André Woertink is veehouder in Balkbrug en de trotse eigenaar van Reestdalrund. In tegenstelling tot traditionele bedrijven met ligboxenstallen en melkrobots, houdt André zich bezig met vleeskoeien. Zijn koeien brengen het grootste deel van het jaar door in de natuur, voornamelijk in gebieden beheerd door natuurorganisaties zoals Landschap Overijssel en Natuurmonumenten.

De runderen zijn van Franse makelij, een ras dat bekend staat als Maine Anjou. Deze koeien hebben een zachte uitstraling en bijzondere eigenschappen. André heeft een bijzondere band met zijn vee.

De Maine Anjou Koe in de Natuur

We zoeken drie kuddes op in de uitgestrekte hooilanden van De Vledders. Met de terreinwagen hobbelen we de ruige graslanden in. Het duurt niet lang of we worden besnuffeld en nieuwsgierig bekeken door prachtige stevige roodbonte koeien. Wat opvalt is de aanwezigheid van veel kalveren en een indrukwekkende stier. Toch krijg je nooit het idee, dat je moet uitkijken. De runderen maken een wat lome relaxte indruk. André is gek op zijn koeien, hij straalt het ook uit. Als hij tussen zijn koeien staat beginnen zijn ogen te glimmen. Je ziet hem genieten.

“Dit zijn de Maine Anjous. Koeien met bijzondere eigenschappen en een hoog rendement. Ze kunnen groot worden van gras en zijn daardoor heel geschikt om in natuurgebieden te grazen. De koe krijgt een kalf dat acht maanden bij de moeder kan zuigen. De moeder kan dan weer opnieuw een kalf krijgen. Deze koeien zijn heel super in de omgang. Misschien is dit wel het makkelijkste vleesras dat er is. Als je ze liefde geeft, krijg je liefde terug. Het zijn lieve brave dieren en dat zie je aan het eind van het verhaal ook weer terug in de kwaliteit van het vlees.”

Een wel heel brutale koe ziet de auto als speelgoed. “Ga nou met die poten van mijn auto af, Lummel !

Kenmerken van het Maine Anjou Vlees

Vroeger is dit ras in Frankrijk gebruikt als dubbeldoelkoe, dus voor de melk en het vlees. In Nederland gebeurde dit ook met de Maas-Rijn-IJsselvee koeien. Die zijn ook roodbont, maar iets witter van kleur. De laatste jaren wordt de Maine Anjou in Frankrijk vooral ingezet voor het vlees. Een leuke eigenschap van het Maine Anjou vlees is dat het doorregen vet heeft, dat zie je ook bij Hereford en Black Angus koeien. Door het vlees lopen heel veel kleine vetadertjes. Hierdoor krijgt het vlees een sappige structuur. Doordat de dieren buiten lopen en alleen maar grassen eten en geen granen, bevat het vlees omega 3. Als je koeien granen laat eten krijg je omega 6. Het vet van de omega 3 koeien is zachter en geler.

Maine Anjou is Frans runderras dat bekend staat om zijn bijzondere zuivere vleessmaak. Door dit vet bakt het vlees ook lekker bruin en krijg je een lekkere jus. Daarnaast is dit vet van de 100 % grasgevoerde runderen ook nog eens goede voeding voor je lichaam. Belangrijke voedingstoffen worden opgeslagen in het vet bijv. Deze Graasrunderen lopen altijd in natuurgebieden in Nederland; dag en nacht. Ze zijn 100 % grasgevoerd; echt puur natuurvlees dus!!!! Ze leven helemaal in het wild. Ze krijgen dus geen bijvoer en medicijnen.

Duurzaamheid en Dierenwelzijn

“Twintig jaar terug hebben we bewust gekozen voor duurzaamheid. De eerste tien jaar waren niet zo makkelijk, want je liep steeds tegen een muur, maar de laatste tien jaar zie je de consument steeds kritischer worden over de kwaliteit van het voedsel. Wacht even, ik moet even ingrijpen. “Ga eens met je kop uit die auto ! “We hebben gekozen om op biologische basis te gaan werken. Ik heb geen gevoel bij de intensieve veehouderij. Wat dierenwelzijn betreft niet, er is geen weidegang.

“Jazeker, we werken met een koe per hectare. Ze blijven van april tot december lekker buiten. Deze koeien lopen in terrein waar geen kunstmest en bestrijdingsmiddelen worden gebruikt, ze krijgen lekker veel ruimte en als je goed naar het land kijkt, er is hier genoeg te eten. Veel gras met allerlei kruiden er tussen. In het voorjaar is het hier geel van de paarden- en boterbloemen. Je gelooft het of niet, maar hier dartelen de kieviten nog door de lucht.

“Nee, we pachten op dit moment zo’n 140 hectare van Landschap Overijssel, we hebben ook nog runderen lopen op bezittingen van andere natuurorganisaties ( in Drenthe)en we hebben zelf natuurlijk ook land. Sinds kort hebben we ons bedrijf uitgebreid met een boerderij aan De Stapel. Samen met Landschap Overijssel voeren we een soort kringloopbeheer. Van de akker met graan van Landschap Overijssel krijgen wij het stro voor onze potstallen. De mest uit onze stallen komt weer terecht op de akker van Landschap Overijssel.

“Het is drassig, het is hier veengrond. Vroeger was dit een zijdal van de Reest. Door het dempen van een sloot zal het waterpeil nog wel wat omhoog gaan. Zolang er genoeg gras staat kunnen de koeien hier blijven. De koeien houden het terrein open, je ziet hier het aantal weidevogels toenemen, die zijn nergens meer behalve hier. De graspieper voelt zich hier erg thuis, net als de kievit ,de wulp ,de grutto.

“Ja, je krijgt een bepaalde structuur en voeding in de bodem en niet te lang gras. De koeienvlaaien trekken heel veel insecten. zetten. In dit gebied kun je niet zomaar koeien laten lopen, het ras moet wel in het landschap passen. De Maine Anjou is van alle vleesrassen heel geschikt voor dit soort terreinen als De Vledders, maar dat geldt niet voor alle koeien. Dit zijn ook vleeskoeien en geen melkkoeien.

“Het is beter voor het kalf, het is beter voor de koe, je hebt een familieband, ze worden er allemaal blij van. Je krijgt meer dierwelzijn, dat vind ik belangrijk.

De Vleesketen van Reestdalrund

Hoe ziet de vleesketen van jouw bedrijf eruit, hier zien we een prachtige koe in het weiland staan, maar op een dag ligt het dier in de vitrine van de slager. “Het dier komt bij ons van de boerderij af. We doen zelf het transport naar de dichtstbijzijnde slager. Die zit in Hardenberg. We houden de afstand zo kort mogelijk, dat is diervriendelijker het geeft meer rust aan het dier. Hierdoor krijg je vlees van een betere kwaliteit. Het dier wordt netjes met rust geslacht. Het vlees wordt dan verkocht door slagers die het vlees dan ophalen of het wordt verkocht op internet.

“Onze koeien kun je zien lopen, je weet hoe ze hebben geleefd. Ze lopen in de vrije natuur. Ze zijn diervriendelijk gehouden. Veel supermarkten verkopen vlees uit het buitenland. Veel voor weinig ingekocht. Er zitten hormonen en medicatie in. Men gaat vooral voor de marge. Ik ga voor kwaliteit. Het vlees dat we produceren heeft het beter leefkeurmerk met twee sterren. Biologisch vlees heeft drie sterren. Vlees zonder medicijnen, hormonen, gegroeid op land zonder kunstmest en bestrijdingsmiddelen.

“Ja, want deze runderen lopen bijna het hele jaar buiten. Biologische runderen mogen binnen gehouden worden mits ze uitloop hebben. Dus mijn runderen hebben het naar mijn idee beter. Ik heb er nog geen Skal certificaat op zitten. Je moet zo’n certificaat aanvragen. Hiervoor moet het veevoer ook allemaal biologisch geteeld zijn.

“Voor de mais gebruiken we organische mest en geen gewasbeschermingsmiddelen. We ploegen het land, zodat je minder onkruid hebt. Zo hoef je niet te spuiten. Op jouw kleding staat het logo van jouw bedrijf “Reestdalrund” ,maar wat heb jij met het Reestdal ? “Ik geniet hier van de mooie natuur in een prachtig landschap. Leuk vind ik ook de Reest als scheidingslijn tussen Drenthe en Overijssel, het hooien, het werken met deze koeien en natuurlijk de rust. Het is prachtig als je die beesten zo in dat mooie land ziet grazen. Ik kies hier ook heel bewust voor.

“Nee, ik heb een speciale band met een koe, beschouw ze als vriendjes en dat geven ze dan ook weer terug. Als je goed bent voor deze koeien zijn ze ook erg lief en rustig voor jou. Als dierenliefhebber kan ik erg van mijn koeien genieten. De Maine Anjou is ook een hele vriendelijke lieve koe. Ze hebben een wat slaperige blik in de ogen. Er lopen ook wel andere veerassen in de vrije natuur, maar die hebben de ogen allemaal wijd open en zijn vaak erg schuw. Denk maar aan de Schotse Hooglanders, de Galloways e.d. De Limousins hebben dat ook. Let er maar eens op. Nee, geef mij maar de Maine Anjou, een prachtige koe om mee om te gaan !

De runderen die wij verwerken worden geleverd door André Woertink,veehandelaar te Balkbrug. Hij haalt de dieren op bij de boer of terreinbeheerder en ziet zo de leefomstandigheden.Hij vervoert zelf de dieren naar het slachthuis Stellingwerven te Wolvega. Daar worden de dieren rustig op diervriendelijke manier geslacht & uitgebeend. Daarna wordt het vlees bij onze slagerij bezorgd. We versnijden dus het vlees zelf tot gewenste snit. Alles wat aan het dier koe zit(dus ook organen,vet,botten ed.) verkopen/verwerken we in onze slagerij. Dit mede uit respect voor de schepping; niets weggooien. Alles heeft een bestemming.

Er worden ook ossen geslacht. Een os is een gecastreerde stier. Aangezien de helft van de kalveren die geboren worden een stier is en vrouwtjes nodig zijn om de kudde op peil te houden blijven de meeste stieren over. Als een stier gecastreerd wordt gaat die vrouwelijke eigenschappen ontwikkelen in het vlees wat structuur,malsheid,vetheid. ed. Dit is dus een duurzame oplossing voor het overschot aan stieren.

Reestdalrund: Eerlijk, Transparant en Puur Natuur

Het is hem met de paplepel ingegoten, de veehouderij. Of zoals hij het zelf zegt: “Het zit gewoon in mijn dna.” André Woertink runde samen met zijn vader al een melkveehouderij toen hij twaalf jaar geleden in België oog in oog kwam te staan met de Maine Anjou. Een prachtig Frans ras met eigenschappen die precies passen bij zijn visie op natuurlijke veehouderij. Hij was op slag verliefd, haalde de Anjou koe naar Balkbrug en zie daar, Reestdalrund was geboren.

“Dit is toch het allermooist wat er is?” André lacht en wijst naar de kudde grazende koeien even verderop in het land. De kalfjes lopen dichtbij hun moeders, een enkeling komt nieuwsgierig wat dichterbij. De stier van de kudde houdt het tafereel nauwlettend in de gaten. “Mooi hè, ze komen gewoon naar je toe. Er is geen enkel ander ras wat dat doet. Zo rustig en braaf. Als je dit ras gewend bent, wil je nooit meer iets anders. Je wordt gewoon blij van die beesten.”

Met zo’n tweehonderd hectare land ter beschikking hebben de kleine kuddes heel wat bewegingsvrijheid. Grazen tot zover het oog reikt, op een stuk land waar kunstmest en bestrijdingsmiddelen uit den boze zijn. En dat proef je terug op je bord!

Transparant

Wild zijn van koeien. Dan houd je geen vee, dan hóud je van je vee. Het hele proces van geboren worden in het landschap tot aankomen bij de slachterij heeft Reestdalrund dan ook in eigen hand. “Het welzijn van de dieren staat absoluut voorop”, zegt André stellig. “Dat betekent dat wij ze zelf in kleine aantallen vervoeren naar de slachterij.” De slachterij met een zelfde visie vonden ze dichtbij huis in Hoff. Vanuit daar belevert Reestdalrund met een lokaal vervoersbedrijf het (h)eerlijke vlees naar restaurants, kleine horeca en bio-winkels in onder meer Maastricht en Amsterdam. “Met zo min mogelijk schakels houd je het eerlijk en transparant voor de klant.”

Back to Basic

Ondanks dat Nederland steeds minder vlees eet, denkt André niet dat de vleesconsumptie ooit helemaal zal verdwijnen. “We hebben toen we net begonnen flink moeten strijden om ons product op de markt te kunnen brengen. Nu is het net andersom. Mensen willen, als ze dan toch vlees eten, steeds vaker puur natuur. Back to basic, zeg maar.

labels: #Vlees

Zie ook: