De relatie tussen de kip en het ei is een thema dat op verschillende manieren is verkend, van de filosofische diepten in het oeuvre van Werner Herzog tot de luchtige humor van de Nederlandse comedyserie "De kip en het ei". Dit artikel duikt in deze uiteenlopende interpretaties en onderzoekt de betekenis en impact van dit eeuwenoude dilemma.

De Kip in het Werk van Werner Herzog

Werner Herzog, de bekende Duitse filmmaker, heeft een opmerkelijke fascinatie voor kippen, die door zijn hele oeuvre heen te zien is. Harmony Korine schreef: ‘Werner Herzog (…) is geen kip’. Filmmaker Korine (1973) is een protégé van Herzog (1942) en castte hem tweemaal als vaderfiguur, in Julien Donkey-Boy (1999) en Mister Lonely (2007).

Korine koppelt Herzogs ‘haat’ voor kippen aan alles wat hij bewondert aan de Beierse filmmaker: ‘Hij vindt [zijn ideeën] in een diepte waar formele logica en academisch denken niet bestaan. Herzog heeft zijn eigen filmuniversum gecreëerd, waarin uit chaos en rotzooi momenten groeien van pure poëzie en de diepste inzichten.’

Als je erop let, kom je hennen en hanen overal in zijn films tegen. Zo is er één film die Herzog heeft gemaakt, die hij nooit heeft willen vertonen. Hij heeft zelfs gezegd dat hij van plan is hem te vernietigen. Toch citeerde Herzog die scène in zijn eerste speelfilm Lebenszeichen (1968), waarin een van de hoofdpersonen op het strand langs een tot de nek ingegraven haan loopt.

En wat kondigt de dood aan van Nosferatu? Een kraaiende haan. En het is ook geen toeval dat op de dis die Herzogs vampier eerder in de film voor zijn gast Jonathan Harker heeft bereid een haan ligt opgediend. Andere kippen die (waarschijnlijk) sterven zijn degenen die in de openingsscène van Aguirre, der Zorn Gottes (1972), waarin een lange slingerende groep over een steil bergpad loopt, in een houten hok naar beneden tuimelen, de diepte in.

De “beste en meest waanzinnige scène” die Herzog naar eigen zeggen ooit opnam, het einde van zijn film Stroszek (1977), draait om een kip: The Dancing Chicken, die Herzog op zijn rondreizen aantrof in North Carolina. Zo krachtig, dat het Ian Curtis, zanger van de band Joy Division, mogelijk het laatste zetje gaf.

Zo raakt de kip alle lagen in Herzogs oeuvre. Zijn twee belangrijkste acteurs, Klaus Kinski en Bruno S., die The Dancing Chicken tot dansen aanzette en eerder in Jeder für sich und Gott gegen alle (1974) schitterde als Kaspar Hauser. In twee films (Lebenszeichen en Jeder für sich und Gott gegen alle) laat Herzog zien hoe eenvoudig een kip gehypnotiseerd kan worden door een krijtstreep voor z’n snavel op de grond te trekken.

De kip raakt ook Herzog-thema’s als religie (de Javaanse ‘Gereja Ayam’ of Kippenkerk in Into the Inferno, 2016), wetenschap (“They’re chickens!”, over aperiodieke puzzelstukjes in Fireball: Visitors from Darker Worlds, 2020), oorspronkelijke bewoners (onder wie de Alyawerre elder Michael Liddle Pula, die “het ei of de kip?” mijmert in Nomad: In the Footsteps of Bruce Chatwin, 2019), en de droom te kunnen vliegen - via de bedroefde ballonvaarder in The White Diamond, die moet opstijgen zonder zijn onvindbare haan.

Volgens mij vertegenwoordigt de kip in Herzogs films (bewust of onbewust) de kleinburgerlijke maatschappij, de brave middenklasse, de gedweeë massa. Er is bijna niks voor nodig - een krijtstreep voor hun neus - of ze zijn volledig in je macht. Ze laten zich uitbuiten - eieren leggen, geslacht worden - zonder verzet.

Als de haan in Nosferatu kraait, is hij de wekker: het burgerlijk symbool bij uitstek. Maar Herzogs sympathie ligt bij de vampier, zoals hij altijd de kant kiest van gedoemde eenlingen; de gevelde haan op Nosferatu’s tafel is Herzogs doodstraf voor deze vleesgeworden volgzaamheid. Een dier dat je met een beetje training en een minimum aan beloning eindeloos kan laten dansen - marcheren zou ook kunnen.

"De Kip en het Ei": Een Nederlandse Comedy Serie

In Nederland is "De kip en het ei" een bekende comedyserie, geschreven door Peter Römer. De serie draait om vader Rinus (Piet Römer) en zijn zoon Harry (Peter Römer), die beiden als politiemannen werken. Zij zijn twee politiemannen in een rustig wijkbureau, die volop de tijd hebben hun particuliere ruzietjes uit te vechten. De serie begint met het bericht dat vader Rinus (Piet Römer) een tijdelijk onderkomen zoekt.

Zijn zoon Harry (Peter Römer) probeert hem op slinkse wijze onder te brengen bij zijn schoonmoeder Florrie (Andrea Domburg) en haar schoothondje Fifi. Met de chef van het politiebureau (Joop Doderer) start Rinus na verloop van tijd een detectivebureau.

Piet Römer, geboren op 2 april 1928 te Amsterdam, speelde een cruciale rol in de Nederlandse televisiegeschiedenis. Hij wordt bekend in de jaren zestig met de series Stiefbeen en zoon en 't Schaep met de 5 pooten. Beide series worden beloond met de Televizierring. Zijn bekendste rol is als Hoofdpiet bij de intocht van Sinterklaas. In 1984 krijgt hij een conflict omdat zijn kleinzoon niet mee mag als Piet.

Vanaf 1995 tot 2006 speelde hij Jurriaan de Cock (met C. O. C. K.) in de televisiereeks Baantjer. In 2007 ontvangt Römer het ereburgerschap van Amsterdam en het hierbij behorende ereteken van verdienste.

De Cast van "De Kip en het Ei"

Hier vind je een uitgebreide lijst van de cast (alle acteurs en actrices) van de serie De kip en het ei (1985-1986). Vader Rinus woont in in het huis van zijn zoon Harry en schoondochter Thea. Beide heren werken als agent op hetzelfde politiebureau, alwaar Chef Ab de scepter zwaait.

PFAS-verontreiniging in Eieren van Hobbykippen

Recent onderzoek heeft aangetoond dat er een alarmerende hoeveelheid PFAS in de eieren van hobbykippen zit. Regenwormen die de hobbykippen opsmikkelen zijn het meest verantwoordelijk voor het PFAS in de onderzochte eieren van hobbykippen. PFAS uit de grond hoopt zich op in wormen en komt via de kippen in de eieren terecht.

PFAS is een verzameling chemische stoffen die producten water-, vuil- en vetafstotend maken. Het zit bijvoorbeeld in pannen met een anti-aanbaklaag, bakpapier, pizzadozen, blusschuim en regenkleding. Sommige stoffen uit de PFAS-groep zijn vermoedelijk kankerverwekkend. Daarbij zijn al deze stoffen slecht afbreekbaar en verplaatsen ze zich makkelijk door de lucht, het water en de bodem.

Uit het vervolgonderzoek bleek dat alleen de wormen een significante bron van PFAS zijn. Voor het onderzoek zijn eieren onderzocht die verzameld zijn in de omgeving van Dordrecht. Een opvallend resultaat van het onderzoek was de ontdekking van hoge concentraties PFOS in de eieren.

De wijzende vinger naar de Dordrechtse vestiging van chemieconcern Chemours lijkt niet helemaal terecht, want PFAS wordt landelijk aangetroffen in eieren van hobbykippen. Ook in die eieren wordt PFAS gevonden. Verder laten oude kippen (>2 jaar) en jonge kippen (< 1 jaar) hogere PFAS niveaus in hun eieren zien dan kippen tussen 1 en 2 jaar.

Locaties met recent opgebrachte schone grond vertoonden geen PFAS in het bodemmonster en lage PFAS-waarden in de eieren. Dat wijst op het belang van schone grond. Verhoogde PFAS-waarden werden gevonden bij locaties in de nabijheid van potentiële PFAS-bronnen, zoals militaire oefenterreinen en chemische fabrieken.

labels: #Kip #Ei

Zie ook: