Het gezegde "de slager keurt zijn eigen vlees" is een bekende uitdrukking in de Nederlandse taal. Het beschrijft een situatie waarin iemand zijn eigen producten of diensten beoordeelt, wat kan leiden tot een bevooroordeelde en mogelijk onbetrouwbare evaluatie.

Herkomst en betekenis

De uitdrukking komt voort uit het idee dat een slager geneigd zal zijn om zijn eigen vlees als goed te bestempelen, ongeacht de kwaliteit ervan. In een "low trust"-samenleving hebben mensen geen vertrouwen in een slager die zijn eigen vlees keurt.

Relevantie in hedendaagse contexten

De relevantie van het gezegde strekt zich uit tot diverse domeinen, waaronder het bedrijfsleven, de politiek en de reclame. Röell serveert hier, bedoeld of onbedoeld, het gilde der intern accountants af.

Assurance en interne accountants

In de context van assurance, waarbij bedrijven zekerheid willen over zaken als integriteit, fraude en duurzaamheid, rijst de vraag of interne accountants wel objectief genoeg kunnen zijn. Röell denkt van niet. ‘Onze samenleving beweegt zich van "high trust" naar "low trust".

Het komt hem op een mijns inziens terechte reprimande te staan van John Bendermacher, voorzitter van de club van internal auditors (IIA Nederland). ‘Als IIA Nederland nemen we nadrukkelijk afstand van hetgeen door de heer Roëll over internal auditors wordt gesteld.

Waar de Commissie Van Manen duidelijk aanstuurt op een sterke internal audit functie en daarmee vertrouwen uitstraalt over de rol als 'trusted partner in good governance', worden we in dit verhaal afgeschilderd als amateurs.

En inderdaad: de Commissie Corporate Governance (en de ‘schragende partijen’ van de Commissie) onder leiding van accountant Jaap van Manen, is (zijn) anno 2016 juist voor versteviging van de internal auditfunctie.

Duurzaamheidsclaims in reclame

Ook in de reclame is het belangrijk om kritisch te zijn op duurzaamheidsclaims. Een duurzaamheidsreclame mag de consument niet misleiden over de duurzaamheid van een product of het bedrijf en daarmee de aankoopbeslissing van de consument beïnvloeden.

Voor keurmerken geldt dat herkomst duidelijk moet zijn (is het de slager die zijn eigen vlees keurt of een onafhankelijke derde?) en de betekenis van het keurmerk niet verwarrend mag zijn.

Een duurzaamheidsclaim moet altijd onderbouwd worden met actueel bewijs. Absolute claims, zoals ‘milieuvriendelijk’ wekken snel de indruk dat er helemaal geen negatieve impact op het milieu is.

Herkomst van vlees

Klanten zijn steeds meer geïnteresseerd in de herkomst van vlees. Waar komt het vandaan? Hoe zit het met dierenwelzijn en hygiëne?

Je kunt de herkomst van vlees traceren door middel van een lot- of partijnummer. Bij vers vlees moet de leverancier informatie over de herkomst meeleveren.

Op welke manier worden de stappen van de slacht uitgevoerd? Hoe wordt er met dierenwelzijn omgegaan? Hoe wordt er met hygiëne omgegaan?

Voorbeelden uit de praktijk

  • Politiek: In 2007 haalde Geert Wilders stevig uit tegen de dubbele nationaliteit van met name bewindslieden, onder de pakkende titel “een slager die zijn eigen vlees keurt”.
  • Dierenwelzijn: Het is belangrijker de productiemethode op het etiket te vermelden dan het land van herkomst.
  • Keurmerken: Slagerijen kunnen hun eigen keurmerken en logo’s ontwikkelen, waarvan het moeilijk is om te weten of het ook echt beter is.

Alternatieven voor zelfevaluatie

Om de valkuil van "de slager keurt zijn eigen vlees" te vermijden, is het raadzaam om te vertrouwen op onafhankelijke beoordelingen en objectieve criteria. Dit kan bijvoorbeeld door:

  • Het inschakelen van externe auditors of adviseurs
  • Het gebruik van erkende keurmerken en certificeringen
  • Het raadplegen van klanttevredenheidsonderzoeken

labels: #Ei #Vlees

Zie ook: