Vrijwel niemand heeft een huid zonder onregelmatigheden. De één heeft last van littekenvorming door bijvoorbeeld acne, de ander heeft last van grote moedervlekken en sommige mensen hebben last van de groei van wild vlees. Veel mensen vinden dit niet prettig en willen hier vanaf.

Wat is Wild Vlees?

Wild vlees ontstaat doorgaans nadat je een wondje hebt gehad en je lichaam dit niet helemaal goed laat genezen. Het vlees ontstaat door een te snelle celdeling en dit resulteert in de groei van wild vlees, ook wel fibroom genoemd. Hoe het zich uit kan verschillen, zo krijgt de één er bijvoorbeeld steelwratjes door.

Een reden waarom mensen vaak graag van de wildgroei van vlees af willen, is dat het meestal op plekken zit die goed zichtbaar is. Je zult niet snel midden op je been last krijgen van fibroom. Bepaalde plekken van de huid hebben veel meer kans om vleesgroei te ontwikkelen dan andere delen van het lichaam.

De groei van fibroom komt het meest voor in het gezicht, de hals, de borsten, liezen en oksels. Vooral als je er last van hebt in je gezicht of hals is het prettig als dit snel verwijderd wordt. De liezen en oksels zijn minder zichtbaar, maar in de zomer wanneer je naar het strand gaat en een badpak of bikini wil dragen, zijn deze delen van het lichaam meestal ook ontbloot.

Omdat de wildgroei van vlees doorgaans onschuldig is, gaan mensen er vaak niet mee naar de huisarts. Toch storen veel mensen zich eraan en hierdoor proberen ze het vaak zelf weg te halen.

Zelf Wild Vlees Verwijderen: Geen Goed Idee

Een populaire methode, vooral bij steelwratten, is door er strak een touwtje om te binden in de hoop dat het vlees afsterft. Ook zijn er mensen die het proberen weg te knippen. Het is niet verstandig om zelf het vlees weg te halen. Door het weg te knippen, riskeer je de kans op ontstekingen en ook door afsterving heb je kans dat er complicaties optreden.

Doordat je aanleg hebt voor fibroom is er ook een grote kans dat je er alleen maar meer last van krijgt, als je het zelf probeert weg te halen. De celdeling van je huid verloopt te snel en door een nieuw wondje te maken, zal dit proces opnieuw optreden en kun je juist een grotere plek krijgen dan voorheen.

Wanneer je last hebt van wildgroei van vlees, kun je het best een dermatoloog of huidkliniek raadplegen. Zij hebben de kennis en kunde in huis om de vleesvorming medisch verantwoord te verwijderen, waardoor je niet alleen verlost bent van je plek met fibroom, maar de kans op littekenvorming ook gering is. Daarnaast wordt de kans op ontstekingen geminimaliseerd en zal de klacht niet verergeren. Schakel dus een professional in wanneer je te kampen hebt met de groei van wild vlees en ga niet proberen het zelf te verwijderen.

Keloïd Littekens: Een Uitgebreide Blik

Niemand zit op een litteken te wachten. Maar een keloïd litteken is extra vervelend. Het geeft flink wat klachten en kan er ontsierend uitzien. Niet verwonderlijk dat je je afvraagt of je een keloïd litteken kunt verwijderen. Maar is dit zomaar mogelijk en wat zijn alternatieven?

Een keloïd (meervoud keloïden) is een stug en verheven litteken dat buiten de grenzen groeit van de oorspronkelijke verwonding, en ook lange tijd blijft doorgroeien (woekeren). Je huid maakt dan overmatig littekenweefsel aan. Bij een keloïd litteken spreken we van een afwijkend litteken. Dat betekent dat dit type litteken zich op een andere manier ontwikkelt dan een normaal litteken.

Een keloïd litteken kan bij elke vorm van huidbeschadiging ontstaan. Zelfs bij slechts een hele kleine huidbeschadiging die je zelfs nauwelijks heb opgemerkt, kan een keloïd litteken ontstaan. Denk aan sneetjes, insectenbeten of piercings. Keloïden op het borstbeen zijn hier een voorbeeld van. Ook kan een keloïd litteken direct ontstaan nadat je wond gesloten is. Maar soms ontstaat het pas na verloop van tijd. En een keloïd wordt zelden vanzelf weer normaal.

Risicofactoren voor Keloïd Vorming

Een aantal omstandigheden of risicofactoren, kunnen er toe leiden dat bij jou de kans op het ontstaan van een keloïd litteken of een ander soort afwijkend litteken groter is:

  • De wond loopt niet gelijk met de huidlijnen: Een wond door een ongeluk loopt vaak tegen de huidrichting in. Dit in tegenstelling tot een operatiewond. Een litteken dat niet gelijk loopt aan de bestaande huidlijnen wordt eerder afwijkend. Een medisch specialist probeert daarom altijd een operatiewond in een lijn met de huid te maken.
  • De plek van je litteken: Plekken op je lichaam waar spanning op het litteken staat, geven een verhoogd risico uit te groeien tot een afwijkend litteken.
  • Erfelijkheid: Genetische factoren spelen een rol bij het ontwikkelen van een afwijkend litteken.
  • Leeftijd: Op jonge leeftijd heb je meer kans op een afwijkend litteken. De jongere huid geneest weliswaar sneller, maar groeit ook harder.

Behandelingen voor Keloïd Littekens

Er zijn methoden om een keloïd litteken te laten verwijderen. Maar volledige verwijdering van dit litteken is lastig. Daarom kun je beter spreken over het behandelen van een keloid litteken. Behandelingen helpen om de grootte en zichtbaarheid van het litteken te verminderen.

Invasieve Behandelingen

  • Stikstofbehandelingen (Cryotherapie): Bij stikstofbehandelingen worden keloïd littekens van binnenuit bevroren. Tijdens deze ingreep wordt het keloïd verdoofd, waarna een holle naald door het litteken wordt gestoken. Het is de bedoeling dat het keloïd daarmee afvlakt.
  • Chirurgische Verwijdering: Een keloïd litteken kun je weghalen door het tijdens een operatie weg te snijden. Toch wordt er zelden gekozen voor deze operatie.
  • Injecties met Corticosteroïden: Bij deze methode kiezen chirurgen ervoor om het litteken in te spuiten met een kleine hoeveelheid corticosteroïden. De injectievloeistof wordt direct in het keloïdweefsel toegediend. Dit kan een pijnlijke behandeling zijn en om de pijn wat te verzachten wordt de corticosteroïd vaak verdund in een verdovingsvloeistof (lidocaïne). Deze behandeling kan uitmonden in een langdurig traject.
  • Radiotherapie (Bestraling): Eén van de laatste middelen die een plastisch chirurg inzet bij zeer hardnekkige keloïden, is radiotherapie.

Niet-Invasieve Behandelingen

  • Druktherapie: Druktherapie wordt vaak voorgeschreven na brandwonden of operaties waarbij grote littekens ontstaan. Het is een intensieve en langdurige behandeling, waarbij drukverbanden of elastische kledingstukken worden ingezet. Druktherapie oefent constante druk uit op littekenweefsel, waardoor de bloedtoevoer wordt verminderd en de aanmaak van collageen onder controle blijft.
  • Siliconenpleisters: Een siliconenpleister plak je op je litteken. Door het litteken te bedekken met een siliconenpleister wordt het vochtverlies van je litteken genormaliseerd tot vrijwel hetzelfde niveau als de omliggende huid. Dit verbetert de hydratatie en herstelt de vochtbalans. In reactie daarop wordt het litteken soepeler, vlakker, minder rood en rustiger. Daarom is het van belang om na wondsluiting meteen te beginnen met siliconenpleisters. Siliconenpleisters zijn een eenvoudige behandelmethode die je zelf thuis kunt toepassen.

Madentherapie: Een Alternatieve Benadering

Veel open wonden zijn bedekt met afgestorven weefsel (necrose), dit verstoort de wondgenezing. Maden van de groen vleesvlieg kunnen hierbij helpen. Voor madentherapie of larventherapie wordt een larve gekweekt van de groen vleesvlieg. De maden worden op een wond aangebracht om dood weefsel uit de wond te verwijderen. Veel wonden reageren tegenwoordig niet meer goed op antibiotica. Daarom wordt er de laatste jaren gebruik gemaakt van levende maden bij de wondgenezing. Een techniek die duizenden jaren geleden al werd gebruikt.

Maden van de groene vleesvlieg voeden zich bij voorkeur met afgestorven weefsel. Ze zijn niet in staat gezonde huid op te eten. Met hun speeksel maken de maden het afgestorven weefsel vloeibaar, waardoor ze dit kunnen opnemen. Ze kunnen wel tot 25 keer hun eigen gewicht in drie dagen opnemen.

In het Wond Expertise Centrum (WEC) worden de maden in zogenaamde ‘theezakjes’ op de wond geplaatst. Uw behandelaar legt u de verschillende behandelmethoden uit. De madentherapie kan thuis plaatsvinden. De behandeling start in het WEC. Als uw conditie goed genoeg is, kunt u daarna naar huis. Na ongeveer drie tot vijf dagen worden de maden weer verwijderd. De maden bevinden zich in een stoffen zakje. Het formaat van het zakje wordt bepaald aan de hand van de grootte van de wond. Aan het begin van de behandeling zijn de maden nog kleiner dan een rijstkorrel. Tijdens de behandeling worden ze groter. Hoe lang de behandeling duurt verschilt per persoon. Soms is de wond al na één behandeling schoon.

Wat te Verwachten Tijdens Madentherapie

  • Soms komt er een bepaalde geur van de wond af.
  • De meeste mensen voelen niets van de maden.
  • Het kan gebeuren dat de maden ‘ontsnappen’. Ofwel: uit het verband weggaan. Dat is vervelend, maar niet ernstig. Maden voeden zich alleen met afgestorven weefsel, waardoor zij nooit aan gezond weefsel zullen komen of zich tegoed doen aan uw meubels. Met behulp van een bepaalde afplaktechniek wordt er alles aan gedaan om te voorkomen dat de maden ontsnappen.
  • Sommige mensen hebben last van pijn tijdens de madentherapie.

Wanneer Madentherapie Niet Geschikt is

Niet alle wonden zijn geschikt voor madentherapie. Zo is de aanwezigheid van afgestorven weefsel een voorwaarde. Als de grote slagaders naar het wondgebied dicht zijn, lukt het met maden niet altijd om dit te genezen. Daarnaast is de madentherapie niet geschikt bij botinfecties. Het is voor de behandelaar van belang om te weten of u antistollingsmedicijnen gebruikt die u via de trombosedienst hebt verkregen. Dit kan soms leiden tot kleine bloedingen in de wond.

Littekencorrectie: Verbetering van Littekens

Littekens kunnen dik (hypertrofisch) worden of zelfs buiten de begrenzing van het oorspronkelijke litteken gaan groeien en wild vlees geven (keloïd). Deze overmatige littekenvorming wordt vaker gezien bij mensen met een donkere huidskleur of een hele lichte rossige huidskleur. Een andere factor die een litteken kan beïnvloeden is de richting van het litteken ten opzichte van de huidspanningslijnen. Verder zal het duidelijk zijn dat een wond gemaakt door een scherp mes 'mooiere littekens' geeft dan bijvoorbeeld een scheurwond. Een verhoogde spanning op de wond bij sluiten geeft vaak een breed litteken.

Bij een littekencorrectie tracht men de vorm van het litteken te verbeteren door een chirurgische ingreep. Ook kan de ligging of de lengte van het litteken aangepast worden.

Behandelmethoden voor Dikke Littekens

Behoudens een chirurgische ingreep bestaan er ook andere methoden om dikke littekens te behandelen, zoals injecties met corticosteroïden, druktherapie, siliconenfilm, bestraling of cryotherapie. Bij deze laatste behandelingen kunnen de klachten van een dik litteken verminderen, maar een en ander heeft geen invloed op de breedte van het litteken.

De ingreep vindt onder plaatselijke verdoving in dagbehandeling plaats. Dit gebeurt in het Behandelcentrum plastische chirurgie. U mag na de ingreep gelijk naar huis. Laat uw sieraden thuis. Er wordt ook meestal een medische foto gemaakt. Daarnaast moet u stoppen met roken. Als u bloedverdunners (antistollingsmedicatie) gebruikt, meld dit dan aan uw behandelend arts.

Na de Ingreep

Om de kans op trombose (ongewenst bloedstolsel in een bloedvat) te verlagen krijgt u in sommige gevallen gedurende en/of na de opname een spuitje met bloedverdunner toegediend die de stolling van het bloed vermindert of vertraagt. Na de ingreep kunt u weer naar huis. Door de plaatselijke verdoving kunt u zich na afloop wat duizelig voelen. Ongeveer een half uur tot een uur na de ingreep kan de verdoving uitgewerkt zijn. De verdoving kan ook tot de volgende dag werkzaam zijn. Het is mogelijk dat u last krijgt van napijn. Als u hier veel last van heeft kunt u een pijnstiller innemen. Het beste kunt u een paracetamol nemen.

Geen enkele operatie is zonder risico's. Zo is ook bij deze operatie de normale kans op complicaties van een operatie aanwezig. Deze komen gelukkig zelden voor. Ook al wordt een littekencorrectie met de grootste zorg uitgevoerd, het uiteindelijke resultaat kan niet worden gegarandeerd. Na de littekencorrectie zal men er rekening mee moeten houden dat de littekens langere tijd dik, rood, jeukend en zelfs pijnlijk kunnen zijn.

Wondverzorging: Algemene Richtlijnen

Heb je een schaafwond? Kijk bij schaafwond. Heb je een bijtwond? Bel dezelfde dag de huisarts of huisartsen-spoedpost. Spoel andere wonden zoals een snee met water uit de kraan. Druk daarna de wond dicht totdat die niet meer bloedt. Je kunt een pleister of een gaasje op de wond doen. Een diepe of grote wond moet je laten hechten, plakken of lijmen.

Wanneer Bel Je de Huisarts?

  • Je arm of been met de wond wordt koud en krijgt minder kleur.
  • Je kunt je tenen of vingers niet meer bewegen.
  • Je kunt bepaalde bewegingen niet meer maken.
  • Je kunt niet meer lopen.
  • Je hebt veel pijn aan de wond.
  • Het bloeden stopt niet.
  • De randen van de wond raken elkaar niet.

Bel je huisarts op werkdagen bij 1 of meer van deze dingen:

  • Je hebt een wond en er zit aarde, straatvuil of mest in. Dan heb je soms een prik tegen tetanus nodig.
  • Je afweer is minder goed. Bijvoorbeeld door een ziekte, zoals kanker. of chemotherapie. Of als je geen milt hebt.
  • Je hebt je geprikt aan een vieze naald.

Eerste Hulp bij Kleine Wonden

Heb je wond zoals een snee en komt er niet veel bloed? Dan kun je deze dingen doen:

  • Spoel de wond schoon met lauw water uit de kraan of douche. Zo spoel je het vuil weg uit de wond. 1 of 2 minuten spoelen is genoeg.
  • Lukt het niet om de wond onder de kraan of douche te spoelen? Of doet het veel pijn? Doe water uit de kraan in bijvoorbeeld een beker en spoel hiermee de wond.
  • Gebruik alleen water om te spoelen. Geen zeep of iets anders.
  • Droog de wond en doe er een pleister op.

Behandeling Door de Huisarts

Als je bij de huisarts komt met een wond zoals een snee, dan kan die deze dingen doen:

  • De wond hechten of plakken
  • Een prik tegen tetanus geven

Het is belangrijk dat de randen van de wond goed tegen elkaar aan komen te liggen. Het bloeden kan dan stoppen en de wond kan dan dichtgroeien.

Adviezen voor Goede Wondgenezing

Deze adviezen zijn belangrijk om je wond goed te laten genezen:

  • Laat de wond met rust. Krab of peuter er niet aan.
  • Leg het deel van je lichaam met de wond omhoog als dat kan. Bijvoorbeeld je been op een krukje of je arm op een armleuning.
  • Probeer niet met je vingers aan de wond te komen. Krab niet aan korstjes.
  • Is de wond dichtgemaakt met hecht-strips? Probeer de wond de eerste 24 uur niet nat te laten worden. De hecht-strips laten vanzelf los.

Wild Vlees (Fibroom): Oorzaken, Behandeling en Verwijdering

Wild vlees kan overal voorkomen: op alle plaatsen op de huid maar ook bij het oog, de mond of in de oksel. Wanneer je geen last heb van wild vlees, kan je het laten zitten. Verwijderen is alleen nodig inden je er vooral cosmetische problemen mee hebt. Soms is wild vlees ook pijnlijk, verwijderen is dan ook aan te raden.

Oorzaken van Wild Vlees

Wild vlees wordt ook wel fibroom genoemd. Soms spreekt men van een steelwrat maar het moet niet verward worden met de gewone wrat. Andere benamingen zijn ook wel skin tag of age spots. Wild vlees komt voornamelijk voor in het gezicht, onder de oksel, in de hals en in de liezen. Soms komen ze voor aan het oog (op het ooglid) of rond de mond. Wild vlees wordt ook bij wonden gezien. Wanneer wild vlees spontaan ontstaat is er vaak geen duidelijke oorzaak.

Risicofactoren voor Wild Vlees

  • Overgewicht: mensen met een hoog BMI ontwikkelen sneller wild vlees
  • Hormonen spelen een rol bij het ontstaan van fibromen
  • Leeftijd: kinderen hebben zelden last van wild vlees
  • Contact met kleding of metalen zoals bepaalde sieraden kunnen fibromen veroorzaken
  • Erfelijke aanleg: bij sommige mensen blijft wild vlees terugkeren

Hoe Ziet Wild Vlees Eruit?

Wild vlees kan gesteeld zijn maar kan ook direct aan de huid vastzitten. Het lijkt op een soort wratje, bobbeltje of sliertje. Aanraken van wild vlees is pijnloos. Bij wonden ziet wild vlees eruit als een overmatig littekenweefsel. Dit is het in feite ook: het littekenweefsel groeit door buiten de wond om maar kan ook in een wond groeien. Wild vlees bij wonden wordt ook wel keloïd genoemd. Dit wild vlees kan wel pijn doen.

Een dermatofibroom lijkt op een moedervlek maar is minder sterk begrensd. Het heeft een licht pigment. Het is een verheven stukje huid dat aan de huid vastzit en te verschuiven is ten opzichte van de onderhuid. De oorzaak is vaak een klein wondje waarbij een sterke reactie van littekenweefsel optreedt. Het doet zelden pijn.

Wild vlees is vooral ontsierend, vooral wanneer deze zich in het gezicht of in de hals bevinden. Vaak komen deze fibromen ook met meerdere tegelijk voor. Alleen wanneer wild vlees door een wond is ontstaan kan het wild vlees ook pijnlijk zijn. Bij wild vlees dat ontstaan is zonder duidelijke oorzaak is er zelden sprake van pijn, maar uitgesloten is dit nooit.

Wild Vlees Zelf Verwijderen

Een fibroom, een klein stukje wild vlees, wil men soms zelf verwijderen. Dit is in bepaalde gevallen mogelijk. Het zelf wegknippen van wild vlees is niet aan te raden. De kans op een infectie is groot. Ook wordt er wel eens gebruik gemaakt van een draadje waarmee het wild vlees wordt afgebonden. Deze manier van verwijderen is omslachtig en duurt lang.

Professionele Verwijdering van Wild Vlees

Aanstippen van wild vlees kan door de huisarts gebeuren. Het aanstippen kan gedurende twee seconden wat pijn geven of daarna kan een branderig gevoel ontstaan. Dit is geheel afhankelijke van de locatie van het wild vlees en de eigen pijnbeleving. Voor het aanstippen wordt zilvernitraat gebruikt. De huisarts kan ook zilvernitraat (heksenstift) voorschrijven zodat het wild vlees zelf thuis aangestipt kan worden.

Soms kiest de huisarts ervoor om het wild vlees weg te knippen, vooral bij gesteelde exemplaren. Soms wordt dit eerst verdoofd. Daarna wordt de gesteelde fibroom afgeknipt. Er blijft een klein bloedend wondje over dat ontsmet wordt. Een fibroom kan ook weggebrand worden. Laat deze techniek ook over aan een deskundige. Een bezoek aan de huisarts wordt vergoed vanuit de basisverzekering en het is vaak zo gebeurd.

Fibromen of wild vlees aan het ooglid kunnen beter niet zelf aangestipt worden of weggeknipt worden. De kans op uitschieten is groot in de buurt van het kwetsbare oog. De huisarts kan hier beter mee aan de slag gaan. Een dermatofibroom kan operatief verwijderd worden maar hoeft meestal niet. Alleen bij pijnklachten wordt hiertoe gekozen.

Soms wordt een fibroom per ongeluk afgeschoren, vooral wanneer ze onder de oksel zitten en men zich daar scheert. Op zich kan het niet veel kwaad en doet het ook weinig pijn. Wel kan het wondje gaan bloeden. Belangrijk is dat het wondje goed ontsmet wordt en dat men in de gaten blijft houden of er geen ontsteking ontstaat aan het wondje.

Wild Vlees (Keloïd) Bestralen

Keloïd kan in het ziekenhuis bestraald worden. Op deze manier wordt wild vlees dat ontstaan is door een wond verwijderd. Voorafgaande aan de bestraling wordt het te bestralen gebied afgetekend. Deze lijnen moeten blijven staan op de huid. Het omliggende gebied wordt afgedekt om bescherming te bieden tegen straling. Met bestraling moet voorzichtig worden omgegaan: alleen dat wat nodig is dient bestraald te worden. Het bestralen duurt vrij kort: ongeveer één minuut. Meestal zijn er meerdere bestralingen nodig die niet allemaal in één keer gegeven worden maar verspreid over enkele dagen tot weken. Voor zover bekend heeft de bestraling geen bijwerkingen en raakt de patiënt niet radioactief.

labels: #Vlees

Zie ook: