Als je eenmaal zelfgemaakte pesto hebt geproefd, is er geen weg meer terug. Geen enkele kant-en-klare versie kan eraan tippen. En het is nota bene zo doodeenvoudig en snel om te maken, tenminste wanneer je een keukenmachine hebt. En anders ken je vast wel iemand met een machine die je mag lenen? In ruil voor een potje pesto?

Wat is Pesto?

Pesto is namelijk bij uitstek een flexibel gerecht. Het is meer een dikke saus. Hoofdbestanddeel is basilicum, maar daar zitten grote verschillen in. Basilicum uitdrukken in grammen, daar schiet je niks mee op. De meeste plantjes uit de supermarkt zijn razendsnel opgekweekte fluf: eenmaal in de keukenmachine blijft er niks van over. Neem altijd minstens twee plantjes. Of kijk eens naar de plantjes bij de groenteboer, die zijn vaak - maar niet altijd - wat volumineuzer, en sterker van smaak. Want daar zit ook groot verschil in.

Het liefst koop ik basilicum gewoon per bos, dat scheelt een hoop gepluk. Bij de Turkse groenteboer en op de markt vind je vaak ferme bosjes met enorm veel smaak. Het belangrijkste om te onthouden is dat je gewoon moet roeien met de basilicumriemen die je hebt. Hou ook daarvan nooit te strikt de in het recept gegeven hoeveelheden zijn, dan maak je het jezelf alleen maar moeilijk. Gewoon een klein handje pijnboompitten en wat brokjes kaas en dan gewoon gieten met de olijfoliefles. Nooit olie vooraf afmeten in milliliters, dat werk niet, want de ene keer heb je van je basilicumbosje veel pesto, dus heb je veel olie nodig, terwijl het de volgende keer maar genoeg blijkt voor een half potje, en dan heb je maar weinig olie nodig.

En daarna gewoon proeven en doorknutselen tot het precies de smaak en consistentie heeft die je lekker vindt. Ik hou van kazige pesto, dus ik ben nooit te zuinig met kaas. Meer pijnboompitten geeft meer volume en iets meer hartigheid. Voor op een toastje wil je hem misschien wat dikker, voor door de pasta juist wat dunner.

Kortom: het klinkt wellicht eng voor de ongeoefende koker, maar pesto is een ongegeneerde knutselsaus. Een beetje van dit, een handje van dat, een scheutje van zus.

Het Recept

Gebruik overigens niet de minizakjes verse basilicum uit de supermarkt, veel te duur en je hebt een berg zakjes nodig. Voeg dan de tweede helft van de blaadjes toe.

Ingrediënten:

  • Verse basilicum
  • Pijnboompitten
  • Olijfolie
  • Kaas (Parmezaanse kaas of Pecorino)

Pesto Variaties en Gebruik

Van brandnetels (maar gewoon basilicum kan ook). * Zorg dat de pesto goed vloeibaar is, als een saus. Wat overblijft is lekker door de pasta.

Met dit recept won ze Het Grote Zonder Pakjes & Zakjes Boek, ware het niet dat ze dat als ervaren antipakjeskookster al in de kast had staan.

Oh, en voor de zekerheid: géén pesto uit een potje nemen hè? Dat is echt geen vergelijking.

Industriële Pesto

‘Wist je dat pesto pas bekend is geworden dankzij de industriële productie?’ vraagt de persvoorlichtster. ‘Het is van oorsprong iets puur regionaals.

Via een pijpleiding wordt de kersverse pesto door een trechter in grote containers gegoten. Voorzichtig proef ik wat van de laatste, knalgroene druppels en ik ben aangenaam verrast. Zonnebloemolie, cashewnoten en aardappel, wat zou het? Die worden volledig overschaduwd door de heerlijke verse smaak van die karrevrachten basilicum. Even later gaat het kermitgroene spul in glazen potjes, dekseltje erop en dan is het dringen voor de pasteuristatie. Helaas een onmisbaar stadium als je houdbare spullen wilt maken, maar eeuwig zonde is het wel. Niet alleen de frisgroene kleur, ook de kenmerkende basilicumsmaak delven het onderspit.

Ik hou het dan ook nog altijd bij zelfgemaakte pesto. Maar wel bij de artisjokken en gedroogde tomaatjes uit pot, want die vind ik dan weer wél aanbevelenswaardig.

labels: #Koken

Zie ook: