De sidderaal, een vis die vaak verward wordt met een aal, is een opmerkelijk dier met vele unieke eigenschappen. Hoewel hij qua uiterlijk op een aal lijkt, is hij nauwer verwant aan de meerval. Laten we dieper ingaan op dit fascinerende wezen.

Kenmerken en Leefomgeving

De sidderaal leeft in troebel, zoet water op de bodem van rivieren, moerassen en poeltjes. Net als alle vissen heeft de sidderaal kieuwen om zuurstof op te nemen uit het water, maar hij kan ook zuurstof uit de lucht halen. Hierdoor kan hij overleven in zuurstofarm water.

  • De sidderaal is een nachtdier en houdt dus niet van fel licht.
  • Het reukvermogen van een paling is vergelijkbaar met dat van een hond.
  • De sidderaal kan wel 24 uur buiten het water kan overleven!

Wanneer de paling op doortocht is kan deze dan ook korte afstanden over land afleggen!

Elektrische Vermogens

De Sidderaal is beroemd om zijn elektrische stroomstoten, die bij een volwassen dier tot wel 850 volt kunnen oplopen. Uniek bij de sidderaal is dat hij elektrische schokken kan geven tot wel 600 volt waarmee hij zijn prooi doodt of verdooft. Hij geeft constant kleine stroomstootjes af om zijn omgeving te verkennen en prooien op te sporen, omdat zijn zicht zeer slecht is.

  • De sidderaal heeft een orgaan van Sachs in de spieren van zijn staart, waarmee het dier een elektrisch veld opwekt van 0,5 tot 2 Volt.
  • De elektrische organen in de sidderaal maken zo’n tweederde van het totale lichaamsgewicht uit.

Zijn prooien worden door krachtige stroomstoten verlamd of gedood, zodat hij ze gemakkelijk kan inslikken.

Jachttechniek

Uit eerder onderzoek bleek dat sidderalen hun prooien meerdere korte stroomstoten toedienen, waarna ze het verlamde dier in een keer kunnen opslokken. Een onderzoeker van de Amerikaanse Vanderbilt University zag hoe sidderalen zich daarbij soms om hun prooi heen krullen. Door zijn staart om te krullen brengt hij het negatieve pool dichter bij de positieve, waarmee hij elektrische veld sterk concentreert. Dat verklaart de aanzienlijke sterkere schok die een gekrulde sidderaal kan toebrengen.

Zo’n extra sterke schok is handig om grote dieren uit te schakelen, of dieren die lastig te eten zijn, zoals kreeften. Ook sidderalen die zelf nog klein zijn, gebruiken de techniek graag. De prooi raakt door zo’n hoge schok dusdanig verlamd dat de sidderaal rustig de tijd heeft hem rustig te verorberen.

Voeding en Dieet

In de natuur eten ze een gevarieerd dieet, variërend van vissen en ongewervelden tot amfibieën. In het aquarium kunnen ze gevoerd worden met dood voedsel, zoals forel of witvis.

Gedrag en Sociale Structuur

Sidderalen zijn over het algemeen solitair, tenzij ze in een zeer groot aquarium worden gehouden, waar een klein groepje mogelijk is. Het is belangrijk op te merken dat sidderalen ontsnappingskunstenaars zijn en zich door de kleinste openingen kunnen wurmen om het aquarium te verlaten.

Voortplanting

Voor de eitjes maakt het mannetje een nest van speeksel, wat hij als het vrouwtje haar eieren er in heeft gelegd, bewaakt.

Sidderaal en Elektrocultuur

Met elektrocultuur gebruik je elektromagnetische straling in je moestuin. Hiermee kweek je blije planten en verhoog je de opbrengst. Elektrocultuur is een teeltwijze. Door slim gebruik te maken van elektromagnetische straling, zou je de opbrengst kunnen verhogen. Je planten zouden er gezonder van worden en beter van groeien. De bodem zou er vruchtbaarder door worden en je zou minder last krijgen van ziektes en plagen bij jouw keukenplanten.

Je kunt elektromagnetische straling uit de lucht halen. Het is van nature aanwezig. De hele planeet straalt namelijk elektromagnetische energie af, denk aan de polen, de noordpool en zuidpool. Ook wil je elektromagnetische energie door de bodem laten bewegen. Hierdoor kan je jouw keukenplanten daarmee voeden.

Elektrocultuur heeft veel raakvlakken met wetenschappelijke concepten die wèl zijn bewezen. Elektrocultuur is simpel. Je werkt veel met koper omdat dit een goede geleider is. Stokken of palen omwikkeld met koperdraad, steek je bij jouw keukenplanten in de grond. Zo haal je elektromagnetische straling uit de lucht en geleid je dit de bodem in. Ook werk je het liefst met koperen tuingereedschap.

Op deze manier beweegt elektromagnetische energie tussen verschillende raakpunten in de bodem. Deze raakpunten zijn plekken waar koper de bodem raakt. Tussen deze punten beweegt elektromagnetische straling. Ook laat koper piepkleine deeltjes achter in de bodem, die deze beter laten geleiden.

Door elektromagnetische energie zouden planten en bomen beter groeien. Zo zouden ze gezonder zijn, minder last krijgen van plagen en meer oogst produceren. Elektromagnetische straling stimuleert fotosynthese.

Elektrocultuur is onvoldoende door de "officiële" wetenschap onderzocht. Wel heeft elektrocultuur veel raakvlakken met de wetenschap. Er zijn namelijk een aantal concepten die wèl wetenschappelijk bewezen zijn, waar elektrocultuur in de moestuin gebruik van zou maken. Er komt veel elektriciteit in de natuur voor als je kijkt naar bliksem. Planten kunnen elektriciteit produceren volgens diverse experimenten die er zijn gedaan. Stoffen in de bodem geleiden elektriciteit volgens diverse metingen. Planten bevatten geleidende sporenelementen zoals koper (Cu) en zink (Zn) maar ook ijzer (Fe) en zelfs aluminium (Al). Elektriciteit heeft invloed op zaden en planten waaronder op de fotosynthese, zelfs als het alleen op zaden is toegepast. Het activeert antioxidanten in planten.

Mensen creëren ook elektrische signaaltjes die tussen onze hersenen en zenuwuiteinden bewegen. Ondanks dat het meestal om kleine hoeveelheden gaat, is overal in de natuur elektriciteit te vinden. Het komt ook van nature voor bij sommige planten en dieren en heeft daar veel invloed op. Ook mensen produceren elektriciteit in de vorm van signaaltjes tussen zenuwuiteinden en onze hersenen.

Elektriciteit is overal aanwezig bij flora èn bij fauna. Daarom is de werking van elektrocultuur niet geheel ondenkbaar. Als je dan zelf experimenteert, merk je wellicht dat keukenplanten met elektrocultuur echt beter groeien. Dit hebben wij zelf ook gemerkt.

labels:

Zie ook: