De vraag of kip ook vlees is, kan soms verwarring veroorzaken. In feite is kip gewoon vlees. Echter, het onderscheid komt vaak voort uit taalgebruik en culturele indelingen. Bijvoorbeeld, op menukaarten wordt vaak een indeling gemaakt tussen vlees, vis, gevogelte en vegetarische gerechten.

Laten we dieper ingaan op de verschillende aspecten van vlees en kip, inclusief de voedingswaarde, bereiding, gezondheidseffecten en duurzaamheid.

Wat is Vlees?

Vlees is het eetbare deel van een landbouwhuisdier of wild, meestal spieren, maar soms ook orgaanvlees zoals lever. Er bestaat een verschil tussen rood en wit vlees:

  • Rood vlees: Komt van runderen, kalveren, varkens, schapen, geiten en paarden.
  • Wit vlees: Pluimveevlees, zoals kip en kalkoen.

Ook al is het vlees van deze dieren niet altijd duidelijk rood van kleur, toch wordt dit vlees gerekend tot rood vlees.

Onbewerkt versus Bewerkt Vlees

  • Onbewerkt mager vlees: Vlees waaraan voorafgaand aan de verkoop geen verdere toevoegingen of bewerkingen zijn gedaan. Hieronder valt ook gesneden of gemalen vlees dat geen verdere toevoegingen of andere bewerking heeft ondergaan.
  • Bewerkt vlees: Vlees dat voorafgaand aan de verkoop is bewerkt om de smaak of houdbaarheid te beïnvloeden door middel van roken, zouten, drogen en/of het toevoegen van conserveringsmiddelen zoals nitraat of nitriet. Hamburger, worst en gemarineerd vlees zijn voorbeelden van bewerkt vlees.

Het kan hierbij gaan om rood of wit vlees, maar het meeste bewerkte vlees is rood vlees.

Voedingswaarde van Kip

Onbewerkte kip, zoals kipfilet, bevat veel gezonde eiwitten en vetten. Kipfilet bevat maar liefst 31 gram eiwitten per 100 gram kipfilet. Daarnaast is kip ook een bron van verschillende vitamines en mineralen.

Vlees van kip en gevogelte is, afhankelijk van het soort gevogelte, rijk aan vitamine B6 en de mineralen fosfor en seleen. Het is een bron van vitamine B2 en het mineraal koper. Daarnaast levert het vitamine B1 en B12, maar duidelijk minder dan andere vleessoorten, zoals rund- en varkensvlees. Varkensvlees bevat veel meer vitamine B1 en rundvlees veel meer vitamine B12 dan kip.

Kippenvlees en vlees van gevogelte bevat van nature eiwit en vet. Er zitten geen koolhydraten in. Wel kunnen er als gevolg van bereiden, bijvoorbeeld paneren (schnitzel, kipnuggets, kipburger), koolhydraten aan het vlees worden toegevoegd.

Het vet van kip bevat ongeveer 25% minder verzadigd vet dan rund- en varkensvlees. Verzadigd vet verhoogt het risico op hart- en vaatziekten. Alleen kip met vel zoals kippenpoten bevat duidelijk meer vet en dus meer verzadigd vet. Kip- en kalkoenfilet is mager vlees.

Voedingsstoffen in kip (per 100 gram):

  • Eiwitten: 31 gram (in kipfilet)
  • Vitamines: B6, B2, B1, B12
  • Mineralen: Fosfor, seleen, koper

Gezondheidsaspecten van Vleesconsumptie

Het eten van veel rood en bewerkt vlees vergroot de kans op darmkanker. Daarom adviseert het Wereld Kanker Onderzoek Fonds om het eten van rood en bewerkt vlees te beperken. Het eten van veel rood en met name bewerkt vlees zoals vleeswaren wordt in verband gebracht met beroerte, diabetes type 2 en kanker.

Er is inmiddels voldoende wetenschappelijk bewijs voor de relatie tussen het eten van veel rood vlees en vooral bewerkt vlees, en het risico op bepaalde soorten kanker (waaronder darmkanker), het risico op diabetes type 2 en op beroerte.

Mager onbewerkt vlees staat in de Schijf van Vijf en past in een gezond voedingspatroon. Vlees is rijk aan de vitamines B1, B6 en B12 en het mineraal zink. Daarnaast levert het vitamine B2 en de mineralen ijzer, fosfor en seleen. Lever is bovendien rijk aan vitamine A.

De Gezondheidsraad geeft aan dat een hoge consumptie (100 tot 120 gram per dag) van rood vlees (zowel bewerkt als onbewerkt) samenhangt met een 10% hoger risico op darmkanker en 20% hoger risico op longkanker. Een hoge consumptie (meer dan 50 gram per dag) van bewerkt vlees (zowel rood als wit) hangt samen met een 15% hoger risico op darmkanker.

Het advies is om niet meer dan 500 gram vlees per week te eten, inclusief vleeswaren. Eet daarbinnen maximaal 300 gram rood vlees, zoals rundvlees en varkensvlees. Dit is een maximum, minder of geen vlees eten kan ook.

Risico's van Rauw Vlees

Rauw vlees kan besmet zijn met ziekmakende bacteriën, zoals salmonella of E. coli. Ook parasieten zoals Toxoplasma gondii kunnen in rauw vlees voorkomen. Deze zijn vooral gevaarlijk voor zwangeren. Vlees bakken doodt de bacteriën, maar op rauw vlees zijn ze nog schadelijk.

Eet geen rauwe kip of varken. Deze vormen een extra risico voor ziekteverwekkers. Voor kip en gemalen vlees (zoals gehakt of worst) geldt: Verhit het door en door voordat je het opeet om voedselinfecties te voorkomen.

Duurzaamheid en Vlees

Vlees heeft veel invloed op het klimaat vergeleken met andere producten: kippenvlees het minste en rundvlees het meest. De wereldwijde toenemende vraag naar vlees leidt tot ontbossing, meer land- en watergebruik en het verdwijnen van regenwoud.

Kip heeft meer impact op het milieu dan plantaardige producten, maar minder dan andere vleessoorten. Kippenvlees is het vlees van een kip. Gevogelte is bijvoorbeeld eend of kalkoen.

Van alle soorten vlees heeft kip de minste impact op het milieu. Voor 1 kilo kippenvlees is minder voer nodig dan voor 1 kilo rund- of varkensvlees. Een snelgroeiende kip heeft maar 2 kilo voer nodig om 1 kilo te groeien.

Dierenwelzijn

Diverse veehouderijen houden extra rekening met dierenwelzijn. In Nederland moeten alle vleeskuikenhouderijen voldoen aan de regels in de Gezondheids- en Welzijnswet voor dieren. Ook andere Europese landen hebben zulke regels.

De laatste jaren is de ‘kip van morgen’ in opkomst. Dit zijn langzamer groeiende rassen die leven onder (iets) verbeterde omstandigheden. Veel onderdelen van kip en gevogelte worden gegeten. Behalve kippenvlees zijn er veel producten waarin kip is verwerkt. Vleeswaren zoals kipfilet, of kiprollade bijvoorbeeld.

Bereiding en Bewaring van Kip

Het is goed om te weten dat je wel moet opletten met het bewaren en bereiden van kip. Er kunnen namelijk bacteriën in zitten waar je erg ziek van kan worden als de kip niet goed gegaard is. Eet daarom nooit rauwe kip en gaar hem altijd totdat het vlees van binnen wit is en van het bot loskomt.

Wanneer je kip klaarmaakt, gebruik dan een aparte snijplank en mes. Maak deze daarna goed schoon. Je kunt kip op veel verschillende manieren klaarmaken.

Bewaaradvies

  • Leg rauw vlees en rauwe vleesproducten na het boodschappen doen zo snel mogelijk in de koelkast.
  • Let op de TGT-datum (‘te gebruiken tot’) op de verpakking.
  • Haal vlees niet te lang voor het bereiden uit de koelkast.
  • Bewaar bereid vlees maximaal 3 tot 4 dagen in de koelkast.
  • Rauw gemalen vlees in een geopende verpakking kan maximaal 1 dag in de koelkast worden bewaard en 2 tot 3 maanden in de diepvries.

Bereidingsadvies

Voor gemalen vlees geldt: controleer of het volledig is gegaard voordat je het opeet. Voorbeelden zijn gehakt, worstjes of spiesjes. Vlees uit één stuk van rund of varken, zoals biefstuk, kan rosé gegeten worden, maar doorbakken is de meest veilige keuze.

Ontdooi bevroren producten in de koelkast, op een afgedekt bord of in een afgedekte schaal. Zo krijgen bacteriën geen kans en blijft het vlees lekker sappig. Kleinere stukken vlees kunnen worden ontdooid in de magnetron. Maak het dan wel meteen erna verder klaar. Vries ontdooid rauw vlees niet opnieuw in.

Conclusie

Ja, kip is absoluut vlees. Het is een veelzijdige en voedzame optie die, mits op de juiste manier bereid en geconsumeerd, een onderdeel kan zijn van een gezond en duurzaam eetpatroon. Let op de herkomst, bereidingswijze en bewaaradviezen om optimaal te profiteren van de voordelen van kippenvlees.

labels: #Kip #Vlees

Zie ook: