Het Gouden Ei, de derde thriller van Tim Krabbé, verscheen in juni 1984. De roman, bestaande uit vijf hoofdstukken, kreeg veel aandacht en was vrijwel direct een commercieel succes. In 1988 werd het verfilmd door George Sluizer onder de titel Spoorloos, naar een scenario van Krabbé zelf.

Personages

  • Rex Hofman: Een vriendelijke en vastberaden man, die veel voor anderen over heeft. Hij wil weten wat er met Saskia is gebeurd en is bereid daarvoor met de dood te boeten. Hij is een doorzetter en laat zich niet snel iets vertellen.
  • Saskia Ehlvest: De vriendelijke roodharige vriendin van Rex.
  • Raymond Lemorne: Een 41-jarige Franse scheikundeleraar, getrouwd en vader van twee kinderen. Hij is een gewelddadige man met aparte gedachten en weinig aandacht voor anderen.
  • Lieneke: Een vriendin van Rex nadat Saskia ontvoerd is.

Thema's

De belangrijkste thema’s in het boek zijn de dood van een geliefde en onzekerheid. Saskia en Rex zijn op vakantie wanneer Saskia opeens verdwijnt. Lange tijd is ze vermist en weet Rex niet wat er aan de hand is. Rex houdt zielsveel van Saskia. Als de dader zich bij Rex meldt blijkt hoeveel hij van Saskia houdt: hij komt er alleen achter wat er met Saskia is gebeurd als hij hetzelfde ondergaat en dat doet hij uiteindelijk.

Misdaad: Raymond Lemorne is zeer gewelddadig en heeft zelfs een wapen gekocht. Saskia is vermist en niemand weet wat er met haar is gebeurd, waardoor haar geliefde niet kan rouwen.

De titel 'Gouden Ei'

De titel ‘Gouden Ei’ slaat op een droom van Saskia. Dit slaat op de eenzaamheid die ze toen in haar droom voelde en ook het ‘opgesloten’ zitten in bepaalde gedachtes of gevoelens. In dit boek voelt Rex zich ook wel eens zo: als Saskia niet meer bij hem is voelt hij zich alleen en weet hij niet meer wat hij moet doen. Het liefste wil hij weten wat er met Saskia aan de hand is.

Toen ze klein was had ze eens gedroomd dat ze opgesloten zat in een gouden ei dat door het heelal vloog. Alles was zwart, er waren niet eens sterren, ze zou er altijd in moeten zitten, en ze kon niet doodgaan. Er was maar één hoop. Er vloog nog zo'n gouden ei door de ruimte, als ze tegen elkaar botsten zouden ze allebei vernietigd zijn, dan was het afgelopen. Maar het heelal was zo groot!’

Het begrip ‘ei’ is normaliter verbonden met geboorte en bescherming, maar hier staat het voor totale eenzaamheid en dood. Wanneer Rex aan het slot van hoofdstuk 1 vermoedt dat Saskia iets gruwelijks is overkomen, staat er: ‘Het was alsof hij voelde wat zij nu voelde - de angst en de eenzaamheid van het Gouden Ei, en alsof daarmee zijn wens eindelijk in vervulling was gegaan: één met haar worden.’ (p. 25) Die wens wordt daadwerkelijk vervuld aan het slot, wanneer Rex levend in zijn doodkist ligt en beseft dat hem hetzelfde overkomt als Saskia: ‘De eenzaamheid hiervan!’ (p. ei en zal dus in zekere zin niet sterven, net als Saskia in haar droom: ‘“Stel je voor dat ik niet kan doodgaan,” dacht Rex, en hij barstte uit in snikken.’ (p.

Stijl en Structuur

Het verhaal is makkelijk geschreven en voor iedereen te begrijpen. Er wordt niks te veel gezegd en er is dan ook geen gebruik gemaakt van details. Doordat er geen details zijn gebruikt wordt er ook geen gebruik gemaakt van verhaalvertragingen. Er is veel gebruikt gemaakt van spanning. Het verhaal begon toen de handelingen al begonnen waren. Er is dus gebruik gemaakt van de opening-in-handeling. De personages of de plaatsen werden niet eerst geïntroduceerd.

Voor het verhaal is een auctoriale verteller gebruikt. Dit wordt ook wel een alwetende verteller genoemd. Niemand uit het verhaal vertelt het verhaal, maar iemand van bovenaf lijkt het verhaal te vertellen. Het verhaal speelt zich af vanaf 1950. Het merendeel van het verhaal wordt verteld vanaf 1971. Er is geen gebruik gemaakt van flashbacks, de enkele verwijzingen naar het verleden zijn namelijk geen flashbacks te noemen omdat het hele korte verwijzingen zijn. Verder heeft het verhaal een niet-chronologische volgorde.

De stijl van Tim Krabbé is erg kenmerkend. Daarnaast heeft hij een erg duidelijke schrijfstijl. Deze manier van schrijven zorgt ervoor dat de gedachtes van hoofdpersoon Rex erg concreet verwoord worden. Bijvoorbeeld in deze zin: ‘Als hij helder dacht was er maar één gang van zaken echt aannemelijk.

Verfilmingen

In 1988 is Het gouden ei in Nederland verfilmd onder de naam Spoorloos door George Sluizer. Het vertelperspectief van het verhaal ligt zowel bij Rex als bij Lemorne, twee tegenpolen wier handelingen op dezelfde plek noch in dezelfde tijd plaatsvinden - op hun uiteindelijke ontmoeting na. Regisseur George Sluizer opent de film met Rex en Saskia, maar toont al snel een shot waarin Lemorne zich voorbereidt op de ontvoering bij het tankstation. De identiteit van de dader is dus reeds onthuld!

Na het succes van Spoorloos waagde George Sluizer een sprong in het diepe, stak de Atlantische Oceaan over, en verfilmde Het gouden ei opnieuw. Dit deed hij niet uit eigen beweging, maar omdat men hem er praktisch om smeekte. De remake heet The Vanishing.

Oordeel

Het is een erg leuk verhaal om te lezen en de spanning heeft mij al die tijd dat ik het las, vastgehouden. Dit boek had ik dan ook snel gelezen. Er is geen één moment dat ik me verveelde en door de schrijfstijl van Tim Krabbé blijft het boeiend om te lezen. Daarnaast vond ik het leuk dat je als lezer op de helft van het boek meer te weten komt dan Rex zelf. Van te voren had ik niet verwacht dat ik het zo’n leuk boek zou vinden. Het verhaal is voor iedereen te begrijpen en door de schrijfstijl is het ook voor iedereen te begrijpen. Kort samengevat vind ik dat je het boek een ‘snack’ kunt noemen. Krabbé introduceert zijn personages summier, je leert ze vooral kennen door hetgeen ze meemaken. Het fascinerende aan dit boek is dat achter een eenvoudige gebeurtenis een sterke gedachtegang schuilt.

labels: #Ei

Zie ook: