Enkele maanden geleden verhuisde ik als rasechte Belg naar Amsterdam. Overal zijn er fietspaden, elke drie stappen kom je een Albert Heijn tegen en als je iets wilt regelen in het gemeentehuis, beland je niet in een administratieve, kafkaiaanse mallemolen zoals in België.

Als je even door Amsterdam wandelt, zou je denken dat er geen probleem is: de eerste frituren die je ziet als je uit Amsterdam Centraal komt, zijn Manneken Pis en Vlaamse Frites Snackland, iets waar mijn Belgische vrienden geregeld hun neus voor optrekken.

Maar bakken jullie er wel iets van? Het is hoog tijd om te testen of jullie de naam “Belgische friet” wel waardig zijn. Hiervoor schakel ik de hulp van een mede-Belg in.

De Test: Welke Frituur Maakt Indruk?

Dia woont anderhalf jaar in Amsterdam, werkte in De School en is nu bedrijfsmanager van Café Struik. Hij gaat goed op warme Cara Pils op een festival, vindt dat je absoluut het Belgisch gefrituurde goud zondag om vijf uur na een wielerronde moet eten en ook heeft hij de kaart van België op zijn hand getatoeëerd. Als Dia aan komt lopen, biecht hij op dat hij gisteren te veel pintjes gedronken heeft en nu een gigantische kater heeft.

“Maar frieten zijn het beste katervoedsel,” vertelt hij, “dus ik zie het helemaal zitten.” We bestellen in het gezellige frietkotje een kleine puntzak friet met Vlaamse mayonaise.

Vlaams Friteshuis Vleminckx: Een Schot in de Roos

“Wow, dit is lekker. De frieten zijn krokant en zacht tegelijkertijd. Ook zijn ze lekker vettig,” steekt Dia van wal, “Dit zijn de Belgische frieten zoals je ze kent van de kermis. En iedereen weet dat kermisfrieten dé beste frieten zijn.” En of de Belgische mayonaise ook zo goed is?

“Absoluut, de mayonaise is ietsje zuurder en dat past perfect bij de zoute frieten. Het is echt lang geleden dat ik zulke goeie frieten gegeten heb." Hij geeft Vlaams Friteshuis Vlemincks vijf frietvorkjes.

Terwijl we naar De Belg, het frietkot van Lil’ Kleine, wandelen, vertelt Dia wat hij allemaal mist sinds hij in Nederland woont. “Ik laat de frisdrank Gini speciaal overkomen uit België. Ook mis ik Bicky Burger. Het is eigenlijk een vieze hamburger, maar die saus is overheerlijk. Als ik in België ben, ga ik rechtstreeks naar het frietkot voor een Bicky Burger.”

De Belg: Een Verkeerde Afslag

We komen aan bij De Belg en het interieur is een hoogmis van oud-Hollandse cultuur. De muren zijn versierd met Delfts blauw en hier en daar staat een klomp. Het is het perfecte verstandshuwelijk tussen België en Nederland. “En die gekleurde vorkjes om de frietjes mee te eten zijn fucking leuk,” zegt Dia nog enthousiast.

Maar zijn enthousiasme zakt in als slappe friet zodra we de aardappeldelicatesse proeven. “Deze zijn te droog. De buitenkant is hard en je moet bij elke hap iets drinken om alles naar binnen te krijgen. Dit is geen Belgisch frietje,” zegt hij.

“En ook de mayonaise is veel te flauw. Normaal gezien moet het zure van de mayonaise door het vette van de friet bijten.” Volgens Dia heeft de beste mayonaise een goede verhouding zoet en zuur en is die lekker creamy. “Maar de zelfgemaakte mayonaise van ons bomma (oma, red.) is natuurlijk de beste,” vertelt Dia.

Vlaamse Frites Snackland: Een Teleurstelling

“Lil’ Kleine maakt geen slechte frieten. Deze frituur valt meteen op: in schreeuwerige oranje letters zien we meteen “Vlaamse frieten” staan boven het kotje. Het is alsof in elke Belgische frituur, de Nederlandse cultuur toch nog een prominent plekje krijgt, om elke toerist eraan te herinneren dat ze zich wel degelijk in Amsterdam bevinden.

Er staat een lange rij en alhoewel we al langzamerhand in een voedsel-coma terecht komen, loopt het water ons in de mond. We schuilen voor de motregen in de vettige walm van gefrituurde aardappel. Als je je ogen sluit, zijn we net in België.

“Klote, de friet is koud, kurkdroog en de mayonaise is zo zuur, dat het lijkt alsof hij slecht is geworden,” zegt Dia, “ik heb zin om het gewoon aan iemand te geven.” En terwijl hij dat doet, valt een dikke klodder zure mayonaise op zijn schoenen.

“Ik koop nog liever een zak chips als ik koude frieten wil,” zegt hij nog voor hij het zakje weg kiepert. “Maar hey, het concept is wel leuk: een oud schattig manneke dat zo artisanale frietjes maakt. Ze zijn wel goed gesneden, maar je ziet dat hij zich moest haasten.

Manneken Pis: Een Toeristische Trekpleister met Gemengde Gevoelens

Alhoewel Manneken Pis maar een minuut verder stappen is op het Damrak, is de uitstraling volledig anders. Terwijl Vlaamse Frites Snackland de soort frituur is waar je om vier uur ’s nachts snel wat katervoedsel meepikt, is Manneken Pis de frituur waar je truffelmayonaise en veganistische sauzen verwacht. Het is een kruising tussen een hippe koffiebar en een toeristische attractie.

Op het menubord staan ook daadwerkelijk truffelmayo en veganistische sauzen. En overal zie je verwijzingen naar Vlaanderen, “maar de Vlaamse mayonaise is op, sorry”. Dan maar de lekkernij zelf beoordelen.

“Oei, dit is echt niet lekker. Het is alsof ze een dikke korst gemaakt hebben van aardappel, dan op aardappel gekauwd hebben en die dan uitgespuwd hebben in de korst,” zegt Dia, “Ik begin De Belg te missen.

Gollem's Proeflokaal: De Afsluiter met Klasse

We sluiten de dag af in Gollem’s proeflokaal. Het serveert Vlaamse bieren en frietjes, gebakken in ossevet, zoals het hoort. “Normaal gezien zou ik nu een pint bestellen, maar ik heb zin in een Westmalle Trippel bij mijn frietjes,” vertelt Dia.

“Dit bier is heel erg zacht van smaak. Dat past perfect bij de romige, delicate structuur van frieten. De afdronk is dan weer lekker bitter, wat perfect past bij iets vettig.” De patat wordt geserveerd in een typische puntzak, de mayonaise komt ernaast in een potje.

“De frieten hebben een goede structuur, ze zijn heel erg lekker. Dia geeft nog een laatste levensles mee. “Op het einde begin je te peuteren voor die laatste stukjes friet in de puntzak.

Manneken Pis: Groei en Investeringen

De Amsterdamse investeerder Standard Investment koopt de helft van de aandelen in Manneken Pis, de formule met verse friet die ondernemer Albert van Beek in 1991 startte in Utrecht. Manneken Pis is de frietformule met veruit de hoogste gemiddelde omzet in ons land.

Bedoeling is dat Manneken Pis onder de hoede van de investeerder de komende jaren versneld wordt uitgerold op traffic-locaties in ons land. Het aantal vestigingen moet hierbij minimaal verdubbelen naar zestien. Hierbij zal gefocust worden op de overname van bestaande frietzaken op drukke plekken met veel passanten.

Standard Investment is gespecialiseerd in het midden- en kleinbedrijf. Het belegt in bedrijven met omzetten vanaf circa 20 miljoen euro. Manneken Pis verwerkt jaarlijks volgens het Financieele Dagblad 1,7 miljoen kilo aardappelen.

Naast de oorspronkelijke locatie aan het Vredenburgplein in Utrecht, is onder meer de Amsterdamse outlet aan het Damrak een trekpleister van jewelste. De laatste jaren opende Manneken Pis twee vestigingen in Westfield Mall of the Netherlands in Leidschendam.

Het is de tweede keer in relatief korte tijd dat een investeerder investeert in de Nederlandse frituurbranche. Dit is heel leuk om te horen, want dat geeft in onze ogen aan dat mensen tevreden zijn over ons product. En dat zij door het eten ervan zo enthousiast zijn geworden, dat ze dit ook willen verkopen.

Over Manneken Pis

Bij Manneken Pis vindt je de beste, eerlijkste en lekkerste producten. Vers gesneden en gebakken Vlaamse frites, meer dan 20 soorten saus en service met een glimlach.

De verse Vlaamse frites van Manneken Pis werd door Frietopia voor vijf jaar op rij verkozen tot de beste frites van Nederland. Manneken Pis heeft vier vestigingen in Utrecht, twee in Leidschendam in de Westfield Mall, en twee in Amsterdam op Nieuwedijk en het Damrak.

Frites

Alle frites die bij Manneken Pis verkocht wordt is diezelfde ochtend geschild, gewassen, verpakt en naar de verschillende vestigingen in Utrecht, Leidschendam en Amsterdam gebracht. In elke vestiging worden ze dan voor- en afgebakken waarna het in de kenmerkende puntzak aan onze gasten geserveerd wordt.

De Weg van de Aardappel

Onze aardappels worden gepoot in en gerooid uit de Zeeuwse kleigrond. Dit wordt voor ons gedaan door een vaste boer, die ze na het rooien ook voor ons op slaat in een speciale donkere schuur. Alleen de allerbeste aardappels hiervan worden dagelijks naar ons frietfabriekje gebracht. Vanuit het grote bad gaan ze door middel van een lopende band naar onze snijmachine en worden ze gesneden tot overheerlijke frietjes. Na het verpakken en vervoeren, komen ze uiteindelijk in de loop van de ochtend aan in onze winkels.

Manneken Pis Breidt Uit

Manneken Pis slaat zijn vleugels uit naar Den Haag. Op dit moment is de verbouwing gaande. De nieuwe locatie in Den Haag wordt de negende Manneken Pis. Ondernemer Van Beek deed vorig jaar een deel van zijn aandelen over aan de Amsterdamse investeerder Standard Investment.

Bij deze transactie werd reeds aangekondigd dat de frietformule naar meer steden zou uitbreiden. Manneken Pis is niet de enige nieuwkomer in Den Haag. De Duitse formule Hans im Glück strijkt er ook neer. Onlangs werd in Amsterdam het eerste Nederlandse restaurant van de formule geopend.

Vandaag was een emotionele rollercoaster: onze lever is vernield en we zagen hoe diep ons godenvoer kon vallen. Toch is er nog hoop.

“Ik ga sowieso nog terug naar Vleminckx. Die frietjes waren een beetje als thuiskomen,” vertelt Dia op het einde van de avond.

labels:

Zie ook: