Zaterdag komt Sinterklaas in ons land en dus worden er straks weer schoentjes gezet en lekkernijen gestrooid. Voor wie huisdieren heeft, is dat extra opletten! Een chocoladeletter in je schoen is natuurlijk een feest, maar de Sint moet wel oppassen dat de hond daar niet als eerste bij is! Chocolade is voor honden, katten, papegaaien, fretten en veel andere huisdieren namelijk giftig.

Ook Ozosnel en andere paarden mogen er niet van proeven. Chocolade is voor veel mensen een heerlijke traktatie. Bijna elk huishouden heeft dan ook regelmatig chocolade in huis. Met name rondom de feestdagen wordt er extra chocolade gegeten.

Maar hoe lekker chocola ook is, het heeft een groot nadeel: het is giftig voor honden (en katten). Chocolade bevat het ingrediënt theobromine. Theobromine is een stimulerend middel dat werkt op het centrale zenuwstelsel van een hond en kan leiden tot epileptische aanvallen, ernstige hartproblemen of interne bloedingen.

Chocolade kan voor honden dodelijk zijn, omdat hun metabolisme theobromine niet kan omzetten. In chocolade zitten stoffen als theobromine en cafeïne. Dit zijn stoffen die voor mensen geen enkel probleem vormen, maar voor honden en katten puur giftig zijn.

Waarom is chocolade giftig voor honden?

Chocolade bevat de stof theobromine, wat in een hondenlichaam langzamer wordt afgebroken dan in een mensenlichaam. Hierdoor is chocola wel schadelijk voor honden, maar niet voor mensen. De algemene regel is dat hoe donkerder en meer bitter de chocolade is, des te giftiger deze is voor honden. Dit komt omdat donkere chocolade meer theobromine per gram chocolade bevat.

Cacaopoeder bevat nog meer theobromine per gram en is daardoor meer giftig dan bijvoorbeeld een chocoladereep. De hoeveelheid theobromine verschilt per soort chocolade. Hoe donkerder de chocolade, hoe meer theobromine het bevat.

Niet alle chocolade is even gevaarlijk. In witte chocolade zit maar heel weinig theobromine, in melkchocolade zit wat meer en in pure chocolade zit het meeste. Witte chocolade bevat een kleine hoeveelheid Theobromine, waardoor het minder risico geeft. Word het echter in grotere hoeveelheden geconsumeerd, dan moet worden berekend hoeveel een huisdier heeft binnen gekregen en kan het risico’s geven.

Witte chocolade is wel erg vet en kan daarom braken en diarree klachten geven.

Symptomen van chocoladevergiftiging

Symptomen Eenmaal van de chocola gesnoept kan het heel snel gaan. Afhankelijk van de hoeveelheid treden de eerste vergiftigingsverschijnselen op na 1 tot 12 uur. Wanneer een hond chocola heeft gegeten, kunnen na 1 tot 4 uur ziekteverschijnselen ontstaan. In sommige situaties zijn deze pas na 6 tot 12 uur waarneembaar.

De verschijnselen van een chocolade vergiftiging worden veroorzaakt door de methylxanthines. De verschijnselen kunnen optreden vanaf 1 uur tot 4 uur na inname van chocolade, maar soms zijn de verschijnselen pas na 6 uur tot 12 uur waarneembaar. Het dier gedraagt zich hyperactief en de kans is groot dat het moet overgeven. Bij milde vergiftigingsverschijnselen zal een hond gaan braken en diarree krijgen.

Dit komt omdat methylxanthines een ontspannende werking op de darmspieren hebben. Bij ergere vergiftigingen met chocolade wordt de hond onrustig en geëxciteerd (opgewonden). Honden kunnen spierrillingen, hartkloppingen en epileptische aanvallen krijgen.

Dit komt omdat methylxanthines het centraal zenuwstelsel, maar ook het samentrekken van de hartspier en skeletspieren stimuleert. In een later stadium van de vergiftiging kan een tekort aan kalium in het bloed ontstaan (hypokalemie) en door het hoge vetgehalte in chocolade kan zich een ontsteking van de alvleesklier ontwikkelen (pancreatitis). Een flinke dosis chocolade kan hartritmestoornissen veroorzaken en die kunnen leiden tot de dood, of de hond raakt in een coma.

Als je hond niet op tijd wordt behandeld kunnen er zelfs epileptische aanvallen, hartritmestoornissen en coma optreden. Ook kan de giftige stof het spijsverteringskanaal gaan irriteren, wat kan leiden tot ernstige bloedingen. Wanneer dit alles te lang aanhoudt kunnen honden uiteindelijk overlijden aan een chocoladevergiftiging.

Kenmerken bij overdosis:

  • Lusteloosheid
  • Trillen
  • Hartritmestoornissen
  • Verhoogde ademhaling
  • Verhoogde hartslag
  • Onrustigheid
  • Meer drinken en plassen
  • Braken
  • Diarree

Wat te doen als je hond chocolade heeft gegeten?

Bel direct een dierenarts en vraag advies. Het is het heel belangrijk te achterhalen:

  • Hoeveel chocolade de hond heeft gegeten (voor een klein hondje kunnen kleine stukjes chocolade al gevaarlijk zijn);
  • Is het melkchocolade, pure chocolade of witte chocolade?
  • Wat heeft de hond gegeten (bijvoorbeeld chocolade koekje, chocolade cake, chocolade reep);
  • Kijk op de verpakking hoeveel het gehalte aan theobromine (cacao gehalte) is.

Als jouw hond toch chocolade heeft gegeten? Of een hond vergiftigingsverschijnselen zal ontwikkelen hangt af van de gevoeligheid voor theobromine en de hoeveelheid. Houd de verpakking bij de hand, wacht niet af. Wanneer het vermoeden bestaat dat je huisdier iets heeft gegeten wat gevaar kan opleveren voor zijn gezondheid, twijfel niet en waarschuw meteen de dierenarts. Bij vergiftiging telt iedere seconde.

Heeft je hond chocola gegeten? Neem dan direct contact op met je dierenarts. De dierenarts kan de hond behandelen door de hond zo snel mogelijk na het eten van de chocolade te laten braken, zodat de chocolade die nog in zijn maag zit, niet in de darmen terechtkomt. Op deze manier wordt voorkomen dat de giftige stof verder wordt opgenomen in de darmen.

Als inname van de chocolade minder dan 4-6 uur geleden is, kan de dierenarts de hond laten braken. Hij krijgt dan een injectie onder de huid of in de bil en zal erg misselijk worden. Als braken niet of onvoldoende lukt kan de maag gespoeld worden. Belangrijk is dat de hond gesedeerd en goed geïntubeerd wordt. De maag dient gespoeld te worden totdat het water dat terugloopt vrijwel helder is. Na het spoelen van de maag wordt actieve kool toegediend om de heropname van theobromine uit de darm te verminderen. Na het spoelen kan actieve kool toegediend worden in de maag.

Omdat theobromine via de urine wordt uitgescheiden en via de blaaswand weer heropgenomen wordt, kan een urinekatheter worden aangelegd. Theobromine wordt via de urine uitgescheiden maar heropgenomen via de blaaswand. Als men er snel bij is, is de prognose meestal gunstig.

Preventie

Houd chocoladeletters, choco-munten, choco-sinterklaasjes en alle andere chocolade goed buiten het bereik van je huisdier. En denk eraan dat dieren soms sneller en behendiger zijn dan je denkt!

Het dringende advies is dan ook om nooit chocolade aan je hond of kat te geven. Vraag Sinterklaas met klem geen chocoladeletters in een schoen te stoppen wanneer de hond erbij kan. Ook moeten hondeneigenaren de verleiding weerstaan van vragende ogen die bedelen om een bonbon. Het is ook belangrijk om kinderen te leren dat ze onder geen voorwaarde chocola aan de hond mogen geven.

Er zijn wel speciale chocoladesnoepjes voor honden in de handel, maar ook daarbij is het goed opletten of die geen theobromine bevatten. Ook ander strooigoed kun je beter bij je dier vandaan houden. Kruidnootjes zijn weliswaar niet direct giftig, maar kunnen bij dieren zoals konijnen en knagers toch voor flinke buikpijn zorgen. De suiker en ook de kruiden zijn niet goed voor je dier. Voor een klein huisdier is een kruidnootje bovendien een flinke maaltijd!

Wil je jouw huisdier ook verwennen met Sinterklaas, geef hem dan liever iets wat geschikt is voor jouw diersoort. En wil je hem echt een plezier doen, verstop dat dan eens in een voerspeeltje. Want ook een dier heeft graag een surprise: terwijl hij bezig is om te bedenken hoe hij zijn lekkers kan bemachtigen, verheugt hij zich er al op.

Andere giftige voedingsmiddelen

Chocolade is niet het enige giftige mensenvoedsel voor honden en katten. Ook alcohol, brooddeeg, druiven en rozijnen, macadamianoten, uien en knoflook bevatten giftige stoffen die fataal kunnen zijn. Bij een kleine hoeveelheid lijk het wellicht alsof er niets aan de hand is, maar op de lange termijn kan toch blijvende schade ontstaan aan de nieren, de lever of het hart.

labels:

Zie ook: