Het boek "zoute dromen, harde lessen", geschreven door een jongen die op zijn 18e solo in een etap 22 om Spanje is gevaren, zette me aan het denken. Hij had van de verzekering een bedrag gehad als smartengeld voor een ongeluk, maar alles bij elkaar was het een budget trip. Dit boek kan een bron van inspiratie zijn voor mensen met wilde plannen, en het herinnert ons eraan dat "the sky is the limit!"

De Noodzaak van Voorbereiding

Een half jaar willen reizen vraagt, mits serieus, voorbereiding, ervaring etc. Een half jaar willen reizen vraagt, mits serieus, voorbereiding, ervaring etc. Daarnaast is het niet zo dat je na een reis "ineens" wel weet wat je wilt gaan doen. Feitelijk is het niets anders dan een keus uitstellen, en hopen dat het allemaal goed komt. Je zult komend half jaar moeten investeren in jezelf.

Daarom volgt natuurlijk de vraag: Wat komt er kijken bij het voorbereiden van een lange zeezeil reis? Kennis van procedures bij internationale vaart (zijn die er? etc etc...)

Financiële Aspecten

500 euro per maand is wel het minimum. Dus 3000 euro. Dat betekent dat je zonder problemen binnen nu en een half jaar 7000 euro bij elkaar moet zien te krijgen. Ik denk dat dit voor een 17 jarige erg moeilijk gaat worden. En nog veel belangrijker : wat doe je daarna?

Het Verwerven van Kennis en Ervaring

Er gaat hier zoveel door mijn hoofd: waar moet de boot aan voldoen, welke uitrusting heb je nodig, welke kennis heb je nodig, hoe doe je die kennis op, noem maar op. Ik heb zeilervaring op de Friese meren en het IJsselmeer. Nog verre van een 'ruige zeebonk' dus. Maar ik moet ergens beginnen om deze kennis en ervaring aan te vullen.

Waar ik nu aan zit te denken is een zeiltocht met twee personen van een half jaar tot een jaar. Naar het zuiden lijkt me aantrekkelijk maar eigenlijk ligt dat nog helemaal open. Ik ga (nog) niet voor grote open oversteken zoals naar de Azoren, maar wil min of meer bij de kust in de buurt blijven. Dat is een van de redenen dat ik dit topic open. Aan wat voor een termijn moet je denken om van mijn kennis en kunde bij te leren tot een aanvaardbaar niveau voor bovengenoemde tocht? Ik kan me voorstellen dat je hier over jaren spreekt. Niet erg, als dat zo is en het niet sneller kan. Ik werk fulltime maar heb vrije weekends en vakantie. Ik kan op dit moment rond de 700 euro per maand apart leggen en de financiering van die defender is al een heel eind rond. Toegegeven, dit plan is in een impuls ontstaan. Maar ik ben een doorbijter wat dit soort dingen betreft.

Praktische Tips en Adviezen

Allereerst moet het zeiltechnisch kloppen met jezelf. Als je onder alle omstandigheden je kan redden op IJsselmeer dan red je het ook zeker onder gunstige omstandigheden op zee. Je geeft aan dat je wilt kusthoppen. Dan is erg lange voorbereiding niet strikt noodzakelijk, alleen zal je moeten leren plannen in korte trips. Navigeren leer je ook niet alleen uit een boekje, maar aldoende. Dus de theorie verkennen en toepassen in de praktijk. Doe dit ook maar op het IJsselmeer. Niet dat het daar zo moeilijk is, maar als je het een tweede natuur maakt, dan kan je het straks ook als het moeilijker gaat. En lees veel. Koop bijvoorbeeld een Reeds en lees daarin wat er over aanlopen beschreven staat van de verschillende havens.

  • Word lid van een vereniging: Er zijn een paar verenigingen met schippers en opstappers die gezamenlijk tochten maken. In zuid Nederland is de PZV actief (www.pzv-zeezeilen.nl ).
  • Leer van anderen: Ik heb vooral ervaring opgedaan als opstapper, en vind dat een ideale manier. Je komt op verschillende schepen en steekt van elke schipper weer nieuwe dingen op.
  • Lees boeken:
    • Jachtschipper op zee van Tom Cunliffe
    • Kustnavigatie van Toni Rietveld e.a.
    • "zoute dromen, harde lessen" en "rondom afrika"

De Rol van Comfort en Luxe

Bovendien hecht ik -ik heb nu makkelijk praten natuurlijk- niet zoveel waarde aan luxe en comfort. Bikkelen is één maar na een uur of 8 op een bonkig zeetje ben je dat toch wel behoorlijk zat. En dan is iets minder primitief heel erg lekker.... been there, done that...

Toch ga ik nu voor een luxueuze 34 voeter. Over al dan niet vertrekken met veel ervaring: sommige mensen zijn nooit klaar om te vertrekken. Er kan immers altijd iets beter of meer voorbereid worden. De boot, de kennis, de ervaring. Het blijft dan bij dromen en plannen.

Voorbeelden van Voorbereiding

Hier is een voorbeeld van iemands leerproces voor een lange zeereis:

  • 09/1999: Gloves ($27).
  • 11/1999: Crewed on a Cal 25 in San Francisco Bay.
  • 12/1999: Singlehanded a Santana 22 in San Francisco Bay. Very foggy.
  • 02/2000: Attended a marine radio seminar at H.F. Radio On Board in Alameda CA.

Overwegingen en Realiteit

Maar vertrekken is ook afscheid nemen, tijdelijk en wellicht voor altijd van een persoon. Tegenwoordig allemaal wel wat gemakkelijker met telefoon, internet etc, maar realiseer je dat je er wellicht niet bent, of te laat bent als er zich in familie of vriendenkring calamiteiten voordoen zoals sterfgevallen etc.

Kijk, in principe ben je al kusthoppend redelijk dicht bij de bewoonde wereld. Gebeurt er echt iets dan kan je richting de dichtstbijzijnde haven. Boot aan de kant, met de taxi naar een OV knooppunt, met OV naar het vliegtuig en terug naar Nederland. Of de TGV. Of iemand komt je oppikken. Maar ik heb nu makkelijk praten natuurlijk. 't is wel iets om in het achterhoofd te houden.

We hebben ook nog een forumlid, Olav Cox, zelf jarenlang weggeweest. We hebben ook nog een forumlid, Olav Cox, zelf jarenlang weggeweest.

Bootkeuze

Ik hoop niet dat ik nu mensen tegen het hoofd stoot maar voor hele lange zeereizen zou ik voor een iets minder tuitelig schip kiezen als de defender, maar een die iets rustiger op de golven ligt en erg zeewaardig is met s-spant en doorlopende kiel. Klopt Jouzers, die vega is inderdaad een bewezen model. Ik zit te azen op die defender omdat die een redelijk beperkte diepgang heeft zodat ik er ook op de Friese meren mee uit de voeten kan. Bovenstaande betekent natuurlijk niet dat ik met die defender ook de zee op moet, als ik 'm zou kopen. Het kan best een opstap zijn naar een volgende, geschiktere boot. Ken een eigenaar die me dat zelf verteld heeft en is toch inherent aan de rompvorm, maar je bent er wel lekker snel . Een Defender is best een leuke boot, van binnen en van buiten.

Woestijnreizen als Metafoor voor Levenslessen

Net terug van een super ervaring!!!!! En tevens met de oude hoogstaande cultuur van de Lyciërs in aanraking komen. De hartverwarmende Turkse bevolking met hun rijke inborst. De woestijn hield mij een spiegel voor in al zijn facetten. Joyce, veel dank en met veel liefde groet ik jou en de mannen. Super dank aan jou Joyce voor de manier waarop jij ons meegenomen hebt in jouw woestijn! Ik wil je nog eens bedanken voor de wonderlijke reis. Het was geweldig. De gebieden die we in de woestijn doorkruisten waren ongelofelijk prachtig.

Klussen Onderweg: Realiteit en Voorbereiding

Klussen onderweg, daar ontkomt geen vertrekker aan. Bij de ene is boot nog niet helemaal klaar, een ander doet (groot-)onderhoud en of er moet van alles worden gerepareerd. Een beetje handigheid en goed gereedschap is bijna onontbeerlijk om onafhankelijk te kunnen zijn. Of je moet dermate welgesteld zijn dat je alles kunt uitbesteden. Pitou is nu 2,5 jaar onderweg en inmiddels hebben we heel wat geklust. In dit artikel een klein overzicht van onze grotere kluswerkzaamheden.Pitou is van staal en inmiddels 28 jaar oud. Voor ons vertrek hebben we het onderwaterschip gedaan.Op aardig wat plekken kwam de verf los op de romp, dat hebben we allemaal goed kaal gemaakt en in vele lagen 1-componenten primocon gezet.Een jaar later op de Canarische eilanden ontdekten we weer plekken waar de verf loskwam. Dus hebben we opnieuw alle plekken kaal gemaakt en deze in de 1-componenten primocon gezet. Al met al toch heel wat dagen werk.Een jaar later op Aruba gebeurde dit opnieuw! In de tropen en het continue zoute water gaat het allemaal nog veel harder dan in Nederland.Terugkijkend waren we vooral bezig met wat we nu noemen ‘pappen en nathouden’. Niet de goede aanpak dus. Een stalen schip van onze leeftijd heeft zo nu en dan een meer grondige beurt nodig. Als de ondergrond op een gegeven moment niet goed is kun je blijven smeren maar vroeg of laat valt dat er weer af. Uiteindelijk ben je veel duurder uit met dit ‘pappen en nathouden’ en dat is uitermate frustrerend. Hadden we dit maar eerder gedaan denk je dan. Maar ja, we hadden al zo’n enorme lijst met klussen en overal hangt een prijskaartje aan. Verf en antifouling is erg prijzig in de Caribbean. Daarom hebben wij een flinke partij uit Nederland laten komen. Omdat je BTW vrij kunt kopen maak je de vrachtkosten voor een groot deel weer goed. Verf is wel wat ingewikkeld omdat het zogenaamde dangerous goods zijn. Dat kost extra en vraagt om veel papierwerk. Als ship in transit hoef je (veelal) ook geen lokale belastingen of invoerrechten te betalen. Transport over zee van Nederland naar Aruba is ongeveer 10 dagen onderweg. Dus dat is heel goed te doen. Op Aruba is een goede werf die dit stralen voor ons heeft gedaan.

Teak op staal is niet zo’n goede combinatie.

Vroeg of laat gaat dit ellende opleveren. Maar het zat er helaas al op toen we de boot kochten. De vorige eigenaar had alle naden laten vernieuwen dus het zag er helemaal niet slecht uit. Helaas kroop er op sommige plekken toch water onder het hout en kwamen hier roestige water spoortjes uit. We wilden deze klus eigenlijk uitstellen totdat we bijvoorbeeld in Thailand zouden liggen waar je vaklieden kunt inhuren voor weinig geld. Het werd echter erger en erger en het begon niet alleen aan het schip te vreten maar ook aan ons. Door de COVID-19 reisbeperkingen zag het er naar uit dat we langere tijd op Aruba zouden blijven. Toen hebben we de beslissing ook maar genomen om het teak dek eraf te halen. Het bleek een hele tijdrovende klus, maar achteraf zijn we erg blij dat we dit gedaan hebben. Langer uitstel zou tot schade aan het stalen dek hebben geleid. Gelukkig was het stalen dek 5 mm dik en kon dit wel wat roest hebben voordat er gaten in zouden vallen. En er kwam aardig wat roest onder vandaan. Alleen rond het anker luik hadden we wat laswerk. Op het zandstralen na hebben we alles zelf gedaan. Vooral het verwijderen van al het beslag was veel werk. Tegelijkertijd hebben we ook maar even de kajuit ramen verwijderd, de gaten hiervan dicht gelast, nieuwe gaten gezaagd en nieuwe ramen erin gezet. De oude ramen waren namelijk een bron van lekkage. Ook hebben we de railingdraden vervangen door rvs buis, als je toch bezig bent! Deze hebben we ook uit Nederland laten komen. Tenslotte ook het bovenwaterschip opnieuw geschilderd. Een hele uitdaging in de krachtige en hete passaat wind. ’s Ochtends om 7 uur viel de wind soms even weg. Dan gingen we als een razende schilderen. Gewoon met de roller. Lokaal doet men het met de verfspuit. Maar dan ben je dagen aan het afplakken. Ook is het kostbaar. Men keek hun ogen uit naar die vreemde Nederlanders, maar we hebben veel respect verdiend. Ondanks het harde werken in de hitte hadden we een leuke tijd op de werf. Iedereen was daar zo fanatiek bezig en we hadden allemaal veel lol met elkaar. Varadero Marina op Aruba is zeker een aanrader. Die zon stemt toch vrolijk en de Arubanen zijn ontzettend aardige en behulpzame mensen. En Pitou ziet er weer als nieuw uit.

Gereedschap aan boord

Mede omdat we voor ons vertrek al aardig wat verbouwd hadden, hebben wij veel gereedschap aan boord. Misschien wel iets te veel (volgens Liselotte althans). Maar ik gebruik er veel van. In mijn ogen heb je voor je klussen onderweg minimaal nodig (excl. De gewone gereedschappen zoals hamer, steeksleutels, veilen, schroevendraaiers, beitels, doppenset, tangen, ijzerzaag e.d.Boormachine, stofzuiger, dremel, schuurmachine, decoupeerzaag en een multitool.Haakse slijper op accu (in nood kun je je verstaging hiermee doorslijpen)Boren, tappen, groot assortiment bouten en moeren, paar rvs-tapeinden, schroeven, ringen, slangenklemmen en splitpennen.Lijmen, kitten, epoxyhars met verschillende verdikkers zodat je je eigen lijm en plamuur kunt aanmaken. Tape, WD40, oksaal zuur (om roest vlekken te verwijderen), teflon spray. Wat glasvezel mat en band.Een stroomtang. Als we om ons heen kijken zie je dat iedereen wel ergens mee kampt. Hoe duur en nieuw je schip ook is. De één heeft motor problemen, de ander problemen met verstaging en zeilen, of een roerkoning die kapot gaat, accu’s die het begeven of een lelijke dieselbacterie, etc. Je kunt ook onmogelijk overal op voorbereid zijn. Je zal zien dat als je een reserve dynamo bij je hebt, dat dan juist je startmotor het begeeft. Eén ding is zeker, iedereen komt vroeg of laat aan de beurt. En hoe meer je aan boord hebt hoe meer er stuk kan gaan. En vroeg of laat gaat alles een keer stuk.

Je moet klussen onderweg ook wel een beetje leuk vinden. Wat we wel merken is dat zeilers altijd behulpzaam zijn naar elkaar, dat er overal op de wereld goede vaklui te vinden zijn en dat je altijd wel onderdelen kunt invliegen of gewoon lokaal kunt krijgen. Ook vind je op veel plekken goede scheepshellingen met kundig personeel waar je heerlijk (in de zon) je klussen kunt doen.

labels:

Zie ook: