Vrijwel niemand heeft een huid zonder onregelmatigheden. De één heeft last van littekenvorming door bijvoorbeeld acne, de ander heeft last van grote moedervlekken en sommige mensen hebben last van de groei van wild vlees. Veel mensen vinden dit niet prettig en willen hier vanaf.

Wat is Wild Vlees?

Wild vlees ontstaat doorgaans nadat je een wondje hebt gehad en je lichaam dit niet helemaal goed laat genezen. Het vlees ontstaat door een te snelle celdeling en dit resulteert in de groei van wild vlees, ook wel fibroom genoemd. Hoe het zich uit kan verschillen, zo krijgt de één er bijvoorbeeld steelwratjes door.

Een reden waarom mensen vaak graag van de wildgroei van vlees af willen, is dat het meestal op plekken zit die goed zichtbaar is. Je zult niet snel midden op je been last krijgen van fibroom. Bepaalde plekken van de huid hebben veel meer kans om vleesgroei te ontwikkelen dan andere delen van het lichaam. De groei van fibroom komt het meest voor in het gezicht, de hals, de borsten, liezen en oksels. Vooral als je er last van hebt in je gezicht of hals is het prettig als dit snel verwijderd wordt. De liezen en oksels zijn minder zichtbaar, maar in de zomer wanneer je naar het strand gaat en een badpak of bikini wil dragen, zijn deze delen van het lichaam meestal ook ontbloot.

Zelf Wild Vlees Verwijderen: Geen Goed Idee

Omdat de wildgroei van vlees doorgaans onschuldig is, gaan mensen er vaak niet mee naar de huisarts. Toch storen veel mensen zich eraan en hierdoor proberen ze het vaak zelf weg te halen. Een populaire methode, vooral bij steelwratten, is door er strak een touwtje om te binden in de hoop dat het vlees afsterft. Ook zijn er mensen die het proberen weg te knippen.

Het is niet verstandig om zelf het vlees weg te halen. Door het weg te knippen, riskeer je de kans op ontstekingen en ook door afsterving heb je kans dat er complicaties optreden. Doordat je aanleg hebt voor fibroom is er ook een grote kans dat je er alleen maar meer last van krijgt, als je het zelf probeert weg te halen. De celdeling van je huid verloopt te snel en door een nieuw wondje te maken, zal dit proces opnieuw optreden en kun je juist een grotere plek krijgen dan voorheen.

Professionele Behandeling van Wild Vlees

Wanneer je last hebt van wildgroei van vlees, kun je het best een dermatoloog of huidkliniek raadplegen. Zij hebben de kennis en kunde in huis om de vleesvorming medisch verantwoord te verwijderen, waardoor je niet alleen verlost bent van je plek met fibroom, maar de kans op littekenvorming ook gering is. Daarnaast wordt de kans op ontstekingen geminimaliseerd en zal de klacht niet verergeren. Schakel dus een professional in wanneer je te kampen hebt met de groei van wild vlees en ga niet proberen het zelf te verwijderen.

TCA Aanstippen Protocol

Een van de methoden die door professionals gebruikt wordt, is het aanstippen met TCA (Trichloorazijnzuur). TCA wordt weleens als alternatief voor MCA voorgesteld. Over de bijwerkingen van TCA is, in tegenstelling tot MCA, geen casuïstiek gepubliceerd, maar hieruit kan men niet concluderen dat er dus geen ernstige bijwerkingen optreden.

Hoe Werkt TCA Aanstippen?

TCA wordt in vloeistof vorm met behulp van een wattenstaafje op de afwijkende huiddelen aangestipt. Direct na aanstippen wordt de huid wit van kleur, dit verschijnsel is normaal en wordt “frosting” genoemd. Het wit worden verdwijnt na enkele uurtjes waarna er langzamerhand een bruingeel korstje ontstaat. Wanneer dit korstje de huid verlaat blijft er een soort schaafwondje achter die doorgaans zonder littekenvorming geneest. De genezingsduur ligt tussen de 10 en 14 dagen.

Direct na aanbrengen voelt men een branderige pijn, die echter na enkele minuten weer vermindert. Om de pijn te verzachten wordt er een gaasje gedrenkt met koud water of een coldpack op de behandelde huid geplaatst. Indien de omliggende, gezonde huid ook in aanraking komt met het zuur wordt deze ook wit en ontstaat ook hier een korstje. Bij behandeling van grotere oppervlakten wordt de omgevende gezonde huid daarom soms beschermd met een laagje vaseline of talk.

Tijdens de genezingsfase is het raadzaam om fel zonlicht te vermijden indien de behandeling in het gezicht heeft plaatsgevonden.

Contra-indicaties en Interacties

Er bestaan geen contra-indicaties voor het gebruik van TCA. Ook zijn er geen wisselwerkingen bekend met het gebruik van andere (orale) medicijnen. Over het gebruik van TCA tijdens zwangerschap of het geven van borstvoeding zijn geen gegevens bekend. Toepassing tijdens zwangerschap of tijdens het geven van borstvoeding wordt daarom afgeraden.

Alternatieve Behandelmethoden voor Wratten en Wild Vlees

Er zijn verschillende behandelmogelijkheden voor wratten. Aansluitend aan de Cochrane-review is een systematische search gedaan naar relevante RCT’s. In de Cochrane-review worden 47 RCT’s (n = 2627) besproken waarin de effectiviteit van lokale behandelingen voor wratten wordt vergeleken met placebo, geen behandeling of met elkaar. In deze noot beperken we ons tot de onderzoeken met methodes die toepasbaar zijn in de eerste lijn (cryotherapie, salicylzuur, duct tape).

  • Cryotherapie: In 2 RCT’s (n = 198) werd cryotherapie vergeleken met geen behandeling, in 1 RCT (n = 29) werd cryotherapie vergeleken met placebocrème (een derde groep in dit onderzoek werd behandeld met acylcovircrème). In 4 RCT’s (n = 707) werd cryotherapie vergeleken met salicylzuur (alle sterktes).
  • Salicylzuur: In 6 RCT’s (n = 486) werd salicylzuur (alle sterktes) vergeleken met geen behandeling of placebo.
  • Combinatietherapie: In 2 RCT’s (n = 483) werd combinatietherapie met cryotherapie en salicylzuur vergeleken met monotherapie.
  • Duct Tape: In 2 RCT’s (n = 198) werd duct tape vergeleken met placebo (in 1 RCT werd dit niet nader beschreven en in 1 RCT kregen de patiënten een soort pleister) en in 1 RCT (n = 61) werd duct tape vergeleken met cryotherapie.

Vergelijking van Behandelingen

De algehele kwaliteit van het bewijs geleverd in de Cochrane-review is laag. Vanwege het grote risico op bias werd de kwaliteit van bewijs met twee niveaus afgewaardeerd (in een groot deel van de onderzoeken waren de deelnemers, zorgverleners en onderzoekers onvoldoende geblindeerd; daarnaast gaf de meerderheid van de onderzoeken onvoldoende informatie over de randomisatiemethode; ook werd in een groot deel van de onderzoeken niet adequaat omgegaan met uitval van patiënten). In de meeste RCT’s werd geen intention to treat-analyse gerapporteerd. De kwaliteit van het bewijs werd met nog een niveau afgewaardeerd vanwege onnauwkeurigheid, omdat veel onderzoeken met lage patiëntaantallen zijn verricht.

Resultaten van vergelijkingen:

  • Cryotherapie versus geen behandeling of placebocrème: cryotherapie was niet significant effectiever dan geen behandeling of placebo (genezingspercentage 38% versus 22%; RR genezing 1,50; 95%-BI 0,66 tot 3,39).
  • Salicylzuur versus placebo of geen behandeling: salicylzuurtherapie is significant effectiever dan placebo of geen behandeling (genezingspercentage 57% versus 37%; RR 1,56; 95%-BI 1,20 tot 2,03). Er was geen significant verschil tussen hand- en voetwratten.
  • Cryotherapie versus salicylzuur: er bestond geen significant verschil in effectiviteit (genezingspercentage 44% versus 35%; RR 1,23; 95%-BI 0,88 tot 1,71).
  • Combinatietherapie in vergelijking met monotherapie: combinatietherapie is iets effectiever dan monotherapie. Het verschil tussen combinatietherapie en monotherapie met salicylzuur is statistisch significant (genezingspercentage 77% versus 62%; RR 1,24; 95%-BI 1,07 tot 1,43), maar het verschil tussen combinatietherapie en monotherapie met cryotherapie net niet (genezingspercentage 77% versus 65%; RR 1,20; 95%-BI 0,99 tot 1,45).

Bijwerkingen

  • Cryotherapie versus salicylzuur: patiënten ervaren met cryotherapie significant meer bijwerkingen dan bij een behandeling met salicylzuur. De meest voorkomende bijwerkingen van cryotherapie waren pijn en blaarvorming. De meest voorkomende bijwerking van salicylzuur was huidirritatie, wat bij 71% van de patiënten met handwratten en bij 53% van de patiënten met voetwratten voorkwam; bij handwratten is dit significant vaker dan na cryotherapie.
  • Combinatietherapie versus monotherapie: van patiënten die behandeld werden met een combinatie van cryotherapie en salicylzuur had 22,5% last van pijn na de behandeling.

De resultaten uit de Cochrane-review spreken elkaar deels tegen. De auteurs van de review verklaren dit door de grote methodologische heterogeniteit tussen de besproken onderzoeken. De effectiviteit lijkt voor geen van de behandelingen groot te zijn ten opzichte van geen behandeling. De kwaliteit van het bewijs is te laag om op basis van aangetoonde effectiviteit sterke aanbevelingen te doen.

Bespreek met (ouders van) patiënten met wratten dat geen van de behandelingen voor wratten bewezen effectief is. Adviseer daarom het natuurlijke beloop af te wachten. (Aanzienlijke) pijn kan een reden zijn om actief te gaan behandelen. In dat geval maakt de huisarts samen met de patiënt en zijn/haar ouders een keuze tussen behandeling met salicylzuurzalf 40%, cryotherapie of combinatietherapie.

labels: #Vlees

Zie ook: