Het is een schrikbeeld voor elke paardeneigenaar: je komt bij je paard en ziet een beenwond. Wat nu? Wonden bij paarden kunnen complex zijn en vereisen een zorgvuldige aanpak. In dit artikel bespreken we de behandeling van wilde vleeswonden bij paarden, inclusief de verschillende fasen van genezing en diverse behandelingsmethoden.
Verschillende fasen van wondgenezing
Een wond doorloopt verschillende fasen van genezing:
- Ontstekingsfase: Deze fase duurt twee tot vijf dagen en wordt gekenmerkt door roodheid en warmte rond de wond. Ontstekingscellen worden aangetrokken om de wond te beschermen en de genezing te stimuleren.
- Proliferatiefase: Deze fase duurt twee dagen tot drie weken en omvat de groei van granulatieweefsel, het samentrekken van de wondranden en de vorming van nieuwe huid (epithelisatie).
- Remodelleringsfase: Deze fase kan drie weken tot twee jaar duren. Er wordt nieuw bindweefsel gevormd, waardoor de trekkracht van de wond toeneemt. Het litteken zal echter altijd zwakker zijn dan de normale huid.
Behandeling van acute wonden
De behandeling van een acute wond begint met schoonmaken. Gebruik hiervoor bij voorkeur schoon leidingwater en vermijd agressieve schoonmaakmiddelen. Als de wond mooi schoon is, kun je de ernst het beste inschatten. Blijft de wond erg bloeden, dan is het belangrijk een drukverband aan te leggen. Zit de wond ter hoogte van een gewricht, peesschede of slijmbeurs, raadpleeg dan een dierenarts. Elke verwonding is per definitie geïnfecteerd met bacteriën.
In het geval van een schaafwond is een dierenarts niet nodig. Als de huid helemaal door is, heeft het altijd de voorkeur de wondranden zo goed mogelijk weer aan elkaar te hechten. Soms is dit niet mogelijk en moet het missende gedeelte huid weer opnieuw aangroeien, waarbij vaak een groot litteken ontstaat. Een groot litteken kan een probleem zijn voor de beweging van het paard.
Honingzalf: een natuurlijk hulpmiddel
Een paardeneigenaar deelde haar ervaring met een beenwond bij haar paard. Na het verwijderen van de krammen en het spoelen van de wond, gebruikte ze honingzalf voor de verzorging. De honingzalf bleef niet netjes op zijn plek, dus ging ze op zoek naar een alternatief en kwam uit bij Mellodermal honing crème met kruiden, in hygiënische pompflacon. Deze crème was fantastisch! Makkelijk te doseren, het bleef zitten waar ik het had aangebracht en de vliegen bleven op afstand! Na 3 maanden was de wond dicht, zonder ontstekingen, wildvlees of andere ellende. Het is mooi van binnen naar buiten genezen. Er is nog wel een litteken, maar dit valt bijna niet op.
De gele "prut" wat op de foto's te zien is, is de de honing crème. Sindsdien staat er op stal, thuis en op de zaak een flacon honing crème wat ik gebruik voor een wondje, schrale huid of jeuk plekje, voor van alles te gebruiken, zowel voor de paarden, hond als voor ons zelf!
Vertraagde wondgenezing en wildvlees
Als een wond niet goed of niet verder geneest, kunnen daar verschillende oorzaken aan ten grondslag liggen. Deze oorzaken hebben altijd als gevolg dat het genezingsproces wordt vertraagd. Paarden staan er om bekend dat ze makkelijk veel wildvlees vormen. Wildvlees is granulatieweefsel.
Een wond heeft dit nodig om het gat op te vullen en een bedding te vormen voor de overgroeiende huid. We zien vaak dat dit granulatieproces ontspoort, het blijft doorgroeien en er ontstaat wildvlees. De huidranden kunnen als gevolg daarvan niet meer naar elkaar groeien: er zit een ‘bloemkool’ aan wildvlees tussen.
Dus aanvankelijk heeft een wond het granulatieweefsel nodig. Is de wond eenmaal volgegranuleerd, dan moet het granulatieproces afgeremd worden. Indien er al wildvlees is, moet dit weggesneden worden. Voordeel hierbij is dat het geen zenuwen bevat en het paard er dus weinig van zal voelen, een nadeel is echter dat het altijd enorm gaat bloeden.
Is er geen wildvlees te zien en had de wond eigenlijk al lang gesloten moeten zijn, dan is er dus iets aan de hand. Met name als er bij de acute verwonding een gedeelte van het bot heeft blootgelegen, is de kans op een dood stukje bot (sequestrum) aanwezig. Met een röntgenfoto kan dit vermoeden bevestigd worden.
Zo’n dood stuk bot wordt door het lichaam als lichaamsvreemd gezien. Net als bij een dikke splinter in je duim zal ook hier de wond net zo lang pus blijven produceren, totdat het lichaamsvreemde materiaal (het dode bot) is verdwenen. Het is verstandig dit proces te helpen en het dode stuk bot te verwijderen.
Overige behandelingen en tips
- Laserdouche en magneetveldtherapie: Deze methoden kunnen de genezing van de wond in de diepte stimuleren en comfort bieden aan het paard.
- Dieet: Een dieet van hooi, appelazijn, knoflook en zeewier kan de reiniging van binnenuit bevorderen en het herstel ondersteunen.
- Arnica: Arnica kan de bloeddoorstroming bevorderen en bloedzuiverend werken (niet uitwendig toepassen op open wonden).
- Vitaminen en mineralen: Vitamine A, vitamine E, zink, selenium en vitamine C zijn belangrijk voor de huidfunctie en wondgenezing.
- Groene leem: Groene leem kan vuil uit wonden trekken en een beschermende laag vormen (voorzichtigheid is geboden, omdat het de wond teveel van buitenaf kan genezen).
Producten voor wondverzorging
Er zijn diverse producten op de markt die de wondgenezing kunnen bevorderen:
- Puur Wondgel: Bevat extracten van Calendula, Echinacea, Millefolium, Hamamelis en Aloe Vera om de huid te herstellen en infecties te weren.
- Vetramil Honingzalf: Bevat zuivere honing en etherische oliën om de huid te verzorgen, schimmel- en bacteriegroei tegen te gaan.
- Groene Leem wondpasta: Bevat helende oliën, kruiden en mineralen om weefsel en huid te herstellen, pijn te verzachten en zwelling tegen te gaan.
- Espree Wound Cream: Herstelt de huid bij wondjes, kloofjes en hot spots en gaat likken tegen.
- De Wondcreme van de Groene Os: Bevat honing, propolis en colloïdaal zilver om beschadigd weefsel en huid te herstellen.
Disclaimer: Dit artikel is bedoeld ter informatie en vervangt geen professioneel veterinair advies. Raadpleeg altijd een dierenarts bij wonden en verwondingen bij uw paard.
labels: #Vlees
