Zelf pizzadeeg maken is ontzettend makkelijk. Mocht je het nog nooit gedaan hebben, dan vraag je je na het maken van dit recept (of beter gezegd na het proeven van die heerlijke zelfgemaakte pizza) af, waarom heb ik dat niet eerder gedaan? Zelf pizzadeeg maken is echt niet moeilijk. Ik weet dat veel mensen zelf deeg maken en met gist werken een dingetje vinden. Zonde want het is zeker niet moeilijk en als je het recept stap voor stap volgt, kan het niet misgaan.

Dit recept voor pizzadeeg was ik jullie al even verschuldigd. Op Instagram deelde ik toen ik hoogzwanger was van Jurre dat ik zelf pizza’s aan het maken was. En vrijwel direct kwamen de vragen binnen voor het recept. Daar word ik als foodblogger natuurlijk blij van, maar hoewel ik vaker zelf pizza maak en helemaal blij was over mijn deeg recept had ik nog geen ‘perfect’ recept voor een steengoede pizzasaus. Nu wel (mede dankzij al jullie fantastische tips trouwens, dank daarvoor) dus die deel ik binnenkort ook met je. Maar vandaag dan eindelijk het lang verwachte pizzadeeg recept.

Basisrecept voor Pizzadeeg

Met dit basisrecept kun je 4 pizza’s maken. Dat zijn middelgrote pizza’s. Je kunt er uiteraard ook 2 grote mee maken, maar het kan (zeker in het begin) lastig zijn de pizza’s in de oven te laten glijden. Dat is dan ook het enige wat lastig wordt hoor, maak je geen zorgen 😉 . Maar daarom is een kleiner formaat dan handig en ik vind het zelf gewoon lekkerder eten, dus maak ik er 4 met dit recept.

Pizzadeeg zelf bereiden, is relatief gemakkelijk en je brengt daarmee de heerlijkste gebakken Italiaanse Pizza’s op tafel!

Ingrediënten

  • 500 gram bloem (Typo 00 of patentbloem)
  • 270 ml water
  • 10 gram zout
  • 10 ml olijfolie
  • 5 gram droge gist

Voor zelfgemaakt pizzadeeg heb je maar een paar basisingrediënten nodig: bloem (liefst type ‘00’), water, gist, zout en olijfolie. Verder heb je ook een oven nodig, en een pizzasteen of bakplaat. Voor de lekkerste pizza’s gebruik je Italiaanse bloem type ‘00’. Deze bloem is extra fijn gemalen, waardoor het deeg elastischer wordt en de korst luchtig en krokant bakt.

Het glutenpercentage voor pizzabloem van 12 is ideaal. Lees dit dus na op de verpakking! Een teveel of een tekort aan eiwitten (glutten) is dus niet okay. Dit bemoeilijkt het uitrekken van het deeg. Het pizzadeeg wordt dan te stug.

Je kunt zowel met pizzameel of met pizzabloem een pizzabodem maken. Let hierbij dan wel op de bakwaarde van het bloem of meel. Want dat is nu juist voor het pizzadeeg belangrijk. Zeker als u de eerste keer de pizza in de Pizzaoven van Clementi gaat bakken. Dan is het leuk dat de gebakken pizza’s direct een succes zijn.

Stappen voor het maken van pizzadeeg

  1. Meng het water samen met de suiker en de gist in een ruime kom (evt. van je keukenmachine). Laat dit een paar minuten staan tot het gaat schuimen.
  2. Doe hier vervolgens de bloem bij samen met de olijfolie en kneed er een soepel deeg van (bij voorkeur met de deeghaak in een keukenmachine). Voeg tijdens het kneden pas het zout toe.
  3. Haal het deeg uit de kom, maak er een bol van. Vet de kom in met een beetje olijfolie, doe de bol erin en draai om zodat hij rondom bedekt is met een dun laagje olie.
  4. Dek de kom af en laat het deeg nu 1 uur rijzen of tot het in hoeveelheid is verdubbeld.
  5. Daarna verdeel je het deeg op een licht bebloemd aanrecht in 4 gelijke bollen. Bol het deeg strak op (het deeg mag wat "aangespannen" voelen)
  6. Zorg dat je de bollen iets bestuift met wat bloem en dek ze af met een theedoek. Laat vervolgens 30-45 minuten rijzen.
  7. Verwarm de oven voor op 250 graden (boven- en onderwarmte) met, als je die in huis hebt, een pizzasteen erin.
  8. Bedek een houten (snij)plank met een beetje bloem en druk elk bolletje met je handen uit tot een mooie ronde, middelgrote pizza met opstaande randjes.
  9. Verdeel er saus en beleg naar wens over en bak de pizza in ca.

Ik heb duidelijke tijden gezet bij hoe lang het deeg moet rijzen. Ben je een wat gevorderde bakker dan kun je uiteraard ook gewoon kijken naar het deeg. Op een warme, vochtige dag is het immers sneller gerezen dan op een koude winterse dag.

Heb je ’s avonds weinig tijd om nog helemaal het deeg te maken en het te laten rijzen? Dan kun je ook de eerste of de tweede rijs gewoon in de koelkast doen. Zo wilde ik laatst in het weekend pizza maken, maar ik wist dat we het hele weekend op pad zouden zijn. Dus ik had ’s morgens het deeg gemaakt, een uurtje laten rijzen en er 4 bollen van gevormd. Daar wat bloem overheen gestrooid, stukje huishoudfolie en een theedoek erover tegen het plakken en uitdrogen en ’s avonds kon ik het deeg zo uit de koelkast pakken, vormen en er heerlijke pizza’s van bakken.

Tips voor het bakken

Wat betreft dat laten glijden in de oven van die pizza’s het volgende: het deeg is slap (in tegenstelling tot een diepvries pizza 😉 ). Dus je moet het echt een soort van laten glijden in de oven op je pizzasteen of bakplaat. Dat doe je door een houten (snij)plank te voorzien van een laagje bloem zodat de pizza ‘los’ op de plank ligt. Als je de plank beweegt, dan beweegt je pizzadeeg ook en zo blijft hij niet vast liggen op de plank. Zo kun je de verse, zelfgemaakte pizza in de oven doen door de plank iets te bewegen en de pizza er af te laten glijden.

Voor een goede pizza-bodem is rijzen essentieel want we willen natuurlijk dat de pizzabodem luchtig is. Het merk meel of bloem is voor de zelfgemaakte Pizza dus een belangrijke keuze. Daarbij dient nagedacht te worden over de rijstijd. Aan de hand van deze tijd kies je welke pizzabloem je gebruikt. Ook hangt het af of je de pizzabol laat rijzen in de koeling of op kamertemperatuur.

Verdeel het pizzadeeg in vier dezelfde delen en maak daar bollen van. Het pizzadeeg afdekken en op kamertemperatuur laten rijzen. Het aantal gram gist bepaalt hoe lang. Namelijk 1 uur bij gebruik van 7 gram gedroogde gist. Of 4-5 uur bij gebruik van 3 gram gedroogde gist.

De Pizzadeeg Formule

Het grootste geheim van zelf pizza maken is snappen dat de ingrediënten voor jouw pizzadeeg - bloem, water, gist en zout - altijd in vaste verhoudingen tot elkaar gebruikt worden.

Je hoeft dan eigenlijk nog maar 1 ding te onthouden, en dat is dat 1.000 gram bloem goed is voor 8 gemiddeld grote pizza’s.

1.000 kg bloem = 8 pizza’s* etc…

* Het precieze aantal pizza’s dat je uit een kilo bloem haalt, ligt een beetje aan hoe groot jij jouw deegbolletjes maakt.

De Verhoudingen

  • WATER: 56-65% (afhankelijk van de oven)
  • GIST: 0,4% (instantgist)
  • ZOUT: 1,5-3%
  • OLIE: 1-3% (optioneel)

De rijstijd hangt met name af van de hoeveelheid gist, de omgevingstemperatuur en de fermentatie-omstandigheden. Mocht je de rijstijd willen verhogen dan voeg je meer gist toe en zorg je bijvoorbeeld voor een warmere omgevingstemperatuur.

In de volgende tabel vind je een overzicht van de ingrediënten en hun percentages:

Ingrediënt Percentage
Water 56-65%
Gist 0,4%
Zout 1,5-3%
Olie 1-3%

Bloem voor Pizza

Voor het maken van pizza’s kun je diverse soorten bloem gebruiken. Zelf vindt ik een bodem van typo 00 super lekker maar die bloem koop ik als ik op vakantie ben in Italië. Ga je toevallig naar Italië op vakantie neem dan gelijk 5 kilo bloem mee voor pizza’s. Tenminste dat doe ik altijd als ik er ben. Je kunt ze ook krijgen bij de grotere Albert Heijn of bestel ze online bij Italieplein.nl. Het beste alternatief voor bloem die overal verkrijgbaar is, is patentbloem.

Uitleg over bloem van Simon van de Pizzabijbel

Bij het uitzoeken van bloem zijn 2 dingen belangrijk: eiwitgehalte (gluten) en kwaliteit. De gluteneiwitten zitten voornamelijk in het meellichaam. Dat is het gedeelte van de graankorrel wat bekend staat als bloem. Om de bloem te verkrijgen moet de hele korrel ontleed worden en vermalen. Eerst gaat gaan de zemel en de kiem eraf en dan hou je het meellichaam over. Dit meellichaam wordt vervolgens gezeefd en gemalen in verschillende stappen. Hoe verder in het proces, hoe puurder en witter de bloem.

De Italianen gebruiken daar de volgende aanduidingen voor: tipo 2, tipo 1, tipo 0 en tipo 00. De laatste is dus het meest pure en fijne bloem. Er zitten geen enkele fracties van de zemel of kiem meer in. Andere landen doen dit ook op deze manier, maar hebben andere aanduidingen en meer of minder passages. Duitsers gebruiken bijvoorbeeld type 405 voor ongeveer dezelfde uitmaalgraad als 00 en de Fransen T45. De Nederlanders gebruiken geen getallen maar namen. Amerikanen doen dit ook, maar gebruiken weer andere namen dan wij. Wat wij patentbloem noemen komt ongeveer overeen met de tipo 00 van de Italianen.

Je kunt hele slechte bloem uitmalen tot tipo 00, maar dan heb je nog niets. Je kunt dus zeker niet zeggen dat tipo 00 altijd goed is. Het eiwitgehalte van het graan wordt o.a. bepaald door het klimaat, dus als je bloem uit Zeeland hebt wat uitgemalen is tot 00 dan heb je heel iets anders als bloem uit bijvoorbeeld Canada wat ook uitgemalen is tot 00. Bloem uit Zeeland heeft relatief weinig zonuren gehad en daarom weinig gluteneiwitten ontwikkeld en daarmee hooguit geschikt voor koekjes en cake.

Wat je dus zoekt is een bloem wat gemiddeld tot hoog zit in eiwitten (11 tot 13 procent), uitgemalen tot tipo 0 of 00, van een goede kwaliteit (voor de smaak).

Patentbloem

Patentbloem heeft de juiste uitmaalgraad, zit meestal wel aardig in eiwitten, maar kwalitatief is het heel matig. Tipo 0 heeft trouwens de meeste gluteneiwitten omdat tipo 00 zo ver is geraffineerd dat het weer iets van zijn eiwitten verliest. Dat is voor de meeste toepassingen helemaal niet erg, maar als je meer dan 24 uur wilt laten rijzen dan heb je meer aan een tipo 0 met meer eiwitten. Bottomline: patentbloem is qua eigenschappen het meest geschikt binnen het supermarktassortiment, maar verwacht qua smaak niet teveel.

labels: #Pizza

Zie ook: