkool en appel samen tot een gladde substantie.
  5. Laat het mengsel afkoelen tot kamertemperatuur voordat je het aan je baby geeft.

Met deze tips en het recept kun je met meer vertrouwen omgaan met een baby die zijn eerste hapjes weigert. Onthoud dat het een leerproces is voor zowel jou als je baby. Blijf geduldig en maak van elke maaltijd een positieve ervaring.

labels:

Zie ook: