Dino eieren zijn fascinerend, of het nu gaat om speelgoed eieren waar een dinosaurus uitkomt, of om echte fossiele eieren die miljoenen jaren oud zijn. Laten we de verschillende aspecten van dino eieren eens nader bekijken.

Het Dino Groei Ei: Speelplezier en Verwondering

Voor de dinosaurusfans onder ons zijn dino groei eieren natuurlijk de ultieme droom. Deze speciale eieren verbergen een grappige dinosaurus. Hoe krijg je die er uit? Leg het dino ei in water en wacht langzaam af.

Steeds wordt er iets meer onthuld van jouw dinosaurus! Door het water groeit de dino in het ei en wordt ie zo groot dat hij uiteindelijk door het ei breekt! Welke dinosaurus komt er uit jouw ei gekropen? Groei-eieren, ze zijn en blijven geweldig speelgoed.

Je legt een dino groei ei in een glas water, en je zult zien dat het ei al snel begint te breken! De dino in het ei wordt groter door het water en uiteindelijk zal het ei open breken. Je dinosaurus is geboren! Welke dino is het? Hoe ga je hem noemen?

Ook dino knuffels kunnen geboren worden uit een ei! Deze pluche dino wil graag jouw nieuwe huisdier zijn! De dino kruipt in zijn ei, alleen zijn pootjes steken er nog uit.

Creatief met Dino's: Fossielen en Knutselen

Dol op dino's en ook nog een beetje gevoel voor knutselen? Met een fossiel dino set kun jij jouw eigen dino uit een gipslaag bikken. Net als een echte archeoloog! Je moet het wel voorzichtig doen, want je wil de dino natuurlijk niet beschadigen! Hier ben je wel even zoet mee!

Wetenschappelijk Onderzoek naar Dino Eieren

Een mineraal was al 140 jaar in het bezit van het Natural History Museum. 140 jaar geleden werd een uit India afkomstig agaatmineraal geregistreerd bij de mineralogiecollectie van het Londense Natural History Museum (NHM). Het bijzondere aan het monster was zijn bijna perfecte bolvorm en mooie lichtroze en wit gestreepte binnenkant, maar daar bleef het dan ook bij.

Hansen bracht het mineraal naar Paul Barett en Susannah Maidment, beide paleontologen van het museum. De onderzoekers stelden vast dat de agaat ongeveer de juiste vorm en grootte had om een dinosaurusei te zijn. Ook merkten ze op dat de dunne laag om het mineraal heen veel weg had van een eierschaal.

Bovendien was aan de buitenste randen van het monster te zien dat er andere, vergelijkbaar gevormde voorwerpen omheen hadden gelegen. Uitgaande van de afkomst van het monster en zijn leeftijd van ongeveer 60 miljoen jaar oud, zijn de onderzoekers er vrij zeker van dat het een dino-ei is.

Daarnaast komen de fysieke kenmerken van het mineraal overeen met die van eerder gevonden titanosauriër-eieren uit China en Argentinië. Aangezien titanosauriërs ook de meest voorkomende dinosaurussen waren in dat gebied en in die periode (het Krijt), zou het agaten ei zeker van een titanosauriër kunnen zijn. Eerder dit jaar werden er in India bijna honderd titanosauriërnesten uitgebreid geïdentificeerd en gedocumenteerd.

Ondanks dat de titanosauriërs de grootste levende landdieren waren die ooit hebben bestaan, legden ze betrekkelijk kleine eieren. Het agaten ei was ook maar ongeveer 15 centimeter in doorsnee. Volgens dino-expert Barett komt het bij veel levende dieren voor dat ze óf investeren in een klein aantal grotere eieren, óf in een groot aantal kleinere eieren.

Volgens een verklaring van het NHM was het agaten ei mogelijk gevormd door toenmalige vulkanische activiteit in de regio. Aangezien daar al vaker fossielen van titanosauriërs waren ontdekt, vermoedden wetenschappers dat de dieren daar regelmatig terugkwamen om hun eieren te leggen.

De dino’s waren zelf te groot om op de eieren te zitten en ze uit te broeden, dus gebruikten ze het vulkanische gesteente om de eieren warm te houden. Kort nadat de eieren waren gelegd, zou een vulkanische uitbarsting het nest hebben bedolven. Het ei zou intact zijn gebleven in het opgedroogde gesteente, terwijl de inhoud, waaronder het embryo, verging.

Het Scannen van Dino Eieren in het Ziekenhuis

Eieren van een dinosaurus scannen in het ziekenhuis is natuurlijk heel bijzonder. Het klinkt als een vervroegde 1-april grap, maar het is wel degelijk serieuze wetenschap. Een verzamelaar met 5 dinosaurus-eieren had deze laten beoordelen door een expert in paleontologie. Die beoordeelde dat in één ei mogelijk nog embryo-resten konden zitten, al is de kans daar op erg klein.

Radiologen Mark Meier en Leo Kluijtmans en twee laboranten zagen dat wel als een uitdaging en offerden er een vrije zaterdagochtend voor op. Mark: ‘Heel speciaal en leuk om hier aan mee te kunnen werken. Dit maak je natuurlijk nooit mee. Al was deze scan nog niet zo eenvoudig. We hebben veel ervaring met het scannen van het menselijk lichaam, dat uit botten en weefsel bestaat, maar niet met stenen. Want dit ei is in al die jaren natuurlijk versteend.

Onze laborant heeft vooraf geoefend met keien uit haar tuin. Samen met de fabrikant zochten we naar de juiste instelling. Je moet namelijk echt andere instellingen van het apparaat gebruiken. Isala gebruikte voor de scan hun nieuwste en meest geavanceerde Spectraal CT scanner, die in Meppel staat.

Radioloog: Leo Kluijtmans: ‘Met deze scanner hadden we de grootste kans om meer te weten te komen over de inhoud van de eieren en de aan- of afwezigheid van kleine skeletdelen. Door het gebruik van dual energietechniek kom je meer te weten over de weefseleigenschappen.

Verzamelaar Jeroen Philips uit Deventer heeft erg naar dit moment toe geleefd. Zijn interesse voor eieren en fossielen begon 25 jaar geleden. ‘Je hebt een ei in handen van 64 miljoen jaar oud. Een ei heeft iets magisch. Je vraagt je toch altijd af: zit er nog iets in? Ik heb de eieren destijds via een veilingsite gekocht, toen dat nog mocht.

In 4 eieren werden geen embryo-resten gevonden, maar de binnenkant van het laatste ei zag er heel anders uit, vonden ook de radiologen en aanwezige laboranten. Het ei was eigenlijk helemaal in tact. De radiologen hebben de de beelden verder geanalyseerd en denken dat er nader onderzoek nodig is door een paleontoloog om meer duidelijkheid te krijgen wat er in zit.

Verzamelaar Philips is blij dat hij dit heeft kunnen doen. ‘Het kunnen botresten zijn, het kan een embryootje zijn, of niets. De kans op een dino-embryo is heel erg klein. In de laatste 120 jaar zijn in alle duizenden eieren die zijn onderzocht maar in 20 iets gevonden. De scans waren allemaal erg spannend. Als hier echt iets in zit zou dat wel een schok zijn.

Incubatietijd en het Uitsterven van Dino's

Het is gelukt om van twee dinosauriërs die nog uit het ei moesten komen, de dagelijkse ‘groeiringen’ van hun tanden te tellen. Daaruit blijkt dat ze maandenlang in het ei zaten. Dino’s waren dus trage broeders, net als de krokodil. Dat is verrassend, omdat hun directe afstammelingen, de vogels, maar een paar weken in het ei zitten. Na de catastrofale meteorietinslag in Yucatán, 66 miljoen jaar geleden, kan juist dat de dino’s fataal geworden zijn.

“Dit had veel eerder gedaan moeten worden”, stelt Anne Schulp, specialist op het gebied van dinofossielen bij Naturalis. Ericksons team mocht dergelijk destructief onderzoek doen aan twee fossiele dino-embryo’s; een exemplaar van Hypacrosaurus stebingeri (volwassen ongeveer zo groot als een olifant) en een exemplaar van Protoceratops andrewsi (ongeveer zo groot als een mens).

Het lukte hen om in de tanden van de twee embryo’s de zogeheten Von Ebner-groeiringen te tellen. Die ontstaan doordat op de tanden elke dag een nieuw, flinterdun laagje materiaal aangroeit, dat daarna moet uitharden. Die afwisseling zorgt voor onder een microscoop zichtbare groeiringen. Daaruit is de incubatietijd, de tijd tussen het leggen en het uitkomen van het ei, te bepalen.

Dinosauriërs waren warmbloedig, en zijn nauw verwant aan vogels. Ze legden maar een paar eieren tegelijk, en volgens Schulp waren er zelfs dinosoorten die hun eieren uitbroedden. “We kennen fossiele eieren die werden bedekt met een hoop bladeren, maar er zijn ook dino-eieren die pigmentvlekken in hun schaal hebben.” Dat wijst erop dat ze, net als vogeleieren, gelegd zijn in een nest en bebroed werden.

Dat is een groot verschil met andere reptielen, zoals de koudbloedige krokodillen, die veel eieren tegelijk leggen en die vervolgens aan hun lot overlaten. Omdat vogeleieren al na enkele weken uitkomen, was de verwachting dat ook dino-eieren vrij snel uit zouden komen.

Tot nu toe achtte men het echter onmogelijk om de incubatietijd van dino-eieren te bepalen. Uit de telling van Erickson blijkt nu dat deze twee dino’s minimaal 80 en 170 dagen in het ei gebleven zijn.

De onderzoekers opperen dat de lange incubatietijd bijgedragen heeft aan het uitsterven van de dinosauriërs na de enorme meteorietinslag in Yucatán, 66 miljoen jaar geleden. In de jaren daarna moeten de omstandigheden op aarde buitengewoon moeilijk geweest zijn. Er zat zoveel stof in de lucht, dat het zonlicht enorm afnam en gewassen nauwelijks groeiden. Ook zal het groeiseizoen heel kort geweest zijn.

Behalve de dino’s stierven nog talloze diersoorten uit, maar het is onduidelijk waarom de ene soort wel en de andere niet. Zo overleefde de groep reptielen waar de krokodillen deel van uitmaken de ramp wel.

De combinatie van warmbloedigheid en lange broedtijd kan de dinosauriërs de nekslag gegeven hebben. Schulp: “Reptielen zoals krokodillen zijn koudbloedig, die kunnen een jaar zonder eten. Maar als je warmbloedig bent, heb je veel meer voedsel nodig, zeker ook als je net uit het ei komt en heel hard moet groeien.

Dino-onderzoekers

In de serie Dino-onderzoekers ontdekken kinderen wat wetenschappers allemaal doen, om meer te weten te komen over dinosaurussen. Fossielen uitgraven, kijken of er nog meer ligt, een kaart maken van de afgraving, de fossielen schoonmaken met heel fijn gereedschap, in de fossielen kijken met röntgenstralen… en alle stukjes in elkaar passen.

Titel Artikelnummer ISBN / EAN Prijs
Dino-onderzoekers - 4d. Serie CNSDIN0A07436956543569 € 58,95
Het einde van de dinosaurussen - Dino-onderzoekers CNBDIN0039789463416429 9789463416429 € 16,95
Fossielenjagers aan het werk - Dino-onderzoekers CNBDIN0029789463416412 9789463416412 € 16,95
Fossielen van dinosaurussen - Dino-onderzoekers CNBDIN0019789463416405 9789463416405 € 16,95

Als je je dat voorstelt ben je erbij als de baby-dino's van de Maiasaura's uit hun ei kruipen of als het Citipati-vrouwtje midden in een kring van de door haar gelegde eieren gaat zitten. Natuurlijk kan dat in het echt niet - daarom worden beide situaties door de ogen van een dino-onderzoeker 'wetenschappelijk' bekeken. Want waar nu dino-eieren in stenen worden gevonden rijst de vraag 'hoe komen die daar eigenlijk'? En hoe weten wetenschappers van nu dat Citipati wel op hun eieren zaten?

labels: #Ei

Zie ook: