Huidklachten kunnen het gevolg zijn van een voedselovergevoeligheid. Ja, je kunt huidklachten krijgen door het eten van bepaalde voeding. En met die gevoeligheid hoef je niet te zijn geboren, die kan ook gedurende je leven optreden. Maar het is vaak nog een hele toer om uit te vissen welk product nu precies de boosdoener is. Dat werkt bij iedereen weer anders. En zo’n gevoeligheid kan ook ‘zomaar ineens’ pas op latere leeftijd ontstaan.

Laat ik chocolade even als voorbeeld nemen. Je bent er niet allergisch voor, krijgt er ook geen buikpijn van, je kunt het kortom gewoon zonder directe problemen eten. Dan kan het toch zomaar zijn dat diezelfde chocola, een of twee dagen later voor een zeer onrustige huid zorgt. Of voor een verergering van bestaande klachten. Nu zullen veel mensen wel een link weten te leggen met die doos bonbons, want chocolade wordt al jaren ‘verdacht’ bij puistjes (hoewel dat dus echt niet bij iedereen zo is). Maar soms is dat veel minder duidelijk. En dan kan het dus ook nog zo zijn dat je je hele jeugd zonder problemen van chocolade, aardbeien, varkensvlees etc.

Hoe kan een voedselovergevoeligheid zomaar ineens ontstaan?

Een theorie is dat een intense periode van stress dit kan veroorzaken. Probeer maar eens na te gaan wanneer je huidklachten zijn gestart… Is het toevallig rond een zeer stressvolle periode geweest? Bijvoorbeeld nadat je iemand bent verloren? Tijdens een burn-out? Heftig liefdesverdriet? Of juist in een periode van veel lichamelijke stress door overmatig sporten?

Want wat er dus (onder meer) gebeurt in je lichaam bij stress, is dat de doorlaatbaarheid van je darm toeneemt: ineens kunnen er grotere stoffen door de openingen tussen je darmcellen, wat éigenlijk niet de bedoeling is. Normaal zijn de ruimtes tussen je darmcellen smal. Wanneer nu de openingen breder worden, kunnen grotere stoffen als (onverteerde) eiwitten uit bijvoorbeeld zuivel of varkensvlees erdoorheen glippen. De stoffen worden vervolgens bij het passeren blootgesteld aan het immuunsysteem, die deze mogelijk ziet als indringers en daarom een tegenreactie inzet.

Voedingstriggers

Dit waren dus de triggers die het vaakst genoemd werden door jullie. Maar het is dus eigenlijk heel persoonlijk.

Hoe kom je erachter of jouw puistjes het gevolg zijn van voeding?

Maar hoe weet je nu of jouw puistjes ook écht het gevolg zijn van een voedingsmiddel? Hoe kom je er kortom achter of jij gevoelig bent voor bepaald voedsel? Want het kan echt wel twee dagen duren voordat je iets ziet. En weet jij nog wat je precies hebt gegeten twee dagen geleden? Nou ik ook niet, tenzij ik het echt noteer.

Door het bijhouden van een voedingsdagboekje krijg je meer overzicht van wat je de afgelopen dagen hebt gegeten. Omdat je op deze manier bewust omgaat met je eten, kan het een stuk makkelijker zijn om verbanden te leggen welk voedsel voor een uitbraak op de huid zorgt. Waarschijnlijk heb je al sterke vermoedens wat je voedingstriggers zijn. Dit kun je dan vervolgens testen door het product zes weken niet te eten. Je darmen en huid kunnen in de tussentijd herstellen. Als je huid na zes weken wel een stuk rustiger lijkt, dan zou het inderdaad heel goed jouw ‘boosdoener’ kunnen zijn.

Als je echt geen idee hebt, maar wel denkt dat voeding een rol speelt bij jou, kijk dan nog eens goed naar het lijstje van de belangrijkste voedingstriggers. Zit hier iets tussen wat je veel eet in een week? En bedenk verder dat ook gluten of groente van de plantensoort nachtschade dus (tomaten, chilipeper, okra, paprika en aubergine) voor problemen kunnen zorgen.

Begin bij één voedingsgroep waarvan jij vermoedt dat deze niet gunstig is voor je huid. Door het vermijden van bepaalde voeding kan je minder vitamines en mineralen binnenkrijgen. Belangrijk is om deze voedingsstoffen aan te vullen met ander voedsel. Bij het vermijden van varkensvlees kan je kip of rundvlees eten. Gevarieerd eten van vlees, ei, vis, (groene) groente, peulvruchten zorgen ervoor dat je vitamine B1, B11 en ijzer binnenkrijgt.

Allergie testen

Bij het directe type allergie worden in het lichaam antistoffen gemaakt van het type IgE die specifiek gericht zijn tegen het allergeen. Deze IgE antistoffen herkennen soms ook vergelijkbare (delen van) eiwitten die in andere middelen aanwezig zijn, zoals voedingsmiddelen.

Fruitsoorten: appel, peer, kiwi, perzik, framboos, abrikoos, nectarine, pruim, mango, braam, aardbei, kers, aalbes, en mispel (loquat). Mensen met het paraberksyndroom hoeven echter niet voor alle bovengenoemde voedingsmiddelen allergisch te reageren. Het klinische belang van een kruisallergie is niet altijd goed te voorspellen bij de individuele patiënt.

Er zijn verschillende testen om allergieën vast te stellen:

  1. De prik-priktest: Hierbij prikt de verpleegkundige met een lancet door de verdachte vers fruit (bijv. een appel) en prikt met hetzelfde lancet vervolgens op de binnenzijde van uw onderarm. Zo kunnen er meer dan 1 voedingsmiddel worden getest. Na 20 minuten wordt de test beoordeeld. Indien er een duidelijke kwaddel ontstaat op de plaats waar het allergeen is ingeprikt , kan er sprake zijn van een allergie van het directe type voor dot allergeen.
  2. Bloedonderzoek: In het bloed kunnen de specifieke IgE antistoffen tegen bepaalde voedingsmiddelen worden aangetoond. De betrouwbaarheid van het bloedonderzoek is echter minder dan die van de huidtesten. LET OP: Door kruisallergie zijn huid-en bloedtesten soms positief zonder dat er sprake is van een klinisch relevante allergie voor de geteste allergenen.
  3. Dubbelblinde voedselprovocatietest: Dit is de gouden standaard voor het aantonen van een allergie voor een voedingsmiddel. Het verdachte voedingsmiddel wordt daarbij onherkenbaar verwerkt in bijv. een tablet of capsule en ingenomen via de mond. Ook neemt de patiënt (maar niet gelijktijdig !) een capsule in waar niets in zit (= neptablet of placebotablet). De volgorde van inname is willekeurig en door het lot bepaald. Wanneer er klachten optreden voor het ingenomen voedingsmiddel is een allergie voor dit middel aangetoond. De test wordt dubbelblind genoemd omdat zowel de onderzoeker als de patiënt beide niet op de hoogte zijn welke capsule is ingenomen, de neptablet of de tablet bevattende het voedingsmiddel.

Behandeling van allergieën

  1. Vermijding van het oorzakelijke allergeen vormt de basis van de behandeling van allergische aandoeningen.
  2. Vermijden van inname van die voedingsmiddelen waarvoor u allergisch bent gebleken, vooral wanneer u een anafylactische shock hebt doorgemaakt.

De meeste- maar niet alle- allergenen van fruit en groenten zijn thermolabiel, d.w.z. dat ze bij het koken worden vernietigd en daarna dus niet meer allergeen worden. Bijv. Het paraberksyndroom behoudt u LEVENSLANG. Het is daarom zaak om de leefregels die u van uw huidarts heeft gekregen goed op te blijven volgen en zoveel mogelijk inname van de voedingsmiddelen waarvoor u allergisch op reageert te blijven vermijden. Voedingsmiddelen uit het rijtje waarvoor u niet allergisch reageert kunt u gewoon blijven eten; hierdoor stelt u uw afweersysteem in om een tolerantie op te bouwen.

Cacao-allergie

Cacao komt van de cacaoboom, waar cacaobonen aan groeien, en is vooral bekend van de chocolade. Cacao-allergie komt zelden voor, maar bestaat wel. Soms hoor je dat mensen denken dat zij allergisch zijn voor chocolade. Mensen met een cacao-allergie krijgen van alle producten afkomstig van cacao een allergische reactie.

Na het eten van cacao komt de reactie meestal binnen enkele minuten, maar soms pas na twee uur. Cacao hoort niet bij de 14 allergenen die vermeld moeten worden op het etiket. Daarom is het belangrijk zelf goed alert te zijn op de ingrediënten van het product dat je koopt. Let op! Naast zoete producten kan cacao ook in hartige producten gebruikt zijn.

Een alternatief voor chocolade zijn producten op basis van carobe. De smaak lijkt op die van cacao en wordt daarom vaak gebruikt als vervanger. Carobe wordt gemaakt uit de Johannesbroodboom. Ook cacaoboter bevat geen cacao-eiwit en kan daarom ook gebruikt worden zonder een reactie te krijgen. Dit is ook de reden dat witte chocolade wel gegeten kan worden.

Symptomen van cacao-allergie

Symptomen van een cacao-allergie kunnen variëren van mild tot ernstig en kunnen binnen enkele minuten tot enkele uren na het eten van cacao of chocolade optreden.

Netelroos als allergische reactie

Huiduitslag die jeukt, vlekken of bulten: het zijn voorbeelden van een allergische reactie van de huid. We noemen die allergische reactie ook wel netelroos. U bent op de spoedeisende hulp (geweest) omdat u last heeft van zo’n allergische reactie. U kunt een allergische reactie van de huid krijgen doordat u ergens overgevoelig voor bent. Komt u in aanraking met iets waarvoor u overgevoelig bent? Dan komt er in uw huid een stof vrij die de uitslag veroorzaakt.

Een allergische reactie van de huid komt niet altijd door contact met een stof. Ook door psychische redenen als drukte en spanning kunt u een allergische reactie krijgen.

Netelroos is een allergische reactie van de huid. Mensen met netelroos krijgen vaak last van huiduitslag die jeukt, vlekken of bulten. Dikke lippen of ogen kunnen ook komen door netelroos.

Wat te doen bij jeuk?

  • Bij jeuk kan een lauwe douche helpen.
  • U kunt de huid ook deppen met water met een scheutje azijn erin.
  • Er zijn medicijnen die de jeuk minder maken. Bijvoorbeeld menthol strooipoeder, een lotion (lotio alba) of koelzalf.
  • Bij heftige jeuk kunt u tabletten (antihistaminica) nemen. Die kunt u zonder recept kopen bij de apotheek.

Weet u of denkt u te weten waardoor de huiduitslag is ontstaan? Ligt het bijvoorbeeld aan een bepaald medicijn? Dan kunt u dit doorgeven aan uw apotheek. Draag de naam van dit medicijn verder altijd bij u, ook als u naar het buitenland gaat.

De allergische reactie gaat altijd vanzelf over, zonder dat ze uw huid beschadigt. Meestal verdwijnt de uitslag binnen enkele dagen.

Netelroos gaat bijna altijd vanzelf over. De meeste mensen hebben na 4 weken geen klachten meer. Bij sommige mensen komt de netelroos steeds weer terug. Dat heet chronische netelroos.

Wanneer moet u contact opnemen?

  • Bel met de spoedeisende hulp als de jeuk erger wordt.
  • Bel ook als de uitslag zich verspreidt over uw hele lichaam.
  • Neem verder contact met ons op als uw lippen, tong of keel opzwellen en u last krijgt van benauwdheid.

Soorten jeukende bultjes

Jeukende bultjes kunnen zich in heel wat verschillende vormen, kleuren en op verschillende locaties voordoen. Om de oorzaak te kunnen vaststellen, is het belangrijk dat je jouw soort bultjes goed kan beschrijven. Zo zien de meeste jeukende bultjes er uit:

  • Lichtroze, rode tot paarsrode verdikte stippen op de huid, afhankelijk van de oorzaak kan je een blekere cirkel in de midden zien.
  • Mini rode puistjes met kleine witte puskoppen.
  • Verdikte ongekleurde jeukende bultjes.
  • Blaasjes gevuld met vocht, gepaard met roodheid rond de blaasjes.
  • Grote rode cirkelvormige plakkaten die lichtjes verdikt zijn.

Nu je de vorm en kleur herkent, kan je op zoek gaan naar de oorzaak van je jeukende bultjes.

Oorzaken van jeukende bultjes

Netelroos, in de medische wereld gekend als urticaria, kan je herkennnen aan de grote verdikte plakkaten met rode randen, ook wel galbulten genoemd. De uitslag zorgt voor heftige jeuk, een branderig gevoel, vermoeidheid en soms zelfs pijn. De plakkaten kunnen zich vervoegen waardoor 2 plakkaten samen vloeien in 1 groot plakkaat, zo ontstaan verschillende groottes in plakkaten.

Netelroos ontstaat uit een reactie van het lichaam op een bepaalde prikkel. Bij die reactie komt de stof 'histamine' vrij in je lichaam waaardoor je bloedvaten wijder worden en er vochtophoping, rode en jeukende bulten ontstaan. De precieze oorzaak van die prikkel is moeilijk te achterhalen. Mogelijkse oorzaken zijn:

  • Voeding met een teveel aan histamine zoals chocolade, schaaldieren, rode wijn, fruit ...
  • Bewaarmiddelen, kleurstoffen, smaakversterkers ...
  • Insectenbeten of aanraking van kwallen
  • Bepaalde planten zoals brandnetel
  • Geneesmiddelen zoals antibiotica, sterkte pijnstillers, ontstekingsremmers ...
  • Huidschilfers
  • Bepaalde ziektes
  • Fysische prikkels: inspanning, warmte, koude, druk, wrijving
  • Allergische reactie op de zon, rubber, latex ...

Als je last hebt van terugkerende netelroos, kan je bij elke opstoot noteren wat je die dag hebt gedaan en gegeten. Zo kom je te weten wat jou uitlokkende prikkel is.

Andere mogelijke oorzaken van jeukende bultjes

  • Bedwantsen: Ze laten kleine rode puntjes bij je na die kunnen jeuken.
  • Zona (herpes zoster/gordelroos): De eerste symptomen zijn ernstige pijn, jeuk en een branderig gevoel. Vervolgens zie je gegroepeerde kleine rode blaasjes gevuld met helder vocht verschijnen.
  • Zonneallergie: Rode jeukende blaasjes en vlekken die meestal na een paar uur tevoorschijn komen en verdwijnen een paar dagen later vanzelf.
  • Contactallergie/contacteczeem: Jeuk, zwelling, roodheid, en blaasjes. Nadien verdwijnt de zwelling, drogen de blaasjes uit tot korstjes, de huid begint te schilferen en de roodheid neemt af.
  • Insectenbeet: Jeuk en pijn door het gif dat vrijkomt tijdens de beet, al dan niet gevolgd door verdikte rode stippen.
  • Processierups: Jeuk, bultjes, blaasjes, rode huid, rode gezwollen ogen, loopneus, kriebel in de keel, hoesten, kortademig, duizeligheid, koorts, overgeven...
  • Brandnetel: Rode gezwollen dikke witte stippen op de plaats waar je de brandnetel aanraakte.
  • Berenklauw: Ontsteking van de huid die eruitziet als een brandwonde.
  • Folliculitis: Kleine puskopjes op plaatsen waar haar groeit zoals: benen, oksels, armen en intieme zones.
  • Warmte uitslag/zweetbultjes: Grote aantallen rode bultjes, soms gevuld met vocht.

Wat kan je doen om irritatie te voorkomen bij warmte uitslag?

  • Katoenen kledij te dragen
  • Geen parfum te gebruiken (ook niet verwerkt in producten)
  • De huid schoon en droog te houden
  • Tijdig verkoeling te zoeken
  • Geen vette crèmes te gebruiken
  • Desinfecterende zeep bij een infectie

Bij een ernstige infectie of jeuk ga je best even langs bij je huisarts of dermatoloog om de juiste oorzaak vast te stellen. De arts kan vervolgens een anbioticum of een corticosteroïd voorschrijven.

labels:

Zie ook: