Voor velen is het ouderschap een avontuur vol vreugde, maar ook met de nodige uitdagingen. Er zijn van die momenten waarop je als ouder denkt: "Dit is echt onmogelijk!" Denk aan korreltjespoep, of proberen te pinnen bij de kassa terwijl je peuter alle kanten op wil.

De Supermarkt Uitdaging

Voor sommigen is een bezoekje aan de winkel een gezellig uitje. Gelukkig heb ik geen krijsend en huilend kind dat met gebalde vuisten op de vloer van de supermarkt slaat. Maar er zijn andere uitdagingen. Terwijl ik de komkommers bekijk, is mijn dochter alweer verdwenen. Even naar de andere kant van het schap om te kijken of ik haar ga zoeken.

De kassa is vaak het tweede obstakel. Wanneer ze geen taak meer lijkt te hebben, wil ze er vandoor. Dan pin ik met mijn ogen in mijn broekzak, gehaast mijn pincode intoetsend, die negen van de tien keer fout is omdat ik zo op de knopjes ram.

De Onvermijdelijke Luiers en Korreltjespoep

Helaas is Sarah nog niet volledig zindelijk. Het meest onmogelijke vind ik nog altijd korreltjespoep. Plakpoep gaat nog wel, die veeg je met een aantal doekjes weg. Maar korreltjespoep...je blijft vegen. En de korreltjes rollen als je pech hebt, zo op de commode of op de bank. Om ze vervolgens op te moeten pakken. Nog een sport. En hoe goed je ook poetst, na 64 babydoekjes vind je ‘s avonds altijd nog een paar verdwenen korreltjes.

Al weken loop ik met een overbelaste duim rond, van het tillen op het toilet, in het zitje achterop de fiets en van de benen omhoog houden tijdens het zoeken van alle korreltjes.

De Strijd met de Schoenen

Gelukkig wil Sarah steeds vaker zelf haar schoenen aantrekken, want ik houd er zo langzamerhand een rughernia aan over. Wanneer het geen schoenen zijn met elastieke veters of klittenband, ga ik gillen. Hoe ik er ook voor of achter sta, mijn hoofd eindigt altijd bezweet en rood. Ook dankzij een peuter die geen geduld heeft om even stil te staan. Nu wil ze dus steeds vaker zelf haar schoenen aantrekken. Gevolg is dat peuter steeds chagrijniger wordt en moeder steeds ongeduldiger. Na een half uur geeft ze het vaak op en mag ik het alsog doen.

Beeld je in: lopend richting de fiets met een gezellige peuter aan je hand. Peuter stopt en bekijkt een fonteintje. ‘Nee’. Kom Sarah, we gaan naar de fiets want we gaan weer naar huis. ‘Nee ik wil niet’. Waarom wil je niet? ‘Ik wil hier blijven’. Maar dat gaat niet, we moeten naar huis. Tegenover het fonteintje is een terras. En dat terras zat vol mensen. Ik voelde mij een generale repetitie van een toneelstuk en de toeschouwers op het terras hadden de middag van hun leven.

Ik nam Sarah bij de arm en vroeg haar mee te komen. Mijn toon was inmiddels een stuk serieuzer. ‘Nee’. Ik trok 16 kilo aan vals gewicht mee terwijl Sarah begon te schreeuwen dat ze niet wilde. Mijn wangen werden roder, Sarah haar lijf werd zwaarder. Ik hurkte op een knie en begon tegen Sarah te praten. Streng maar rechtvaardig, precies zoals moeders soms moeten zijn. De voorstelling was afgelopen, het einde was slecht. Ondanks mijn overtuigende auditie kreeg ik geen applaus. Maar gelukkig kreeg ik wel een kind weer in het zitje op de fiets.

De Boodschap van de Kip

De kip heeft meer boodschappen voor je dan je je waarschijnlijk kunt voorstellen. Kom je de laatste tijd veel kippen tegen? Dan wil de kip je vertellen over kiplekker in je vel zitten: waar voed jij je mee? Luister je naar jezelf of laat je je verleiden tot het overnemen van meningen van anderen?

Focus op kiplekker in jouw vel zitten, als kip mét kop.

De kip is een scharrelaar. Met haar kranige poten en scherpe blik weet zij overal wel een graantje, zaadje, grassprietje, wormpje of ander insect te vinden dat haar voedt. Als ze natuurlijk de ruimte heeft, want anders wordt het pikken wat haar voorgeschoteld wordt.

De mens heeft bedacht hoeveel ruimte een kip nodig heeft om te kunnen ‘overleven’. De lat staat op 1,5 m per kip van normale grootte. Gek eigenlijk dat wij als mens bepalen wat die kip nou echt nodig heeft. Op basis daarvan richten we stallen in of omheinen we ‘vrije uitloopgebieden’ om er vervolgens heel veel kippen in te laten leven.

Kakelvers?

Lief mens, denk eens na als je jouw eitjes in de supermarkt koopt. Groeien deze kippenvoeringrediënten van nature in het bos? Nee! Dus laten we hier dan ook mee stoppen. Als jij kippen hebt, kijk eens op jouw zak voer. Wat zit erin? Staat er soja tussen? Vraag je ook eens af als jij eitjes of producten waar ei in verwerkt is (waaronder pasta’s, beschuit, gebak, gepaneerd vlees, ook de vleesvervangers, hartige taarten, mayonaise) of kippenvlees koopt wat die kippen eigenlijk gegeten hebben tijdens hun leven. Dat staat nooit op de verpakking en, ach toch nog een klein rolletje voor de haan in deze boodschap , er kraait ook geen haan naar.

Of je nu het ei of het vlees eet, in welke vorm dan ook, wat ze gegeten hebben zit ‘erin’. Kunstmatige stoffen? GMO (Genetisch gemanipuleerd)? Zo eet jij dat ook weer op. Weet dat jouw lijf deze stoffen niet kan verwerken en dat je daar nu niets van merkt, maar dat komt vanzelf. Je merkt het als je vreemde klachten krijgt: darmen die niet meer meewerken, organen, die overbelast zijn geraakt, hormonen die in de war zijn, enzovoorts. De industrie heeft vrij spel om via de kip de mensheid ‘ziek’ te maken.

Mooi! Tot zover een lesje bewustwording: ‘wat eet ik eigenlijk?’. Dus, vanaf nu beter geen kipnuggets of ander dierenleed naar binnenwerken via de industrie of de fastfoodketens. De energetische frequentie van wat ze daar van de kip omzetten in ‘knutselvoedsel’, is echt zó laag. Dat heeft enorme impact op jouw hele ZIJN.

Kip zonder kop

Voor degenen die het nog niet weten: als je een kip (of haan, ach daar is ie weer) op haar poten laat staan en je hakt haar kop eraf, dan begint ze letterlijk te rennen zonder kop. Haar lichaam geeft een shockreactie weer van de onthoofding. Dit is te vergelijken met wat zich in de maatschappij ontvouwt al sinds geruime tijd, lees eeuwen, en het gaat ook steeds een stapje verder door de zich ontwikkelende technologie en wat die ons brengt. Van de krant, naar de radio, naar de tv en de daaraan inmiddels toegevoegde digitale snelweg. Ze voeden ons hoofd met informatie. Niet met wijsheid, die zit namelijk vanbinnen. Waar? In ons hart.

Kun je waarnemen op jouw eigen unieke manier dat de wereld vandaag erop gestoeld is onze kippenkop te scheiden van ons kippenlijf? Alles vanuit materie, alles vanuit denken benaderd. Met een achterliggende drijfveer op de mens afhankelijk maken van het kippenvoer dat in de door anderen bepaalde kippenren (letterlijk jouw postzegel waar je op woont en de bewegingsvrijheid die je krijgt) wordt gestrooid. En we ‘pikken’ het. Terwijl het juist ons hart is dat we mogen volgen. Dat is de enige manier om vanuit liefde te kunnen creëren. Ons hoofd kan daarbij helpen, maar heeft nooit een leidende rol. Ook de hoofden niet van de figuurlijke ‘boeren’, die over ons lot ‘denken’ te kunnen beslissen.

Dus wat gebeurt er? Vanaf het introduceren van chemische geneesmiddelen lange tijd geleden en het vervolg daarop vandaag de dag. Kop wordt van kip gescheiden. Verbinding met onze essentie verbroken. Zombiestand aan. De aarde roept om hulp… maar velen rennen als een kip zonder kop.

De kip of het ei?

Tja, wat was er eigenlijk eerder? Niemand weet het. Feit blijft wel dat er iets bijzonders op deze planeet aan de hand is, want ooit moet de kip uit de lucht gevallen zijn, of het ei. Niet één ei, maar gelijk twee of meer, want een kip kan alleen ook niets. Er zal toch ook een haan in het spel moeten zijn voor voortplanting. Of misschien zijn ze wel allemaal tegelijk geland in het paradijs. De kip, de haan én een nest met eieren. Of tien kippen, tien hanen en tien nesten of welke combinatie en aantal dan ook. Het is niet relevant. De kip is gemanifesteerd. Zo ook haar mooie eigenschap om eieren te leggen, waar wij als mensheid van mogen eten.

Discussiëren is zinloos

De uitspraak heeft alles te maken met discussies, in jeZELF of met anderen, waar je maar niet uit komt. Maar misschien hoeft dat ook wel helemaal niet en is het dat dat de kip ons komt leren. Discussiëren is namelijk zinloos. Weg met als die praatprogramma’s dus. Het is het overhalen van de één om mee te gaan met de overtuiging van de ander. Maar iedereen heeft een eigen waarheid. En wat besteden we veel van onze kostbare tijd op deze planeet aan dit fenomeen! Oeverloos discussiëren, debatteren en dus mensen voor jouw karretje winnen, zelfs tegen hun eigen ‘beter weten’ in, wat terugslaat op intuïtief weten vanuit het hart. Ondertussen tikt de klimaatklok van de aarde als een tijdbom door… wat laten we ons toch afleiden.

Luister je wel naar jezelf?

Als je iemand overhaalt om jouw mening, jouw waarheid, te volgen, en die resoneert niet met de essentie of de ware energetische frequentie van die persoon, wat creëer je dan eigenlijk? Als je andersom zelf niet goed kunt luisteren naar jouw innerlijke stemmetje of het misschien wel vanuit een ego-stuk wel ergens hoort, maar het in de wind slaat, wat gebeurt er dan met jou?

Gun iedereen zijn eigen waarheid

In beide gevallen bouw je karma op. Iemand overhalen, is niet positief. Het laat zien, dat jij die ander niet op volle waarde schat. Het laat zien dat je geen respect toont voor die ander en dat die gewoon recht heeft op zijn of haar eigen waarheid. Waai jij zelf met alle winden mee? Probeer je door dit meegaan of plooien of hoe je het ook wilt noemen, iedereen te vriend te houden? Dit is niet de bedoeling. Want in beide gevallen word je verleid om van jeZELF af te gaan. Iets te doen, je ergens bij aan te sluiten of als je niet zo sterk in jouw schoenen staat: je te laten manipuleren, dat niet in overeenstemming is met jouw essentie. Diep vanbinnen weet je dat ook.

Onze hele maatschappij is gericht op discussiëren. Het vanuit macht anderen iets opdringen, het op slinkse wijzen mensen overhalen om zich achter iets of iemand te scharen. De (sociale) media heeft hier hele grote impact op en met alle moderne technieken van vandaag de dag, ook met het kunnen manipuleren van beelden, foto’s en de steeds verdergaande AI (Artificial Intelligence), kunnen we steeds lastiger onderscheiden wat werkelijkheid is en wat niet.

Wat mogen wij als mensheid nou leren?

Negatief karma opbouwen hebben we lang genoeg gedaan. Daar hoeft echt geen nieuwe aanwas bij. Er wordt je gevraagd beter naar jouw innerlijke stem te luisteren. Niet geloven dat de kip er eerder was, terwijl dat voor jou toch echt het ei is. Trouw te blijven aan wat met jou resoneert en op basis daarvan jouw waarheid te vormen.

Daar heb je helemaal geen andere mensen of input op welke manier dan ook bij nodig. Het enige dat jij hoeft te doen is te voelen. Niet denken, want dan kom je vaak in cirkels terecht waar je niet uitkomt en jouw hoofd heeft het antwoord niet, anders had je dat al gehad.

Natuurlijke pikorde

Tussen kippen heerst hiërarchie op natuurlijke basis. De oudsten hebben meer rechten dan de jongeren. Wordt er geprobeerd dit te ondermijnen, dan wordt het jonge kippie op de kop gepikt. Pikorde hoeft daardoor niet per se negatief te zijn. Van oudsher, toen de mensheid nog in stammen leefde, hadden de oudsten de meeste levenservaring op alle fronten. Over jagen, routes, wat je wel en niet kon eten, weersveranderingen, seizoenen, bouwen, enzovoort. Alles wat zij hierover aan kennis en wijsheid bezaten, is ook hen weer geleerd door hun voorgangers.

Vanuit een diep respect werden zij ook meestal de ‘leiders’ van de stam, groep of volk. Op dit moment zijn we hier onderweg iets verloren en er is bewust gewerkt aan het in de vergetelheid raken (door de afleiding van alle media). Dit op basis van de grootste mond en meestal in combinatie met het meeste geld. Hierdoor is macht nu verdeeld geraakt. Alles heeft te maken met spelletjes spelen en over de rug van een ander een treetje hoger komen. Vals spel (omkoping, figuurlijke dolken in de rug, manipulatie, enzovoort) is ook gewoon toegestaan. Zolang niemand erachter komt of zolang het spoor zo onzichtbaar of ondoorgrondelijk mogelijk wordt gemaakt, zodat jan met de pet het niet meer kan volgen.

Wij, de mensheid, vertrouwen deze manier van doen en ook de mensen die het gezicht hiervan vormen. Aan jou om eens stil te staan en te voelen of dit plaatje wel klopt. Mensen, die ‘oneigenlijk’ ergens macht hebben weten te verkrijgen en waar de mens dan vervolgens zomaar hun vertrouwen aan geeft. Of dat nu in jouw eigen omgeving is, bijvoorbeeld bij jouw werkgever, of het gaat om een land, of een instituut waar vele landen of misschien de hele wereld ‘lid’ van is. Waar is het respect gebleven dat in al deze lagen ‘verdiend’ mag worden om op basis van wijsheid (geen kennis, want dat is hoofd en gewoon informatie) de pikorde vanuit een natuurlijkheid te laten ontstaan? Geeft misschien te denken, waar jij jouw vertrouwen aan ‘geeft’ en misschien ook wel jouw energie aan ‘schenkt’?

Kiplekker in je vel

Een lekker kipje (in dit geval figuurlijk, dus als je een andere geslacht hebt, voel je niet uitgesloten), zit gewoon lekker in haar vel. Ze kiest zelf waar ze wil scharrelen. Ze heeft geen ren die haar beperkt. Ze hoeft ook niet te pikken wat haar niet voedt. Dat heeft dan een letterlijke en figuurlijke betekenis. Sterker nog, ze laat dat gewoon helemaal links liggen, of rechts dat mag natuurlijk ook. De kip laat je zien dat je voor jouw eigen autonomie mag kiezen. Dat jij, op basis van jouw waarheid, gerespecteerd dient te worden. Iedereen die over deze grens heen gaat of jou uit jouw kippenren probeert te lokken, mag je vriendelijk (want we gaan uit van liefdevol) op de kop pikken.

De kip laat je ook zien dat je kieskeuriger mag worden als het gaat om vertrouwen en ergens energie in stoppen.

Focus op kiplekker in jouw vel zitten, als kip mét kop.

Wat je ook doet. Doe alleen dat wat resoneert vanbinnen. Verspil geen energie aan dingen of mensen die jou niet voeden. Er is alleen maar liefde en licht. Jouw lampje mag aan en dat kan alleen als je er ZELF voor zorgt, óók qua voeding, dat je je kiplekker voelt. En weet je even niet wie er eerder was, de kip of het ei. Dan is dat ook helemaal goed. Laat het voor wat het is op dat moment. Het antwoord komt misschien later op een ‘ondoorgrondelijke’ manier of misschien ook wel nooit. Dan hoefde je er ook niets mee te doen. Het blijven broeden op een onbevrucht ei heeft namelijk weinig zin en is verspilling van jouw mooie energie en tijd in dit leven.

labels: #Kip

Zie ook: