Slakken in je tuin kunnen een flinke uitdaging zijn voor je planten. Maar waar komen deze slijmerige diertjes op af? Wat eten ze en welke planten laat de slak liever links liggen?

Wat eten slakken?

De meeste slakken (zowel naaktslakken als slakken met huisje) die we in onze tuin terugvinden zijn herbivoren, ofwel veganisten. Op het menu van de slak staan plantaardige ingrediënten waar je tuin natuurlijk vol mee zit. Vooral het zachte groen zoals jonge bladeren, zachte vruchten en kiemplanten zijn ze dol op. Ze kunnen deze namelijk makkelijk eten met hun rasptong.

Favoriete planten en gewassen van naaktslakken

Naaktslakken eten het liefst sappige, zachte planten zoals sla, hosta’s, jonge zaailingen, en kruiden. Ze hebben een voorkeur voor bladeren en stengels van jonge, vochtige planten en groenten, en kunnen aanzienlijke schade aan tuinen en gewassen veroorzaken.

Groenten

Naaktslakken zijn berucht om hun voorkeur voor groenten. Ze voeden zich graag met bladeren van sla, kool, spinazie, en andere bladgroenten. Jonge zaailingen en sappige blaadjes zijn bijzonder aantrekkelijk voor naaktslakken aangezien ze gemakkelijk te verteren zijn. Daarnaast zitten jonge zaailingen vol met voedingsstoffen zoals suikers, eiwitten en andere essentiële verbindingen die naaktslakken nodig hebben voor hun groei en voortplanting. Ook wortelgewassen zoals wortels, aardappelen en bieten kunnen aanzienlijke schade oplopen door de vraatzucht van naaktslakken. De slakken richten zowel bovengronds als ondergronds schade aan door zich in de knollen en wortels te boren.

Vruchten

Naast groenten zijn naaktslakken ook gek op vruchten. Aardbeien, tomaten (ja, dit is toch echt een vrucht), en meloenen behoren tot hun favoriete lekkernijen. Ze voeden zich niet alleen met rijpe vruchten maar ook met de jongere, nog groeiende vruchten. Dit kan leiden tot misvormde of bedorven oogsten, wat erg vervelend kan zijn voor jou als moestuinier.

Sierplanten

Sierplanten worden ook niet gespaard door de naaktslakken in je tuin. Ze voeden zich graag met de bladeren en bloemen van hosta’s, dahlia’s, begonia’s, en andere populaire tuinplanten. Dit kan resulteren in ongewenste gaten en beschadigingen die de esthetische waarde van de tuin aanzienlijk verminderen. Vooral jonge, zachte scheuten en bladeren zijn favoriet bij naaktslakken.

Groentenliefhebbers: Naaktslakken verkiezen bladgroenten zoals sla, kool, en spinazie vanwege hun sappige blaadjes en hoge voedingswaarde.

Vruchteneters: Aardbeien, tomaten en meloenen behoren tot hun favoriete lekkernijen, waarbij ze zowel rijpe als nog groeiende vruchten aanvallen.

Sierplantenschade: Naaktslakken voeden zich ook met sierplanten zoals hosta’s, dahlia’s en begonia’s, wat leidt tot ongewenste gaten en beschadigingen in de tuin.

Wat eten naaktslakken nog meer?

Naaktslakken eten zowel plantaardig als dierlijk materiaal (en zijn dus omnivoren). Ze hebben echter een duidelijke voorkeur voor zachte, sappige plantendelen. Het dieet van naaktslakken bestaat voornamelijk uit bladeren, bloemen, stengels en vruchten van verschillende planten. Naaktslakken hebben een rasptong, de radula, die bedekt is met duizenden kleine tandjes waarmee ze hun voedsel raspen en schrapen.

Dierlijke voedselbronnen

Naast plantenmateriaal kunnen naaktslakken ook dierlijk materiaal eten. Ze voeden zich met aas, waaronder dode insecten en andere kleine dieren. Dit aas kan bestaan uit een verscheidenheid aan bronnen zoals dode wormen, dode slakken en zelfs kleine zoogdieren die in een vergevorderd stadium van ontbinding zijn. Soms eten ze ook kleinere naaktslakken of hun eigen soortgenoten als voedsel schaars is. Dit kannibalistisch gedrag kan optreden wanneer de voedselbronnen in hun omgeving beperkt zijn, wat een noodmaatregel is om te overleven.

Door hun voedingsgedrag kunnen naaktslakken zich aanpassen aan verschillende omgevingen en omstandigheden. Dit vermogen om zowel plantaardig als dierlijk materiaal te consumeren, maakt hen zeer flexibele en hardnekkig. Daarnaast kunnen ze zich voeden met schimmels, algen en andere micro-organismen die op rottend materiaal groeien. Dit betekent dat zelfs in tijden van voedselschaarste, naaktslakken vaak in staat zijn om bronnen van voeding te vinden die andere dieren mogelijk over het hoofd zien. Dit diverse dieet helpt hen niet alleen te overleven in verschillende habitats, maar draagt ook bij aan hun succes als soort, omdat ze minder afhankelijk zijn van een enkele voedselbron en zich kunnen aanpassen aan de omstandigheden.

Planten waar naaktslakken niet van houden

Hoewel de meeste slakken in Nederland niet heel kieskeurig zijn in wat ze eten, zijn de slakken veelal herbivoren (planteters). Toch zijn er ook carnivore soorten bekend zoals de Roodbruine mutsnaaktslak. Deze slakken jagen op andere kleine dieren en zijn vaak te vinden in een waterige omgeving.

Er zijn een aantal planten die slakken niet lekker vinden of zelfs afschrikt. Kies deze slak-onvriendelijke planten om je tuin te beschermen. We hebben een aantal bekende planten voor je uitgelicht.

Hoewel naaktslakken een breed scala aan planten kunnen aantasten, zijn er gelukkig bepaalde planten die ze over het algemeen vermijden. Deze planten kunnen dienen als natuurlijke afweermiddelen in je tuin.

Planten met dikke, leerachtige bladeren

Planten met dikke, leerachtige bladeren zijn minder aantrekkelijk voor naaktslakken omdat ze moeilijker te eten zijn. Voorbeelden van dergelijke planten zijn rozemarijn, lavendel en vijgenbomen. Rozemarijn heeft taaie, aromatische bladeren die naaktslakken niet smakelijk vinden. Lavendel heeft vergelijkbare eigenschappen, met dikke, leerachtige bladeren en een sterke geur die naaktslakken afschrikt. De grote, leerachtige bladeren van de vijgenboom zijn ook minder aantrekkelijk voor deze slijmerige plagen.

Sterk geurende planten en kruiden

Sterk geurende planten en kruiden bevatten vaak essentiële oliën die naaktslakken onaangenaam vinden. Salie, munt en tijm zijn goede voorbeelden. De geurige bladeren van salie worden meestal gemeden door naaktslakken, terwijl munt, ondanks zijn snelle verspreiding in de tuin, zelden wordt aangevallen vanwege de sterke geur. Tijm, met zijn kleine, aromatische bladeren, is ook onaantrekkelijk voor naaktslakken.

Naaktslakken en mint, geen goede combi.

Planten met stekelige of harige bladeren

Sommige planten hebben fysieke eigenschappen die naaktslakken ontmoedigen, zoals stekels of harige bladeren. Zo heeft bijvoorbeeld de komkommerkruid ruwe, harige bladeren die naaktslakken moeilijk kunnen eten. Veel soorten begonia’s hebben ook harige bladeren die een fysieke barrière vormen voor naaktslakken.

Overige planten

Naast de bovengenoemde categorieën zijn er nog andere planten die naaktslakken minder vaak aanvallen. Varens, zoals Dryopteris filix-mas, hebben stevige, leerachtige bladeren die niet favoriet zijn bij naaktslakken. Wolfsmelk bevat een wit melksap dat irriterend is voor veel dieren, inclusief naaktslakken. De zilverachtige, aromatische bladeren van alsem worden ook vaak vermeden door slakken.

Strategische aanplanting

Door strategisch gebruik te maken van deze minder aantrekkelijke planten, kun je naaktslakken afschrikken en kwetsbare planten beter beschermen. Zet deze planten rondom de randen van je tuin of perken om een natuurlijke barrière te creëren en combineer gevoelige planten met minder favoriete planten in dezelfde bedden om de kans op slakkenvraat te verminderen. Overweeg ook het aanleggen van een kruidentuin met sterk geurende kruiden zoals salie, tijm en munt om naaktslakken op afstand te houden.

Door te kiezen voor planten die naaktslakken vermijden en deze strategisch te plaatsen, kun je een natuurlijke afweer tegen deze insecten opbouwen. Dit vermindert de schade aan je gewassen en helpt bij het behouden van een gezonde, slakvrije tuin. Een andere naturlijke manier om van deze insecten af te komen is het gebruik van aaltjes tegen naaktslakken.

Wat eten wormen?

De gewone regenworm heeft bijvoorbeeld vijf paar, en dus tien harten in totaal! Daarnaast heeft een regenworm geen longen maar kan hij gewoon door zijn dunne huid ademen. Hij beweegt zich voort door middel van borstels, die hebben een handige voor- en achteruitstand. Als een vogel hem probeert te vangen kan hij zich zelfs met deze borstels in de grond vastzetten zodat hij moeilijk te pakken is. Hij heeft dan wel veel harten, maar tanden hebben ze niet. Hij eet zijn voedsel met zand en al, waardoor het voedsel door het zand in zijn maag vermalen wordt. Het zand poept hij weer uit.

Factoren die voedingsgedrag beïnvloeden

Omgevingsomstandigheden: De beschikbaarheid van voedsel en de weersomstandigheden spelen een belangrijke rol in het voedingsgedrag van naaktslakken. Bij nat weer zijn naaktslakken actiever en zoeken ze vaker naar voedsel. Tijdens droge periodes trekken ze zich terug naar koelere, vochtige plekken en verminderen ze hun eetgedrag om uitdroging te voorkomen.

Variaties per seizoen: Het dieet van naaktslakken kan variëren afhankelijk van het seizoen. In het voorjaar, wanneer jonge zaailingen en nieuwe bladeren in overvloed zijn, hebben ze volop voedsel beschikbaar. In de herfst, wanneer planten beginnen te vergaan, kunnen ze zich voeden met rottend materiaal en afgevallen bladeren.

Naaktslakken hebben een breed dieet en voeden zich met een verscheidenheid aan planten en dierlijk materiaal. Hun voorkeur gaat uit naar sappige, zachte planten zoals groenten, vruchten en sierplanten. Door hun voedingsgewoonten te begrijpen, kunnen we beter anticiperen op hun aanwezigheid en effectievere bestrijdingsmaatregelen nemen.

Slakken bestrijden

Vooral naaktslakken zoals de Arion vulgaris, oftewel de Spaanse wegslak, kunnen veel schade veroorzaken. Soms is het voorkomen van slakken niet voldoende en moet je ze gaan bestrijden. Voor een biologische bestrijding kun je ook natuurlijke vijanden inzetten, zoals vogels, egels en kikkers. Aaltjes kunnen ook effectief zijn; deze microscopische wormpjes doden schadelijke slakken, zonder nuttige slakken die oude plantenresten opeten aan te tasten. Aaltjes zijn overigens ook erg handig om bepaalde insecten in je moestuin te bestrijden.

Biologische slakkenkorrels werken ook goed tegen naaktslakken, zolang ze milieuvriendelijk zijn. Je kunt slakken ook eenvoudig lokken met een stukje komkommer en daarna verzamelen. Ook een droge grond en minder schuilplaatsen zorgen ervoor dat slakken minder snel terugkomen.

Nu je weet welke planten slakken wel en niet eten kan je ze voortaan voorkomen en bestrijden.

Het probleem is niet de slak, maar het ’teveel’ ervan: een plaag. En een plaag is feedback, van de natuur.

Je kunt makkelijk de drie V’s (en een ‘o’) in je tuin creëren met materiaal die al rond slingert. Overwinteringsplekken en schuilplekken. Steenhopen en opgestapelde boomstronken op verschillende plekken in de tuin zijn hiervoor fantastisch.

Door een vijver aan te leggen, zal de biodiversiteit in je tuin aanzienlijk toenemen. Bouw je vijver met meerdere lagen en flauwe oevers, zodat je een diversiteit aan plantensoorten kunt toevoegen.

Stekelige struiken worden vaak vermeden omdat ze lastig zijn om te snoeien en je kunnen prikken. Toch zijn ze een zegen voor kleine slakkeneters. Onder een stekelige struik zijn ze minder toegankelijk voor katten of andere ongewenste bezoekers.

Koudbloedige slakkenmoordenaars zijn afhankelijk van de omgevingstemperatuur om actief te worden. Door opwarmingsplaatsen naast hun overwinteringslocaties te creëren, help je hen om in het voorjaar snel op gang te komen.Ik gebruik oude bakstenen en dakpannen die in de zon liggen als opwarmingsplaatsen. Je kunt deze opwarmingsplekken zo mooi maken als je wilt. Het belangrijkste is dat je ze koppelt aan de overwinterings- en schuilplaatsen van de dieren.

Veel dieren die slakken eten, zijn zelf prooi voor andere roofdieren. Om ze veiligheid te bieden, is het belangrijk om landschapselementen aan elkaar te koppelen. Dit betekent overwinteringsplekken naast opwarmplekken en naast water.

Als je slakken diervriendelijk wilt bestrijden, dan kun je ze invriezen en achteraf op je composthoop gooien. Dit is een zachte en snelle dood. Gevangen slakken achter laten in een bos of op een ander stuk grond is niet aan te raden. Je kan daarmee het aanwezige natuurlijke evenwicht in onbalans brengen.

Anti-slakkenringen gebruiken: heb je gevoelige plantjes die je in het voorjaar wilt beschermen tegen slakkenvraat, doe dan bij het uitplanten van moestuinplantjes of bij het opkomen van sierplanten een slakkenring rond de plant. De naar buiten gerichte rand zorgt dat de slakken niet bij de plantjes kunnen komen.

Slakkenkorrels: slakken biologisch bestrijden kan gemakkelijk met slakkenkorrels op basis van ijzerfosfaat. Deze korrels zijn niet schadelijk voor egels of vogels als ze achteraf de dode slakken opeten, niet te verwarren met de giftige korrels op basis van metaldehyde of methiocarb. Deze doden uiteindelijk ook vogels en egels die de dode slakken opeten. Verder kunnen ecologische slakkenkorrels nuttig zijn als je een naaktslakken plaag hebt.

Je kunt ze ook naar één plek lokken. Maak daarvoor een slakkenschuilplaats van bleekselderij, koolbladeren, een halve sinaasappel of vochtige stukken karton. Slakken kruipen hier in, waarna je ze er alleen maar uit hoeft te halen. Een goede slakkenval maak je zelf door een (jam)potje of kommetje met bier te plaatsen: de slakken kruipen erin en verdrinken.

Je maakt de kans kleiner dat de slijmerige diertjes jouw tuin opzoeken als je planten kiest waar slakken niet van houden.

Slakken houden van vochtige plekken, zoals hoopjes tuinafval, stapels tegels of jouw composthoop. Zet kwetsbare planten daar liever niet in de buurt en ruim tuinafval snel op.

Probeer een rand van 5 cm met koffiedik (met cafeïne), geplette knoflooktenen, kapotte schelpen, cacaodoppen, fijngemaakte eierschalen, sparrennaalden of lavagruis.

Elke lente de grond goed omwoelen helpt ook. Door de grond te bewerken, maak je overwinterende slakken en hun eieren kapot.

Slakken kunnen absoluut niet tegen zout, maar het doden van slakken met zout is een bijzonder dieronvriendelijke oplossing omdat de slak langzaam wordt weggevreten. Uiteindelijk blijft er een hoop groen slijm over. Het is bovendien verboden, omdat het geen toelating heeft als middel om slakken te doden.

Er is geen magische manier om slakkeneieren te bestrijden. Je kunt wel inzetten op natuurlijke vijanden die slakkeneieren eten zoals duizendpoten. Daarnaast kun je zelf zoveel mogelijk eitjes proberen te vinden en op te ruimen. De eitjes worden zowel in de grond als onder stenen, hout, potten of andere materialen afgelegd.

De oplossing ligt in de balans! Als het aantal slakken onder de schadedrempel blijft, dan ondervind je er weinig tot geen last van. Zorg met andere woorden voor genoeg biodiversiteit in je tuin zodat er meer egels en lijsters worden aangetrokken. Deze eten immers veel slakken.

Het grootste deel van de slakken leeft van dood organisch materiaal, schimmels, paddenstoelen enz. De poep van de slakken, het restant dat terug in de bodem komt na vertering, is net zo voedingsrijk als bij regenwormen en zorgt dus voor een betere plantengroei.

Al met al zijn slakken echte opruimers van dood organisch materiaal, schimmels en aas. Ze zijn een belangrijk onderdeel van het bodemvoedselweb.

Slakken kennen veel natuurlijke vijanden. Egels, spitsmuizen, maar ook reptielen zoals kikkers, padden, hagedissen, ringslangen en hazelwormen eten namelijk slakken. Vogels zoals zanglijsters, spreeuwen, eksters en merels en zelfs kippen en loopeenden kunnen talloze slakken verorberen. Vooral zanglijsters zijn verzot op huisjesslakken en laten op sommige plaatsen een kerkhof aan lege schelpen achter. Daar komt nog eens bij dat sommige insecten, zoals loopkevers, enkele spinnen en spinachtigen, zoals de hooiwagen, wel een stukje slak lusten. Een onverwachte natuurlijke vijand is het lookglansslakje. Deze slakkensoort is bijzonder, want ze eten graag slakkeneitjes in plaats van groene plantendelen. Aan natuurlijke vijanden dus geen gebrek!

Je merkt inmiddels wel hoe belangrijk het is om de biodiversiteit in je tuin te bevorderen. Elk insect of dier, hoe groot of klein ook, maakt deel uit van ons zeer delicate ecosysteem en is nuttig, zelfs slakken.

Slakken bestrijden zonder gif is absoluut mogelijk. Het is dan ook de hoogste tijd dat alle schadelijke middelen van de markt verdwijnen, want er zijn zeer goede natuurlijke middelen tegen slakken voorhanden.

Naaktslakken verwijderen: je kunt de slakken fysiek weghalen. Dit doe je het beste ’s avonds met een lantaarn. Dan zijn namelijk de meeste slakken actief in de tuin.

Kippen en loopeenden laten loslopen in je tuin tijdens de wintermaanden is zeker een aanraden. Je kunt de kippenren ook regelmatig in de moestuin plaatsen. Kippen eten niet altijd even graag (dikke) slakken. Als je slakken aan de kippen wil voeren, meng dit dan met wat graan zodat de slakken minder plakken.

NO-slug of aaltjes tegen slakken is dé manier om slakken biologisch te bestrijden. Aaltjes bestrijden namelijk naaktslakken die in de grond zitten. Dit is 90% van de slakkenpopulatie. De aaltjes gaan de slakken in de grond bacterieel vergiftigen. De aaltjes werken tot 6 weken. Het resultaat is pas na enkele weken zichtbaar.

Koffie, eierschalen, lavagruis: het werkt niet om koffiedik, eierschalen of lavagruis op de grond te strooien. Als de slakken lekkere groente hapjes ruiken, dan kruipen ze er gewoon overheen en gebeurt er niets. Het enigste wat ze moeten doen, is meer slijm produceren en nadien meer vocht opnemen in de vorm van voedsel.

Koperband heeft voor zover wij weten geen effect op de naaktslakken. Ze kruipen er simpelweg lustig overheen.

Eigenlijk kom je nooit volledig van slakken af, want je kunt nooit alle naaktslakken en huisjesslakken verdelgen. Dat is ook niet de bedoeling want zo verstoor je het natuurlijk evenwicht in plaats van eraan mee te werken.

Zorg met andere woorden voor genoeg biodiversiteit in je tuin zodat er meer egels en lijsters worden aangetrokken. Deze eten immers veel slakken.

Zolang je dit niet voor elkaar krijgt, kun je je toevlucht nemen tot bovengenoemde maatregelen. Naargelang de situatie is de ene oplossing beter dan de andere. Zeker is dat je best preventief werkt, want dit zorgt ervoor dat je een overlast van naaktslakken voorkomt.

Je ziet wel regelmatig slakken tegen ramen omhoog kruipen. Dat is niet leuk want de slijmsporen zijn moeilijk te verwijderen, maar in je keuken, badkamer, kelder of kruipruimte slakken tegen komen is nog erger.

Slakken worden vaak gezien als plaag, maar de meeste slakkensoorten in Nederland vinden jouw planten niet interessant. Zij houden je tuin juist schoon door rotte plantenresten op te eten.

Je maakt je tuin gastvrij voor deze natuurlijke vijanden van slakken door ze een schuilplaats te bieden onder struiken of stapels takken.

Maak een ‘egelsnelweg’.

Help kikkers en padden met vochtige en schaduwrijke plekken zoals een vijver(tje).

Bij grotere planten kan kippengaas om de stam helpen. Neem kippengaas met een kleine maasbreedte en vouw het tot ongeveer 25 cm hoog, zodat de slakken er niet langs of doorheen kunnen. Zijn de plantjes nog jong, bescherm ze dan tegen slakken met een huls die je maakt door de boven- en onderkant van een plastic drankfles af te snijden. Steek deze zo’n 5 cm in de grond.

Slakken kun je het eenvoudigst bestrijden door bladeren regelmatig te controleren en de beestjes eraf te plukken.

Wanneer een stof een ‘laag risico’-stof is betekent dit dat voor bestrijdingsmiddelen met énkel deze werkzame stof, de schade aan het milieu lager is dan voor andere middelen. Dit betekent niet dat er geen schade is!

IJzer(III)fosfaat wordt door het Ctgb gezien als ‘laag risico’-stof tegen boven de grond levende naaktslakken. IJzer(III)fosfaat doodt echter niet alleen de naaktslakken die overlast veroorzaken, maar ook alle andere slakken die ermee in aanraking komen. Ondergronds levende slakken komen niet in aanraking met ijzer(III)fosfaat. Daarnaast is ijzer(III)fosfaat giftig voor vissen en waterorganismen.

Soms zie je termen als 'plantaardig', ‘natuurlijk’ of ‘milieuvriendelijk’ op het etiket staan. Dit soort vage kreten zeggen weinig bij een bestrijdingsmiddel: gif is gif. Dat geldt ook voor 100% natuurlijke middelen.

Menno Schilthuizen is wetenschapper bij Naturalis en doet onderzoek naar slakken. Vrijwel wekelijks krijgt hij vragen over deze bijzondere dieren.

Eigenlijk is dat geen eerlijke vraag, want we hebben het aan onszelf te danken dat we zoveel slakken in de tuin hebben. Veel slakken eten namelijk liefst helemaal geen groene planten, maar eerder dode bladeren, schimmels of algen: ze kunnen namelijk niet tegen de vies smakende chemische verdediging die veel planten in hun bladeren stoppen. Maar als je dan toch slakken wilt weren, kun je dat het beste doen door de tuin aantrekkelijker te maken voor de natuurlijke vijanden van slakken (loopkevers, zanglijsters, egels). Dit doe je bijvoorbeeld door veel wilde vegetatie, struiken en dood hout in en om je tuin te laten staan.

Het blad van je hosta’s zit vol gaten en van veel jonge plantjes staat alleen nog een zielig steeltje overeind. Slakken in de tuin kunnen een behoorlijke ravage aanrichten. Slakken zijn uitstekende opruimers van de natuur, dus veel soorten zijn erg nuttig in de tuin. Maar als het er erg veel zijn en ze peuzelen jouw (vaak jonge) planten op, dan is het goed om actie te ondernemen.

Toch is het geen aanrader om slakkenkorrels te gebruiken, want slakken worden gegeten door allerlei dieren.

Planten in potten, zoals hosta’s, bescherm je het beste door kopertape tegen slakken om de pot te bevestigen. Slakken kruipen hier niet graag overheen, want dan krijgen ze een schokje.

Slakken houden niet van droge en scherpe oppervlakken.

Ook koffiedik of koffieprut strooien om je planten kan helpen tegen slakken. De slakken hebben een hekel aan de korrelige textuur en cafeïne. Het effect is wisselend, maar dat kan ook komen doordat er soms nog maar weinig cafeïne in de drab zit.

Een andere methode is om de slakken weg te vangen. Dit kun je doen met biervallen. Hiervoor graaf je potjes in, die je vult met bier. De slakken komen hier op af, maar verdrinken dan in de alcohol.

Slakken staan onderaan de voedselketen en hebben dus veel natuurlijke vijanden. Die hebben allemaal hun eigen voorkeuren. Zo eten sommige soorten graag de lastig te kraken huisjesslakken (zanglijsters!), terwijl andere soorten goed zijn in naaktslakken bestrijden. Befaamde slakkeneters zijn onder andere loopkevers, duizendpoten, egels, kikkers en padden, hazelwormen, eksters en kraaien.

Heb je grover geschut nodig? Probeer dan eens aaltjes. Zij vormen een natuurlijke vijand van de slak.

Voor jonge planten kun je het beste een slakkenvrije zone in je tuin creëren. Met slechts een vierkante meter ruimte kom je al een heel eind. Zet voor het afharden van jonge planten bijvoorbeeld een koude bak (foto) neer op een verharde ondergrond van grind of split. Plaats verder een paar biervallen en controleer regelmatig (minstens een keer per week) onder elke pot of bak of slakken zich er schuilhouden.

De beste manier om naaktslakken en huisjesslakken in toom te houden, is te zorgen voor een gezond ecosysteem in je tuin. Je moet dus zorgen voor een goede biodiversiteit, zodat je dieren aantrekt die slakken eten. Een vijver aanleggen is misschien wel het beste. Daarmee trek je kikkers en padden aan. Met heggen, struiken en bomen lok je merels en lijsters.

labels:

Zie ook: