In mijn vorige blog over het boek superfoods van Jesse van der Velde schreef ik een recensie over het hele boek. In deze blog zal ik ingaan op de claims die Jesse maakt.

Jesse onderscheidt acht soorten superfood. Ik zal die soorten een voor een bespreken en de onderzoeken checken waarop hij zijn info baseert. Ik ga geen extra onderzoeken uitpluizen. Als Jesse extra onderbouwing heeft van claims dan neem ik die graag op op mijn blog. Het gaat er immers om dat we weten of er onderbouwing is voor superfood. Nu is die er nog niet, maar ik sta uiteraard open voor nieuwe ontwikkelingen.

Dit blog gaat over bessen en vruchten. De andere soorten superfoods die in zijn boek staan komen in een volgend post aan de orde. Over alle superfoods schrijft Jesse dat ze rijk zijn aan antioxidanten, talloze vitaminen en mineralen. Bij geen enkel product wordt echter gemeld om welke hoeveelheden het gaat. Pas dan kun je beoordelen of ze zinvol kunnen zijn voor je gezondheid.

Superfood Bessen en Vruchten Onder de Loep

Acai

Acai is een bes die groeit in Zuid-Amerika. In Nederland zijn ze voornamelijk in poedervorm te koop. Er wordt door Jesse een onderzoek besproken van Udani. Dit was geen geblindeerde placebogecontroleerde studie. Bovendien ging het slechts om tien deelnemers. Daar kun je dus geen conclusies uit trekken. In de studie wordt gesproken over cholesterol en bloedsuikerspiegel. Er staat niets over gewicht. Jesse schrijft daar in zijn boek wel over.

Mango

Dit is een vrucht die lijkt op een mango, maar volgens Jesse is het een andere boom. Hij bespreekt een onderzoek van Ngodi. Uit dit onderzoek blijkt dat mangopoeder bij een experiment van slechts een maand tot gewichtsreductie zou kunnen leiden. Het ging slechts om 40 mensen die mangopoeder aten of een placebo naast hun dagelijkse voeding. Aangezien niet duidelijk is wat ze verder aten zijn de conclusies uit dit onderzoek nietszeggend.

Afrikaanse Baobabboom

De Afrikaanse baobabboom wordt ook wel apenbroodboom genoemd. De bron in het boek is onduidelijk en ook een zoektocht op Pubmed naar deze bron levert niets op. Als Jesse dit aanvult zal ik daar graag naar kijken. Het wordt aanbevolen vanwege het gehalte calcium en vezels. De hoeveelheid vezels is met 2,4 gram in een portie van 5 gram baobabpoeder best goed. Maar lijnzaad is dan een veel goedkoper alternatief. Er zit zo’n 6 mg calcium in 1 portie.

Camu Camu

Dit zijn volgens Jesse bessen die extreem zuur smaken. Ze zouden voor 16% uit vitamine C bestaan. Om even veel vitamine C binnen te krijgen als met een sinaasappel moet je wel veel van die extreem zure bessen eten. Dat klinkt niet zo aantrekkelijk. Er wordt voor de werking niet naar een wetenschappelijke bron verwezen. Wel wordt geschreven dat het om de vitamine C gaat. Die krijgen we in Nederland zo goed als altijd voldoende binnen.

Gojibessen

Gojibessen zijn kleine bessen die groeien aan Lycium Barbarum, een giftige plant uit de nachtschade. Volgens een studie van Bucheli en Cheng verhogen gojibessen het antioxidantengehalte in het lichaam. Aangezien dat een intermediaire uitkomst is zegt dat weinig of hierdoor ook minder ziektes ontstaan en dit onderzoek dan ook niet relevant. Dierenproeven zeggen onvoldoende over mensen en voegen niets toe in een boek over voeding voor mensen. Onderzoeken van Amagase, deze en deze zeggen voorlopig ook nog weinig. Het eerste onderzoek gaat weer over intermediaire eindpunten. Het tweede onderzoek suggereert dat je je na het eten van Gojibessen beter zou voelen. Het is echter onduidelijk hoe deze data zijn gemeten en of ze dus wel betrouwbaar zijn. Bovendien is het ook nog een onderzoek van slechts 15 dagen met kleine groepen van zowel van interventie als controlegroep van minder dan 20 deelnemers.

Overige Superfoods

Incabessen, Lucumapoeder, Moerbeien, Passievruchtenextract en Rijpebananenpoeder zijn volgens Jesse ook superfood. Hij verwijst hiervoor niet naar onderzoeken of andere bronnen. We moeten gewoon geloven dat hij wel de waarheid vertelt. Dit zijn ook bessen uit de nachtschadefamilie. Volgens Jesse zouden ze vooral eiwitten bevatten. Dat lijkt me een ingewikkelde manier om eiwitten binnen te krijgen. Volgens Ekoplaza zitten ze boordevol van van alles. De consumentenbond zocht het uit. Vitamine B2 en B12 zaten er nauwelijks in.

Dit is een zoetstof uit Peru en Chili. Mijn advies is om aan je voeding geen zoetstoffen toe te voegen. Dit geldt ook voor natuurlijke zoetstoffen.

Dit een bes, die groeit in het Midden-Oosten, Afrika en Noord-Amerika. In Nederland zijn ze vooral gedroogd te koop. Je zou ze volgens Jesse moeten eten vanwege de anti-oxidanten. De consumentenbond onderzocht de hoeveelheid vezels en de hoeveelheid ijzer. Het vezelgehalte is met 7,1 gram per 100 gram best goed. Maar het vezelgehalte van pruimen ligt met 16,1 gram per 100 gram veel hoger.

Passievruchten zou je moeten eten vanwege de vezels. Maar in volkoren brood zit dubbel zoveel vezels. Bananenpoeder wordt gemaakt van de rode banaan.

Conclusie

Eet superfood bessen en vruchten als je het lekker vindt. Maar geef geen extra geld uit aan dit soort producten omdat je denkt dat ze extra gezond zijn. Er is op dit moment geen reden waarom dit waar zou zijn. Superfoods komen altijd van ver.

MSG (Monosodiumglutamaat): Feiten en Fabels

In 1908 ontdekte de Japanse scheikundige Kikunae Ikeda dat het bruinwier kombu rijk is aan MSG (monosodiumglutamaat, E 621, ve-tsin). Gedroogde kombu laat MSG-kristallen achter die wat smaak betreft afwijken van het bekende smaakpalet zoet, zout, zuur en bitter.

Wat is MSG?

De samenstelling van MSG is, net als aspartaam, niet zo bijzonder. Het bestaat uit een molecuul natrium en een molecuul van het aminozuur glutaminezuur (monosodiumglutamaat). Van nature komt het voor in onder andere tomaten, gefermenteerde sojaproducten, oude kaas en paddenstoelen. Het zit zelfs in moedermelk.

Een paar jaar na het onderzoek van Ikeda begon het Japanse bedrijf Ajinomoto (nu een multinational) met de verkoop van MSG als smaakversterker. Aan het einde van de jaren 60 werd MSG door dr. Robert Ho Man Kwok in verband gebracht met het nu bekende ‘Chinees Restaurant Syndroom’ [2]. De klachten die hij beschreef waren hoofdpijn, pijn achter in de nek, algemene malaise en hartkloppingen (tegenwoordig kan daar angio-oedeem en anafylaxie aan toegevoegd worden). Sindsdien gaan er op internet de meest angstaanjagende verhalen rond over deze smaakversterker. Objectieve informatie over MSG is nauwelijks te vinden.

Jesse van der Velde over MSG

Jesse van der Velde is ook geen voorstander van het voedingsadditief MSG. Deze hoeveelheden en toedieningsvorm zijn niet te vergelijken met hoe mensen MSG binnenkrijgen. Injecties met placebo (saline) ontbraken bovendien waardoor onduidelijk is of MSG een causale rol heeft gespeeld.

  • In normofysiologische hoeveelheden wordt MSG snel gemetaboliseerd en stijgt de plasmaconcentratie nauwelijks [4].
  • Orale toediening van (grote hoeveelheden) MSG laat de plasmaconcentratie MSG onvoldoende stijgen om neurologische schade aan te richten [5-9].
  • Alleen in suprafysiologische hoeveelheden (alleen mogelijk met infuus) lijkt MSG de placenta te passeren [8].
  • MSG passeert nauwelijks de bloed-hersenbariëre [8, 11, 12].
  • Het vermeende ‘Chinees Restaurant Syndroom’ wordt na consumptie van voedingsmiddelen met MSG in een placebo gecontroleerde setting niet aangetoond [13, 14]. Mensen die dachten gevoelig te zijn voor MSG kregen niet meer klachten dan mensen die dachten er ongevoelig voor te zijn (Jesse geeft elders in het artikel ook aan dat het via de wetenschap niet bewezen is).
  • Ook voor andere gezondheidsproblemen ontbreekt wetenschappelijk bewijs [15-19].
  • Subchronische voedingsexperimenten met dieren laten geen toename van de voedselinname of het lichaamsgewicht zien [20-22].
  • De eerder gevonden correlatie tussen MSG en overgewicht in China [23, reeds gepubliceerd in 2008] is later niet bevestigd [24]. Bovendien zijn er kanttekeningen te plaatsen bij de betrouwbaarheid van het eerste onderzoek [25].

Er zijn onderzoeken die geen relatie laten zien tussen MSG en een toename van de calorie-inname en het lichaamsgewicht [8, 26, 27].

Jammer dat hetgeen gesuggereerd wordt door Jesse van der Velde niet of onvolledig wordt onderbouwd met wetenschappelijk onderzoek en onderzoeken bij mensen en dieren die geen problemen laten zien ontbreken (cherry picking). Hierdoor wordt de informatie onjuist, ongenuanceerd en misleidend.

Paul Weelen: Country Muziek met een Limburgse Twist

Zoals aangekondigd maakt Paul Weelen vanaf nu van al zijn officiële singles zowel een Limburgse als een Engelse versie. Een onvervalst countrynummer om lekker op te squardancen. Country is het genre dat hem het beste ligt met zijn Canadese achtergrond en zijn Kerkraadse opvoeding. De singer/songwriter begon zijn carrière in de jaren ’80 van de vorige eeuw. Met volgende groepen Ramsj en Oes De Ef maakte hij duidelijk dat hij vooral als popmuzikant of zelfs rocker wilde worden gezien. Country is een combinatie van die twee.

De countryliedjes van Paul doen het trouwens heel erg goed, zijn Engelstalige liedjes worden tot in Australië op de radio gespeeld, maar ook uit Duitsland, België, Luxemburg, UK, Zweden en Zwitserland komen de positieve reacties. Reden dus om er mee op ‘On the fiddle’ spelen Mick Gravée op drums, Rick Maassen op bas en Pieter Vermeulen op gitaren.

labels:

Zie ook: