De duivensport in Nederland kent vele facetten. Van de inzet van vrijwilligers tot de uitdagingen door roofvogels, en van feestelijke gebeurtenissen tot het afscheid van oude rotten. Dit artikel belicht enkele recente gebeurtenissen en ontwikkelingen binnen de duivensport.

Koninklijke Onderscheiding voor Marcel van Melis

Zaterdag werd Marcel van Melis verrast door de burgemeester van Oost Gelre, Annette Bronsvoort. Dat gebeurde in het bijzijn van zijn vrouw, kinderen, kleinkinderen, familieleden, clubleden en andere belangstellenden. Zij speldde Marcel een koninklijke onderscheiding op voor zijn inzet voor de duivensport in het algemeen en voor de postduivenvereniging “De Blauwe Doffer” in het bijzonder.

Marcel werd benoemd tot Lid van de Orde van Oranje Nassau voor zijn vrijwilligerswerk op lokaal niveau, maar ook op het nationale en internationale vlak als concoursleider van het Nationaal Inkorfcentrum. Een onderscheiding die Marcel dik verdient. Hij zet zich in navolging van zijn vader al van jongst af aan in voor de duivensport, zowel bestuurlijk als uitvoerend.

De festiviteit vond plaats in het clubgebouw van “De Blauwe Doffer”. Om Marcel daar naartoe te lokken vond ‘s-middags tevens de huldiging van de kampioenen plaats en de onderscheiding van twee jubilarissen. Marcel had dit niet verwacht en kon het nauwelijks geloven. Laten we hopen dat we nog vele jaren van Marcel en zijn niet te stoppen inzet voor de duivensport mogen genieten. Voorlopig zal Marcel ongetwijfeld zelf genieten van wat hem overkomen is.

Afscheid van Han Schuurman

Het doek is gevallen voor J. (Han) Schuurman. Zijn hoge leeftijd heeft hem doen besluiten om te stoppen met de duivensport. Het wordt Han te zwaar. Han wil zijn duiven en het solide hok waarop zij zo hard vlogen weggeven aan liefhebbers die daar belangstelling voor hebben.

Han heeft 25 duiven uitgeselecteerd die voornamelijk afstammen van Willem de Bruijn - Reeuwijk, via C. & M. Everling - Gouda. Duiven die in hoofdzaak uit de bloedlijnen van Olympic Sharon en Olympic Froome zijn gekweekt. Met deze kleine hechte stam heeft Han mooie successen behaald en vloog hij hoge prijspercentages. In zijn vereniging was hij regelmatig onder de generale kampioenen van de sterk spelende P.V. Aalten te vinden. Dit met uitzondering van afgelopen jaar, toen hij al niet meer met de jonge duiven meedeed.

Feestelijke Bijeenkomst P.V. Aalten

Zaterdagmiddag rond 16:30 uur kwamen de leden van P.V. Aalten bij elkaar in het clubgebouw. Een clubgebouw dat er spik en span uitzag. Een week eerder hadden een aantal leden de handen uit de mouwen gestoken en het clubgebouw piekfijn in orde gemaakt. De vloeren gedweild, de ramen gewassen, gestofzuigd en ook buiten was de boel opgeschoond door onder andere het onkruid te wieden.

Het clubgebouw van P.V. Aalten ademt altijd wel gezelligheid, maar deze avond deed het dat in het bijzonder. Er ontbraken helaas nogal wat mensen door allerlei omstandigheden, maar de ‘harde kern’ was aanwezig en die weet er altijd wel een fijne warme sfeer aan te geven. Bovendien had de Evenementencommissie flink uitgepakt. Dat begon met de bekende ontvangst met koffie en cake. Daarna werd overgeschakeld op fris, al of niet met een vleugje alcohol.

Op het programma stonden de huldiging van de kampioenen, een loterij en een warm/koud buffet. Alle kampioenen werden verrast met een mooi diploma dat keurig was ingelijst. Vincent de Harder had daar zijn best op gedaan en niet zonder een uitstekend resultaat. Mooie diploma’s met daarop het logo van de club en een vermelding van de gewonnen prijzen. Ze vielen duidelijk in de smaak bij de winnaars.

De winnaars zijn overigens op deze site te vinden onder “Kampioenschappen”. Daar zijn ook de vijf clubkampioenen te vinden die opgeteld op de vitesse-, de midfond-, de jongeduiven- en de natourvluchten in 2023 de meeste punten verzamelden met hun gevleugelde vrienden. Van links naar rechts zijn dat Tonnie en Hemmie Knippenborg (5e); Deny te Vruchte (1e); Han Schuurman (4e) en Vincent de Harder (3e). Aanmoedigingsprijzen waren er voor Willem Stoelhorst (herintreder) en het nieuwe lid Gerben Kraaijenbrink, die zich beiden op enkele uitslagen wisten te klasseren in het afgelopen seizoen.

Marja Rave en Janni Visser werden door Vincent in de bloemen gezet voor hun verdiensten in het afgelopen seizoen. Nadat alle kampioenen onder luid applaus hun onderscheidingen hadden gekregen met een prachtige bos blommen van Flowers by Laura, was het tijd voor het buffet.

Er kon worden gekozen uit warme en koude happen en uiteraard ook uit een mix daarvan. Dat het buffet letterlijk en figuurlijk in de smaak viel bleek uit het aantal malen dat er werd opgestaan om nog eens op te scheppen. Er bleef uiteindelijk maar weinig over, maar het bleek ruim voldoende en voortreffelijk van kwaliteit. Toen iedereen was verzadigd en verkwikt was het tijd voor de loterij.

Er werden ruimhartig loten gekocht. Vooral omdat een aantal feestvierders het had gemunt op een mooie bos paling uit Aalsmeer die één van de prijzen vormde. Uiteindelijk ging Marja Rave daarmee vandoor. Daarna bleef het nog lang rumoerig en gezellig. Dat allemaal dankzij de inspanningen van de Evenementencommissie (Vincent de Harder, Deny te Vruchte, Bert Stronks en Tonnie Obrink) die een dikke pluim verdient.

Rabo Clubsupport

In het kader van “Rabo Clubsupport” mocht onze vereniging 100 euro ontvangen. “Iedereen verdient een club”, aldus de Rabo-bank. “Het is als een 2e huis. Een plek waar je elkaar ontmoet, elkaar sterker maakt en helemaal jezelf kunt zijn. Kortom: verenigingen zijn onmisbaar. Daarom helpen wij hen graag met kennis, netwerk en geld om hun ambities te realiseren.”

Daar mocht ook P.V. Bestuurslid Theo Kämink neemt namens P.V. De Rabo-bank is trots dat ze ook afgelopen jaar weer vele sport- en cultuurclubs heeft ondersteund. En dat mag ze zeker zijn. Voor onze club nam Theo Kämink (rechts) de cheque in ontvangst, terwijl Anton Kuiperij het plaatje schoot. Ondanks dat het “vrijdag de dertiende” was, zat onze club helemaal goed, met dank aan de Rabo-bank.

Beschermde Status Roofvogels versus Immaterieel Erfgoed Duivensport

Met een brief aan het Team Erfgoedzorg, die in kopie naar het NPO-bestuur, bestuur Afdeling 9 en de media werd verstuurd, brengt Karin Stronks het probleem van de beschermde status van de roofvogel versus dat van de status Immaterieel Cultureel Erfgoed van de postduivensport op een perfecte manier onder de aandacht.

De duivensport staat onder druk. De laatste jaren zijn veel liefhebbers gestopt vanwege de enorme overlast door roofvogels. Met name de slechtvalk is een geduchte vijand van de postduiven. Tijdens vluchten rond het huis ofwel duivenhok vallen met grote regelmaat postduiven ten prooi aan deze predator. Er zijn duivenmelkers die dagelijks duiven verliezen aan de slechtvalk of andere roofvogels.

Het is een hele nare ervaring voor duivenmelkers die dagelijks met verliezen te maken hebben. Als in hun buurt slechtvalken, haviken of andere roofvogels nestelen, vaak in nestkasten die speciaal voor deze roofvogels zijn opgehangen, is het beoefenen van de duivensport een ware crime. Komen duiven nog terug op het hok? Veel duiven leggen het af tegen de slechtvalk of andere predatoren.

Duivenmelkers worden soms zo wanhopig dat zij met pijn in het hart met de mooie sport stoppen. Ze vinden het geen doen. Hoe kan de duivensport, als Immaterieel Erfgoed, in deze schrijnende situatie een beroep doen op steun, hulp? Veel roofvogels hebben een beschermde status. Maar dat heeft de duivensport als Immaterieel Erfgoed toch ook? Is er geen verplichting om het Immaterieel Erfgoed te borgen, te beschermen? Toekomstbestendig te maken en te houden?

Ik wijs u op een citaat van Unesco: “De UNESCO Conventie inzake Bescherming van het Immaterieel Cultureel Erfgoed is een internationaal cultureel verdrag dat in 2012 door Nederland is ondertekend. Hoe kan, in het licht van dit citaat, de duivensport als Immaterieel Erfgoed, worden beschermd tegen de roofvogels? Roofvogels die het de beoefenaars van de duivensport wel heel erg lastig en soms zelfsonmogelijk maken?

Nieuwe Containerloods Steghuis Transport Twente

Vandaag, zaterdag 1 april 2023, is de containerloods feestelijk in gebruik genomen. De bouw van de loods bij Steghuis Transport Twente (STT Internationaal) in Denekamp heeft nogal wat voeten in de aarde gehad. De vergunningverlening liet lang op zich wachten, maar vandaag was het dan zover. Steghuis had het afdelingsbestuur, de Commissies Vervoer en Lossing en een aantal chauffeurs uitgenodigd om dit bij te wonen.

Na de koffie met gebak werd een korte rondleiding door de nieuwe aanbouw gegeven, waarvan een deel nu door de afdeling in gebruik is genomen voor het plaatsen van alle containers. De ruimte is af te sluiten met grote roldeuren en voorzien van water, perslucht en ventilatie om de containers optimaal in conditie te houden.

Directeur Frank Steghuis is zeer betrokken bij de duivensport. Naast het leiden van zijn bedrijf met 150 personeelsleden en 100 vrachtwagentrucks besteedt hij veel tijd aan het in orde houden van onze containers. In de werkplaats zijn alle wagens weer nagelopen op het goed functioneren van onder andere de ventilatie. De Apk-keuringen zijn probleemloos verlopen.

Alleen de bedrading voor de pas aangeschafte meetapparatuur voor het klimaat in de containers verzorgt Steghuis nog en dan staat de zaak weer gesteld voor het nieuwe seizoen. Het is onvoorstelbaar hoe een man als Frank Steghuis zijn ziel en zaligheid legt in goed vervoer voor de duivensport en volop meedenkt over vernieuwingen en verbeteringen.

Na de bezichtiging trakteerde Steghuis nog op een buffet met hutspot, dat keurig werd verzorgd door ‘t Wubbenhof in Denenkamp. Iedereen was vol lof over het nieuwe onderkomen voor onze containers en over de manier waarop de middag was ingericht.

In Memoriam Wim Rieks

Jan Willem Rijks; zo kenden wij hem niet! Voor ons was hij Wim Rieks; Rijks uitgesproken in het onvervalst Achterhoeks - plat , Rieks dus, gewoon Wim Rieks. Wim was de laatste der Mohikanen: de laatste nog in leven zijnde oprichter van P.V. de Reisduif.

Wim stond aan de oorsprong van de Reisduif die in 1949 werd opgericht door Wim samen met o.a. Herman Onnink; de grondleggers van deze vereniging. Ook heeft Wim heel wat jaren in het bestuur gezeten, o.a. als penningmeester.

Wim kon de fusie tussen de Reisduif en de Luchtpost aanvankelijk maar moeilijk accepteren, toch stapte hij over zijn schaduw heen en werd hij steunend lid van de nieuwe vereniging P.V. Aalten, al metal is hij meer dan 60 jaar lid geweest. Wim is geboren op 26 augustus 1935, hij groeide op in een groot gezin, ze woonden aan de Bredevoortsestraat, dicht bij het zwembad het Walfort.

In zijn jeugdjaren had Wim al postduiven en postduiven heeft hij z’n hele leven gehad tot enkele jaren geleden, toen moest hij stoppen vanwege z’n afnemende gezondheid. In 1961 trouwde Wim met Dini. Samen hadden ze vier kinderen. In zijn werkzame leven was Wim vrachtwagenchauffeur, een beroep dat maar matig te combineren was met de duivensport, maar soms kruipt het bloed waar het eigenlijk niet gaan kan!

Wim en Dini waren 25 mei 2021 60 jaar getrouwd. Ze kregen toen zelfs nog de burgemeester over de vloer en een foto in Aalten Vooruit! Na een periode van afnemende gezondheid heeft Wim afscheid moeten nemen van zijn familie en is hij op 3 februari rustig ingeslapen.

Meer dan 60 jaar getrouwd, meer dan 60 jaar duiven … Wim was een betrokken man, stond nooit vooraan en had nooit het hoogste woord. Z’n droge humor en betrokkenheid zullen we ons blijven herinneren. Als je maar lang genoeg gewoon blijft word je vanzelf bijzonder.

Wim ; bijzonder gewoon! We wensen zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen sterkte bij het dragen van dit verlies. Bestuur en leden van P.V.

Torenvalk als Beschermer van Postduiven

Van Frans Heezen hoorde ik een verhaal dat me erg verbaasde. Bij Frans Breukers, een liefhebber in Beckum, krijgen de roofvogels weinig kans om zijn postduiven het leven zuur te maken. Frans woont buitenaf op een boerderij en dan zou je zeggen dat je in het buitengebied veel last van roofvogels hebt. Niets is echter minder waar. Hoe Frans Breukers dit oplost? Dat doet hij op een heel bijzondere manier.

Voor zover mij bekend was jaagt de torenvalk ook op duiven, maar bij Frans Breukers in Beckum ligt dat blijkbaar anders. Daar jaagt de torenvalk alleen op kleine prooien, zoals muizen. Een nog veel plezieriger eigenschap van de torenvalk daar is dat hij andere soorten roofvogels uit zijn jachtgebied verjaagd. Zo beschermen de torenvalken bij Frans de duiven. Bij hem lopen de torenvalken soms zelfs tussen zijn postduiven in het gras.

In een van de schuren heeft Frans een raampje weggehaald om de torenvalken zo een extra broedgelegenheid te bieden. Daar draagt de ene partner soms een muis aan voor de andere. Soms gaat de overdracht mis en valt de muis omlaag.

labels:

Zie ook: