Wie is toch die man die zondags het vlees snijdt? Een klassieker. Wie kent ‘m niet. De reclamespot uit 1997 van Stichting Ideeële Reclame, oftewel SIRE. Waarbij een jongetje zich aan het eind afvraagt… Wie is toch die man die op zondag altijd het vlees komt snijden?

De stichting SIRE zet zich in om onderbelichte onderwerpen onder de aandacht van de samenleving te brengen. Een andere bekende spot is ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. De campagne “Wie is toch die man die op zondag altijd het vlees komt snijden?” heeft destijds veel discussie losgemaakt. De campagne zou bevooroordeeld zijn naar vaders.

Nu was dit 1997. Als ik om me heen kijk dan lijken er inderdaad belangrijke stappen gezet. Ik zie ogenschijnlijk veel betrokken collega-vaders die hun kinderen naar school brengen, naar het zwemmen, de voetbal, noem maar op. Ik ben heel benieuwd hoe jullie dit zien. Is het nu (veel) beter gesteld met de vaders? Of is het nog steeds zo, dat ondanks alle pappadagen en mooie praat, het eigenlijk de moeder is die het grootste deel van de zorg van de kinderen doet?

De Opkomst van de Moderne Man

Er is een nieuwe generatie mannen opgestaan die er geen probleem van maakt als de vrouw een betere baan heeft, blijkt uit recent onderzoek. Decennialang liepen relaties waarin de vrouw meer verdient dan de man sneller op de klippen dan relaties met een traditionele rolverdeling. Uit recent onderzoek door de Amerikaanse sociologe Christine Schwartz blijkt dat een nieuwe generatie mannen is opgestaan die het geen probleem vindt als de vrouw een betere baan heeft.

Behind every great man there's a great woman. Het is een veel bezongen uitdrukking, maar is het omgekeerde ook het geval? Wie zijn de mannen achter topvrouwen en hoe zien zij hun rol? Gaat die emancipatie nog verder? Zijn mannen ook bereid hun eigen leven in dienst te stellen van haar carrière?

Voorbeelden van Rollenpatronen

Nanouke van 't Riet (41) is directeur Service & Operations bij de NS. In die functie is ze verantwoordelijk voor het functioneren van alle hoofdconducteurs, machinisten en NS-medewerkers op stations. Ze geeft leiding aan ruim 8.000 mensen en is zeven dagen per week met haar werk bezig. Haar man Falco van 't Riet (43) is huisman. ,,Haar werk is topsport en ik voel het als mijn rol om dat zoveel mogelijk te faciliteren", zegt Falco. Hij is de man achter Nanouke.

Ze begonnen hun carrières vijftien jaar geleden bij hetzelfde bedrijf, werkten evenveel en hadden de zorgtaken evenredig verdeeld. Maar in de jaren die volgden timmerde zij flink aan de weg (,,Ik ambieerde steeds de baan van mijn baas"), terwijl hij als IT-manager min of meer hetzelfde werk bleef doen. Hij zegde zijn baan op en het gezin verhuisde naar Engeland. ,,Opeens was ik huisman, dat was wel even wennen", zegt Falco. ,,Mijn werk was een onderdeel van mijn identiteit. Overdag had ik plots veel tijd die ik alleen doorbracht."

Nu zijn ze terug in Nederland vanwege een nieuwe topfunctie voor haar en is hij nog steeds huisman. Hoewel ze nooit van plan waren de rollen zo te verdelen zien ze veel voordelen. ,,Er is veel meer rust in het gezinsleven. Als een van onze kinderen ziek is hebben we geen probleem meer", vertelt Nanouke. Dat het niet een vanzelfsprekende rolverdeling is, merken ze soms aan hun omgeving.

De makelaar die hun een huis liet zien, had het steevast over 'de werkkamer van meneer Van 't Riet'. En vrouwen vragen haar weleens of ze nog van hem kan houden nu hij niet werkt. Een rare redenering, vindt Nanouke. Zij heeft juist veel bewondering voor wat hij voor haar doet. Ze heeft af en toe het idee dat hij harder werkt dan zij. ,,Hij rijdt af en aan naar school, paardrijden, trompet en tennis. Ze wendt zich tot Falco: ,,Ik ken veel mannen die een te groot ego zouden hebben voor wat jij doet. Fijn dat dat bij jou niet aan de orde is."

Falco knikt: ,,Ik ervaar het niet als een opoffering. Hij vindt het huismanschap sociaal en intellectueel gezien soms wel een beetje mager. Vanaf september gaat hij daarom studeren en op termijn wil hij ook weer in deeltijd werken. Natuurlijk zijn er ook momenten dat hij zich iets te veel de man áchter de topvrouw voelt. Bijvoorbeeld toen zij laatst bij hun gezamenlijke voormalige werkgever een praatje hield over haar succes.

Henriëtte Post (58) is directeur van het Fonds Podiumkunsten. In die functie is ze verantwoordelijk voor de verdeling van 43 miljoen euro subsidie per jaar ten behoeve van muziek, dans en theater. Ze geeft leiding aan 50 mensen en werkt minstens 60 uur per week. Haar man Helenus de Rijke (60) is gitarist. ,,Het is niet zo dat we ooit afspraken: jij maakt carrière en ik word huisman", zegt Helenus, de man achter Henriëtte. Als directeur van het Fonds Podiumkunsten werd zij door het tijdschrift Opzij uitgeroepen tot de machtigste vrouw in de cultuursector.

En hij treedt zo'n twintig keer per jaar op als gitarist, doet het huishouden en kookt. ,,Ik ben die vrouw die op 's zondags het vlees snijdt", zegt Henriëtte lachend. Zelf is ze opgegroeid in een heel traditioneel gezin waarin de vader carrière maakte en de moeder huisvrouw was. Toch is hun verhouding wel traditioneler begonnen. Toen zij elkaar dertig jaar geleden ontmoetten was hij gitarist in het succesvolle Amsterdam Guitar Trio.

Helenus: ,,In het begin van onze relatie was het andersom en draaide het om mijn carrière." Henriëtte: ,,Jullie hadden net een Edison gewonnen en gingen op wereldtournee. Ik was 'de vrouw van', al stond ik daar op dat moment niet echt bij stil." Toen ze een zoon kregen ging zij parttime werken om ,,genoeg tijd door te kunnen brengen aan de rand van de zandbak". Het was dankzij hem dat zij in de muziekwereld ging werken. Eerst als productiemedewerker, maar al gauw als zakelijk leider van diverse muziekgezelschappen.

Terwijl hij steeds minder optrad, kreeg zij het drukker. Toen ze gevraagd werd te solliciteren als directeur van het Fonds Podiumkunsten heeft ze dat thuis uitgebreid besproken. ,,De eerste twintig jaar had Helenus in verhouding weinig tijd en was hij veel weekenden en avonden weg", zegt Henriëtte. 'Moet je nou alweer werken', vraagt Helenus haar soms. ,,Maar dat is eigenlijk kinderachtig. Ik heb er grote bewondering voor hoe dat allemaal in haar hoofd kan." Zij heeft soms het gevoel dat haar werk te veel beslag legt op de vrije tijd samen.

Henriëtte: ,,Ik bén mijn werk en daar voel ik me weleens schuldig over. De gouden formule is volgens hen dat ze allebei hun dromen waar konden maken. ,,Als hij zelf nooit een carrière had gehad of als zijn gitaarcarrière meteen in de knop was geknakt, had dat misschien anders gevoeld", zegt Henriëtte.

Marit Kievit (41) is global brand director bij Unilever. In die functie is ze wereldwijd verantwoordelijk voor het zeepmerk Lux. Ze geeft leiding aan 15 mensen, werkt fulltime en is veel op reis. Haar man Richard Canneman (37) heeft een eigen bedrijf als IT-consultant. De afgelopen dagen was het flink aanpoten. Zijn vrouw zat in het buitenland, de au pair moest voor een overlijden terug naar Indonesië en de kinderen hebben vakantie. ,,Het kwam even helemaal op mij neer en ik moest zelf ook nog werk afmaken." Richard Canneman (37) is de man achter Marit Kievit (41).

,,Welkom bij de Denis Thatcher-club", grapte iemand toen Richard zich de eerste dagen voorstelde onder de Singaporese expats. De opmerking verwijst naar de mannen die in Singapore wonen vanwege het werk van hun vrouw, veel rond het zwembad hangen van de Hollandse Club en verder vooral de man achter de topvrouw zijn. Aanvankelijk was Richard inderdaad van plan om zijn tijd door te brengen aan de rand van het zwembad. Inmiddels heeft hij zelf een bloeiende onderneming als IT-consultant en werkt ook hij fulltime.

Dat dat mogelijk is met twee kleine kinderen komt doordat zij hun tijd beiden flexibel kunnen indelen. Marit: ,,Soms werk ik 's ochtends vroeg en 's avonds laat, zodat ik 's middag met de kinderen kan spelen." Het scheelt ook dat ze een au pair in huis hebben. Hoewel haar werk leidend is en zij ,,significant meer" verdient dan hij voelen zij zich wel gelijkwaardig. Marit: ,,We hebben de filosofie dat het draait om de Canneman-Kievit bv." Dus als Unilever haar een nieuwe functie aanbiedt, bespreken ze samen de voors en tegens: wat vinden we ervan, wat betekent het voor onze levens, gezin en carrière?

,,Hij spreekt de taal niet en zou voor een jaar te veel moeten investeren." Binnenkort verhuizen ze naar New York, omdat Marit daar een nieuwe functie heeft. Misschien ken je hem nog? Het is een reclamespot van SIRE uit de jaren ‘90. Een man in strak pak zit aan het hoofd van de tafel, met drie verbaasd kijkende kinderen om hem heen. De deur gaat open en moeder komt aanlopen met een rollade. Vader snijdt het vlees, waarna je een van de kinderen zich haast hardop af ziet vragen: ‘Wie is toch die man die `s zondags het vlees komt snijden?’

Timemanagement en Werk-Privé Balans

In werkelijkheid ligt het wat minder zwart wit, maar ook vandaag de dag is het voor veel mensen een dagelijkse puzzel om hun tijd goed in te delen. Niet alleen op het werk, maar ook tussen privé en werk. Het zogeheten Timemanagement. Daarbij moet je niet alleen kijken naar de hoeveelheid werk die je doet, maar ook zeker naar de manier waarop.

Misschien herken je het wel bij jezelf. Veel tijd op het werk gaat op aan het bijhouden van de administratie en de logistiek. Er komt een order binnen die in het systeem verwerkt moet worden. Je moet nog een keer nabellen. Je moet nagaan of er nog voldoende voorraad is. Ook dat moet weer in een (ander) systeem worden verwerkt en ga zo maar door. Er is een bedrijf dat een webshop heeft in grote machines en onderdelen.

Per jaar krijgen ze ongeveer tien aanvragen voor nieuwe machines en ongeveer één keer per dag een aanvraag voor een reserveonderdeel. Dat klinkt misschien als weinig, maar de onderdelen zijn erg gecompliceerd. Na elke aanvraag moesten er uren worden besteed aan het nabellen, afstemmen en regelen van de logistiek. Gelukkig was er een simpele oplossing. Namelijk door het administratiesysteem te veranderen en het proces deels te automatiseren. Hiervoor gebruikte het bedrijf Microsoft Dynamics 365 Business Central.

Deze informatie wordt daarna direct in het systeem geplaatst en zet vervolgens meerdere processen in gang. Het geeft meldingen door, waarna het personeel alleen nog maar hoeft te controleren of de informatie klopt en vervolgens direct de bestelling kan afhandelen. Ben je ook altijd druk bezig met de administratie? Met Microsoft Dynamics 365 Business Central kan ook jouw Timemanagement verbeterd worden. In plaats van meerdere systemen, maak je nu gebruik van één centraal systeem, waar iedereen op werkt en tegelijkertijd real-time gegevens kan inzien en aanpassen.

Een klant heeft slechts één account, waarin zowel zijn contactgegevens staan, als de informatie voor zowel de verkoopafdeling, de logistieke afdeling en de financiële afdeling. Je hoeft informatie niet langer meer onderling te delen, want iedereen kan er direct bij. Bovendien kun je processen dus automatiseren. Bestelt iemand iets, dan voer je dit in, waarna er direct een aanvraag binnenkomt bij de logistiek. En automatisch een factuur wordt opgesteld. Microsoft Dynamics 365 Business Central en Timemanagement gaan dus hand in hand. Het is makkelijker en bespaart veel tijd.

Voor ieder bedrijf en iedere situatie is er een passende oplossing. Zo ook voor jouw bedrijf. ERP. MADE. EASY. Dat is onze belofte aan jou. Wij geloven dat een ERP-systeem eenvoudig en toegankelijk moet zijn voor iedereen. We nemen de complexiteit weg en zorgen ervoor dat de overgang naar Business Central zo makkelijk mogelijk is voor jou en je bedrijf. Met ABC E BUSINESS wordt ERP echt eenvoudig!

De Man Die Het Vlees Snijdt: Een Blijvend Icoon

Allicht zouden we niet hoeven werken, net zoals ik op Vaderdag een dagje het vlees niet hoef te snijden. Mijn vader was de man die zondags het vlees kwam snijden. Als burgemeester van een plattelandsgemeente was hij 24 uur per dag beschikbaar voor iedereen. Tegenwoordig heeft zo iemand meestal een Papadag. Die hij heeft moeten afdwingen bij zijn baas, van zijn vrouw, onder invloed van een reclamecampagne van de Overheid met het motto: ‘Wie is toch die man die ’s zondags het vlees komt snijden?’

Evelien slingerde haar magazine tegen Harko’s krant. ‘Jij bent die man die op zondag langskomt om het vlees te snijden en van wie de kinderen zich afvragen wie het is,’ riep ze. Ik was niet zo’n vader die alleen het vlees sneed op zondag, maar ik heb het vlees nooit gekocht en zeker nooit gebraden. Vaak was hij pas om zes uur, halfzeven ’s avonds klaar en moest dan, doodmoe, eigenlijk nog naar de financiën kijken. Hij was echter altijd thuis. Dat realiseerde ik me toen ik een aantal jaren geleden de overheidsreclame ‘Wie is toch die man die op zondag het vlees snijdt?’ zag.

Ik vond dat niet alleen een belerende, maar ook schandalige en manonvriendelijke commercial. Vaders die hard werken en veel van huis zijn, doen dat doorgaans omdat ze van hun vrouw en kinderen houden en brood (plus vlees) op de plank willen brengen. Maar de bedoeling was waarschijnlijk goed: het is voor opgroeiende kinderen leerzaam wanneer ze niet alleen het rolmodel van een moeder, maar ook van een vader hebben.

In Elsevier een lofzang op de man die zondag het vlees snijdt. Want volgens de schrijver van het omslagartikel 'Red de man' is het onzin dat mannen net zo emotioneel intelligent, net zo gevoelig, net zo sociaal en net zo zorgzaam moeten zijn als vrouwen. 'Dat idee is doorgeschoten' en 'ieder zo zijn kwaliteiten' zijn de weinig verrassende conclusies. Zo wordt, waar het gaat om de combinatie van arbeid en zorg, gesteld dat een focus op de zorgverantwoordelijkheden van mannen van belang is. het emancipatiebeleid voor de korte en middellange termijn.

De reclamecampagne ‘wie is toch die man die hier elke zondag het vlees snijdt?’ is maar een van de tekenen dat tachtig uur per week werken niet langer automatisch als statusverhogend wordt gezien. Zelfs veertig uur niet.

labels: #Vlees

Zie ook: