Woensdag 17 mei 2023 was een hoogdag voor de liefhebbers van new country muziek in Nederland. Kip Moore gaf voor het eerst een concert op Nederlandse bodem in de Melkweg in Amsterdam.

Met hooggespannen verwachtingen reisde ik op woensdagavond af van Tilburg naar de Melkweg in Amsterdam. Een aantal jaren geleden heb ik Kip twee keer live zien optreden tijdens het C2C festival in Dublin en dat waren allebei onvergetelijke concerten.

Het voorprogramma: Jillian Jacqueline

Om klokslag 20.00u betrad Jillian Jacqueline, de support act van vanavond, het podium. Jillian Jacqueline is een 34-jarige singer-songwriter uit Pennsylvania, die tegenwoordig in Nashville woonachtig is.

Aan het begin van haar set gaf ze aan dat ze al meermaals met Kip Moore heeft getourd, maar dat het voor haar, net als voor Kip, haar eerste optreden ooit in Nederland is. Vanaf het begin van haar set was het duidelijk dat dit een dame is die niet alleen graag zingt, maar ook graag verhalen vertelt.

Zo kregen we o.a. te horen dat ze onlangs haar vierde huwelijksverjaardag heeft gevierd en dat ze heeft samengewerkt met grote namen als TJ Osborne en Keith Urban. Ze begeleidde zichzelf op een akoestische gitaar en schotelde het talrijk opgekomen publiek een halfuur lang degelijke songs voor, zoals ‘Better With A Broken Heart’ en ‘Sugar and Salt’.

Jillian Jacqueline is een uitstekende zangeres en dat was heel goed te horen toen ze een stukje van ‘Desperado’ van de Eagles ten gehore bracht en daarin indrukwekkend vocaal uithaalde.

Gezien het repertoire en de stijl van de hoofdact vond ik de support act echter een beetje verkeerd gekozen, want de set van Jillian Jacqueline bleef een beetje vlak en warmde het publiek niet echt op.

Kip Moore: Een energieke show

Om 21.00u was het langverwachte moment dan eindelijk aangebroken! De zaallichten doofden opnieuw en Kip Moore en zijn vijfkoppige band betraden het podium van de uitverkochte grote zaal van de Melkweg. Het begin van een uiterst energieke set, waarin weinig ruimte was voor praten, maar waarin de muziek centraal stond. Een artiest naar mijn hart! Niet praten, maar zingen!

Kip heeft dan ook een enorm rijk repertoire waaruit hij kan putten. Heerlijke songs die de revue passeren zijn o.a. ‘She’s Mine’, ‘Last Shot’, ‘Wild Ones’, ‘Plead The Fifth’, ‘Beer Money’ en uiteraard ook zijn monsterhit ‘Somethin' 'Bout a Truck’.

Uiteraard kwamen, naast het openingsnummer ‘Damn Love’, nog een aantal andere songs van zijn nieuwste album aan bod met o.a. ‘Kinda Bar’ en ‘Heart On Fire’. Het concert bood een prachtige mix van songs van de vijf albums, die de 43-jarige zanger, sinds 2012 heeft uitgebracht.

Hoe rijk het repertoire van Kip is, bleek wel uit het feit dat knallers als ‘Hey Old Lover’, ‘Hey Pretty Girl’, ‘I'm to Blame’ en ‘Janie Blu’ niet eens in de setlist waren opgenomen.

Wat ook een beetje vreemd of ongebruikelijk was, is dat Kip Moore zijn bandleden niet voorstelde tijdens het concert. Maar dat mocht de feestvreugde niet temperen, want hij liet ze ieder om de beurt individueel excelleren met een gitaar-, piano- of drum-solo.

Anderhalf uur lang knalden de geluidsboxen bijna uit elkaar, want niet alleen stonden er vier gitaristen (inclusief Kip), die elkaar constant probeerden te overtreffen, op het podium, maar tevens stond de geluidsknop bijna op standje ‘burenruzie’.

Er was nagenoeg geen mogelijkheid om op adem te komen met al die energieke songs, want er was niet echt een ‘stiltemoment’ (lees: ballads) ingebouwd in de set. Op het einde van een aantal songs doofden de zaallichten en werd de spotlight op Kip gericht, waarna hij telkens ongeveer 30 seconden lang een akoestische versie bracht van de song die net was afgelopen.

Maar dat kan je, met uitzondering van de ballad ‘Another Night In Knoxville’, nauwelijks een ‘adempauze moment’ noemen. Hij had kort voordien wel aangegeven hoe dankbaar hij en zijn band waren voor een uitverkochte Melkweg en dat op een doordeweekse woensdagavond.

In zijn dankwoord vermeldde hij ook nog dat hij bij het plannen van zijn Europese tour heel erg graag in Amsterdam wilde optreden, maar dat hij vreesde dat in Nederland weinig tot geen tickets zouden worden verkocht voor zijn concert.

Na een paar minuten en onder een luid ‘ole, ole, ole’ van het publiek betraden Kip en band opnieuw het podium om een laatste bisnummer te brengen. Na afloop van dit nummer verzamelden de zes heren zich vooraan op het podium en toonden een Nederlandse vlag wanneer ze het publiek bedankten en een welverdiend applaus in ontvangst namen.

Wanneer ze het podium afliepen, bedacht Kip zich plots, pakte een gitaar, vroeg twee gitaristen op het podium te blijven, en zette dan het wondermooie ‘Guitar Man’ in. Een prachtig improvisatiemoment, dat maar liefst 10 minuten duurt, want halverwege de song vertelde hij in geuren en kleuren over de breakup met een van zijn grote liefdes vele jaren geleden.

Om 23.00u kwam er een einde aan twee uur puur genieten. Kip beloofde het publiek dat hij zeker nog eens terug zal komen naar Nederland in de toekomst.

Van een aantal mensen begreep ik dat Kip, na het optreden, buiten bij de Melkweg nog uitgebreid de tijd nam om bij te praten met zijn fans. Een moment dat ik jammer genoeg heb gemist, maar het toont zeker aan wat voor een betrokken en dankbare artiest Kip Moore is.

Voor wie niet bij het concert van Kip Moore aanwezig was kan ik enkel maar zeggen dat ze een onvergetelijk concert hebben gemist. Hopelijk kunnen jullie er volgende keer wel bij zijn. En voor degenen die er op 17 mei 2023 wel bij waren denk ik dat we allemaal het volgende gevoel delen: We want (Kip) Mo(o)re!

De Amerikaanse country zanger en songwriter Kip Moore staat bekend om zijn rauwe stemgeluid, energieke liveshows en oprechte teksten. Zijn grote doorbraak kwam in 2011 met de hit ‘Somethin’ ‘bout a Truck’, afkomstig van zijn debuutalbum ‘Up All Night’. Moore’s muziek is een krachtige mix van traditionele country, rock en folk, waarbij zijn teksten vaak draaien om liefde, vrijheid en het leven onderweg. Inmiddels heeft hij zes albums op zijn naam staan, waarvan het meest recente ‘Solitary Tracks’ verscheen op 28 februari.

labels: #Kip

Zie ook: