Sommige mensen ervaren ongewenste reacties na het eten van chocolade, zoals niezen. Er zijn verschillende redenen waarom dit kan gebeuren.

Mogelijke oorzaken van niezen na het eten van chocolade

Toegevoegde Stoffen

Erg weinig mensen zijn allergisch voor cacao zelf. De meeste mensen die een allergische reactie vertonen na het eten van chocolade, zijn allergisch voor een of meerdere van de toegevoegde stoffen in chocolade. Dit zijn onder andere melk, noten en gluten. Allergie voor gluten, noten en lactose of melkeiwitten komt inderdaad veel vaker voor.

Je krijgt er doorgaans echter geen loopneus van als je allergisch bent voor melk en melkeiwitten. Bij allergie voor chocolade krijg je geen loopneus en niesbuien. Die verschijnselen passen bij een besmetting met een virus, bijvoorbeeld het rhino virus waardoor veel mensen verkouden worden.

Histamine-intolerantie

Een ander syndroom is een histamine intolerantie. Een teveel aan histamine kan veroorzaakt worden door het ontbreken van een bepaald enzym in het lichaam dat histamine moet afbreken. Dat is het enzym diamine oxidase. Door een tekort van dit enzym ontstaan er te hoge histamine gehaltes in de darm en het bloed.

Een stijging van histamine in het lichaam veroorzaakt bloedvatverwijding, een loopneus, jeuk, slapeloosheid, hartkloppingen of hoofdpijn. Jeuk en benauwdheid zijn vaak het gevolg van voedselallergieën en hooikoorts.

De combinatie van allergische reacties met slapeloosheid of het ontstaan van rode wangen bij het drinken van rode wijn is vrij kenmerkend voor een histamine overgevoeligheid door een enzym tekort. Veel mensen zijn niet bekend met een histamine intolerantie. Zij hebben dan niet goed in de gaten waar bovenstaande klachten vandaan komen.

Mensen die overgevoelig zijn voor histamine, zullen de volgende symptomen ervaren:

  • Een brijachtige ontlasting
  • Hartkloppingen
  • Jeuk
  • Een verstopte neus
  • Diarree
  • Hoofdpijn
  • Slapeloosheid

Het histamine-gehalte kan in de darm stijgen door voedsel dat histamine vrijmaakt: rode wijn, chocolade, oude kaas en noten. Wanneer u voedsel consumeert dat veel histamine bevat, of wanneer u rode wijn en chocolade consumeert, neemt het histamine gehalte in de darm sterk toe. Bij mensen met een tekort van het DAO-enzym ontstaan er dan klachten. Men spreekt dan van histamine-intolerantie.

Theobromine

Theobromine is een stof die valt onder de groep methylxantines, dit zijn stoffen met een stimulerend effect en zit bijvoorbeeld in chocolade. Onder deze groep vallen ook cafeïne in koffie (koffiebonen) en theophylline in thee.

Theobromine stimuleert het zenuwstelsel, de waterhuishouding, de hartspieren, de darmwand en bloedvaten. Theobromine als poeder heeft een erg bittere smaak en is dus niet geschikt om in pure vorm te worden gegeten. Theobromine heeft een stimulerende en verslavende werking.

Door de stimulerende werking van theobromine wordt de lichaamsactiviteit verhoogd. Theobromine komt voornamelijk voor in cacaobonen en in mindere mate in koffiebonen, theebladeren en colanoten.

Hoe meer cacao aanwezig is hoe meer theobromine het bevat. Chocolade is een product dat veel theobromine bevat. Vooral pure chocolade bevat een grote hoeveelheid theobromine, melkchocolade bevat minder van deze stof.

Diagnose van een voedselallergie

Er zijn verschillende methoden om een voedselallergie vast te stellen:

  1. De prik-priktest: Hierbij prikt de verpleegkundige met een lancet door de verdachte vers fruit (bijv. een appel) en prikt met hetzelfde lancet vervolgens op de binnenzijde van uw onderarm. Na 20 minuten wordt de test beoordeeld. Indien er een duidelijke kwaddel ontstaat op de plaats waar het allergeen is ingeprikt , kan er sprake zijn van een allergie van het directe type voor dot allergeen.
  2. Bloedonderzoek: In het bloed kunnen de specifieke IgE antistoffen tegen bepaalde voedingsmiddelen worden aangetoond. De betrouwbaarheid van het bloedonderzoek is echter minder dan die van de huidtesten.
  3. Voedselprovocatietest: Dit is de gouden standaard voor het aantonen van een allergie voor een voedingsmiddel. Het verdachte voedingsmiddel wordt daarbij onherkenbaar verwerkt in bijv. een tablet of capsule en ingenomen via de mond. De test wordt dubbelblind genoemd omdat zowel de onderzoeker als de patiënt beide niet op de hoogte zijn welke capsule is ingenomen, de neptablet of de tablet bevattende het voedingsmiddel.

Behandeling van histamine intolerantie

De behandeling van histamine intolerantie komt vooral tot uiting in het aanpassen van de voeding die men consumeert. Concreet betekent dit:

  • Eet geen chocolade, kaas, wijn en noten.
  • Vermijd producten waar u allergisch of intolerant voor bent.
  • Vermijd producten die een hoog histamine gehalte hebben, bijvoorbeeld zuurkool.
  • Volg een rotatiedieet, dat wil zeggen: probeer een weekschema te ontwikkelen en eet niet dagelijks hetzelfde. Op die manier blijven de histamine spiegels laag.

Algemene Behandeling van Allergische Aandoeningen

  1. Vermijding van het oorzakelijke allergeen vormt de basis van de behandeling van allergische aandoeningen.
  2. Vermijden van inname van die voedingsmiddelen waarvoor u allergisch bent gebleken, vooral wanneer u een anafylactische shock hebt doorgemaakt.

De meeste- maar niet alle- allergenen van fruit en groenten zijn thermolabiel, d.w.z. dat ze bij het koken worden vernietigd en daarna dus niet meer allergeen worden. Het paraberksyndroom behoudt u LEVENSLANG. Het is daarom zaak om de leefregels die u van uw huidarts heeft gekregen goed op te blijven volgen en zoveel mogelijk inname van de voedingsmiddelen waarvoor u allergisch op reageert te blijven vermijden.

Voedingsmiddelen uit het rijtje waarvoor u niet allergisch reageert kunt u gewoon blijven eten; hierdoor stelt u uw afweersysteem in om een tolerantie op te bouwen.

labels:

Zie ook: