Eens in zoveel tijd zie je een film waarop je al vanaf de eerste minuten verliefd bent. Een film die betovert, even alles doet vergeten en je de bioscoop uit doet stuiteren met het gevoel: ik heb net een van de betere films van het jaar gezien, nu al! Dat is ook het geval met Licorice Pizza, de nieuwste film van topregisseur Paul Thomas Anderson (Boogie Nights, There Will Be Blood). Een heerlijke samensmelting van verhaal, acteurs, beelden, muziek, echtheid en originaliteit die eindeloos door mag blijven kabbelen. Zelfs al is 'ie een beetje raar en plot-loos.
In deze grappige en sprankelende dramedy (mét briljante soundtrack) ontmoet een 15-jarige jongen de liefde van z’n leven. Nice, alleen is deze meid 25 en hard to get. Hun gedraai levert een lieve, gekke en sfeervolle 'slice of life' op waarvan je haast niet wil dat hij stopt.
Het verhaal en de personages
De film gaat over de 15-jarige Gary Valentine (Cooper Hoffman). Hij is een voormalig kindacteur vol ambities en ideeën. Hij zit nog onder de jeugdpuistjes en is net iets te zwaar, maar is ook opvallend volwassen voor z’n leeftijd en heeft een flinke dosis charme, lef en energie. Al in de eerste minuut van de film ontmoet Gary op z’n school in San Fernando Valley (L.A.) de heerlijke cynische en stoere 25-jarige Alana Kane (gespeeld door Haim-zangeres Alana Haim) op wie hij op slag verliefd is: dit is zijn droomvrouw!
In tegenstelling tot Gary is Alana een stuk minder volwassen voor haar leeftijd. Of beter gezegd: ze heeft moeite volwassenheid te omarmen (don't we all). Ze heeft een crappy baantje bij de plaatselijke schoolfotograaf, woont nog thuis en weet niet wat ze met haar leven aan moet. Maakt Gary allemaal niets uit, hij wil daten. ‘Oh hell no’, denkt en zegt Alana, die benadrukt dat ze veel ouder is. Toch is ze stiekem ook gecharmeerd en geïntrigeerd door deze guy.
Een nostalgische trip naar de jaren '70
Licorice Pizza (ook slang voor ‘elpee’) is vernoemd naar een keten van Californische platenzaken uit de seventies, de periode waarin de film zich ook afspeelt. Een hoog en superstijlvol retro-gehalte dus met bijbehorende outfits, flipperkasten, vette Pontiacs (dat zijn auto’s) en heerlijke muziek van onder ander David Bowie, Nina Simone, Sonny & Cher (vraag je ouders maar). De film bruist van de energie, dompelt je volledig onder in die heerlijk nostalgische sfeer (even geen smartphones en Insta-updates) en trakteert op waanzinnig gave beelden van L.A. tijdens golden hours. Een beetje zoals Quentin Tarantino dat ook deed in Once Upon a Time… in Hollywood.
Herkenbaar liefdesgedoe en weirde Hollywood-figuren
Licorice Pizza trakteert ook op weirde Hollywood-figuren gespeeld door topacteurs als Bradley Cooper en Sean Penn die kort maar memorabel hun briljante ding doen als freaky cokeverslaafde en omhooggevallen steracteur. Maar het grootste toetje zijn toch wel nieuwkomers Hoffman en Haim. Hun aanstekelijke plagerige chemie, hun oprechte liefde en hun naturelle vertolkingen: het is om van te smullen. Zij zorgen er bovendien (mede door hun niet-gelikte looks) voor dat je je in de universele gevoelens, onzekerheden, wispelturigheid, groei en zelfs de onuitstaanbare trekjes en jaloezie van zowel Gary als Alana kan herkennen. In welke leeftijdscategorie je je ook bevindt. Superknap.
Over de leeftijden gesproken
Je zou denken dat een film over een liefde tussen een 15-jarige en 25-jarige een beetje schuurt tijdens het kijken. Maar dat doet het gek genoeg amper. Daarvoor zit Licorice Pizza te menselijk, te genuanceerd en niet-provocerend in elkaar. Anderson blijft binnen de lijntjes door z’n hoofdpersonages niet met elkaar te laten seksen. En zoals gezegd: Gary is erg volwassen voor z’n leeftijd en Alana erg jong. Geen sprake van ongelijke machtsverhoudingen hiero. Sterker nog: de oudere mannen die op Alana’s pad komen, gedragen zich een stuk kinderachtiger dan haar 15-jarige aanbidder. Maar het verschil doet naderhand wel even afvragen waar de grenzen liggen.
De hoofdrolspelers en cameo's
Hoofdrolspelers Cooper Hoffman (de zoon van de overleden acteur Philip Seymour Hoffman) en Alana Haim maken beide hun grote acteerdebuut in de film. Het zijn acteurs die niet voldoen aan de standaard Hollywoodgezichten en dat blijkt een groot succes. In Licorice Pizza verschijnen een aantal cameo’s van bekende gezichten. Sean Penn introduceert zichzelf als acteur Jack Holden, een oude rot in het vak die Alana uitnodigt voor een diner, maar uiteindelijk meer geboeid is door een oude bekende die hij tegenkomt in het restaurant. Bradley Cooper verschijnt in de film als rokkenjager Jon Peters, de vriend van Barbra Streisand.
De thema's in de film
'Licorice Pizza' vertelt het verhaal van Alana Kane (Alana Haim) en Gary Valentine (Cooper Hoffman), die in 1973 opgroeien en verliefd worden in de San Fernando Valley. Gary en Alana hebben de hele film geen relatie, want ze twijfelen continu over hun gevoelens voor elkaar. Iedereen ziet echter hoe het zit; alle personages om hen heen én de kijker, alleen zijzelf durven hun gevoelens niet te benoemen. De film is doordrenkt van de 70's. Naast setting, kostuums en de aanstekelijke soundtrack is het vooral de nostalgische sfeer; alles ademt vervlogen tijden. De film gaat alle kanten op, en je ziet niet waar het heen gaat.
Ontvangst en nominaties
De film van de gevestigde regisseur Paul Thomas Anderson krijgt lovende recensies op het internet en is genomineerd voor drie Oscars: Beste Film, Beste Regisseur en Beste Original Screenplay. Hoffman en Haim worden echter overgeslagen bij de Oscar-nominaties, al is Haim wel een Golden Globe-genomineerde voor Beste Actrice. De film werd uitgeroepen tot de beste film van 2021 door de National Board of Review.
Vergelijkingen met andere films
Licorice Pizza is een film die in het rijtje past van coming-of-age rom-koms zoals The Breakfast Club (1985) en Lady Bird (2017). Al heeft Licorice Pizza genoeg eigenschappen die de genoemde films niet kennen; het verhaal is veel interessanter en verrassender dan doorgaande coming-of-ages.
Conclusie
Regisseur Anderson trakteert de kijker op een dromerige film, waarbij niet de onsamenhangende verhaallijn de glansrol vertolkt, maar de innemende sfeer van de stroperige seventies centraal staat. Door het sterke acteerwerk van Hoffman en Haim herken je voor even je eigen pukkelige jeugd in de film, inclusief de onzekerheid en zoektocht naar de eigen identiteit.
Tabel: Prijzen en Nominaties
| Prijs | Categorie | Resultaat |
|---|---|---|
| Oscars | Beste Film | Genomineerd |
| Oscars | Beste Regisseur | Genomineerd |
| Oscars | Beste Original Screenplay | Genomineerd |
| Golden Globes | Beste Actrice (Alana Haim) | Genomineerd |
| National Board of Review | Beste Film | Gewonnen |
labels: #Pizza
