Het gebruik van zeewater om branden te blussen kan een aantrekkelijke optie lijken vanwege de grote beschikbaarheid. De beschikbaarheid van deze stof lijkt voordelig in noodsituaties waarin branden zich snel verspreiden. Echter, deze methode is een laatste redmiddel, omdat het veel nadelen met zich meebrengt. Zeewater, vaak gezien als een toegankelijke manier om branden te blussen, roept veel vragen op over de effectiviteit en de gevolgen.

De Nadelen van Blussen met Zout Water

Een van de belangrijkste zorgen met betrekking tot het gebruik van zeewater is de samenstelling, die ongeveer 3,5% opgeloste zouten bevat. Deze zouten staan bekend om het veroorzaken van corrosieproblemen op metalen apparatuur, waardoor het gebruik op lange termijn gevaarlijk en onpraktisch is. Het gebruik van zeewater om een brand te blussen brengt ook de noodzaak met zich mee om de gebruikte apparatuur onmiddellijk te spoelen. Dit proces is niet alleen kostbaar, maar ook waterverbruikend, een waardevolle hulpbron die behouden moet blijven in kritieke situaties.

De gevolgen van het gebruik van zout water reiken verder dan de apparatuur: het kan ook leiden tot verzilting van de bodems, wat schadelijke gevolgen heeft voor de lokale flora en fauna. Een zoute bodem kan niet dezelfde biodiversiteit ondersteunen als een gezonde bodem, wat op de lange termijn tot ecologische onevenwichten kan leiden. Tenslotte mogen de milieurisico’s van het gebruik van zeewater voor brandbestrijding niet over het hoofd worden gezien. De vervuiling van het grondwater door zout water kan de drinkwatervoorzieningen in gevaar brengen, wat op lange termijn een probleem voor de volksgezondheid kan opleveren.

Vanuit operationeel oogpunt is gebleken dat brandbestrijdingssystemen efficiënter zijn wanneer ze ongezuiverd zoet water gebruiken, wat de vraag oproept naar het werkelijke nut van zeewater in deze interventies.

Alternatieve Blusmiddelen

Van alle beginnende branden wordt meer dan 80 procent met een draagbaar blustoestel of brandslanghaspel geblust. Blusmiddelen zijn in verschillende soorten verkrijgbaar. Niet alle blusmiddelen zijn echter geschikt voor elk type brand. Zo is het levensgevaarlijk om elektrische apparatuur of brandend frituurvet met water te blussen. Voor kleine branden zijn er de bekende brandslanghaspels, sproeischuim-, poeder- en CO2/koolzuursneeuwblussers en branddekens.

Op alle brandblusmiddelen staan pictogrammen. Deze geven aan voor welke branden het blusmiddel geschikt is. Er wordt een verdeling gemaakt in de brandklassen A, B, C, D en F. Brandklasse E, waarbij elektra in het spel is, wordt in Nederland niet officieel erkend en wordt dus ook niet gebruikt op de etiketten van blusmiddelen.

Overzicht van Kleine Blusmiddelen en Hun Toepassingen

  • Branddeken: met name geschikt voor vlam in de pan, brandende prullenbakken en personen.
  • Brandslanghaspel (brandklasse A): met name geschikt voor vaste stoffen zoals hout, papier en textiel én personen.
  • Poederblusser (brandklasse A, B en C of D): met name geschikt voor vaste stoffen, vloeistoffen, gasvormige stoffen en metalen. Ook geschikt voor elektrische apparatuur. Niet geschikt voor personen.
  • Sproeischuimblusser (brandklasse A, B): met name geschikt voor vaste stoffen en vloeistoffen.
  • Kooldioxideblusser (CO2) blussers/koolzuursneeuwblusser (brandklassen B en C): geschikt voor het blussen van elektrische apparatuur en vlam in de pan. Pas wel op voor verstikkingsgevaar, met name in een kleine ruimte, omdat de CO2 de zuurstof verdrijft.
  • Speciale vetbrandblussers: geschikt voor vetbranden.

Voor- en Nadelen van Specifieke Blusmiddelen

Poederblusser

Een poederblusser is geschikt voor A, B en C branden, oftewel vaste stoffen, vloeistof en gas. Met een poederblusser kun je dus veel soorten branden blussen. Het blusmiddel is bovendien voordelig in de aanschaf. De poederblusser heeft echter een groot nadeel: het laat veel nevenschade achter. In een poederblusser zit chemicaliën met zout en zout trekt vocht aan. Vocht en elektronische apparaten gaan niet samen. In het ergste geval kan het schuim (op termijn) voor kortsluiting zorgen. Het poeder is echter niet elektrisch geleidend, dus het is technisch wel mogelijk om elektrabranden te blussen. De apparatuur is na blussing alleen onherstelbaar beschadigd.

Er bestaan BC-, ABC- en speciale D-poederblussers. Het poeder van een BC-brandblusser bestaat uit natriumbicarbonaat en kaliumbicarbonaat. Het poeder van een ABC-poederblusser bestaat uit ammoniumfosfaat en ammoniumsulfaat.

Bij activering van de blusser komt er een hele grote poederwolk vrij, die bij gebruik binnenshuis de gehele kamer vol met poeder blaast. Deze wolk belemmert het zicht waardoor het zou kunnen dat de uitgang moeilijk te vinden is. Als je het poeder inademt kan het enigszins laxerend werken.

Nadelen:

  1. Het poeder in de blusser kan gaan klonteren. Dit is te voorkomen door de blusser af en toe om te keren.
  2. Het poeder kan veel schade aanrichten aan elektronische apparatuur. Poeder is een soort zout en tast daardoor (ongelakte) metalen sterk aan. Daarnaast tast poeder de elektronica aan, met mogelijk kortsluiting tot gevolg.
  3. Het poeder is moeilijk op te ruimen.

Schuimblusser

Een schuimblusser blust namelijk met water en een blusstof, deze vormen een schuim wat een reinigende, verkoelende werking heeft en die niet schadelijk is voor het milieu. Ook veroorzaakt het schuim geen nevenschade. Als uw ruimte niet 100% zeker vorstvrij is, raden wij vorstbestendige schuimblussers aan. Vorstbestendige schuimblussers zijn gevuld met een mix van een schuimvormend middel of een speciaal vorstbestendig schuim en water (tot -30 °C). Vorstvrije schuimblussers worden steeds vaker toegepast. Deze blussers zijn bijna overal inzetbaar, heel gebruiksvriendelijk en zeer effectief. Bovendien geven deze apparaten weinig nevenschade en belasten het milieu minder dan andere blussers.

CO2 Blusser

Een CO2- of koolzuursneeuwblusser is te herkennen aan een zwarte koker aan het einde van de slang. Het voordeel van dit type brandblusser is dat het geen reststoffen achterlaat. Daarom is de blusser geschikt voor het blussen van elektrische apparatuur en vlam in de pan. Houd het blusapparaat altijd aan het handvat vast. Het uiteinde van de koker wordt namelijk zeer koud (-80 C), wat ‘koude’ (brand)wonden kan veroorzaken. Pas wel op voor verstikkingsgevaar, met name in een kleine ruimte, omdat de CO2 de zuurstof verdrijft.

Onderhoud en Keuring van Brandblussers

Voor de draagbare blusmiddelen is het verplicht om minimaal een keer per twee jaar een controle te laten uitoefenen. Dit moet gebeuren volgens de richtlijnen van de NEN 2559. Het is echter aan te raden om deze blusmiddelen jaarlijks te laten controleren.

Over het algemeen kun je stellen dat een brandblusser iedere 10 jaar gereviseerd moet worden. Maar het is verstandig om je brandblusser vaker te laten controleren: eens per 2 jaar, maar minimaal om de 5 jaar. Heb je de brandblusser een keer gebruikt? Zorg er dan voor dat je hem opnieuw laat vullen of vervangt.

labels:

Zie ook: