Beren (Ursidae) vormen een familie binnen de roofdieren (carnivora). Beren zijn de grootste op het land levende roofdieren. Binnen de beren zijn drie onderfamilies te onderscheiden, de reuzenpanda (Ailuropodinae), de brilbeer (Tremarctinae), en de echte beren (Ursinae). De familie Ursinae bestaat uit zes verschillende beersoorten met overeenkomstige uiterlijke kenmerken zoals de krachtige poten en een fors lichaam.

Daarnaast delen zij hetzelfde dieet. Hoewel deze beren allemaal omnivoor zijn, bestaat hun dieet toch voornamelijk uit plantaardig voedsel. Ze leven in zeer diverse gebieden, van de Noordpool tot aan de tropische wouden rond de evenaar.

Dieet van verschillende berensoorten

Het menu van wilde beren is door het jaar heen zeer gevarieerd en ook de hoeveelheden voedsel die ze verorberen verschilt. In de zomer (een voedselrijke periode) eten ze veel, aan het eind van de zomer zelfs heel veel, om zo hun onderhuidse vetlaag op te bouwen. Die vetlaag is de ‘reserve’ voor de winter, een periode waarin veel minder voedsel te vinden is.

Bruine beer

De bruine beer heeft het grootste verspreidingsgebied van alle beersoorten. De grotere populaties komen voornamelijk voor in Scandinavië, de Balkan, Eurazië, delen van Azië (Siberië) en Noord-Amerika. De in Amerika leven grizzly beren zijn ook bruine beren. De bruine beer leeft in uitgestrekte bossen, bergachtige gebieden en toendra’s.

Hoewel de bruine beer tot de grote carnivoren behoort, is hij een echte omnivoor die voornamelijk plantaardig voedsel zoals vruchten, grassen, zaden, bessen, wortels, knollen en noten, eet. Hij heeft een voorliefde voor honing en andere zoetigheid. Verder eet hij insecten, vis, kleine zoogdieren en dode grotere dieren.

Winterrust en Sociaal Gedrag

Bruine beren gaan gedurende circa vijf maanden in winterrust. Dit is niet hetzelfde als bijvoorbeeld bij egels, die echt in winterslaap gaan. De bruine beer is een solitair dier en heeft zijn eigen territorium.

Amerikaanse zwarte beer

De Amerikaanse zwarte beer leeft in Noord-Amerika: de Verenigde Staten, Canada, Alaska en zelfs in Mexico en Florida. Hij leeft voornamelijk in bosrijke zoals naaldwouden. Bijvoorbeeld in nationale parken als Yellowstone park. Het leefgebied van de Amerikaanse zwarte beer is de toendra en laagland in de buurt van water.

Ondanks zijn naam kan hij in verschillende kleuren voorkomen; zwart, bruin, kaneelkleurig, grijs en zelfs bijna wit.

Het dieet bestaat voornamelijk uit plantaardig voedsel zoals bessen, wortels, eikels, twijgen, noten en vruchten.

Winterrust en Sociaal Gedrag

Bijna allemaal gaan ze in winterrust, maar sommige zuidelijke populaties hebben geen winterrust, omdat de winters nogal mild zijn en voedsel dan niet schaars is. De Amerikaanse zwarte beer is de meest actieve beer van alle beren. Net zoals de meeste andere beren is deze soort een solitair dier.

Aziatische zwarte beer

Het verspreidingsgebied van de Aziatische zwarte beer (ook wel kraagbeer genoemd vanwege de ruige lange haren in de nek, op de schouders en aan de zijkanten van de hals) strekt zich uit van Noord-Iran tot Zuidoost-Azië, Japan en het Himalaya gebergte (tot een hoogte van ongeveer 4000 meter). Hij leeft in bosrijke, bergachtige gebieden. In de winter trekken ze naar lager gelegen gebieden. De kop van de Aziatische zwarte beer is rond, met opvallend grote en bewegelijke oren die ver uiteen staan. Zijn langharige vacht is meestal gitzwart, soms donkerbruin.

Het dieet van de Aziatische zwarte beer is voor het grootste deel plantaardig. Denk hierbij aan knollen, eikels, granen, vruchten, bessen, wortels en noten. Ook eet hij wel zoogdieren zoals een schaap of geit.

Winterrust en Sociaal Gedrag

Deze soort is in de winter gedurende enkele maanden niet actief. De Aziatische zwarte beer leeft voornamelijk solitair, behalve tijdens de paartijd. Naar soortgenoten is hij niet snel agressief.

Lippenbeer

De lippenbeer leeft voornamelijk in Centraal en Zuid India, Bangladesh, Nepal, Buthan en Sri Lanka. Door de afsplitsing van India en het eiland Sri Lanka zijn er twee ondersoorten ontstaan. Het leefgebied van de lippenbeer bestaat uit uitgestrekte tropische, beboste, dun bevolkte, bergachtige gebieden en toendra’s die een goede schuilplaats bieden. Zijn opvallendste kenmerk is de snuit; die is licht en uitgestrekt, met bewegelijke lippen die ver vooruit gestoken kunnen worden, vandaar zijn naam. Verder heeft de lippenbeer een uitzonderlijke lange, platte tong. Het zwarte, lange ruige haar vormt een grote kraag in zijn nek. Vaak hebben ze lange haren over de oren.

De lippenbeer eet vooral termieten, mieren en fruit. Om gemakkelijk termietenheuvels of mierenhopen open te kunnen maken heeft de lippenbeer grote nagels aan zijn voorpoten. Daarna blaast hij met kracht stof en aarde uit de termietenheuvels en slurpt vervolgens met zijn buisvormige vooruitgestoken tong de bewoners zó luidruchtig naar binnen dat hij wel 100 meter verderop te horen is! Ook houdt deze beer van bladeren, bloesem, vruchten en bijennesten.

Sociaal Gedrag

De lippenbeer is veel ’s nachts actief. Overdag slaapt hij in natuurlijke of zelf gegraven holen. Vooral langs rivieroevers of in ravijnen. Zij wijze van klimmen ziet er onbeholpen uit, maar toch klimt hij graag in de bomen op zoek naar voedsel.

IJsbeer

Het leefgebied van de ijsbeer bestaat uit de kustgebieden van de Poolcirkel. IJsberen jagen voornamelijk op het pakijs bij de kust en op de eilanden. In de zomer zijn de ijsberen vooral te vinden op de toendra-achtige gebieden. Het lichaam van de ijsbeer is, in tegenstelling tot dat van de meeste bruine beren, slank en zijn poten zijn kort en stevig. De brede, platte voetzolen vertonen haren in de naden, zwemvliezen tussen de tenen en zijn voorzien van vijf grote nagels. Dit zorgt voor een goede grip op het gladde ijs. De huid van de ijsbeer is zwart en absorbeert heel goed de warmte. De witte, holle haren en een dikke vetlaag zorgen voor extra isolatie waardoor de ijsbeer goed warm blijft.

De ijsbeer heeft veel meer een roofdierengebit dan zijn soortgenoten en ik ook veel meer een carnivoor dan de bruine beer. Het voornaamste voedsel van de ijsbeer is dan ook dierlijk. Zeehonden hebben de voorkeur. Daarnaast doet hij zich tegoed aan walrussen, zeevogels en vis. Maar zo nodig neemt hij ook genoegen met kleinere prooien zoals sneeuwhazen en lemmingen. In de zomer eet hij bovendien de bladeren van de wilg, bessen, gras en mos.

Winterrust en Sociaal Gedrag

IJsberen gaan niet in winterrust. Een drachtig vrouwtje zoekt wel complete rust en graaft een gang van 2 à 3 meter in de sneeuw, met aan het einde een ruimte waar ze in past. Vervolgens laat ze alles dichtsneeuwen en zijn haar sporen uitgewist. In haar hol is ze actief bezig met het grootbrengen van de jongen en haar hartslag gaat niet naar beneden. IJsberen leven over het algemeen solitair, behalve wanneer het paartijd is.

De ijsbeer is een bijzonder goede zwemmer, kan enkele meters diep duiken en soms wel 80 seconden onderwater blijven! Op het land kan de ijsbeer zich ook prima voortbewegen en is hij bijzonder snel. Daarbij heeft de ijsbeer een zeer goed ontwikkeld reukorgaan.

Maleise beer

Het leefgebied van de Maleise beer (ook bekend als honingbeer) strekt zich uit van Zuidooost-Azië naar Borneo, Java, Maleisië, Sumatra, Thailand en Myanmar. De honingbeer leeft in bosrijke gebieden zoals de tropische regenwouden. De Maleise beer is de kleinste beersoort. De wat hondachtige, vrij kleine, platte kop van deze beer heeft een vuilwitte snuit. Deze is kort met een extreem lange tong. Op de borst bevindt zich een hoefijzervormige room-geelkleurige vlek. De kortharige pels is glanzend zwart tot zeer donkerbruin.

De honingbeer eet voornamelijk plantaardig voedsel, zoals palmharten van de kokospalm en in het bijzonder jonge spruiten. Ook bevat hun dieet honing, nectar van bloemen, fruit, bessen en zaden. Maar ze eten ook insecten zoals mieren en termieten.

Sociaal Gedrag

Maleise beren leven voornamelijk solitair, maar heel soms ook in kleine groepen. Overdag slapen ze in een holle boom en ’s nachts klimmen ze rond in de bomen op zoek naar voedsel. Op de grond zoeken ze naar insecten, onder andere in holle boomstammen.

Brilbeer

De brilbeer leeft in Zuid-Amerika in het Andesgebergte, vaak in onherbergzame streken. Dit is waarschijnlijk ook één van de redenen dat hij nog niet is uitgestorven. De brilbeer leeft voornamelijk in de bergwouden op ongeveer 2000 meter hoogte, maar wordt ook aangetroffen op de steppes en zelfs in woestijnachtig gebied. Hij heeft een blonde tekening rond zijn ogen die vaak doorloopt tot op de borst. Vandaar zijn naam ‘brilbeer’. Iedere beer heeft een eigen unieke tekening. Hij heeft een zwart tot donkerbruine, kortharige vacht en sterke klauwen.

De brilbeer eet voornamelijk plantaardig; noten, vruchten, laurier, vijgen, jonge bladeren, boomschors, zaden kruiden en honing behoren tot zijn dieet. Het liefst eet hij harten van de bromelia (een plant die in zijn leefgebied voorkomt).

Sociaal Gedrag

De brilbeer leeft solitair. Ze ontlopen elkaar maar zijn daarbij niet territoriaal. Van alle beren maakt de brilbeer het meest gebruik van bomen: om voedsel te zoeken, te vluchten, maar ook om te slapen.

Reuzenpanda

De reuzenpanda komt voor in de berggebieden van China. Ze leven voornamelijk aan de oostkant van het Tibetaanse Plateau, waar de panda in ongeveer 67 Chinese reservaten te vinden is. Rondom de ogen heeft de reuzenpanda heeft de reuzenpanda zijn kenmerkende zwarte vlekken waardoor zijn ogen erg groot lijken. Een ander, minder opvallend kenmerk is de zesde teen. De reuzenpanda heeft zes tenen aan de voorpoten in plaats van vijf. De vacht wordt gevormd door dikke, lange haren.

Hoewel de voorouders van de reuzenpanda vleeseters waren, is de reuzenpanda toch echt vegetariër. Hij eet voornamelijk bamboe. Een stukje vlees op zijn tijd slaat hij echter niet af. De spijsvertering van de reuzenpanda is gek genoeg niet ingesteld op het verwerken van bamboe en andere planten.

Sociaal Gedrag

Een wilde panda besteedt zijn dag voornamelijk aan rusten, eten en voedsel zoeken. Wanneer de panda zich bedreigt voelt klimt hij in een boom. Normaal gesproken leven ze op de grond. In principe leven panda’s solitair, behalve tijdens het paringsseizoen. Dan zoeken ze elkaar op. Recent onderzoek wijst echter uit dat er ook vaak kleine groepjes panda’s in grote gebieden leven, die - ook buiten het paringsseizoen - contact met elkaar hebben. Panda’s lijken erg schattig, maar zijn beslist niet ongevaarlijk.

Kunnen Honden en Katten Een Veganistisch Dieet Volgen?

Als we voor het eerst zouden kennismaken met een diersoort en zouden moeten vaststellen waaruit hun dieet zou bestaan, dan zouden we veel aanwijzingen kunnen krijgen door naar de tanden te kijken. De tanden van een hond, zoals de tanden van een beer, laten heel duidelijk zien dat dit dier een alleseter is, dat wil zeggen een dier dat zowel vlees als groenten eet. Als u naar uw hond kijkt als een gedomesticeerde wolf, dan krijgt u een goed beeld van zijn natuurlijke voeding.

Maar, zoals panda’s bewijzen, kan een vermeende vleeseter soms prima gedijen op een veganistisch dieet. De tanden van een panda zijn vergelijkbaar met die van andere beren: lange hoektanden voor het eten van vlees en kiezen voor het vermalen van vegetatie. En toch eten panda’s niets anders dan bamboe.

Honden

Een hond heeft een dieet nodig dat vetten en eiwitten bevat die in vlees zitten. Het is gevaarlijk om deze basisbehoefte te negeren en uw huisdier gewoon maar te voeren wat u wilt. Sommige honden hebben een gevoelige maag en een vetarm, vezelrijk dieet kan levensbedreigende problemen tot gevolg hebben. Geef uw hond nooit een dieet dat geen vlees bevat, zonder eerst advies te hebben gevraagd aan een professionele diëtist voor huisdieren.

Voeding met vlees bevat collageen, elastine en keratine en dit is niet eenvoudig te vervangen door vleesvervangers. Uw hond heeft ook omega-3-vetten nodig die voorkomen in dierlijke producten zoals eieren, vis en sommige vleessoorten. Veganistische omega-3-vetten zijn niet hetzelfde als dierlijke omega-3-vetten.

Vaak is een compromis de beste keuze - een veganistisch dieet aangevuld met dierlijke ingrediënten. Krekels kunnen bijvoorbeeld voor een deel de benodigde aminozuren en keratine bieden die ontbreken in een veganistisch dieet. Ook bevatten ze 65% eiwit.

Katten

Deze compromitterende houding is nog belangrijker voor katten. Katten zijn de echte carnivoren op onze planeet, hun volledige voeding is gebaseerd op andere dieren.

De voornaamste uitdaging bij het beperken van het vlees in het dieet van een kat, is dat katten, in tegenstelling tot de meeste zoogdieren (inclusief honden), bepaalde eiwitten zelf niet kunnen aanmaken. Deze moeten ze uit vlees en vis halen. Aminozuren zijn het volgende probleem - katten die bijvoorbeeld een tekort hebben aan het van vlees afkomstige aminozuur taurine, zullen overlijden aan een specifiek hartprobleem.

Zelfs speciaal veganistisch kattenvoer kan niet met zekerheid worden aanbevolen. Probeer de situatie anders te bekijken en u voor te stellen dat een konijn alleen maar vlees kan eten. Dit om een idee te krijgen van de uitdaging - en de ethiek - die ermee gepaard gaat.

Top 8 Huisdieren Voor Gezinnen Die Een Veganistisch Dieet Volgen

  1. Konijnen: Tevreden veganisten met een dieet van hooi en groenten.
  2. Cavia's: Net als konijnen, tevreden met een 100% veganistisch dieet.
  3. Muizen: Kunnen gedijen op een veganistisch dieet, maar een voedingsmix is aanbevolen.
  4. Ratten: Omnivore knaagdieren, maar een veganistische voedingsmix met de nodige voedingsstoffen is geschikt.
  5. Kippen: Veganistisch kippenvoer is beschikbaar, maar ze zoeken ook naar wormen en insecten.
  6. Parkieten en papegaaien: Veganisten zullen geen obstakels tegenkomen, tenzij ze jongen wensen.
  7. Vinken: Tevreden met een mengsel van zaden en verse groenten.
  8. Groene leguaan: 100% veganistisch dieet.

Classificatie en Evolutie van Carnivora

Als wetenschappers de evolutie van bepaalde soorten bestuderen, helpt het om ze in te delen in categorieën. Deze indeling noemen we classificeren, of taxonomie. De oudste Carnivora-fossielen die tot nu toe zijn gevonden, zijn van de Miacis congnitus. Deze roofdiertjes leken wat op de moderne civetten, met lange, lenige lichamen en lange staarten. Miacis leefde waarschijnlijk in bomen en at kleine ongewervelden, reptielen en vogels. Ze leefden tijdens het late Paleoceen- en vroege Eoceentijdperk (62 - 34 miljoen jaar geleden). Alle moderne Carnivora stammen van deze prehistorische dieren af.

Hoe Herken je Carnivora?

Carnivora zijn zoogdieren (mammalia) en zijn ‘levendbarend’. Carnivora hebben een vrij grote schedel met een grote schedelpan. Ze hebben grote hersenen en worden als intelligente dieren gezien. De koppen van Carnivora zijn over het algemeen wat ronder dan die van andere zoogdieren.

Carnivora hebben relatief grote ogen die dicht bij elkaar staan. Omdat de ogen allebei naar voren wijzen, kunnen Carnivora zoals zeehonden heel goed perspectief (diepte) zien. Dit is heel belangrijk voor vleeseters.

Omdat Carnivora vlees eten, hebben ze een gebit dat is aangepast aan het doden en eten van dieren. Ze hebben grote, puntige hoektanden en scherpe, gekartelde kiezen.

Carnivora en Carnivoren

Carnivora zijn een orde zoogdieren die aangepast zijn op het eten van vlees. Om te overleven, moeten ze dieren doden of karkassen vinden. Als er over Carnivora gesproken wordt, gaat het dus over de indeling van deze groep vleeseters ten opzichte van andere zoogdieren. Maar deze zoogdieren zijn niet de enige dieren die vlees eten. Als een dieet van een dier voornamelijk uit vlees bestaat, hebben we het over een carnivoor dieet.

Hoe Kun je Leven van Alleen Vlees?

Voor het eten en verteren van vezelrijke planten (zoals gras) heb je een extreem lang en complex verteringsstelsel nodig. Dit is omdat planten heel moeilijk te verteren zijn en veel tijd nodig hebben. Vlees is daarentegen makkelijk te verteren. Carnivora hebben dus maar heel korte, simpele verteringsstelsels.

Daarom eten Carnivora niet alleen het vlees van hun prooi, maar ook de organen, het vet, de huid en soms zelfs de botten. Daar zitten alle voedingsstoffen in die een dier zich kan wensen. Zeehonden slikken bijvoorbeeld veel van hun prooien in een keer door.

Eten Carnivora Echt Alleen Vlees?

Niet altijd. Er zijn wel soorten die vrijwel alleen vlees eten, maar er zijn ook Carnivora met een meer gemengd dieet.

Hypercarnivoren

Als het dieet van Carnivora voor meer dan 70 procent uit vlees bestaat, noemen we dat hypercarnivoren. Ze kunnen ander voedsel slecht of niet verteren. Zeehonden en de andere Pinnipedia zijn hypercarnivoren.

Hypocarnivoren

Er zijn ook Carnivora die een gemengd dieet hebben. Als hun dieet voor minder dan 30 procent uit vlees bestaat, dan noemen we dat hypocarnivoren. Vaak eten zij naast vlees ook paddenstoelen en fruit. Hier zitten weinig vezels en veel suikers en eiwitten in, dus ze zijn vrij makkelijk te verteren voor Carnivora. Bruine beren (Ursus arctos) zijn bekende hypocarnivoren. Voor hun winterslaap moeten ze ontzettend veel reserves opbouwen.

Mesocarnivoren

Tussen de hyper- en hypocarnivoren in heb je zogeheten mesocarnivoren. Hun dieet bestaat voor 50 - 70 procent uit vlees. Veel hondachtigen zijn mesocarnivoren.

De reuzenpanda (Ailuropoda melanoleuca) is een berensoort uit de orde Carnivora die vrijwel alleen maar vezelrijk bamboe eet. Als je goed naar de tanden van een reuzenpanda kijkt, zie je wel dat de gekartelde kiezen een stuk platter zijn dan bij andere Carnivora. Dit helpt de panda om de stugge planten te verbrijzelen.

Mens: Frugivoor?

Er wordt vaak gedacht dat mensen nou eenmaal vleeseters of alleseters zijn. Stoere jagers, zoals leeuwen en de brute holbewoners. Maar is het eten van vlees wel zo natuurlijk voor de mens?

Uit gefossiliseerde uitwerpselen kan tegenwoordig nauwkeurig geanalyseerd worden wat de uitwerper at. Uit onderzoek blijkt dat gedurende 99 procent van onze evolutie, ons dieet zeer veel wateroplosbare vezels bevatte. 8-9 Tot wel 250 gram per dag! De enige bronnen van wateroplosbare vezels zijn fruit en planten.

De mens lijkt dus gebouwd voor een dieet van fruit en ander plantaardig materiaal, maar aten onze voorouders dat ook? Er wordt gedacht dat slechts sporadisch uit verveling of een enkele keer uit noodzaak werd gejaagd, maar verder niet. Logisch ook, want jagen brengt enorme risico’s met zich mee, kost veel energie en levert heel vaak niks op.

labels: #Vlees

Zie ook: