België, een land doordrenkt van geschiedenis, culturele rijkdom en een welverdiende reputatie vanwege zijn delicatessen, is synoniem met één woord: chocolade. Op het moment dat je voet zet in dit charmante land, verleiden de geur van cacao en de aanblik van verleidelijke etalages je zintuigen.

De Belgische liefdesrelatie met chocolade gaat eeuwen terug. In de 17e eeuw kwamen cacaobonen naar Europa en Belgische chocolatiers, ‘chocolatiers’ genoemd, beheersten al snel de kunst om deze bittere bonen om te zetten in decadente lekkernijen. België beschikt over een groot aantal gerenommeerde chocolademerken, elk met zijn eigen erfgoed en specialiteiten.

Bekende Belgische Chocolademerken

Laten we eens kijken naar enkele van de meest iconische en geliefde Belgische chocolademerken:

  • Neuhaus: Neuhaus, opgericht in 1857, neemt een bijzondere plaats in in het pantheon van de Belgische chocolade. Naast hun legendarische pralines biedt Neuhaus een gevarieerde selectie truffels, ganaches en repen, vervaardigd met de beste ingrediënten en nauwgezette aandacht voor detail.
  • Godiva: Godiva, opgericht in 1926, staat synoniem voor luxe en verwennerij in de wereld van chocolade. Godiva staat bekend om zijn onberispelijk vervaardigde chocoladetruffels en zorgt bij elke hap voor een heerlijke ervaring. Naast hun kenmerkende truffels biedt Godiva een gevarieerde selectie chocolaatjes, waaronder pralines, karamels en prachtig versierde chocoladerepen.
  • Leonidas: Leonidas, opgericht in 1913, draagt met onfeilbare toewijding de fakkel van de Belgische chocoladetraditie. Ze blijven zich inzetten voor het gebruik van hoogwaardige ingrediënten en aloude technieken om heerlijke lekkernijen te creëren die voor iedereen toegankelijk zijn. Naast hun aantrekkelijke prijs biedt Leonidas een grote verscheidenheid aan chocolaatjes om aan alle wensen te voldoen. Hun kenmerkende ‘Manon’-pralines, gevuld met een romige Belgische ganache, zijn een tijdloze klassieker.
  • Pierre Marcolini: Pierre Marcolini, opgericht in 1995, is niet alleen een chocolademerk; het is een artistieke uiting van passie en toewijding. Marcolini belichaamt de geest van het ambachtelijk maken van chocolade, waarbij elk stuk nauwgezet wordt vervaardigd met de beste ingrediënten en innovatieve technieken. Naast hun voortreffelijke smaak zijn Marcolini-chocolaatjes ook beroemd om hun elegante en minimalistische verpakking. Elke doos is ontworpen met een moderne esthetiek, waarbij de chocolaatjes als miniatuurkunstwerken worden gepresenteerd.
  • Guylian: Guylian, opgericht in 1938, brengt een vleugje fantasie in de wereld van de Belgische chocolade. Hun kenmerkende creaties zijn de iconische schelpvormige chocolaatjes, gevuld met een zachte praline of een rijke ganache. Naast hun speelse vormen bieden Guylian-chocolaatjes een breed scala aan smaken om aan verschillende voorkeuren te voldoen.
  • Mary: Mary, een Brussels instituut opgericht in 1919 door de visionaire Mary Delluc, heeft een bijzondere plaats veroverd in de wereld van de Belgische chocolade. Mary’s filosofie is gericht op zorgvuldig geselecteerde ingrediënten en voorouderlijke technieken. Ze geloven in de kracht van versheid en kwaliteit, gebruiken pure cacaoboter en vermijden sluiproutes als palmolie. Van hun handgerolde truffels tot hun decadente pralines en fantasierijke ganaches, Mary biedt een symfonie van smaken en texturen.
  • Corné Port-Royal: Corné Port-Royal, opgericht in 1932, is ontstaan in het hart van België en is niet alleen geliefd bij de lokale bevolking, maar ook bij toeristen die op zoek zijn naar authentieke Belgische chocolade. Bij Corné Port-Royal worden eeuwenoude technieken gecombineerd met hoogwaardige ingrediënten om een scala aan heerlijke lekkernijen te creëren. Hun passie voor chocolade vertaalt zich in een uitgebreide selectie pralines, ganaches en andere heerlijke lekkernijen, elk boordevol smaak en met de beste Belgische chocolade.
  • Galler: Galler, oorspronkelijk afkomstig uit Luik, België, in 1976, onderscheidt zich van de gevestigde namen van de Belgische chocoladescène met zijn moderne en innovatieve aanpak. De filosofie van Galler draait om hoogwaardige ingrediënten en unieke smaakcombinaties. Ze betrekken de beste cacaobonen en combineren deze met onverwachte en opwindende ingrediënten, wat resulteert in een onderscheidende en heerlijke smaakervaring. Van de kenmerkende chocoladerepen met innovatieve smaakcombinaties zoals hazelnoot en speculoos tot de voortreffelijke pralines en decadente truffels, Galler biedt een gevarieerde selectie lekkernijen die zowel traditionele als avontuurlijke smaakpapillen aanspreken.
  • Debailleul: Debailleul, afkomstig uit de bruisende stad Antwerpen, is sinds 1919 een familieparadijs voor chocoladeliefhebbers. Hun niet aflatende toewijding aan kwaliteit en nauwgezet vakmanschap komt tot uiting in hun gevarieerde assortiment pralines, ganaches en andere heerlijke creaties.
  • Daskalides: Daskalides, opgericht in 1936 in het hart van Brussel, heeft een plaats veroverd in de wereld van luxe chocolade. Het assortiment van Daskalides omvat een duizelingwekkende reeks pralines, truffels en andere heerlijke lekkernijen, die stuk voor stuk een bewijs zijn van hun toewijding aan kwaliteit en kunstenaarschap.
  • Jacques: Gelegen in het pittoreske stadje Namen, onderscheidt Jacques zich als een baken van ethische en duurzame chocoladeproductie. Hun inzet voor duurzaamheid reikt verder dan alleen cacao, zoals blijkt uit hun milieuvriendelijke verpakkingen en verantwoorde productiepraktijken.
  • Van Dender: Sinds 1906 is Van Dender, een familiebedrijf in Antwerpen, de one-stop-shop voor chocoladeliefhebbers van alle smaken en budgetten. Van Dender biedt een perfecte balans tussen kwaliteit, variëteit en waarde, waardoor het een populaire keuze is voor wie op zoek is naar een gevarieerde selectie Belgische chocolaatjes.

De Oorsprong van Cacao

Het belangrijkste ingrediënt van chocola is natuurlijk cacao. Het is eigenlijk best verrassend dat veel mensen niet weten waar chocola vandaan komt en hoe het gemaakt wordt. Tot op de dag van vandaag hullen cacao en chocola zich nog steeds in de mystiek van luxe en genot. De reden hiervoor is o.a. verborgen in de geschiedenis van chocolade.

Chocola is bij wijze van toeval ontdekt door een Tolteek. Deze Tolteken waren een stam welke in Midden- en Zuid-Amerika leefden. Historici zijn het oneens hoe lang geleden deze ontdekking gedaan is door de Tolteken, maar het is minstens 2000 jaar geleden. Zij gebruikten de vruchten van de cacaoboom al wel, maar alleen de pulp uit de vrucht. De reden hiervoor was dat de bonen erg bitter smaakten en werden dus verwijderd voor het eten van de pulp. Op een dag gooide een Tolteek de bittere cacaobonen weg in het vuur. Maar de brandende cacaobonen verspreidden echter zo’n heerlijke geur dat de man begon te watertanden. Toen hij de bonen uit het vuur haalde, plette hij ze tussen de stenen tot een gladde massa.

De Maya-indianen waren de eerste cacaotelers. Dit volk leefde op een groot schiereiland tussen Mexico en Guatemala. Zij waren de eersten die de cacaoboom cultiveerden voor zijn vruchten. Het is bekend dat zij al rond 600 na Chr. cacaoplantages hadden. Met de bonen uit de cacaoplant bereidden de Maya’s een bittere drank met de naam ‘xocoatl’.

De cacao werd pas echt populair nadat de Mayacultuur was verdwenen. Hier komen de Azteken in beeld. De Azteken richtten na de Tolteken hun eerste gemeenschappen op in Mexico rond 1300. Zij riepen zichzelf uit als afstammelingen van de Tolteken. Zij slaagden er in, dankzij een slimme strategie een heel groot grondgebied te veroveren. Dit dekte een groot deel van het oude Maya grondgebied.

In deze Aztekencultuur speelden de godsdienst en oude gewoonten van de Tolteken een belangrijke sleutelrol. Zo aanbaden de Azteken ook de oude koning van de Tolteken. Die koning heette Quetzalcoatl. Volgens de overleveringen was hij de grote meester van de cacao. Hij had een aantal cacaoplanten weten te bemachtigen. Hij leerde zijn mensen die te telen en ‘xocoatl’ te bereiden. Xocoatl was een versterkende drank op basis van cacaobonen, waaraan ze maïsmeel, paprika, peper en water toevoegden. Het werd beschouwd als goddelijke drank die kracht en gezondheid schonk.

De hoeveelheid energie die de drank gaf, was ongekend en erg bijzonder in een tijd waar voedsel regelmatig schaars was. De smaak leek toen niet zo veel op de chocolademelk zoals wij die nu kennen, hoewel de naam van de drank wel doet denken aan chocola. Deze drank was een koninklijk drankje, welke aan het hof van keizer Moctezuma, de toenmalige heerser der Azteken, geschonken werd.

Omwille van de hoge waarde van de cacaobonen waren ze ook een populair betaalmiddel. Volgens sommige historische bronnen kreeg je in ruil voor tien bonen zelfs al een konijn. Tijdens zijn laatste ontdekkingsreis in het jaar 1502, belandt Kristoffel Columbus op het Carabische eiland Guanaja. De Azteken boden Columbus hun kostbare drank ‘xocoatl’ aan. Hij vond het drankje afschuwelijk bitter en schonk er verder weinig aandacht aan. Hij nam echter wel de cacaobonen, wat de basis was van die bittere drank, mee naar Europa.

De cacao maakte pas echt zijn intrede in Europa in het jaar 1528 dankzij Hernan Cortéz. Hij was een Spaanse ontdekkingsreiziger die op een dag aankwam in het oosten van Mexico, waar de Azteken dus neergestreken waren. Als Cortéz arriveert is de keizer van de Azteken erg onder de indruk van de wapens, uitrusting en paarden van Cortéz’ troepen. De Azteken zien in Cortéz de verdwenen leider van de Tolteken en wordt als een held ontvangen.

Om hem te eren krijgt Cortéz van de keizer een grote cacaoplantage cadeau. In tegenstelling tot Columbus ziet hij wel de economische waarde in van de cacaobonen. Spanje hield de cacao eerst voor zichzelf. Hernan Cortéz had de leden van het koninklijk hof geleerd hoe ze de kostbare drank ‘xocoatl’ konden bereiden van cacaobonen. Het werd een geliefde drank omdat de Spaanse kolonisten het product verzachtten met suiker, vanille en room. Aan het Spaanse hof bleef dit elitedrankje eerst een lange tijd geheim.

Pas honderd jaar later wordt het drankje ook bekend in de hogere kringen van Milaan en Londen. Daarna leert geleidelijk aan de rest van Europa het drankje ‘xocoatl’ kennen. Als in Engeland de vast vorm van de drank ontdekt - chocolade - neemt de populariteit alleen maar toe. Chocolade bleef echter nog lange tijd een luxeproduct. Pas tegen het einde van de 18e eeuw, begin 19e eeuw begon de prijs te dalen van cacao en chocolade. Vanaf dan wordt cacao een volksdrank.

In 1728 verrees de eerste chocoladefabriek in Engeland. Omstreeks 1760 volgden Frankrijk en Duitsland. Zwitserland is tegenwoordig een gerenommeerd land op het gebied van chocola. Toch ontstaat er pas in 1819 voor het eerst een chocoladefabriek in Zwitserland.

In Nederland ontstonden in het midden van de 17e eeuw de eerste koffie- en chocoladehuizen. Het is de Nederlander ‘van Houten’ die in 1820 een manier ontdekt om in een fabriek repen te maken. Hij ontwierp een pers waarmee cacaoboter uit vloeibare chocolade getrokken kon worden. Na deze bewerking bleef er cacaoboter achter. Vervolgens maakte men een chocoladereep door de cacaopoeder te mengen met cacaoboter…een razend populaire lekkernij was geboren!

Vele cacaofabrieken ontstonden, vooral in de omgeving van Zeeland. Vanaf het moment dat de cacaoboon is ontdekt, zijn er veel manieren gezocht om chocolade nog lekkerder te maken. Het product leent zich voor allerlei toevoegingen zoals nootjes, suiker, rozijnen en rijst. In 1875 wordt de melkchocolade uitgevonden.

Tot op de dag van vandaag verschijnen er nieuwe verleidelijke varianten chocola in de schappen. Een variant als chocola met peper doet ons denken aan de oude tijden toen chocola nog zonder suiker gedronken werd. In de culinaire wereld verschijnen steeds meer hartige gerechten met chocola…de geschiedenis lijkt tot leven te komen.

Ontdekking door Hernán Cortés

In 1506 vertrok Cortez naar de Nieuwe Wereld, alwaar hij meevocht in de verovering van Hispaniola. In 1511 streed hij aan de zijde van Diego Velázquez tijdens de verovering van Cuba. Nadat Juan de Grijalva en Francisco Hernández de Córdoba waren teruggekeerd van reizen van Yucatán en de Mexicaanse golfkust met verhalen over een rijk en machtig land, vroeg hij toestemming aan Velázquez om Mexico te ontdekken en te veroveren. Velázquez ging akkoord, maar trok later zijn toestemming in. Cortés besloot toch zonder toestemming te vertrekken.

Toen hij aan kwam (het huidige Mexico) ontmoette hij La Malinche, een Azteeks meisje, die zijn vriendin, assistente en tolk werd en hem vergezelde op zijn veroveringstocht door het Azteekse rijk. Later trok Cortés het binnenland in. Hij stuitte in Tlaxcala op weerstand. Nadat hij het Tlaxcalteekse leger verslagen had, sloten de Tlaxcalteken, aartsvijanden van de Azteken, zich bij hem aan.

Hij trok door naar Cholula een van de grootste steden in het Azteekse Rijk en een belangrijk religieus centrum. Toen hij daar hoorde van een complot om hem te vermoorden liet hij een slachtpartij onder de bevolking aanrichten. Op 8 november bereikte hij de hoofdstad Tenochtitlan. Hij werd verwelkomd door de hueyi tlahtoani (Kijzer) Moctezuma II.

De Chocoladereep

De Engelse fabrikant Fry staat te boek als de eerste die de eerste chocoladereep geproduceerd heeft. Fry mengde cacaopoeder samen met cacaoboter en suiker, dit resulteerde in de eerste chocoladereep in 1847, die verkocht werd onder de naam 'chocolat delicieux a manger'.

Wanneer is Belgische chocolade ontstaan en wat maakt het nu zo enorm lekker?

Belgische chocolade begon in een Belgisch dorpje genaamd Wieze. In dit dorpje experimenteerde Octaaf Callebaut in 1911 met een geheim chocoladerecept. Na maanden van experimenteren ontstond dan toch eindelijk de Finest Belgian Chocolate van Callebaut. Het nieuws van deze verrukkelijke nieuwe chocolade verspreidde zich snel. In de jaren hierna is veel meer geëxperimenteerd met chocoladerecepten, waardoor uiteindelijk de chocolade is ontstaan die wij tegenwoordig kennen.

Het geheime recept dat in België is ontstaan is door de jaren heen geperfectioneerd en verfijnd en is zo rond 1960 door het begin van de export één van de meest geliefde chocoladerecepten geworden. Wist je trouwens dat Callebaut ook de 4e chocolade soort 'Ruby chocolade' heeft ontdekt?

labels:

Zie ook: