Ken je dat moment waarop het koekje van je kind breekt en het lijkt alsof er een bom is ontploft? Of wanneer je kind moet huilen omdat hij is gevallen? Of als je kind naar bed moet en ineens dramatisch doet? Dit staat bekend als "het gebroken koekjes fenomeen" in de opvoeding.

Het Gebroken Koekjes Fenomeen

Het gebroken koekjes fenomeen betekent dat de laatste gebeurtenis de druppel is die de emmer doet overlopen. Gedurende de dag krijgt een kind veel prikkels te verwerken en ervaart het spanning, verdriet of boosheid.

Soms mag een kind iets niet wat hij wel graag zou willen, of lukt iets niet. Soms heeft iemand anders hem/haar gekwetst. Je kind kon zijn/haar gevoelens niet laten gaan omdat hij bijvoorbeeld op school/BSO/peuterspeelzaal was of wat dan ook voor reden waarom de emmer van je kindje vol is!

Dat laatste stukje, die ene (voor ons) kleine gebeurtenis, wordt dan ineens een drama!

Hoe te Troosten

Het is voor ouders vaak lastig om te troosten of begeleiden, omdat de gebeurtenis zelf niet zo heftig lijkt. Wij willen als ouders graag onze kinderen gelukkig en vrolijk zien en lossen graag problemen op, het liefste pratend. Maar kinderen, net als wij soms, hebben gewoon even tijd nodig. Geen praatje, geen oplossing, gewoon even getroost worden.

Het kind weet namelijk zelf ook niet waarom het zo verdrietig of boos is, maar voelt het wel zo. Het enige wat we als ouders eigenlijk hoeven te doen, is er zijn voor je kind. Soms is dat knuffelen en troosten, soms is dat in de buurt zijn en je kind even laten schreeuwen of op de grond laten stampen (het klassieke peutergedrag). Kijk wat jouw kind op dit moment fijn vindt.

Hoewel wij erg gewend zijn om te praten over een oplossing, is dit niet waar je kind nu behoeften aan heeft. Als de emotie is gezakt, kan praten altijd nog. Midden in een emotie heb jij namelijk ook geen zin om “goedbedoeld advies” te ontvangen. Je bent gewoon boos of verdrietig!

De beste manier om met je emoties om te gaan, is om ze te “doorvoelen”. Luisteren naar je lichaam. De meeste van ons hebben dit vroeger nooit geleerd en is dus even wennen.

De Simpele Oplossing

Je hoeft er alleen maar naast te zitten, meer niet. Je kunt proberen te troosten, te knuffelen. En als je kind aangeeft dat hij dat niet wil, dan niet. Dan zorg je dat je erbij bent, voor als de woede gezakt is en hij wel open staat voor een knuffel.

Als jij als ouder rust voelt (want kinderen voelen wat jij bedoelt en horen niet wat jij zegt), dan maakt dat je kind ook rustig. Uiteraard geef je daarnaast zelf het juiste voorbeeld en begeleid je hem ook in dit proces. Leer je hem dat het oké is om emoties te uiten. En daarna even te knuffelen als daar behoeften aan is.

Dus, als jij een volgende keer denkt dat je kind zich enorm aanstelt, overdrijft of raar reageert op een voor jou kleine gebeurtenis, denk dan even aan het gebroken koekjes fenomeen. Dan begrijp je allereerst je kind zijn gedrag iets beter, kun je zelf nadenken wat er misschien die dag gebeurt is en kun je je kind vervolgens daadwerkelijk helpen/begeleiden met zijn emoties.

En als je kind weer rustig en ontspannen is, kun je altijd nog even kort vragen wat er die dag gebeurt is of dat je kind er misschien even over wil praten. Het gaat erom dat je kind leert emoties te uiten en dat jij beseft dat je kind zich niet aanstelt, maar er van tevoren van alles is gebeurd en dit er nu even uit moet.

Veilige Haven

Vaak is dit ook als je kind thuis is of bij jou in de buurt en is dit een geweldig compliment dat je kind zich thuis en bij jou dus helemaal veilig voelt om emoties te mogen laten gaan.

Het Laatste Koekje en Beleefdheid

Dat we het laatste lekkere hapje op een schaal laten liggen, heet beleefdheid. Want als je het laatste koekje pakt, ontneem je iemand anders de kans om nog een koekje of iets anders lekkers te eten. Niemand wil natuurlijk gezien worden als de hork die zich het laatste koekje toe-eigent, dus blijft dat altijd over.

De interessante vraag is vooral: hoe zit het met het een-na-laatste koekje? Daar zijn geen etiquetteregels voor. Maar als je met zijn drieën bent (of meer), is duidelijk dat wie dat koekje neemt iemand anders zijn kans op een koekje ontneemt.

De Leider en het Koekje

Wie pakt dat een-na-laatste koekje? Grote kans dat dit degene is die de baas is, zo ontdekten onderzoekers van de University of California at Berkeley (VS). In hun experiment moest een groep van drie personen een opdracht doen. Degene die de leiding had, werd willekeurig aangewezen. Ook kreeg de groep een schaal met vier koekjes. In driekwart van de gevallen was het de leider die het derde koekje pakte.

Van de 2,700 mensen die de poll invulden, gaven 1,900 mensen aan dat ze er geen probleem mee hebben om het laatste koekje op te eten.

LU Koekjes: Een Stukje Geschiedenis

Er zijn zo van die koekjes die iedereen kent. Een daarvan is de Petit Beurre van LU, een rechthoekig koekje dat bijzonder lekker is in combinatie met koffie, warme chocolademelk of thee. De naam LU staat voor Lefèvre-Utile, de achternamen van een Frans echtpaar dat de koekjes verkocht.

Deze koekjes hebben vier hoekjes die een beetje uitsteken. Ze symboliseren de vier seizoenen van het jaar. Aan de zijkant van het koekje zitten er 52 rondjes, samen goed voor de 52 weken die een jaar telt. Het koekje is dan weer 7 cm breed, wat de 7 dagen van de week symboliseert.

In Nederland nam het bedrijf bijvoorbeeld de merknaam Arnhemse meisjes over. In België nam het dan weer de merken De Beukelaer en Parein over.

labels:

Zie ook: