Loïc van Impe is tegenwoordig een BV’er (Bekende Vlaming) die in verschillende series opduikt op de Vlaamse televisie. Zo deed hij onder andere mee aan de Vlaamse versie van De Verraders, Snackmasters en de Code van Coppens. Als kok deed hij mee aan televisie-kookwedstrijd ‘The Taste’. Op TV presenteerde hij het programma ‘Zot van koken’. In Nederland is dat te zien op 24Kitchen.

Loïc is eigenlijk de Vlaamse Jamie Oliver. Jong, onbezonnen en lekker chaotisch. Je kent hem misschien van de televisiezender 24kitchen, maar je kunt ‘m natuurlijk ook streamen op YouTube en andere kanalen. Eigenlijk ben ik een tv-opgeleide kok.

31' zot van koken is al het vijfde kookboek van zijn hand, dus dat doet hij goed. De titel verwijst naar zijn leeftijd, 31 jaar. In het boek staan enkel gerechten die te maken zijn in 31 minuten of minder. Wel een boek dus voor dagelijks gebruik. Daar zijn de recepten ook zeker heel geschikt voor. Wat dat betreft is er helemaal niets op het boek aan te merken.

Zot van koken is een vrolijk boek dat met veel energie is geschreven. Bij het lezen hiervan wil je meteen de keuken induiken. Het heeft krachtige foto’s en een kleurrijke vormgeving. Daar moet je van houden. Het lettertype is helder en krachtig, maar op gekleurde pagina’s wat aan de kleine kant (het contrast mist in die gevallen). De persoonlijek ervaringen van Loïc vullen de recepten netjes aan.

Diversiteit in Recepten

Het leuke van dit kookboek is wel dat je de hele wereld rondreist met zijn recepten. De Vlaamse keuken krijgt genoeg aandacht met gehaktballen, patatten en lekker gangbare gerechten, maar hij gaat ook aan de slag met de Aziatische, Italiaans en zelfs Libanese keuken. Zo maak je onigiri, tikka masala, quiche loraine, ribbekes, focaccia, babka’s en pannenkoeken. Hoeveel kookboeken laten je zo’n divers geheel aan recepten zien?

De recepten zijn onderverdeeld in verschillende hoofdstukken: Pasta, Veggie, Vlees, Vis en Zoet. Tot slot is er een superhandig hoofdstuk met de titel ‘Essentials’, waarin Loïc zo’n 25 recepten geeft voor verschillende vinaigrettes, koude en warme emulsies en sauzen. Echt superhandig.

De recepten zelf hebben niet een specifiek thema. Zo kan je de ene keer een pasta carlofortina met tonijn en pesto maken en de dag erna een Griekse souvlaki of een Turkse dürüm met kip of gewoon een AGV’tje met aardappelen, bloemkool en spieringkotelet, wat in Nederland volgens mij een schouderkarbonade heet.

Praktijkervaringen

Ik maakte het en de heilige drievuldigheid, zoals Loïc het in 31' zot van koken noemt smaakte inderdaad heerlijk. Uit het hoofdstuk ‘Pasta’ maakte ik nog de Maccheroni rossi met een verse gegrilde tomaten-knoflooksaus en een goede kwaliteit macaroni. Lekker hoor. Volgens Loïc duurt het maken van dit recept 23 minuten.

Voor de resterende tijd raadt hij aan de eerste 8 minuten te kijken van de serie ‘The last dance’. Geen idee waar dat goed voor zou zijn. Overigens staan dit soort adviezen bij ieder recept waarvan de bereiding minder is dan 31 minuten. Desalniettemin! Het was al weer even geleden dat ik zo’n praktisch kookboek ben tegengekomen als 31' zot van koken.

Indeling en Structuur

Een origineel kookboek met veel variatie in gerechten. De huiselijke foto’s zorgen voor een eerlijk én heerlijk plaatje. Dit is het tweede deel van Zot van koken. Hoewel Loïc van Impe meerdere kookboeken geschreven heeft, ziet hij dit echt als een vervolg van Zot van koken. Dit omdat hij in deel 1 niet alle verhalen en recepten heeft kunnen plaatsen die hij kwijt wilde. Hij omschrijft zichzelf als chaotisch en eclectisch en vindt dat zijn boeken ook zo zijn.

Daar kan ik hem gelijk in geven. Het is qua opzet overduidelijk anders dan anders. De schrijver, en Belgische kok, voegt veel variatie toe in zijn recepten. Er zijn snelle, makkelijke en ingewikkelde recepten te vinden. Dit alles is gelukkig te vinden in een inhoudsopgave. Ik zeg gelukkig, omdat het boek niet logisch in elkaar zit. Maar ja, wat is logisch.

Ik ben gewend dat kookboeken zijn ingedeeld in bijvoorbeeld voorgerecht, hoofdgerecht, nagerecht, etc. Dit zul je in Zot van koken 2 niet vinden. Het lijkt erop dat hij het recept dat hij op dat moment in z’n hoofd had, ook op dat moment geplaatst heeft. Dat geldt ook voor de ingrediëntenlijst. Standaard wordt begonnen met het vermelden van de grootste hoeveelheid (vaak iets van aardappelen, groente of vlees). In dit boek kan dat makkelijk zout of peper zijn.

De Persoonlijke Touch

Niet alleen de recepten zijn een feestje om naar te kijken. Ook het kookboek zelf is vrolijk en energiek. De teksten zijn vlot geschreven, alsof Loïc naast je in de keuken staat en je stap voor stapt vertelt wat je moet doen. Hij vertelt je van alles over zijn ervaringen in de keuken. Hoe je de beste resultaten behaalt, wat er allemaal mis kan gaan. De teksten zijn soms wat chaotisch naast elkaar gepresenteerd, maar maken indruk. De foto’s zijn in mijn ogen te hard bewerkt. Kleuren en structuren gaan daardoor verloren. Desondanks past het wel in het totaalplaatje, aangevuld met felgekleurde pagina’s en tekstkaders.

Het kookboek wordt verfraaid door de anekdotes die hij er soms bij vertelt. Zo is de Spiering Blackwell bijvoorbeeld een van de favoriete gerechten van zijn opa. Verder gaat hij in op zijn liefde voor (zuur)desembrood en vertelt hij wat er allemaal fout kan gaan bij het bakken van chocolate chip cookies. Deze verhalen voegen alleen nét niet het extra stuk verbinding toe dat je zoekt, omdat het maar (hele) kleine stukjes zijn.

Niet alleen de recepten zijn een feestje om naar te kijken. Ook het kookboek zelf is vrolijk en energiek. De teksten zijn vlot geschreven, alsof Loïc naast je in de keuken staat en je stap voor stapt vertelt wat je moet doen. Hij vertelt je van alles over zijn ervaringen in de keuken. Hoe je de beste resultaten behaalt, wat er allemaal mis kan gaan. De teksten zijn soms wat chaotisch naast elkaar gepresenteerd, maar maken indruk. De foto’s zijn in mijn ogen te hard bewerkt. Kleuren en structuren gaan daardoor verloren. Desondanks past het wel in het totaalplaatje, aangevuld met felgekleurde pagina’s en tekstkaders.

Praktische Tips en Hacks

De 'hacks' in Zot van koken zijn leuk en mega handig. Als je naar de recepten kijkt zijn sommige relatief simpel, maar anderen duren dagen om te maken. Je kunt het boek prima aanschaffen als je geen gevorderde kok bent, want alle ingrediënten zijn in de supermarkt te koop en de recepten zijn redelijk simpel.

De recepten zijn helder opgedeeld in korte stukjes, die je in die volgorde kunt uitvoeren. Een echte tijd wordt daarbij niet genoemd (dat is wel een minpuntje) maar aan de andere kant: als je het recept ziet, zul je zelf wel een inschatting kunnen maken. Bovendien: waar de een zorgvuldig met een mes in de weer gaat, zal de andere alles in een keukenmachine gooien en alles malen.

Conclusie

Desondanks! Het was al weer even geleden dat ik zo’n praktisch kookboek ben tegengekomen als 31' zot van koken. Een echte hobbykok mag je hem niet noemen - hij is misschien niet geschoold, maar als je zijn kookboek bekijkt, zul je ontdekken dat Loïc ook geen echte hobbyist meer te noemen is. De recepten in Zot van Koken zijn echter eerlijk, helder en goed te maken in iedere keuken. Dat maakt hem zeker wel toegankelijk.

Het is een leuk geschreven boek met mooie foto's en veel variatie. De korte verhaaltjes van Loïc in Zot van Koken zijn leuk, maar niet heel uitgebreid. De recepten zijn prima, maar niet heel verassend of uitdagend. Zot? Ja, van koken! Net als ik.

labels: #Koken

Zie ook: