Het Schnitzelparadijs is een prachtig boek geschreven door Khalid Boudou en onlangs ook verfilmd.

Het verhaal begint met een krantenbericht dat het restaurant, de Blauwe Gier in brand gestoken is.

Het boek speelt zich vrijwel de hele tijd af in de keuken van de Blauwe Gier.

Wanneer je in Havo 4, Havo 5, VWO 5 of VWO 6 zit heb je kans dat je een boekverslag moet maken over dit boek omdat het in je boekenlijst staat.

Samenvatting van het verhaal

Nordip Doenia, een Marokkaanse jongen, ookwel Sopkop genoemd, vertelt het verhaal.

Na twee jaar vooral te hebben geslapen gaat Nordip vrijwillig afwassen in de hete, smerige keuken van het etablissement en krijgt na een wrede ontgroeningstijd, de frustraties en onzekerheden van het jonge keukenpersoneel toevertrouwd.

Nordip heeft twee jaar lang niets met zijn leven gedaan, hij heeft alleen maar ‘geslapen’.

Dankzij zijn neef Krimo gaat hij werken bij een hotel/restaurant De Blauwe Gier zonder ervoor betaald te krijgen.

Hij maakt daar pannen schoon, vandaar zijn bijnaam ‘Sopkop’.

Toen hij voor het eerst kwam werken hoorde hij dat hij ‘het spel’ niet mee hoefde te spelen, Nordip had geen idee waar ze het over hadden.

In het hoekje waar Nordip schoonmaakt komt iedereen met hem praten en hoort hij van het mysterieuze spel, ondertussen denkt zijn vader dat hij administratie doet en vertelt hij dat trots aan iedereen die het horen wilt.

Zijn vader is erachter gekomen dat Nordip sopjongen is en is daar behoorlijk boos over en begint te preken, een halleluja preek zoals Nordip dat noemt.

Nordip vind zelf dat hij het verdient om geslagen te worden, maar in plaats van dat preekt zijn vader altijd, daarom vraag hij aan zijn vader of hij hem niet gewoon een keer kan slaan.

Er komen veel personen voor in het boek omdat er veel mensen in de keuken werken, zoals Meerman, de baas of Bartels, die in de gaten houdt hoe het in de keuken gaat en inspringt als het fout gaat en Bokma die altijd ruzie heeft.

Er zijn twee serveersters, Agnes en Sophie, op Agnes heeft Nordip een oogje.

Ook krijgt Nordip te maken met Amimoem, Wilhelm en Ali, die ook in het restaurant werken.

Op een dag komt de FIOD, de Fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst, binnenvallen om te controleren of er niet illegaal gewerkt wordt, dit is wel het geval en er worden mensen opgepakt.

Nordip is de enige die voor niets werkt maar de mensen van de FIOD willen hem niet geloven.

Ze begrijpen niet waarom hij het werk voor niets doen en lachen hem uit, hij wordt uiteindelijk niet meegenomen.

Er zijn veel mensen weg en de sfeer gaat achteruit het restaurant, de kwaliteit verslechterd omdat er te weinig koks zijn en veel klanten klagen.

Het is niet leuk meer om er te werken en mensen doen ook hun best niet meer.

Wanneer de liefde door de keuken sluipt, tracht hij die om te buigen naar de meest begeerde serveerster, de rijkeluisdochter Agnes, en naar zijn alter ego: zijn neef Krimo, de zanger die zijn stem zoekt.

Meerman, de eigenaar van De Blauwe Gier, was ook door de FIOD meegenomen.

Wanneer hij weer terugkomt stelt hij voor dat Nordip het spel gaat spelen, dit doet hij omdat er meer koks moeten komen.

Het spel blijkt dammen te zijn, een spel dat Nordip helemaal niet kent en helemaal nog nooit gespeeld heeft.

Hij moest spelen tegen Wilhelm, die er behoorlijk goed in was geworden.

Niemand verwacht dat Nordip gaat winnen maar hij wint toch.

Hij neemt de plaats in van Krimo, zijn neef, en wordt chef-kok.

Krimo zong vroeger goed maar dat heeft hij laten vallen toen ze naar Nederland gingen, toen de FIOD binnen kwam vallen heeft hij De Blauwe Gier verlaten en heeft hij het zingen weer opgepakt.

Nordip is nu chef-kok en Wilhelm komt naar hem toe om hem te feliciteren.

Ook zegt hij dat Meerman liever heeft dat Nordip nu Sjoerd gaat heten omdat hij veel buitenlandse namen niet kan onthouden.

Nordip weigert dit omdat zijn vader vroeger veel geld heeft betaald voor twee schapen die werden geslacht toen Nordip zijn naam kreeg.

Dat is goed en Nordip is ook best trots op zichzelf, hij heeft zijn eigen spel gespeeld, en nog goed ook.

Nordip neemt afscheid, iedereen is er maar Amimoem en Bokma zijn verdwenen.

Allebei zijn fietsbanden zijn lek gestoken.

Wanneer Nordip naar huis gaat ziet hij Bokma en Amimoem.

Hij zwaait naar ze maar ze zwaaien niet terug.

Ze stonden op het balkon naar twee flessen spiritus.

Nordip loopt door en hoorde even later brandweersirenes, De Blauwe Gier staat in vuur en vlam en de brandweer is onderweg.

Nordip loopt verder en gaat zitten in de sneeuw, hij begint te fluiten.

De jonge Nordip kiest letterlijk het ruime sop in de keuken van het Van der Valk-achtige schnitzelparadijs De Blauwe Gier, een hotel-restaurant in Opdeinen.

Nadat zijn geliefde Tsjoepita hem verliet, heeft de puber Nordip (geboren in Marokko) de afgelopen twee jaar voornamelijk slapend doorgebracht.

Maar nu is die periode voorbij en Nordip wil een nieuwe start maken.

Hij vindt een werkplek in de keuken van De Blauwe Gier, een hotel-restaurant in zijn woonplaats Opdeinen.

Maak kennis met de chaotische keuken van De Blauwe Gier, met Nordips bijzondere collega's, met de mooie serveerster Agnes en met Nordips neef Krimo.

Nordip wint langzaam het vertrouwen van zijn collega's, die tussen de pannen bij hem hun hart komen luchten.

Maar wat is toch dat spel dat alle keukenmedewerkers hebben gespeeld, behalve Nordip?

Hoewel de gebeurtenissen in het boek niet erg ingewikkeld zijn, moet je tijdens het lezen goed blijven opletten.

Tijdens het afwassen laat de verteller zijn gedachten de vrije loop en het lijkt alsof alles wat in hem opkomt, beschreven wordt.

Ook aan de stijl en de taalvondsten van de schrijver moet je in het begin even wennen.

Nordip Doenia, een Marokkaanse jongen, heeft twee jaar lang niks van zijn leven gemaakt.

Nadat zijn relatie met zijn vriendin uitging, wist hij niks meer van zijn leven te maken en heeft hij twee jaar lang niks gedaan.

Opeens is hij het zat en wil hij zijn leven beteren.

Dankzij zijn neef Krimo kan Nordip aan de slag in het restaurant De Blauwe Gier.

Hij werkt daar als vrijwilliger en maakt voornamelijk pannen schoon.

Nordip werkt dus op vrijwillige basis en verdient geen geld met zijn werkzaamheden in het restaurant.

Toch schaamt Nordip zich een beetje voor zijn taak in het restaurant.

Hij zegt bijvoorbeeld tegen zijn vader dat hij is aangenomen om de administratie van het restaurant op orde te maken.

Nordip heeft het erg naar zijn zin in het restaurant.

Hij vindt het fijn om weer wat van zijn leven te kunnen maken.

De sfeer onder de werknemers is goed en het is Nordip zelfs gelukt om zijn neef Krimo met één van de werkneemsters Agnes te koppelen.

Toch slaat de sfeer in het restaurant om als op een dag de FIOD (opsporingsdienst van de Belastingdienst) binnen komt vallen.

Men komt erachter dat Meerman, de baas van het bedrijf, gefraudeerd heeft.

Zo werken er erg veel werknemers zwart, waardoor er geen belasting betaald wordt.

Zowel de boekhouding, Meerman als een aantal werknemers worden meegenomen voor verder onderzoek.

Omdat het restaurant ineens veel minder koks heeft, is het lastig om het restaurant draaiende te houden.

Op een gegeven moment is de sfeer zo verslechterd, dat een aantal werknemers weg gaan bij het restaurant.

De neef van Nordip, Krimo, besluit ook te vertrekken.

De chaos in het restaurant wordt zo alleen nog maar groter.

Naast de slechte sfeer onder de werknemers, zijn de klanten ook nog eens ontevreden.

Op een gegeven moment wordt Nordip door Meerman gevraagd om een potje dammen te spelen.

Het schijnt dat als werknemers een potje dammen winnen, ze een betere baan in het restaurant krijgen.

Als hij dit potje wint, mag hij de vleesvork hebben.

Dit betekent dat Nordip kok kan worden als hij wint.

Nordip ziet het al helemaal voor zich dat hij als kok in de keuken staat.

Er is echter één probleem: hij heeft nog nooit gedamd.

Daarnaast hebben nog maar weinig mensen het potje dammen weten te winnen.

Uiteindelijk weet Nordip tegen alle verwachtingen in en potje dammen te winnen.

Ineens is Nordip kok in het restaurant De Blauwe Gier.

Dat is iets dat hij zich nooit voor had kunnen stellen.

Als Nordip naar huis wil gaan ziet hij zijn collega’s met flessen spiritus staan.

Hij probeert er niks achter te zoeken.

Als hij echter naar huis loopt, hoort hij allerlei brandweersirenes.

De brandweer blijkt naar het restaurant De Blauwe Gier te gaan omdat het restaurant in de brand staat.

Verhaaltechniek

Plaats en tijd

Het verhaal speelt zich rond deze tijd af, dat merk je aan het taalgebruik wat er in het boek is gebruikt en hoe Nordip denkt.

Het speelt zich het grootste deel af in Nederland in het hotel/restaurant De Blauwe Gier, maar af en toe ook bij Nordip thuis.

In het verhaal komen ook vaak flashbacks voor maar het is niet duidelijk uit welke tijd die komen.

Personen

De hoofdpersoon is Nordip, hij is een 18-jarige jongen en wilt, nadat zijn jeugdliefde Tsjoepita hem heeft verlaten, zijn leven oppakken, daarom gaat hij werken bij het hotel/restaurant De Blauwe Gier.

Zijn broertje noemt hem de Weerwolfman omdat hij 2 jaar niets heeft gedaan, alleen maar heeft geslapen.

In De Blauwe Gier gaat hij werken als sopjongen krijgt daarom de bijnaam Sopkop.

Agnes is, samen met Sophie, de serveerster. Ze is de rijkeluisdochter van Meerman, de eigenaar. Ze komt Nordip elke dag koffie brengen.

Nordip’s vader, hij is erg trots op Nordip omdat hij denkt dat Nordip administratie doet.

Hij schreeuwt het bijna van de daken en vertelt het tegen iedereen die het horen wilt.

Hij weet niet dat Nordip eigenlijk sopjongen is.

Krimo, hij is de neef van Nordip en heeft ervoor gezorgd dat Nordip in de Blauwe Gier werkt.

Hij schrijft veel gedichten omdat hij heimwee heeft naar zijn geboortedorp.

Amimoen, hij is de collega van Nordip, ze zien elkaar altijd tijdens het werk.

Thema en Motieven

Thema

Het thema van het boek is volwassen worden.

Nordip wilt iets met zijn leven gaan doen nadat hij 2 jaar niets heeft gedaan, hij gaat vrijwillig werken en wordt daardoor steeds iets meer volwassen, op het einde wordt hij chef-kok en heeft hij iets bereikt.

Motieven

Een motief in het boek is het woordje ‘O, boy’ dat erg vaak terugkomt in het verhaal. Nordip zegt dit woord vaak als er iets gebeurd, het is zijn stopwoordje.

Een ander motief is de flashbacks naar Marokko, deze flashbacks komen in het hele boek voor.

Hij verteld bijvoorbeeld over Tjoepita, zijn jeugdliefde die hem verlaten heeft.

Titelverklaring

De titel van het boek is ‘Het Schnitzelparadijs’, ik denk dat het boek zo heet omdat waar Nordip werkt veel schnitzels worden gemaakt.

Op een dag moet Nordip meer dan 90 schnitzels maken, dit is voor hem een hoogtepunt want wanneer hij op een dag op het podium in een zaaltje moet staan (hij ging serveren) vroeg een man wat hij bereikt had en Nordip zei dat hij meer dan 90 schnitzels had gebakken.

De rest van de multiculturele hofhouding twijfelt aan het aandeel van Nordip in het zogenaamde keukenspel.

Wie is deze malende sopkop?

Wat komt hij doen?

En vooral: waarom is uitgerekend deze dwaas de held van de mooiste serveerster?

Als de FIOD onverwachts een inval doet, leggen de grote schnitzelmeesters hun vorken neer en dreigt De Blauwe Gier vast te lopen.

  • Is zelf koken verstandiger dan uit eten gaan?
  • Doe jij altijd wat er van je verwacht wordt of ga je helemaal je eigen gang?
  • Wil jij later graag een mooie carrière of kun je ook tevreden zijn met werk waar anderen hun neus voor ophalen?
  • Hoe pak je de draad weer op als je geliefde je verlaat?

'In het begin vond ik het een ingewikkeld boek.

De hele tijd gingen er flashbacks terug naar het verleden.

Elke keer als Nordip iets simpels gaat uitleggen, doet hij dat heel uitgebreid.

In het begin was dat heel moeilijk, omdat je zo niet meer goed kan onthouden waar het verhaal overgaat.

'Het is even wennen, maar het is zeker een mooi boek waar je ook in je eigen ontdekkingsreis naar jezelf wat aan kunt hebben.

Ook stimuleert het zeker je kritische kijk op de wereld.

'Ik vind het taalgebruik heel erg origineel.

Het is als het ware boetseren met de Nederlandse taal.

Dat maakt het werk ook heel speciaal.

labels:

Zie ook: