Bij MediaMarkt was er een reclame voor een “Easy Chipper”, met als omschrijving: Met de RFID S4 van Easy Chipper hoef je je nooit meer af te vragen waar je kind zich bevindt. Door je kind van de Tag & Trace-microchip te voorzien is de lokatie van je kind voortaan real-time tot op enkele meters nauwkeurig te bepalen.

De lokatie bekijk je via de bijbehorende app op je smartphone. Dit Easy Chipper-systeem maakt gebruik van nanotechnologie waardoor de chip uiterst klein is gebleven. De Tag & Trace-microchip laat zich zodoende vrijwel pijnloos onder de huid van je kind aanbrengen. Door de onderhuidse plaatsing is de chip onzichtbaar en voorkom je dat de chip ontdekt en door onbekenden verwijderd wordt. Met de RFID S4 kan je je kind weer met een gerust hart over straat laten gaan.

Uiteraard is het duidelijk dat het hier om een één-april grap gaat, maar bij mij kwam wel de vraag op: “Wat zou ik doen wanneer er de mogelijkheid was om mijn kinderen te laten chippen”. En eerlijk gezegd neig ik ernaar om te denken dat ik het zou laten doen. Uiteraard door een instantie zoals de GGD of zo.

Voordelen van een GPS-chip

Er zijn verschillende redenen waarom ouders zouden overwegen hun kinderen te laten chippen. De belangrijkste reden is dat je altijd je kind kunt vinden in geval van nood. Wanneer je je kind kwijtraakt op een overvol strand of in een winkel en niet snel kunt terugvinden, kun je hem/haar direct traceren. Wanneer je kind door iemand anders wordt meegenomen, weet je waar hij of zij gevonden kan worden.

Nadelen en risico's

Er zijn echter ook nadelen en risico's verbonden aan het implanteren van een GPS-chip:

  • Verlies van privacy van je kind: Om die reden zou een chip alleen maar mogen werken tot een bepaalde maximum-leeftijd van een kind. 16 jaar?
  • Mogelijkheid van gebruik door derden.

Medische toepassingen van implanteerbare apparaten

Het implanteren van apparaten onder de huid is niet nieuw in de medische wereld. Een bekend voorbeeld is de implanteerbare hartritmemonitor. Andere benamingen zijn: implanteerbare looprecorder (ILR) of Inwendige Event Recorder (IER).

Hoe werkt een hartritmemonitor?

De hartritmemonitor kan op twee manieren werken:

  • Handmatig: De patiënt geeft aan wanneer hij klachten voelt door op de knop van de activator te drukken. Het apparaatje registreert dan het hartritme inclusief enige tijd voor en na het indrukken van de knop. Als iemand flauwvalt kan hij de knop zelf niet meer indrukken. Iemand uit de omgeving kan dit dan doen.
  • Automatisch: Het is ook mogelijk dat de arts het apparaat zo instelt, dat het bepaalde afwijkingen van het ritme automatisch opslaat.

De procedure

De arts plaatst het apparaatje net onder de huid, meestal tussen het borstbeen en de linkerschouder. De ingreep gebeurt onder een plaatselijke verdoving en duurt 10 tot 30 minuten. De implantatie van een hartritmemonitor is een eenvoudige ingreep met weinig risico's. De kans op een nabloeding of infectie is klein. Na de implantatie moet je meestal nog een paar uur op de verpleegafdeling blijven. Je mag niet zelf naar huis rijden. Als de wond genezen is, mag je thuis weer alles doen wat je gewend bent.

Hoe lang is de hartritmemonitor nodig?

Het is lastig om vooraf in te schatten hoe lang je de hartritmemonitor moet dragen. De batterij van het apparaatje gaat maximaal 4 jaar mee. Als duidelijk is waar de klachten vandaan komen, vertelt de cardioloog je wanneer de monitor weer wordt verwijderd.

Waar moet je op letten?

Elektromagnetische velden van apparaten kunnen de werking van de hartritmemonitor tijdelijk beïnvloeden. De meeste huishoudelijke apparaten of elektrisch gereedschap vormen echter geen probleem. Bewaar de telefoon niet in een hemdzak aan de kant van de hartritmemonitor. Bij veiligheidsapparatuur op luchthavens kan het alarm afgaan vanwege de metalen onderdelen. Laat dan de identificatiekaart met informatie over de hartritmemonitor zien. Een MRI-scan is meestal toegestaan bij patiënten met een hartritmemonitor. Vertel bij een medische ingreep of bij de tandarts dat je een hartritmemonitor hebt.

labels:

Zie ook: